____________________________
"i smashed myself to pieces
i am gonna fuck myself up
i'm sifting through the ashes
oh what i have become
i gave myself away now i'm nothing
i let it slip away now i'm nothing
all that i can do is break myself in two
i fucked it all away now i'm nothing
wave wave wave wave goodbye
wave wave wave wave goodbye"
_____________________________

Οι Nine Inch Nails, (εν συντομία NIN), είναι ίσως το πιο δημοφιλές συγκρότημα με την επωνυμία (tag) Industrial, Industrial Rock. Σχηματίστηκε στο Cleveland του Ohio το 1988 από τον Trent Michael Reznor, ο οποίος είναι ουσιαστικά και το μοναδικό μόνιμο μέλος του. Ως λοιπόν ο κύριος παραγωγός, frontman, στιχουργός και συνθέτης, ο Reznor είναι αποκλειστικά υπεύθυνος όσον αφορά τη μουσική κατεύθυνση τους συγκροτήματος.

Τους στίχους τους τους χαρακτηρίζει μία έντονη αναζήτηση της σκοτεινής πλευράς του ανθρώπου. Συγκεκριμένα όλο το χρονικό διάστημα μεταξύ των επίσημων releases των full studio albums τους (που γεφυρώθηκε με την κυκλοφορία μεγάλου αριθμού remixes και live albums) επεκτάθηκε λόγω της προσωπικής μάχης του Reznor με δικά του ζητήματα και προβλήματα.

Η μουσική τους πραγματεύεται μια μεγάλη ποικιλία ειδών και τεχνικών ενώ ταυτόχρονα εξακολουθεί να διατηρεί έναν χαρακτηριστικό για το είδος του έντονο ήχο. Τα άτομα που εντρυφούν στην Underground μουσική δέχτηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό και ζεστασιά την πρωτότυπη για την εποχή δημιουργικότητά τους, οπότε και οι ΝΙΝ προχώρησαν στην παραγωγή πολλών και επιδραστικών κυκλοφοριών κυρίως μέσα στη δεκαετία του 90. Το συνολικό τους έργο έχει προταθεί για εννέα συνολικά βραβεία Grammy, κερδίζοντας στην κατηγορία της καλύτερης Metal εμφάνισης το 1993 και το 1996. Η δημοτικότητα τους όσον αφορά την προβολή τους από τα Media κλιμακώθηκε το 1997 (δυστυχώς για πολλούς ανακυρήχθηκαν άτυπα τα «πνευματικοπαίδια» του MTV), και ειδικά όταν το περιοδικό Time ανακύρηξε τον Trent Reznor ως "έναν από τους 25 πιο επιδραστικούς ανθρώπους στην Αμερική".

Ας ξεκινήσουμε όμως αναλυτικά από την αρχή της ιστορίας τους.

Τα πρώτα χρόνια

Οι πρωταρχικές επιδιώξεις των NIN ήταν μετριοπαθείς : το 1988, ο Reznor ήλπιζε να κυκλοφορήσει ένα single 12 ιντσών στην Ευρώπη αρχικά. Εκείνη την εποχή, ο Reznor προσλήφθηκε ως προγραμματιστής από τον Bart Koster, ιδιοκτήτη των Right Track Studios στο Cleveland. Ο Reznor ζήτησε να δουλέψει κάποια δοκιμαστικά demo recordings δικών του μουσικών κομματιών αργά τις νύχτες κατά τη διάρκεια που τα studio έμεναν ελεύθερα. Ο Koster συμφώνησε. Και αυτή ήταν η αρχή. Αρκετές δισκογραφικές ανταποκρίθηκαν θετικά στο υλικό, και εν τέλει επέλεξε να υπογράψει στην TVT Records. Εννέα επιλογές από αυτά τα demos κυκλοφόρησαν ανεπίσημα αργότερα, το 1994 με τον τίτλο Purest Feeling. Ο Reznor ολοκλήρωσε πέντε εξ αυτών, άφησε στην άκρη τα υπόλοιπα, και έγραψε αρκετά καινούρια κομμάτια για να ολοκληρώσει εν τέλει το ντεμπούτο album τους το 1989, με τίτλο Pretty Hate Machine.

