ΑΡΘΡΑ |
Μουσική: Παύλος Σιδηρόπουλος : Ενας φίλος που μας λείπει
Ο τελευταίος των Ζορμπάδων, ήταν ο Zorba "The Freak''. Και πριν από μισή δεκαετία, ανέβηκε στο αλογάκι του, φόρεσε το καπελάκι του, είπε στην κοινωνία: "Καμπόυ, ξεκαμπόυ και σου γαμώ το σόι", και μετά γύρισε προς τα μας και είπε: "See you later alligators!!!, άντε και καλή τύχη μάγκες... εγώ πάω να βρω τη μανούλα μου''. Γι' αυτόν ήμουν ο θείος. Ετσι όπως διάλεξε τους φίλους του, διάλεξε και τους ``συγγενείς'' του, διάλεξε την ``οικογένειά '' του, τα κατάφερε. Και σίγουρα, ο ίδιος διάλεξε και το τελευταίο του ταξίδι. Ο ανηψιός, ήταν ένας ελεύθερος πρίγκιπας, ο τελευταίος και είμαι περήφανος γι' αυτόν.
Παυλάκι μου, οι καιροί εξακολουθούν να είναι δύσκολοι για τους πρίγκιπες.
Σε φιλώ, ο θείος σου ο Μήτσος.
Και για την αντιγραφή
Δημήτρης Πουλικάκος
Ο τελευταίος των Ζορμπάδων, ήταν ο Zorba "The Freak". Και πριν από μισή δεκαετία, ανέβηκε στο αλογάκι του, φόρεσε το καπελάκι του, είπε στην κοινωνία: ``Καμπόυ, ξεκαμπόυ και σου γαμώ το σόι'', και μετά γύρισε προς τα μας και είπε: "See you later alligators!!!, άντε και καλή τύχη μάγκες... εγώ πάω να βρω τη μανούλα μου''. Γι' αυτόν ήμουν ο θείος. Ετσι όπως διάλεξε τους φίλους του, διάλεξε και τους ``συγγενείς'' του, διάλεξε την ``οικογένειά '' του, τα κατάφερε. Και σίγουρα, ο ίδιος διάλεξε και το τελευταίο του ταξίδι. Ο ανηψιός, ήταν ένας ελεύθερος πρίγκιπας, ο τελευταίος και είμαι περήφανος γι' αυτόν.
Παυλάκι μου, οι καιροί εξακολουθούν να είναι δύσκολοι για τους πρίγκιπες.
Αυτά είναι τα λόγια του "Θείου Νόντα" για έναν άνθρωπο που τόλμησε,προσπάθησε αλλά προσγειώθηκε απότομα...¶λλωστε δεν πετούσε ποτέ αρκετά ψηλά για να είναι ασφαλής.Έχουνε περάσει 14 ολόκληρα χρόνια απο τον θάνατο του Παύλου Σιδηρόπουλου,όμως η μουσική του είναι ακόμη ζωντανή και αυτό συμβαίνει γιατί τα τραγούδια του έχουν σχέση με τις καταστάσεις που βιώνουμε ακόμα και σήμερα...14 χρόνια απο τότε!
Το ξεκίνημα έγινε στη Θεσσαλονίκη (οπου σπούδαζε στο Μαθηματικό τμήμα) το 1970 με τη γνωριμία του με τον Παντελή Δελληγιαννίδη και τη δημιουργία του ντουέτου "Δάμων και Φιντίας".Στη συνέχεια στο Κύτταρο γνωρίζονται και με τα "Μπουρμπούλια" που έπαιζαν με τον Σαββόπουλο και το ντουέτο ενσωματώνεται.Το τραγούδι τους "Ο Ντάμης ο ληστής" λογοκρίθηκε λόγω δικτατορίας και μετονομάστηκε σε "Ο Ντάμης ο σκληρός".Το 1974 το συγκρότημα διαλύεται.
