ΑΡΘΡΑ |
Μουσική: Παρουσίαση: How to Dismantle an Atomic Bomb - U2
Είναι γεγονός. Οι μεγάλοι U2, ένα από τα μεγαλύτερα, ίσως το μεγαλύτερο γκρουπ, αυτή τη στιγμή, του κόσμου, δημιούργησαν ένα νέο άλμπουμ. Το “How to dismantle an atomic bomb” ήρθε, επιτέλους, στην κυκλοφορία, ικανοποιώντας τους πάρα πολλούς φανατικούς θαυμαστές των U2. 4 χρόνια, μετά την τελευταία, πολύ επιτυχημένη, κυκλοφορία, το “All That You Can't Leave Behind”, οι U2 δηλώνουν και πάλι παρόντες, με ένα δίσκο, στα χνάρια του προηγούμενου, αρκετά ροκ, αρκετά δυνατό. Αυτό από μόνο του αποτελεί μια σημαντική είδηση. Ας προχωρήσουμε όμως σε μια διεξοδική ακρόαση του δίσκο.
Το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ, το πασίγνωστό, πλέον Vertigo, σε γρήγορους ρυθμούς, με σκληρές κιθάρες, σε προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει. Ένα τραγούδι, hit, που μπορεί εύκολα να μείνει, μάλλον φέρει σε πέρας το ρόλο για τον οποίο γράφτηκε, αλλά και ένα τραγούδι που δεν με άγγιξε, δεν με συντάραξε.
Οι ρυθμοί πέφτουν, στο “Miracle Drug”, που όταν όμως χρειάζεται, ξεσπάει σε ένα ηλεκτρικό παραλήρημα. Οι U2 μας χαρίζουν και ένα υπέροχο slide σόλο, μια από τις πιο όμορφες στιγμές του δίσκου. Το αποτέλεσμα μάλλον μου άρεσε. Το μελαγχολικό «Sometimes You Can’t Make it at Your Own”, είναι το τραγούδι που τραγούδησε ο Bono στην κηδεία του πατέρα του, και έχει ένα ιδιαίτερο συγκινησιακό βάρος.
Το εύστοχο “Love and Peace or Else”, ή η εκδοχή των U2 για τα blues, είναι μια από τις πολύ δυνατές στιγμές του άλμπουμ. Οι Beatle-ικές θεματολογίες κάνουν έντονες την παρουσία τους. “We need Love and peace Love and peace”, τραγουδάει ο Bono, προσπαθώντας να περάσει απλοϊκά αλλά σημαντικά μηνύματα. Τώρα αν το καταφέρνει, η απάντηση βρίσκεται στο μυαλό του κάθε ακροατή. Τα γρήγορα “City of Blinding Lights” και “All Because of You”, πέρασαν μάλλον απαρατήρητα στις ακροάσεις μου.
Πάνω στην κατάλληλη στιγμή έρχεται το, πιο μελαγχολικό (ας είναι καλά οι ελάσσονες κλίμακες), “A Man and a Woman”, μια από τις πιο ερωτικές στιγμές του άλμπουμ, που κατάφερε να βγάλει αρκετό συναίσθημα. Ο Bono, αναρωτιέται “How can I hurt when I'm holding you?” κάτι που είναι και δικιά μου, εύλογη, απορία. Αυτό μαζι με το “Original of Species” με συγκίνησαν περισσότερο. Το “Original of Species”, είναι μια γλυκύτατη ωδή, στη ζωή, στην ομορφιά της. Οι U2, μας στέλνουν μηνύματα, όντως υπέροχα. Η ζωή είναι μικρή, πρέπει να γευόμαστε κάθε στιγμή, να είμαστε ελεύθεροι, να μην φοβόμαστε.. “The end is not as fun as the start, please stay a child somewhere in your heart”. Μηνύματα χιλιοακουσμένα, αλλά δοσμένα με όμορφο τρόπο από τους U2. Το άλμπουμ κλείνει με το ανάλαφρο, θα μπορούσαμε να πούμε, Yahweh, ένα όμορφο u2 τραγούδι, με τον ήχο που τους χαρακτηρίζει.
Πρόκειται αναμφίβολα για ένα τυπικό U2 δίσκο, που σίγουρα θα ικανοποιήσει τους θαυμαστές τους. Ο Bono, τα καταφέρνει καλύτερα από ποτέ. Η αγάπη, ο έρωτας, η ζωή, ο θάνατος, η ελευθερία, είναι μερικά από τα θέματα που πραγματεύεται στους στίχους του. Στις κιθάρες έχει γίνει πολύ καλή δουλειά. Η παραγωγή, πλέον, φτάνει τα επίπεδα του τέλειου. Αλλωστε οι U2, στο σημείο που έχουν φτάσει και με τόση εμπειρία που έχουν, δεν θα είχαν τέτοια προβλήματα.
Πρόκειται όμως για ένα δίσκο, που βαδίζει τόσο έντονα στα χνάρια του προηγούμενου, ώστε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν προσθέτει κάτι καινούριο. Σύμφωνοι, να μην ξεφεύγουμε από τις ρίζες μας, αλλά και λίγος πειραματισμός, νέες ιδέες, φρέσκα ακούσματα, ακόμη και σε ένα τόσο κλασσικό γκρουπ, θα ήταν ευπρόσδεκτα, στα αυτιά μου. Η επιθυμητή “εξέλιξη” του γκρουπ, δεν ήρθε στο συγκεκριμένο δίσκο. Αλλά, σίγουρα, πρόκειται για μια U2 κυκλοφορία και αυτό από μόνο του, αποτελεί εχέγγυο για την ποιότητα του εγχειρήματος. Ένας δίσκος, λοιπόν, που δεν τους πήγε ούτε μπρος ούτε πίσω.
πηγή: enjoy.gr
 από deadend
****
από Comfortably-numb
toutestin?
από Silent_eNiGMA
Fobero to album - kai xwris na eimai fan toys - apotelesma eksairetiko!!!...
| | |
|
|
|