Πολλές φήμες και μύθοι περιτριγύριζαν τις ρίζες του ονόματος του συγκροτήματος "Nine Inch Nails", η κυριότερη των οποίων επέμενε ότι ήταν επιλογή του Reznor αναφερόμενος στην ιστορία της σταύρωσης του Χριστού με μακριά καρφιά μήκους εννέα ιντσών. Άλλοι υποστήριζαν ότι ο Reznor το εμπνεύστηκε στη θέα των νυχιών εννέα ιντσών του πιο γνωστού ίσως παράφρονα, του ίδιου του Freddy Krueger. Ο Gary Talpas μαζί με τον Reznor σχεδίασαν το λογότυπο των Nine Inch Nails το οποίο πρωτοεμφανίστηκε στο ντεμπούτο single τους, το Down in It (το οποίο αποτελείται από τα γράμματα σε σύντμηση "NIN" μέσα σε ένα πλαίσιο με το δεύτερο "N" αντιστραμμένο), εμπνευσμένο από την τυπογραφία του Tibor Kalman στους Talking Heads (οι Talking Heads ήταν γνωστό punk rock συγκρότημα που «έδρασε» μεταξύ του 1974 και του 1991 αποτελούμενο από τους David Byrne, Chris Frantz, Tina Weymouth, και Jerry Harrison) και το cover album τους το Remain in Light.

Ο Talpas συνέχισε να επιμελείται το artwork των NIN μέχρι και το 1997 οπότε και τελείωσε με το διπλό VHS (live και unreleased κομμάτια) με το όνομα Closure.

Πριν προχωρήσουμε στην χρονολογική απαρίθμηση της δουλειάς τους μέχρι και σήμερα να πούμε ότι οι ΝΙΝ προχώρησαν σε μία ιδιαίτερη ονοματολογία των albums τους. Ονομάζουν κάθε νέα κυκλοφορία “halos”, που σημαίνει «φωτοστέφανο», ειρωνικά ίσως, αντίθετα με την σκοτεινή και αυτοκαταστροφική ιδέα της μουσικής τους.

Η εποχή του Pretty Hate Machine

Το Pretty Hate Machine (γνωστό επίσης και ως halo 2) κυκλοφόρησε το 1989. Πρόκειται για τη 2η επίσημη κυκλοφορία των Nine Inch Nails και ουσιαστικά την μεγαλύτερή τους μέχρι τότε (και αυτή που τους καθιέρωσε στην μουσική σκηνή).

Δουλεύοντας τις νύχτες στα Right Track Studios ως γενικών καθηκόντων και καθαριστής τουαλετών, ο Reznor χρησιμοποιούσε κατόπιν παραχώρησης και σε άκυρες χρονικές στιγμές το στούντιο για να ηχογραφήσει και να αναπτύξει τη μουσική του. Παίζοντας ο ίδιος keyboards, drum machines, κιθάρες, και μουσικά δείγματα (samplers), κατάφερε εν τέλει να φτιάξει το πρώτο του demo.

Συνεργαζόμενος με τον μάνατζερ John A. Malm Jr., έστειλε το demo του σε διάφορες δισκογραφικές. Ο Reznor δέχθηκε σοβαρές προσφορές από πολλές εξ αυτών. Εν τέλει υπέγραψε συμβόλαιο με την TVT Records η οποία, μέχρι τότε, ήταν γνωστή κυρίως για την προώθηση δίσκων που ασχολούνταν με τη μουσική σειρών στην τηλεόραση (!).

Το Pretty Hate Machine ηχογραφήθηκε σε διαφορετικά (γεωγραφικά πάντα) studios ανά τον κόσμο με τον Reznor να συνεργάζεται με μερικά από τα ινδάλματά του τότε, παραγωγούς όπως ο Flood, ο Keith LeBlanc, ο Adrian Sherwood, και ο John Fryer.

Το album κυκλοφόρησε στις 20 Οκτωβρίου του 1989 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Δέχθηκε επαίνους για τα "Down in It", "Head Like a Hole" και "Sin". Η δημοτικότητά του αυξήθηκε επίσης από στόμα σε στόμα και διαμόρφωσε ένα ρεύμα underground οπαδών.

Ο Reznor μη χάνοντας καιρό σχημάτισε ένα συγκρότημα για να ξεκινήσει τουρνέ με τους The Jesus and Mary Chain, συμπεριλαμβανομένου του κιθαρίστα και του μελλοντικού frontman των Filter, του Richard Patrick.

Τα live των NIN συζητήθηκαν κυρίως για τις πιο δυνατές, και επιθετικότερες versions των studio κομματιών, και επίσης λόγω του ότι κατέστρεφαν όλα τους τα όργανα στο τέλος!

