ΑΡΘΡΑ |
Μουσική: Εν αρχή είν' ο λόγος
Ο Παύλος δεν έφυγε από ηρωίνη. Η ηρωίνη ήταν το μέσο.
Οι άνθρωποι δεν είμαστε όλοι το ίδιο δυνατοί, κι ο καθένας μοναχός πορεύεται, ανάμεσα στο πλήθος κι αντιμετωπίζει την τραγωδία της ζωής.Ο Παύλος ήταν πάνω από όλα ¶νθρωπος, ένας άνθρωπος που μίλησε για τη γενιά του και όχι μόνο, με την πικρή γλώσσα της αλήθειας, αδιαφορώντας για τις συνέπειες και την αστική καταγωγή του, γιατί απλούστατα δεν τον ενδιέφεραν. Ακολουθώντας το δρόμο που χάραξε ο προπάππος του Αλέξης Ζορμπάς…
Μετά το θάνατό του, που πληροφορήθηκα από το μοναδικό (τότε) rock σταθμό της πόλης, ακούγοντας το «Να μ’ αγαπάς», οι ίδιοι που κάποτε τον κατηγορούσαν άρχισαν τα γλυκόλογα και την προώθηση, αυτού που τώρα πια δεν μπορούσε να μιλήσει, οπότε δεν ήταν πια επικίνδυνος.
Η άποψη του όμως έμεινε τυπωμένη σε δίσκους και ριζωμένη στην καρδιά όλων όσων τον άκουσαν και τον κατάλαβαν.
 | «Γιατί εγώ δεν είμαι ροκεντρολίστας από γεννησιμιού μου. Είχα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Αλλά το διάλεξα σαν τρόπο ζωής. Και ότι τράβηξα μετά το τράβηξα επειδή το ‘θελα, όχι επειδή οδηγήθηκα προς τα ΄κει.» |
Ο Παύλος δεν είναι πια εδώ και δε πρόκειται να ξαναγράψει ούτε να ακουστεί ζωντανά, είναι όμως μέσα μας, τον κουβαλάμε, πηγή σκέψης όσων αρνούνται να συμβιβαστούν σε μια κοινωνία υποκρισίας.
Έφυγε σε ένα μοναχικό ταξίδι, αφήνοντάς μας μόνους, να συνεχίσουμε το δρόμο που χάραξε, ίσως άθελα του, το δρόμο προς την ανεξαρτησία.
Όσο ζούσε δεν ήταν ποτέ τίποτε άλλο παρά αυθεντικός, ειλικρινής με τον εαυτό του και με όλους τους άλλους.
Δε χρύσωσε το χάπι για να γίνει αποδεκτός, μίλησε σε όσους είχαν ανάγκη να βγάλουν τις ωτοασπίδες, να καταλάβουν και να σκεφτούν.
Δεν πουλήθηκε για «τριάκοντα αργύρια, αντίτιμο σιωπής».
Έφυγε όπως έπρεπε, «έν κατακλείδι» μιας ζωής – ποίησης. |  |
Κι ας είχε ακόμα πολλά να δώσει ίσως είναι καλύτερα εκεί πάνω, μαζί με όσους έφυγαν πιθανώς για τους ίδιους λόγους και περιμένει και τους υπόλοιπους για να στηθεί η μεγάλη γιορτή, «βρε μπαγάσα περνάς καλά κι πάνω…».Έφυγε αφήνοντας λύπη ίσως και φόβο για όσα θα έρθουν, για όσα προσπάθησε να πολεμήσει με την ποίησή του.
Γεμίζοντάς μας ενοχές που δε σταθήκαμε άξιοι να πολεμήσουμε μαζί του και να του φωνάξουμε πως τον ακολουθούμε γιατί τον πιστεύουμε.
Σε μια κοινωνία που το μόνο της φρόνιμα ήταν οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις και το ροκ ήταν εξέγερση, το ελληνικό ροκ ήταν θάνατος κι ο Παύλος διάλεξε να πορευτεί σεμνά, ειλικρινά κι αυτή του η αλήθεια σκότωσε τον πρίγκιπα.
Ναι μόνος του διάλεξε το δρόμο του θανάτου μένοντας αιώνια πιστός στα ιδανικά του.
Ναι ο δικός μας Παύλος δεν είναι πια εδώ, αλλά φεύγοντας δεν έκλεισε την πόρτα...
 |
Που να γυρίζεις…;
«Τώρα πες μου ποιον, ποιόν θα χεις να τα λες…;
Στα σκοτεινά δωμάτια είν’ η ψυχή μας γυμνή και δε χωράν’ εκεί μυστικά κι εγώ μονάχα ξέρω πως η αλήθεια είν’ εκεί που η μοναξιά σου στον καθρέφτη κοιτά» |
«…να φεύγω τώρα, είναι η ώρα, κι ίσως σας ξαναδώ…
¶ντε και καλή τύχη, μάγκες…
 από Gabriel_Knight
Vraio kai alhthino arthro. Liges perissoteres plhrofories gia ton megalytero ellina rocker tha to ekana plires
από mkala
gia perisoteres plirofories sta analoga site.tha protimoysa ligoteri mayrila.TRAGWDIA TIS ZOHS?
από mkala
http://cgi.di.uoa.gr/~bitsikas/Pavlos.html
από Dazed_and_confused
Καλή δουλειά έχει γίνει στο site, έχει σχεδόν τα πάντα :)
| | |
|
|
|
