ΑΡΘΡΑ |
Μουσική: Scissor Sisters - Πλατεία Κοτζιά (22-6-2004)
Φέτος η παγκόσμια μέρα της μουσικής γιορτάστηκε και με το παραπάνω στην Αθήνα. Από τις 18 ως και τις 22/6 έγινες πολλές συναυλίες(στην τεχνόπολη στο Γκάζι, στην πλατεία Κοτζιά, στο άλσος Στρατού, στην πλατεία Κλαυθμώνος) και παράλληλες εκδηλώσεις. Μουσικές για όλα τα γούστα (από ηλεκτρονικά και alternative σχήματα μέχρι ethnic και κλασσική μουσική) και συγκροτήματα από όλο τον κόσμο. Από τα ονόματα που ξεχώριζαν ήταν: Decode, Bermuda Triangle(οι οποίοι από ότι μάθαμε ήταν πολύ καλοί), Μιχάλης Δ,Happy Dog Project, Wise, Relevant Box, Matisse, Serpentine, Cloudscape, FFC, Αέρα Πατέρα, De Traces, Στέλιος Μποτωνάκης, Θεοδοσία Τσάτσου, Ζακ Στεφάνου, Μανόλης Φάμελος, Film, Κωνσταντίνος Β, Γιώργος Μαργαρίτης και οι 667, Locomondo, Sigmatropic με την Carla Torgerson (των Walkabouts), 1 Giant Leap με τον Maxi Jazz (των Faithless) και τον Baaba Maal (επίσης πολύ καλοί), ΑΤΡΙΑ, Universal Trilogy, Scissor Sisters και πολλοί πολλοί άλλοι.Το Αθηναϊκό κοινό λοιπόν είχε ...αρκετές επιλογές αυτό το 4ήμερο (και μάλιστα δωρεάν).
Εμείς βρεθήκαμε την τελευταία μέρα (22/6, ναι κάναμε τη διαφορά και δεν πήγαμε Placebo στη Μαλακάσα) στην πλατεία Κοτζιά όπου είδαμε ATRIA, Universal Trilogy και τους Αμερικάνους Scissor Sisters.
Οι ATRIA θεωρούνται απότα πιο πετυχημένα πλέον electro συγκροτήματα στη χώρα μας (με video-clips στην tv κλπ). Χορευτικά beats, φωνητικά που θυμιζαν έντονα την αγαπημένη φωνή της Annie Clark, και πετυχημένες electro-pop διασκευές (με κορυφαία αυτή του Photographic των Depeche Mode) ήταν τα καλά στοιχεία. Αλλά τα παιδιά βγήκαν λίγο νωρίς (ακόμη με το φως της ημέρας, χωρίς να έχει μαζευτεί όλος ο κόσμος) κι έτσι δεν κατάφεραν να μας ξεσηκώσουν.
Οι ηλεκτρονικοί Universal Trilogy –αγαπημένοι πλέον του κοινού- «ξύπνησαν» λίγο το πλήθος που επιτέλους άρχιζε επιτέλους να κουνιέται. Γνωστές είναι πια οι πρωτοποριακές συνθέσεις τους και το «μαγείρεμα» των διαφόρων τάσεων της ηλεκτρονικής, ενώ θετικά σχόλια προκάλεσε το γλυκό Inside Blue στους μη μυημένους στη μουσική τους. Ωραία και τα ταξιδιάρικα clip-άκια που έπαιζαν από πίσω τους. Δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστο τον τραγουδιστή: αναμαλλιασμένος-ανεμοδαρμένος, ψιλόλιγνος και υπερκινητικός τράβηξε την προσοχή του κοινού και ίσως να μας ξεκόλλησε τα πόδια από το πάτωμα...
Και μετά ... ήρθαν οι Scissor Sisters. Μια λέξη τους χαρακτηρίζει απόλυτα: ΧΟΡΟΣ! Από τη στιγμή που εμφανίστηκαν στη σκηνή δεν βάλαμε κώλο κάτω (με το pardonne κιόλας). Αρχικά, μας ξeσήκωσαν με το (πολύ προς glam rock παρεπιμπτόντως) Take your mama out. Συνολικά, έπαιξαν περίπου 10 κομμάτια (σχεδόν όλο το album τους δηλαδή) με 1 encore (για να ικανοποιήσουν τον κόσμο που ήθελε να χορέψει κι άλλο!κι άλλο!κι άλλο!). Κορυφαίες στιγμές (αν και δεν σταματήσαμε να χορεύουμε καθόλου) ήταν το Laura, Tits on the radio και Comfortably Numb.
Το εκπληκτικό είναι ότι δεν κουνιόμασταν απλά (γιατί είμαστε και πολύ “alternative” τυπάκια) ούτε χτυπιόμασταν (γιατί είμαστε και «πολύ rock»), αλλά χορεύαμε! Ό,τι καλό είχε να δώσει η disco των 70΄s οι Sisters το έχουν πάρει. Όσο για τους 2 τραγουδιστές: εκπληκτικοί performers με sexy συμπεριφορά και φοβερή κίνηση. Η σκηνή απλά τους ανήκει. Μας έκαναν να νιώσουμε ότι είμαστε στο Studio 54 και ότι είναι 1979 (με τη διαφορά ότι εμείς ακούγαμε καλύτερη μουσική). Το σίγουρο είναι ότι οι Scissor Sisters εγγυώνται θέαμα. Την επόμενη φορά που θα έρθουν θα είμαστε εκεί για να ...χορέψουμε!!!
Λίλη Ανετσέλη (Fallenstar)
Χαρά Τρυπάκη
 από Comfortably-numb
Ωραίο το αρθράκι σας και κατατοπιστικό για το τι έγινε εκεί ! Μπράβο μπράβο!!!
από Nasos
Εύγε(τε)!!! Ωραία περιγραφή του happening, ωραίοι και οι Scissor Sisters με τη διαφορά ότι το Comfortably Numb είναι η χειρότερη διασκευή που έχω ακούσει στη ζωή μου. Όχι επειδή θεωρώ ότι τους Pink Floyd δεν πρέπει να τους αγγίζει κανένας (αυτά είναι χαζομάρες), απλά ή διασκευή αυτή δεν μου αρέσει.
από Novak
Mpravo lilouka :**
από raindrop
Ply EmOrFa !! (an k emeis stous placebo en perasam asxima ;) ) ama janarthoun omws lew n paw k gw na tous dw twra pou ta matha !! =P
| | |
|
|
|