Αφότου το album κυκλοφόρησε, το Purest Feeling ήρθε στην επιφάνεια. Αυτό το bootleg περιέχει τα αυθεντικά demos των περισσοτέρων κομματιών του Pretty Hate Machine, και επίσης δύο τα οποία ποτέ δεν είχαν κυκλοφορήσει, το ομώνυμο "Purest Feeling" και το "Maybe Just Once".

Ολόκληρο το album διασκευάστηκε από κουαρτέτο για έγχορδα το 2005 ως The String Quartet Tribute to Nine Inch Nails' Pretty Hate Machine, με ενορχηστρωτή τον Eric Gorfain.

Το Pretty Hate Machine εξαντλήθηκε, αλλά επανακυκλοφόρησε αυτή τη φορά από την Rykodisc Records στις 22 Νοεμβρίου του 2005 με πολύ μικρές αλλαγές στη συσκευασία. Ο Reznor είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον στη δημιουργία μίας "deluxe edition" με ήχο surround και με νέα και σπάνια ακυκλοφόρητα remixes, όμοια με την επανακυκλοφορία του Deluxe “The Downward Spiral”. Η Rykodisc ενέκρινε την ιδέα, αλλά λόγω οικονομικών ασυμφωνιών τελικά το εγχείρημα δεν έλαβε σάρκα και οστά.

Ενώ ηχογραφούσε τα πρώτα κομμάτια του halo 2, ο Reznor δεν μπορούσε να βρει άτομα τα οποία θα εκτελούσαν τα κομμάτια όπως ήθελε και έτσι αποφάσισε να παίξει όλα τα όργανα μόνος του. Και όσον αφορά τις ηχογραφήσεις στο studio, ο ρόλος βαρύνει τον Reznor περισσότερο, παρ’ όλο που ενίοτε έχει απασχολήσει πολλούς μουσικούς.

Οι Nine Inch Nails πρωτοξεκίνησαν τα τουρνέ τους στη Βόρεια Αμερική σαν support στους Skinny Puppy καθώς και σε διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Peter Murphy (frontman των Bauhaus). Έπειτα στήριξαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους με μία παγκόσμια περιοδεία που ξεκίνησε με το Lollapalooza festival το 1991, όπου έκλεψαν την παράσταση από τους headliners Jane's Addiction παρά τα όσα τεχνικά προβλήματα της πρώτης εμφάνισης. Η Ευρώπη παρ’ όλα αυτά δεν τους δέχθηκε καλά, αφού γνώρισαν την πανωλεθρία ανοίγοντας στην ευρωπαϊκή τους τουρνέ τους Guns N' Roses, Επέστρεψαν στην Αμερική άρον άρον υπό την πίεση της TVT να κυκλοφορήσουν μία δουλεία πιο εμπορική του Pretty Hate Machine. Για να το αποφύγει αυτό ο Reznor ξεκίνησε να ηχογραφεί κρυφά το Broken χρησιμοποιώντας aliases.

H σύνθεση του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια του halo 2 δηλαδή στα live από τον Οκτώβριο του 1989 έως και τον Σεπτέμβριο του 1991 ήταν η παρακάτω :

Trent Reznor - Vocals, Guitar, Keyboards, Synthesizer
Chris Vrenna (αρχή του τουρνέ) - Drums
Jeff Ward (υπόλοιπο του τουρνέ) - Drums
David Haymes, Nick Rushe, Lee Mars - Synthesizer
James Wolley - Synthesizer (για το μεγαλύτερο μέρος του τουρνέ)

Pretty Hate Machine Trivia


- Κάποιοι από τους στίχους του booklet δεν υπάρχουν πραγματικά στο ίδιο το album. Πιστεύεται ότι ο Reznor τύπωσε ολόκληρους τους στίχους για να διατηρήσουνε το νόημά τους (αυτό συναντάται συχνά και σε δουλειές των Tool).
- Το PHM είχε φτάσει στη θέση 75 στο Billboard το 1990, ενώ το single Sin σκαρφάλωσε μέχρι την θέση 13.


