Ο ρηχός Σαμ


Εχθές το βράδυ είδα για λίγο το Shallow Hal και θυμήθηκα όταν το είχα πρωτοδεί στο κινηματογράφο. Είχα πάει με το σκεπτικό ότι θα δω άλλη μια χολιγουντιανή κομεντί σαν τις συνηθισμένες που απλώς θα περάσω την ώρα μου (είχα πάει λόγω της θηλυκής μου "παρέας") και ξαφνιάστηκα με αυτό που είδα. Μια ταινία που άγγιξε ένα πάρα πολύ μεγάλο ζήτημα (ειδικά στις Η.Π.Α.) με ένα τρόπο που σε έκανε να σκεφτείς για το όντως πόσο υποκειμενική είναι η ομορφιά αλλά και το πως έχουμε μάθει να βλέπουμε και να κρίνουμε τους ανθρώπους. Φυσικά είχε και τις υπερβολές της και της αμερικανίκες βλακείες της. Όμως φανταστείτε να βλέπαμε τον άνθρωπο απέναντι μας όπως μοιάζει εσωτερικά και όχι εξωτερικά, όπως δηλαδή στην ταινία. Είναι εσωτερικά ένας πανέμορφος άνθρωπος, τότε αυτό βλέπεις και εξωτερικά και το αντίθετο. Ο αντίλογος για την ταινία είναι ότι πάλι μαθαίνεις να κρίνεις εξωτερικά πρώτα, αλλά στο τέλος της ταινία όμως βλέπουμε τον shallow hal να βλέπει και την "πραγματική" εξωτερική έμφανιση και ερωτεύεται πάλι και αυτό.

O Μεταφραστής είναι ανάμεσα μας


Τώρα μια άλλη σκέψη είναι για αυτές τις καινούριες ελληνικές λέξεις που χρησιμοποιούμε την τελευταία (ή και περισσότερες) δεκαετία. Όπως αναπάντητη κλήση, λογισμικό, κι άλλες φυσικά πιο περίεργες (βλέπε ελληνικά Windows). Κάπου στην Ελλάδα μέσα σε αυτόν το κόσμο, κάποιος κύριος ή κυρία μας έχει προσθέσει μια λέξη στο καθημερινό λεξιλόγιο και κάθε φορά που λέμε/χρησιμοποιούμε τη λέξη αυτή λέει από μέσα του/της.. εγώ την ανακάλυψα αυτήν τη λέξη, όμως κανείς δεν θα το ξέρει.. Είσαι εσύ μήπως αυτός;

Comments
από twocows xaxa μπαα το μπερδεύεις με τα αραβικά :P
από deadend παντα αναρωτιωμουν ποιος ανακαλυψε την λεξη «αρλουμπα», μαλλον ειναι απο τα φαρσι, τι λες «αλα χουαχατα» η κατι τετοιο?