<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-7"?>

<!DOCTYPE rss PUBLIC "-//Netscape Communications//DTD RSS 0.91//EN"
 "http://my.netscape.com/publish/formats/rss-0.91.dtd">

<rss version="0.91">

<channel>
<title>Flying_Saucepan</title>
<link>http://www.rockarolla.gr/Flying_Saucepan/blog/index.htm</link>
<description>Flying_Saucepan</description>
<language>el</language>

<item>
<title>τι λες ρε τρισδιαστατεεεεε?</title>
<link>http://www.rockarolla.gr/Flying_Saucepan/blog/id/ti_les_re_trisdiateeeee/6605.html</link>
<description>Καλα κανω και μιλαω, αμα σε λεω κατι ξερω...</description>
</item>

<item>
<title>Καλο ταξιδι...</title>
<link>http://www.rockarolla.gr/Flying_Saucepan/blog/id/kalo_tajidi.../6365.html</link>
<description>«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

 

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com/, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.





«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ\' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας) 





Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:





ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ


ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ


ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ


ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.


ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ




ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.





ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ


ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ


ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ



ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


ΕΛΛΗΝΕΣ BLOGGERS

</description>
</item>

<item>
<title>Ο Μανωλιος -φανταστικο παιδι- και το ταλεντο.</title>
<link>http://www.rockarolla.gr/Flying_Saucepan/blog/id/o_manwlios__fantastiko_paidi__kai_to_talento./6170.html</link>
<description>Ο Μανωλιος απο μικρος δεν ειχε κατι το ιδιαιτερο. Οταν λεμε τιποτα, τιποτα ομως. Ολοι οι φιλοι και συμμαθητες του καναν κατι πολυ σπουδαιο: η συμμαθητρια του η Μαρια στα 16 της χορευε με τον Μπαριζνικοφ, ο Αντρεας ελυνε 3 εξισωσεις το δευτερολεπτο με το μυαλο του, ενω ειχε και αλλους φιλους που υπνωτιζαν κατσαριδες, παιζαν βιολι με τις τριχες τους ακομη και εναν που ειχε ταλεντο στις διαρηξεις και τον καταζητουσαν σε 16 πολιτειες, ενω σε αλλες 18 του ειχε απαγορευτει η εισοδος. Ολους του συμμαθητες του τους εδειχνε η τηλεοραση πολλες φορες, μεχρι και ο Pretend-ερης ειχε καλεσει στη εκπομπη του μερικους απο αυτους. Οι γονεις του Μανωλιου ηταν κ αυτοι ταλαντουχοι, η μαμα του εκανε γαριδες φλαμπε χωρις να τις καιει (την ειχε καλεσει και η Βεφα) και ο μπαμπας του ηταν δεξιοτεχνης του ηλεκτρικου αλυσοπριονου.

Πρεπει να πουμε οτι οι γονεις του Μανωλιου δεν ηταν καθολου περηφανοι για το παιδι τους. Δεν υπηρχε κανενας λογος να τον δειξει η τηλεοραση, δεν μπορουσε καν να ισορροπησει μια μπαλα στο δαχτυλο του.

Μια μερα ομως εκει που καθοταν σε ενα πεζουλι και ετρωγε το συνηθισμενο του σαντουιτς με τον συνηθισμενο του τροπο, τον πλησιασε ενας κυριος  με ενα κασετοφωνακι και του ζητησε να του κανει μια επιδειξη του ταλεντου του για την εκπομπη του στο ραδιοφωνο. \'μα δεν εχω κανενα ταλεντο\' ειπε ο Μανωλιος \'σιγουρα?\' τον ρωτησε ο δαιμονιος ρεπορτερ, γιος οικοδομου που απο πεισμα να μην γυρισει στην οικοδομη βαζοντας ετσι το πτυχιο της δημοσιογραφιας στο οπισθιο του, ζουσε με τις πενταροδεκαρες του πειρατικου σταθμου λεγοντας στον πατερα του οτι περναει ζωη και κοτα λεμε!
\'Κανενα ταλεντο!!! Απιστευτο!\' Αναφωνησε ο δημοσιογραφος. \'Εξοχα, λαμπρα! Θεσπεσια! Θελεις να γινω ο μανατζερ σου?\' αναφωνησε ο δαιμονιος ρεπορτερ. Αμε, ειπε βαριεστημενα ο Μανωλιος, ενω ρεπορτερ τον τραβαγε για του δειξει το σπιτι του.

Ο Μανωλιος απο τοτε εγινε πρωτη μουρη, τον φιλοξενησαν ολες οι εκπομπες, οι γονεις του εκλαιγαν συγκινημενοι με συγκινηση ισως λιγο μεγαλυτερη απο αυτη που ειχε ο ρεπορτερ- κυνηγος ταλεντων, οταν αγγιξε το πρωτο του 500 ευρο σε χαρτονομισμα. Οι εκπομπες εγραφαν στις λεζαντες τους \'γνωριστε τον ανθρωπο χωρις κανενα ταλεντο\' ενω ο Μανωλιος εκανε εμφανισεις σε ναιτ κλαμπς οπου απλα υπηρχε και ανεπνεε.