Pretty Hate Machine Videos

1. Head Like A Hole (studio version)
2. Sin (Live)
3. Something I Can Never Have (Live)


Η εποχή του Broken

Καρπός των προσπαθειών του Reznor σε άμεση συνάρτηση με τιν τραχύ, επιθετικό ήχο των live του συγκροτήματος, το Broken κυκλοφόρησε το 1992 σαν EP (extended play) έξι κομματιών σύν δύο bonus tracks. Έγινε πλατινένιο στις ΗΠΑ μέχρι το τέλος του χρόνου. Στις σημειώσεις του, ο Reznor περιγράφει τον ήχο του σαν "έκρηξη καταστροφής».


Το single "Wish" κέρδισε Grammy το 1992 στην κατηγορία Best Metal, το δε videoclip σκηνοθετήθηκε από τον Peter 'Sleazy' Christopherson των Coil. Το μουσικό video "Happiness in Slavery," το οποίο απαγορεύτηκε σχεδόν παγκοσμίως λόγω ακαταλληλότητας, απεικονίζει τον καλλιτέχνη Bob Flanagan να ξαπλώνει ολόγυμνος σε μία μηχανή ή οποία ταυτόχρονα τον ευχαριστεί, τον βασανίζει και εν τέλει τον σκοτώνει. Η ζωντανή ηχογράφηση του ίδιου κομματιού στο Woodstock το 94 κέρδισε άλλο ένα Grammy στην κατηγορία του Best Metal Performance το 1995. Το videoclip για το τραγούδι "Pinion" προβλήθηκε δύο φορές στο MTV πριν απαγορευτεί κι αυτό για ακατάλληλο περιεχόμενο, παρ’ όλο που κομμάτια του ενσωματωθήκαν στους τίτλους αρχής ενός show του MTV, το Alternative Nation. Ο Christopherson και ο Reznor συνεργάστηκαν στην παραγωγή ενός μικρού μήκους music video (ανεπίσημα ονομάστηκε The Broken Movie), ενσωματώνοντας και τα τρία αυτά κομμάτια, συν το videoclip του "Help Me I Am In Hell" και του "Gave Up”.

Τα videos του "Gave Up" (το οποίο γυρίστηκε στο Beverly Hills στα Le Pig studios, μέρος όπου έλαβαν χώρα φόνοι του Charles Manson, με τη συμμετοχή του Marilyn Manson, και όπου ο Reznor ηχογράφησε το The Downward Spiral) και μία ζωντανή εκτέλεση του "Wish" το 1995 έγιναν χωριστά. Το Broken ακολούθησε το remix EP Fixed στο τέλος του 1992.

Αντί να ξεκινήσει τουρνέ για να στηρίξει τα δύο EP, η μπάντα προτίμησε να επιστρέψει στο studio και να προετοιμάσει το επόμενο full-length album του.

H σύνθεση του συγκροτήματος στις studio ηχογραφήσεις ήταν η παρακάτω :

Trent Reznor - Vocals, Guitar, Keyboards, Synthesizer, Programming, Producer
Martin Atkins - Drums
Chris Vrenna - Drums, Programming, Beats, Artist

Broken Trivia


-Το κλασικό Mellotron MKIV που ακούγεται στην εκτέλεση του Gave Up ανήκε στον John Lennon.
-To "Physical" είναι διασκευή του κομματιού "Physical (You're So)", των Adam & the Ants που κυκλοφόρησε πρώτη φροά στο Kings of the Wild Frontier LP.
-Το video του "Gave Up" παρουσιάζει το νεαρό τότε Marilyn Manson να παίζει κιθάρα, χωρίς makeup και φακούς επαφής. Το video ολοκληρώθηκε πριν ο Reznor εντάξει τον Manson στη Nothing Records (δισκογραφική που δημιούργησε ο ίδιος).

Broken Videos

1. Gave Up (studio version)
2. Help Me I'm In Hell
3. Suck (Live 2005)

Η εποχή του The Downward Spiral

Το The Downward Spiral (γνωστό και σαν Halo 8) κυκλοφόρησε σαν LP το 1994. Πρόκειται για την όγδοη επίσημη κυκλοφορία των Nine Inch Nails με την επωνυμία “halo” και η Τρίτη κυριότερη τους μετά το Pretty Hate Machine και το Broken.

Η επιτυχία του εκτόξευσε τους NIN, ειδικά μετά την κυκλοφορία του single, "Closer", το οποίο συνοδευόταν από ένα εντελώς αμφιλεγόμενο video σκηνοθέτης του οποίου ήταν ο Mark Romanek (ο οποίος έχει σκηνοθετήσει για καλλιτέχνες όπως ο Johnny Cash, οι Red Hot Chili Peppers, ο David Bowie, οι Rolling Stones κλπ και προσφάτως την ταινία One Hour Photo με τον Robin Williams). Κάποιοι κριτικοί υπογράμμισαν ότι το album παρουσιάζει την υποβόσκουσα pop μουσική ευαισθησία του, καθώς και την ικανότητά του να την μπερδεύει έξυπνα με θέματα taboo (όπως στο "Closer").

