ΑΡΘΡΑ |
Μουσική: The Coral – The Coral (2002)
Επέλεξα το συγκεκριμένο άλμπουμ, για να παρουσιάσω αυτή τη εβδομάδα για δύο λόγους: Από την μια έχουν περάσει μόνο δέκα λεπτά από την στιγμή που το πρωτοάκουσα ολόκληρο και έχω μείνει πραγματικά άφωνος! Από την άλλη, απορώ πως ένα άλμπουμ μπορεί να ακούγεται ταυτόχρονα τόσο βαθιά νοσταλγικό, τόσο φρέσκο και τόσο δυναμικό.. Εξάλλου δεν θεωρώ ότι οι Coral είναι τόσο γνωστοί στα μέρη μας, συνεπώς ίσως το παραπάνω review είναι μια αφορμή να τους γνωρίσουν κάποιοι από την παρέα μας!
 Οι “The Coral” (James Skelly, Ian Skelly, Bill Ryder-Jones, Nick Power and Lee Southall) ήταν 5 συμμαθητές που ένωσαν τις δυνάμεις τους κάπου στα 1996. Κινούμενοι σε νέο-hippy μονοπάτια, φλερτάροντας με το rock n roll και την ψυχεδέλεια, κατάφεραν να με ταξιδεύσουν από την πρώτη κιόλας ακρόαση σε άλλες όμορφες εποχές. Κάποια στιγμή νόμιζα ότι ο Μorisson σηκώθηκε από το κοιμητήριο του, ότι τα πλήκτρα του Manzarek είχαν στοιχειώσει τους ήχους των Coral. Οι μελωδίες των Doors βρήκαν άξιους συνεχιστές στους “Τhe Coral”. Κάτι από την παρανοϊκή ψυχεδέλεια του Barret (Floyd) σαν να διεγείρει την έμπνευση τους (ακούστε την εισαγωγή του “Spanish main”, τις slide κιθάρες στο “Simon Diamond” και θα καταλάβετε). Και αν αυτό ακούγεται άδικο, έρχομαι να το διορθώσω λέγοντας ότι αν μη τι άλλο, οι “The Coral” φαίνονται αρκετά καλλιεργημένοι, δεμένοι. Έχουν καταφέρει στα πλαίσια ενός και μόνο δίσκου (ακολούθησε και δεύτερος) να δημιουργήσουν ένα πανέμορφο προσωπικό ήχο. Ενορχηστρώσεις που περιλαμβάνουν ακουστικές, ηλεκτρικές, slide κιθάρες, φυσαρμόνικες, ήχους από πλήκτρα (πολύ αναβαθμισμένος ο ρόλος τους) που καταφέρνουν να κερδίσουν τον ακροατή. Και όλα αυτά με την αρωγή ενός πολύ δεμένου rythym section (μπάσο και ντραμς).
To συγκεκριμένο άλμπουμ γνώρισε μεγάλη επιτυχία αν αναλογιστούμε ότι έφτασε στο νο 4 των αγγλικών charts. Κατά την ταπεινή μου γνώμη κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο. Η έμπνευση και ο δημιουργικός οίστρος είναι στοιχεία τα οποία
υφίστανται απλά. Δύσκολο να τα κατακτήσεις. Και οι θαυμαστοί The Coral απέδειξαν ότι είναι προικισμένοι. Επόμενη ακρόαση: To επόμενο άλμπουμ τους, για να διαπιστώσω κατά πόσο θα δικαιωθούν οι προσδοκίες μου γι αυτούς.
Κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ το κεφάτο γρήγορο “Dreaming of you” (αφορμή για να τους γνωρίσω), το “Simon Diamond” (υπέροχη μελαγχολική στιγμή με slide κιθάρες που με μαγνήτισαν), “I remember when” (η νέο-hippy αισθητική και οι Doors-επιρροές δεν κρύβονται). Παρόλα αυτά ολόκληρο το άλμπουμ στέκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, δύσκολο να ξεχωρίσεις μερικά κομμάτια. Πραγματικά απολαυστικοί. Κατάφεραν να με καθηλώσουν.
Όμορφες μελωδίες, μελαγχολικά ριφς, παρανοϊκές ενορχηστρώσεις και μελωδίες, ενίοτε έντονα, αρκετά κεφάτα και δυναμικά ξεσπάσματα. Κάπως έτσι ακούγονται αυτοί οι απίστευτοι “The Coral”. Όποιος αγαπάει αυτή τη μουσική ας σπεύσει...
| | |
|
|
|