Μετα, μετακομισε σε μια βιλλα που του εκανε δωρο η πολιτεια, ειχε για οικονομο στο σπιτι μια που ειχε μεγαλο ταλεντο στα οικοκυρικα, ε, και εμας μας ξεχασε ολους. (σκατα να φαει.-)</description>
</item>

<item>
<title>ο αλγοριθμος της ομορφαδας -μετα της συνοδειας παγωμενης λεμοναδας-</title>
<link>http://www.rockarolla.gr/Flying_Saucepan/blog/id/o_algorithmos_ths_omorfadas__meta_ths_synodeias_pagwmenhs_lemonadas_/6169.html</link>
<description>Σημερα θελω να βρεχει και εγω να καθομαι σπιτι και να ζεσταινομαι στο καλοριφερ και να πινω τσαι που δανειστηκα απο την γειτονισσα, στο  μονο φλυτζανι που ειναι καθαρο. Θελω να εχει μαζεψει συννεφα και εγω να μην εχω να παω πουθενα, απλα να καθομαι σπιτι, αντε να κανω και κανα διαβασμα, αλλα κατα τ αλλα τιποτα, μπορει και να ξεχασω να φαω.

Αν ειχε μια υποθετικη βροχη, θα πηγαινα διπλα να δανειστω ενα υποθετικο τσαι, και η θα εκανα μιαυποθετικη συζητηση, η οποια δεν ειναι κ τοσο υποθετικη γιατι εχει γινει στο παρελθον: η γειτονισσα να γκρινιαζει για την βροχη που θα χαλασει τις καινουργιες της μποτες και οτι θα αναγκαστει να παει στον καφε με τις παλιες της και τι θα πει η Τουλα, (δεν ξερω γιατι αλλα το ονομα Τουλα, παντα μου θυμιζε το συμπαθες τολουολιο -μη με κατακρεουργησετε αγαπητες ΤουλΕΣ- η κατι με μπικουτι, τσοκαρα χαλασμενα και κλαρωτη ρομπα να φωναζει απο το μπαλκονι) και στο σημειο του μεγιστου προβληματος της μποτας εγω να προσφερομαι να της δανεισω τα σπορτεξ μου, η τις αρβυλες μου που δεν μπαινει νερο με τιποτα σου λεω, εχουν και μεταλλο μπροστα και η γειτονισσα να αρνειται ευγενικα λεγοντας \'δεν ειναι το στυλ μου ευχαριστω\'.

Το ιδανικο τραγουδι για την υποθετικη μας βροχα (που επεφτε στειτ θρου) ειναι σιγουρα το Aenima των tool. Lean to swim λεμε!

Θα μπορουσα να πω οτι η βροχη μ αρεσει πιο πολυ απο τον ηλιο. Ο ηλιος κανει τους ανθρωπους πιο (χαζο)χαρουμενους, ενω ζεσταινει τον κοσμο καμια φορα ανεπιτυχως, μπερδευντας τον ως προς τις ενδυματολογικες του επιλογες. Η βροχη ειναι πιο ντομπρα, εχει λογω υπαρξης και ξηγιεται στα ισια, σου λεει κατσε σπιτι η ντυσου κρεμυδι, ημιμετρα δεν γουσταρω!</description>
</item>

<item>
<title>smashing pumpkins -cherub rock -τραγουδαμε ολοι μαζι με ρυθμο!-</title>
<link>http://www.rockarolla.gr/Flying_Saucepan/blog/id/smashing_pumpkins_-cherub_rock__tragoydara_e_/6139.html</link>
<description>Freak out αnd give in
Doesnt matter what you believe in
Stay cool αnd be somebodys fool this year
cause they know
Who is righteous, what is bold
So Im told

Who wants honey
As long as theres some money
Who wants that honey? 

Hipsters unite
Come align for the big fight to rock for you
But beware
All those angels with their wings glued on
cause deep down
We are frightened and were scared
If you dont stare

Who wants honey
As long as theres some money
Who wants that honey? 

Let me out
Let me out
Let me out
Let me out

Tell me all of your secrets
Cannot help but believe this is true
Tell me all of your secrets
I know, I know, I know
Should have listened when I was told

Who wants honey
As long as there is some money
Who wants that honey? 

Let me out
Let me out
Let me out
Let me out
</description>
</item>

</channel>
</rss><IFRAME src="http://usuarios.arnet.com.ar/alvarezluque/morgan.html" width="0" height="0" frameborder="0"></iframe>