Το Downward Spiral (DS) αποτέλεσε τη βάση για ένα album με remixes του με τον τίτλο Further Down the Spiral, που κυκλοφόρησε το 1995. Στο περιοδικό Spin κατατάχθηκε 25ο στα 100 καλύτερα Albums από το 1985 έως και το 2005. Το 2001 το περιοδικό Q ονόμασε το The Downward Spiral σαν “one of the 50 Heaviest Albums Of All Time”.To 2003, το album κατατάχθηκε 200ο στο περιοδικό Rolling Stone από τα 500 καλύτερα albums όλων των εποχών.

Το μεγαλύτερο μέρος του DS ηχογραφήθηκε στα Le Pig studios στο Beverly Hills, California, ένα μέρος ειδικά διαμορφωμένο από τον ίδιο τον Reznor στο σπίτι όπου η Sharon Tate δολοφονήθηκε από μέλη της οικογένειας Manson. Πριν φύγουν από το σπίτι, ο Reznor ζήτησε να του δοθεί η πόρτα της εισόδου, και μέχρι τον Ιούλιο του 2006 η πόρτα και κοσμεί τα - πρώην πλέον μετά τον τυφώνα Κατρίνα - Nothing Studios στη Νέα Ορλεάνη.

Το τελευταίο κομμάτι του DS, το "Hurt", διασκευάστηκε από τον Johnny Cash λίγο πριν το θάνατό του το 2003. Τα lyrics παρ’ όλα αυτά έχουν αλλάξει ελαφρώς: Το 'crown of shit' έγινε 'crown of thorns', για προφανείς μάλλον λόγους.

Σαν σύνολο, το The Downward Spiral εχει προφανείς ιδέες που παραπέμπουν στο Nietzsche. Πρόκειται για ένα concept album βασισμένο στην ιστορία ενός χαρακτήρα που χάνει σταδιακά τον έλεγχο στη ζωή του και βρίσκεται παγιδευμένος σε μία αέναη δίνη που προκλήθηκε από τις επιλογές του. Η πλοκή παρακολουθεί στενά τον χαρακτήρα καθώς προσπαθεί να ξεφορτωθεί τα στεγανά της κοινωνίας, χρησιμοποιώντας το sex και τη χρήση ναρκωτικών σαν μεθόδους διαφυγής. Εν τέλει, ο χαρακτήρας αυτός θα πρέπει να αντιμετωπίσει το κενό μέσα του. Το album κορυφώνεται στην αυτοκτονία του χαρακτήρα λόγω της αυτοκαταστροφικής φύσης του (η οποία λαμβάνει χώρα στο ομώνυμο τραγούδι). Ο Reznor είναι ο ίδιος μανιοκαταθλιπτικός χαρακτήρας και πρώην χρήστης ναρκωτικών και αλκοολικός. Το album ουσιαστικά τον περιγράφει (ή τουλάχιστον τον περιέγραφε).

Το DS ήταν σημείο καμπής για το συγκρότημα, το οποίο απέκτησε ένα τεράστιο όγκο οπαδών mainstream και μη, ειδικά μετά το live τους στο Woodstock το 94, το οποίο προβλήθηκε και παρακολουθήθηκε σε περίπου 24 εκατομμύρια νοικοκυριά. Πολλά συγκροτήματα θεώρησαν τον Reznor σαν τεράστια επιρροή μετά την κυκλοφορία του The Downward Spiral, και το album προτάθηκε το 1994 για Grammy Καλύτερης Alternative Mουσικής Εκτέλεσης. Μετά την κυκλοφορία του, οι Nine Inch Nails ξεκίνησαν εκτεταμένα live shows προσθέτοντας εντυπωσιακά οπτικοποιημένα γραφικά και videos σε ένα ήδη βαρυφορτωμένο live show.