Απο το 1974 μέχρι το 1976 συνεργάστηκε με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, ως τραγουδιστής, στα έργα "Οροπέδιο" και "Θεσσαλικός κύκλος".Το 1976 δημιουργεί με τους "Σπυριδούλα" (με τους αδερφούς Σπυρόπουλους) έναν απο τους σημαντικότερους δίσκους στην ιστορία του Ελληνικού Ροκ.Για αυτό τον δίσκο,ο Σιδηρόπουλος υπέγραψε ένα "χαρτί" που έγραφε ότι αποποιείται πάσης οικονομικής απαιτήσεως από τον δίσκο.Το υπόλοιπο σχήμα υπέγραψε συμβόλαιο εκτελεστού με ποσοστό 4%.
Το 1979 φτιάχνει το σχήμα "Εταιρία Καλλιτεχνών" με αγγλικό στίχο,το οποίο όμως δεν κυκλοφορεί δίσκο.Το τραγούδι Clown όμως που έγινε τότε συμπεριλήφθηκε στον δίσκο "Zorba the freak".Εκείνη την περίοδο κάνει και κάποια βήματα στον κινηματογράφο,πρωταγωνιστώντας στην ταινία "Ασυμβίβαστος" του Ανδρέα Θωμόπουλου.Στην ταινία ερμηνεύει τα τραγούδια του soundtrack.Η άλλη ταινία που παρουσιάστηκε,παίχτηκε μόνο μια φορά στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Το 1980 ο Π.Σ. καταλήγει σε ένα σχήμα που με λίγες αλλαγές παίζει μαζί του μέχρι το τέλος, τους "ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΣ".Με τους Απροσάρμοστους κάνει 3 εν ζωή δίσκους.Μετά το θάνατό του (το 1990) βγαίνουν άλλοι 3 δίσκοι με παλιότερες ηχογραφήσεις.
Το 1982,κυκλοφορούν το "Εν λευκώ" με αρκετές αναφορές στην εμπειρία του με την ηρωίνη (γιά άλλη μιά φορά αντιμετωπίζει προβλήματα λογοκρισίας. Με τα τραγούδια "Η" και "Ανταργκράουντ με στράς" για προτροπή στη χρήση ναρκωτικών και "Υστατη στιγμή" για προσβολή της δημοσίας αιδούς).Το 1985 ο Δημήτρης Πουλικάκος γίνεται παραγωγός και κυκλοφορεί ο δίσκος "Zorba the freak".Το 1989 κυκλοφορεί ο τελευταίος εν ζωή δίσκος,το "Χωρίς μακιγιάζ",ο οποίος αποτελείται απο ζωντανές (κυρίως blues) ηχογραφήσεις προηγούμενων χρόνων απο το "Αν" club στα εξάρχεια.
Το καλοκαίρι του 1990,το δεξί του χέρι αρχίζει να παραλύει πράγμα που τον κάνει ψυχολογικά ράκος.Στις εμφανίσεις που έγιναν το φθινόπωρο, ο Παύλος εμφανίζεται με δεμένο το χέρι του.Τον Δεκέμβρη κανονίζονται συναυλίες για την παρουσίαση των νέων τραγουδιών.Αυτές οι εμφανήσεις όμως δεν έγιναν ποτέ καθώ το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου του 1990,ο Παύλος πεθαίνει απο υπερβολική δόση ηρωίνης...
Μετά τον θάνατό του,κυκλοφόρησαν άλλοι 3 δίσκοι,ο ένας απο τους οποίους περιέχει κομμάτια που είχε γράψει ο Παύλος απο το 1979 έως το 1981 και περισσότερο ήταν πειραματισμοί για το γνωστό "πάντρεμα" του ροκ με το ρεμπέτικο που ήθελε να πραγματοποιήσει.
Αναλυτικά οι δίσκοι είναι οι:
Φλου 1978 ΕΜΙ HARVEST
Εν λευκώ 1982 ΕΜΙ
Zorba the freak 1985 ΕΜΙ
Χωρίς μακιγιάζ 1989 Ζωντανή ηχογράφηση MBI
Αντε και καλή τύχη μάγκες 1991 ΕΜΙ
Τα μπλουζ του πρίγκηπα 1992 MBI
Εν αρχή ην ο λόγος 1994 Εβδομη διάσταση.