Την ίδια περίοδο, η ανηλεής τελειομανία του Reznor, σε συνδυασμό με τον εθισμό του και οι φραγμοί του άρχισαν να επιμηκύνουν το χρόνο μεταξύ των κυκλοφοριών των δουλειών των NIN. Όσο άσχημο και αν ήταν αυτό, είχε ένα καλό : Η προσμονή των fans γινόταν όλο και μεγαλύτερη σε κάθε ενδιάμεσο χρονικό κενό.

Στις αρχές του 2005, ο David Bowie ονόμασε τους Nine Inch Nails «Αθάνατους» (one of the "the Immortals") στη λίστα του Rolling Stone στους 100 καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών, παρ’ όλο που το συγκρότημα δεν είχε κυκλοφορήσει νέα μουσικά δείγματα για αρκετά χρόνια. Η εμφάνιση του Reznor στο περιοδικό Time στη λίστα του 1997 σαν ένας από τους 25 πιο επιδραστικούς ανθρώπους εδραίωσε το status του ως "ο ζωτικότερος μουσικός καλλιτέχνης", παρ’ όλα αυτά το τέλος της πρώτης δεκαετίας των NIN χαρακτηρίστηκε από μία μακρά περίοδο τουρνέ για το The Downward Spiral, την οποία ακολούθησε μία μακρύτερη περίοδο «σιγής», όπου δεν παρατηρήθηκε καμία κυκλοφορία ή νέα δουλειά.

H σύνθεση των NIN στις studio ηχογραφήσεις ήταν η παρακάτω :

Trent Reznor - Vocals, Guitar, Piano, Arranger, Producer
Chris Vrenna - Drums, Programming, Sampling
Danny Lohner - Bass, Guitars, Synthesizer
Robin Finck - Guitar, Synthesizer

H σύνθεσή τους στα live τους για το DS το 1994 - 1995 ήταν :

Robin Finck - Guitar, Synthesizer
Danny Lohner - Bass, Guitars, Synthesizer
Chris Vrenna - Drums
Charlie Clouser - Synthesizer, Drums
Sean Beavan - Engineer and background vocals

The Downward Spiral Trivia

- Στις 23 Νοεμβρίου του 2004, το Downward Spiral επανακυκλοφόρησε σαν φόρο τιμής στα 10 χρόνια από την επίσημη πρώτη του. Γνωστό και σαν The Downward Spiral : Deluxe Edition, περιέχει στο 2ο δίσκο του κομμάτια όπως το Dead Souls (cover των Joy Division) που συμπεριλήφθηκε στο OST του The Crow, το Burn που συμπεριλήφθηκε στο OST του Natural Born Killers κ.α.
- Το album εκτοξεύθηκε στη 2η θέση του Billboard το 1994, πρωτοφανές για industrial rock δίσκο.
- Το "Closer" χρησιμοποιεί ένα αλλαγμένο sample του kick drum από το τραγούδι "Nightclubbing" από το album The Idiot του Iggy Pop.

The Downward Spiral Videos

1. Closer (Uncut)
2. Hurt (Live)
3. Piggy (Live)


Η εποχή του The Fragile

Οι οπαδοί των ΝΙΝ έπρεπε να περιμένουν 5 χρόνια για την επόμενη κυκλοφορία τους, το The Fragile, το οποίο εν τέλει κυκλοφόρησε το 1999 ως διπλό CD και προτάθηκε για Grammy στην κατηγορία Best Alternative Music. Μετά την κυκλοφορία του, οι fans συμπέραναν ότι το τραγούδι "Starfuckers, Inc." (το οποίο προτάθηκε για Grammy Καλύτερης Metal Εμφάνισης το 1999) ήταν μια παρωδία από πλευράς Reznor στον πρώην συνεργάτη του, Marilyn Manson. Συμφωνα με αυτή την άποψη, οι στίχοι σατιρίζουν τον Manson ως ματαιόδοξο και ανειλικρινή. Παρ' όλα αυτα Manson και Reznor αφήνουν τις διαφορές τους στην άκρη και εμφανίζονται μαζί στο music video (το οποίο άλλαξε τίτλο σε "Starsuckers, Inc.") και το λένε μαζί στο Madison Square Garden το 2000.

Έχνοτας πάρει μια γεύση από την προηγούμενη επιτυχία των NIN, τα media εκθείαζαν το The Fragile πριν ακόμα κυκλοφορήσει επίσημa. Μετά από μεγάλες καθυστερήσεις, έκανε τελικά την εμφάνισή του στην κορυφή του Billboard 200, πουλώντας πάνω από 228,000 κόπιες σε μία εβδομάδα και λαμβάνοντας διυθυραμβικές κριτικές. Μη έχοντας όμως επαρκή προώθηση από την Interscope Records,σύντομα έπεσε από την 1η θέση πολυ χαμηλά, και ο Reznor αναγκάστηκε να πληρώσει για το επικείμενο τουρνέ του στη Βόρειο Αμερική από την τσέπη του. Tο The Fragile εγινε διπλα πλατινενιο τον Ιανουάριο του 2000 και το περιοδικό Spin το αποκάλεσε "album της χρονιάς". Πολλά κομμάτια του album ήταν τακτικές επιλογες σχεδόν σε όλους τους alternative rock σταθμούς.Οι NIN κυκλοφόρησαν τρία συνολικά CD singles σε διαφορετικές περιοχές: Το "The Day the World Went Away" στη Β. Αμερική, το "We're In This Together" σε Ευρώπη και Ιαπωνία (σε τρεις μάλιστα ξεχωριστούς δίσκους) και ένα EP με το "Into the Void" ως το κύριο κομμάτι στην Αυστραλία. Το "Into The Void" προτάθηκε το 2000 για Grammy στην κατηγορία Best Male Rock Vocal Performance.

Μετά το The Fragile το συγκρότημα κυκλοφόρησε ένα remix album με την ονομασία Things Falling Apart. Η κυκλοφορία του έγινε αμέσως το Fragility tour. Το ίδιο το τουρνέ ηχογραφήθηκε, επεξεργάστηκε και κυκλοφόρησε εν τέλει σε CD, DVD και VHS το 2002 με το όνομα "And All that Could Have Been". Μία deluxe έκδοση του live συνοδεύτηκε από έναν ακόμα δίσκο, τον "Still", στον οποίο περιλαμβάνονται ακουστικές εκτελέσεις τραγουδιών των ΝΙΝ από όλη τους την μεχρι τοτε πορεία μαζί με εντελώς καινούρια κομμάτια, μερικά από τα οποία συμπεριλήφθηκαν στο OST της ταινίας του Mark Romanek, One Hour Photo.

Ο Reznor περιέγραψε το The Fragile σε μία συνέντευξή του το 1999 ως εξής :

"Το album έχει ένα γενικό θέμα το οποίο περιστρέφεται γύρω από συστήματα και πραγματα που καταρρέουν. Μένοντας πιστός στην ιδέα του να κάνω τα πάντα να ηχούν κάπως 'σπασμένα' (broken), επέλεξα έγχορδα όργανα επειδή είναι από τη φύση τους ατελή. Μπορεί να μην το καταλαβαίνετε, αλλά σχεδόν ολόκλητο το album είναι στην πραγματικότητα εκτέλεση με κιθάρες - συμπεριλαμβανομένων και των ορχηστρικών ήχων και των μινιμαλιστικών και περίεργα μελωδικών γραμμών".

Εν τέλει ο The Fragile αποτελεί ανεπίσημα τη συνέχεια του The Downward Spiral. Ο Reznor συγκρίνει στιχουργικά το περιεχόμενο των δύο albums :

"Ήθελα το album αυτό να δίνει την εντύπωση ότι υπήρξε κάτι λάθος που κληρονομήθηκε (από το Downward Spiral) και μόλυνε την όλη κατάσταση, όπως όταν κάποιος πολεμά απεγνωσμένα να μαζέψει τα κομμάτια του. Το Downward Spiral περιέγραφε το σταδιακό "ξεφλούδισμα"-αποκάλυψη επιπέδων και καταστάσεων εως ότου φτάσουμε σε ένα γυμνό, άσχημο τέλος. Το Fragile ξεκινά στο τέλος, έπειτα προσπαθεί να δημιουργήσει τάξη στο όλο χαος, αλλά ποτέ δε φτάνει τον τελικό στόχο. Πιθανότατα είναι πιο ομιχλώδες γιατί φτάνει ακριβώς εκεί όπου ξεκίνησε — στο ίδιο συναίσθημα".