----------------------------------------------------------
Για μένα αλλά και για τα άλλα παιδιά του γκρουπ, ο Παύλος ήταν ο Φίλος μου και ο Δάσκαλός μου. Στην ουσία αυτός μας έκανε μουσικούς. Είχε το εξαιρετικό χάρισμα να μαγνητίζει πάνω στη σκηνή το κοινό και να γίνεται ένα μ' αυτό. Ηταν αγνός, αυθεντικός και το κενό του είναι τεράστιο αλλά και δυσαναπλήρωτο.
Οδυσσέας Γαλανάκης (Κιθαρίστας στους Απροσάρμοστους)
 από negroponte
Όσοι πραγματικά λάτρεψαν τον αντισταρ ΄Παύλο τους στέλνω το αγαπημένο μου κομάτι.
ΣΤΗΝ Κ.
Οταν κάποιο βράδυ θα σε ξυπνήσει απότομη η κραυγή σου
και τρέξεις στη μαμά σου να το πεις
και εκείνη τρομαγμένη μες στο ψυγείο κλείσει τη φωνή σου
θα 'ναι αργά μεσάνυχτα και θα 'χεις κουραστεί
Οταν θα αγαπήσεις το γέλιο σου και την αναπνοή σου
και δεις πως έχεις κάτι να μας πεις
στο πλάι σου ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα στη ζωή σου
τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής
Πες μας τι θα γίνει αν κάποτε αγγίξεις το κορμί σου
και το 'βρεις τσακισμένο απ' τις πληγές
και γύρω σου κούκλες χλωμές ανίκανες να ακούσουν τη φωνή σου
και οι αλήθειες σου να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές.
από J-MORRISON
Ο Παύλος δεν ήταν απλώς ένας ακόμη rockas που ήλθε και απήλθε...Πιστεύω ότι είναι ένας από τους σοφούς της ελληνικής μουσικής σκηνής...Ο Παύλος είναι τρόπος σκέψης,στάση ζωής...
Ο Παύλος δεν ήταν,είναι και θα συνεχίσει να είναι ένας μεγάλος δάσκαλος...
Τι κι αν δεν μένει πια εδώ?
από Harris_under_Ps
Γεια καταρχήν. Είμαι και εγώ ένας από αυτούς που παρόλο που δεν τον γνώρισαν τον ΚΥΡΙΟ Παύλο Σιδηρόπουλο τον λάτρεψα όσο τίποτα. Βλέπετε ο Παύλος δεν ζει(δυστηχώς) παρόλαυτα ήταν πάντα εκεί για μένα όταν τον χρειάστικα. Με τα ρεαγούδια του μου έδςσε τις καλύτερες συμβουλές σε όλα τα επίπεδα. Έκλαψε μαζί μου όταν ακουγα το "Στην Κ" για τη δική μου Κατερίνα και μου δωσε ελπίδα να συνεχίσω..Γιατί ξέρω ότι "κάποτε θ αγγίξει το κορμί της και....". Τα δικά μου αγαπημένα κομμάτια του είναι και θα είναι το "Που να γυρίζεις" , το " Μη μου μιλάς για τίποτα" και το "Στην Κ" βέβαια. Να στε καλά και να ξέρετε ότι παρόλο που δεν ζει θα είναι πάντα κοντά μας
από deadend
Μια φορά κι ένα καιρό που η Ελλάδα ήταν τριτοκοσμική χώρα, η επαρχεία έστελνε τα κορίτσια της σε αστικά σπίτια στην Αθήνα σαν υπηρέτριες. Ένα από αυτά ήταν η Σπυριδούλα. Η εργοδότρια της για να ξεσπάσει τα προβλήματα της, όταν η Σπυριδούλα έκανε οποιοδήποτε λάθος, έπιανε ο καυτό σίδερο και την σιδέρωνε. Ο Παύλος στην ανάμνηση αυτής της κοπέλας (που τελικά επέζησε από τα μαρτύρια της) έβγαλε το συγκρότημα του Σπυριδούλα και έκανε τον καλύτερο δίσκο Ελληνικής μουσικής μετά τον Χατζιδάκη σε στίχους και πρωτοτυπία.
από headless_girl
| | |
|
|
|