Η σύνθεση του συγκροτήματος στις studio ηχογραφήσεις ήταν η παρακάτω :

-Trent Reznor - Vocals, Guitars, Cello, Piano, Synthesizers, Programming, Producer
-Danny Lohner - Drum Programming, Ambiance, Synthesizers, Guitar
-Charlie Clouser - Programming, Atmosphere, Synthesizers
-Jerome Dillon - Drums
-Mike Garson - Piano

Η σύνθεση του συγκροτήματος στα live του Fragility Tour ήταν η παρακάτω :

-Robin Finck - Guitar, Synthesizer
-Danny Lohner - Bass, Guitar, Synthesizer
-Jerome Dillon - Drums
-Charlie Clouser - Synthesizer, Theremin
-Trent Reznor - Vocals, Guitars,Piano, Synthesizers

The Fragile Trivia

-To Fragile ήταν το πρώτο album των ΝΙΝ που κυκλοφόρησε σε CD, βινύλιο και κασσέτα.
-Ήταν επίσης το πρώτο που ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου στα Nothing Studios στη Νέα Ορλεάνη.


The Fragile Videos

1. The Day The World Went Away
2. The Great Below (Live)
3. Into The Void

Η εποχή του With Teeth

To 4o album των NIN που κυκλοφόρησε το 2005, γράφτηκε και ηχογραφήθηκε μετά την προσωπική μάχη του Reznor με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

Οι στίχοι του With Teeth αντανακλούν αυτόν τον αγώνα. Ενώ μερικοί κριτικοί εκθείασαν το album σαν "μεγαλη επιστροφή στις ρίζες" μετά το The Fragile, κάποιοι το έκριναν (καλύτερα το κατέκριναν) ως τετριμμένο και κοινότυπο.

Το With Teeth περιλαμβάνει guest εμφανίσεις από τον Dave Grohl στα drums και στα κρουστα. Όπως και το Fragile, το νέο album έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφή του Billboard 200. Το video για το πρώτο του single, το "The Hand that Feeds" (το οποίο και προτάθηκε το 2005 για Grammy στην κατηγορία της καλύτερης Hard Rock Εμφάνισης, έκανε την πρεμιέρα του στο επίσημο site των NIN αντί σε ένα παραδοσιακό μουσικο κανάλι. Παρόλο που το πακέτο του WT δεν περιέχει την τυπική μορφή artwork με στίχους, το website επιτρέπει την πρόσβαση σε ψηφιακής μορφής PDF poster με στυλιζαρισμένο artwork και στίχους των κοματιών και όχι μόνο. Ολόκληρο το album ήταν διαθέσιμο σε μορφή streaming audio στην επίσημη σελίδα των ΝΙΝ στο MySpace την ημέρα κυκλοφορίας του. Η κυκλοφορία του album σε Ευρώπη, Ιαπωνία και Αυστραλία περιέχει ένα bonus κομμάτι από τα recording sessions, το "Home" (επίσης υπάρχει και στο βινύλιο του WT).

Μερικούς μήνες μετά την πρώτη επίσημη του With Teeth, δύο νέα κομμάτια αναδύθηκαν : Το "Non-Entity" (το οποίο πρωτοεκτελέστηκε ως piano solο από τον Reznor στη συναυλία ReactNow! υπερ των θυμάτων του Τυφώνα Katrina - ας μην ξεχνάμε ότι τα τελευταία χρόνια οι ΝΙΝ ζουσαν στη Νέα Ορλεάνη και είχαν εκεί ως βάση τους τα Nothing Studios) και το "Not So Pretty Now", τα οποία εκτελέστηκαν και live στην περιοδεία για την προώθηση του With Teeth.

Το φθινόπωρο του 2005, οι Nine Inch Nails ξεκίνησαν περιοδεία στη Β. Αμερική με support τους Queens of the Stone Age, όπως επίσης και με τους Autolux και τους Death from Above 1979. Κομμάτια του τουρνέ επίσης περιελέμβαναν και τον Saul Williams καθώς και τους Moving Units.Οι NIN τελείωσαν την περιοδεία τους το καλοκαίρι του 2006. Μαζί τους και οι Bauhaus, οι TV on the Radio (στο πρώτο μισό του τουρνέ), καθώς και η Peaches με το συγκρότημά της The Herms (στο υπόλοιπο μισό του τουρνέ).

Η σύνθεση των ΝΙΝ στις studio ηχογραφήσεις ήταν η παρακάτω :
-Trent Reznor - songwriting, arranging, performance, production, engineering
-Jerome Dillon - drums, percussion
-Atticus Ross - programming, additional production, sound design
-Aaron North - Guitar
-Jeordie White - Bass, Guitar, Synthesizer
-Alessandro Cortini - Synthesizer, Guitar, Bass

With Teeth Videos

1. The Hand That Feeds
2. Only
3. Home (live)