ΑΡΘΡΑ |
Μουσική: Gagarin is Burning!!!!
GAGARIN IS BURNING
DKT/MC5 Live in Athens
Τι ποιο όμορφο από το να βλέπεις ένα μάτσο θρυλικές μορφές του ροκ στην πόλη σου, που δεν ήρθαν για περιοδεία-αρπαχτή; Και πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τους νούμερο ένα επαναστάτες της αμερικάνικης σκηνής; Έστω και εάν έχουν μείνει τρεις από τους πέντε. Μπαίνοντας λοιπόν στο Gagarin είδα όλη τη γκάμα των μουσικών φυλών να έχει γεμίσει τον χώρο. Από ροκαμπίλια παλαιών εποχών, μέχρι ψυχεδελιστές αλλά και πολλούς μεταλάδες (ίσως διότι ο κιθαρίστας που αντικαθιστούσε τον αδικοχαμένο πια Fred Smith, ο Gilby Clarke είχε διατελέσει κάποτε μέλος των Guns n Roses).
Πρώτα έπαιξαν οι 700 Machines. Ελληνικό συγκρότημα, με πολύ δουλεμένο τον Αγγλόφωνο στίχο, και πάρα πολύ δυνατές κιθάρες, κατάφεραν να ζεστάνουν το κοινό. Μπράβο στα παιδιά, κάνουν μια πολύ καλή προσπάθεια, και εύχομαι να κάνουν και αξιοσέβαστη καριέρα στο εξωτερικό.
Μετά από ένα μικρό σετάκι με κομάτια της δεκαετίας του 60, ήρθε η στιγμή που περιμέναμε. Wayne Kraymer (κιθάρα), Dennis Thompson (drums) και Michael Davis (μπάσο) καθώς και ο Gilby Clarke βγαίνουν στο πάλκο του Gagarin και με τον Davis στα φωνητικά ξεκινάνε μια δυναμική εκτέλεση του ��Rumbling Rose��. Το κοινό παίρνει φωτιά και επικρατεί ένα μίνι-χαος στον χώρο, το οποίο θα σταματήσει μόνο 2 ώρες αργότερα, όταν θα έχουν πια κατέβει οριστικά από τη σκηνή. Και τότε ακούστηκε από τα μεγάφωνα μια φωνή να ουρλιαζει.. Some people call me ..ANIMAL!.. Και πετάγεται στη σκηνή ο απίστευτος κύριος Handsome Dick Manitoba με το λαμέ πουκαμισάκι του, και να συνεχίσει την εισβολή.Κινητικότατος, με δυναμική παρουσία , ο τραγουδιστής των Dictators, μπορεί να θύμιζε κάτι ακαθόριστο από τις ταινίες του Στάθη Ψάλτη και την αισθητική των Wu Tang Clan (Κάτοικος Bronx γαρ), αλλά τη δουλειά του την έκανε με περίσσιο επαγγελματισμό, και ήταν άξιος αντικαταστάτης του αδικοχαμένου, επίσης, Rob Tyner).
Ακολούθησε μια μικρή εισαγώγή από τον Wayne για το επόμενο κομμάτι . «Τότε η Αμερική έκανε έναν πόλεμο στο Βιετνάμ. Εμείς δεν τον γουστάραμε. Τώρα κάνει έναν πόλεμο στο Ιράκ. Ούτε αυτόν γουστάρουμε». Και παίζουνε το American Rouse, όπου ο Wayne «πολυβόλησε» τον κόσμο με την κιθάρα του! Απίστευτη και όμψς αληθινή μορφή αντιπολεμικής διαμαρτυρίας!!!! Μετά μας θύμισαν τι κάναμε στις κοπάνες μας από το λύκειο (High School)
Κάπου εκεί ήρθε η ώρα να γίνει αλλαγή τραγουδιστών και ενεφανίσθη μια μικρόσωμη μαύρη τίγρη, με μια τεράστια αφάνα για μαλί, και μια φωνή που ξεσηκώνει και βουδιστή καλόγερο σε ώρα διαλογισμού. Και το όνομα αυτής Lisa Kekaula. Η κυρία αποτελεί την soul φωνή των Basement Jaxx και των Bellrays, και δεν μασάει μια να τραγουδήσει «βρώμικα» και ηλεκτρισμένα blues, όπως το Motor City Is Burning, η δυναμήτες σαν τα Looking At You, The Human Being Lawnmower.
Επιστροφή του Manitoba, και όλοι μαζί πια, τραγουδάνε το Kick out The Jams που όλοι περιμέναμε να ακούσουμε και δεν διστάσαμε να το δείξουμε! Πλησιάζοντας προς το τέλος μας εξέπληξαν ευχάριστα με την διασκευή I believe to my soul (Ray Charles) με τα φωνητικά της Lisa να κάνουν την ατμόσφαιρα να μπλουζίζει επικίνδυνα. Στο Rama Lama Fa Fa Fa επιτεύχθηκε η τέλεια ισορροπία μεταξύ κοινού και μουσικών. Ο Wayne Cramer έδινε πάσα στον κόσμο για να τραγουδήσει τους στίχους σε συνέχειες, ενώ κατέβηκε από την σκηνή για να παίξει με το κοινό. Και πριν φύγουν για το διάλειμα ως το encore, ο Dennis, βρίσκει την ευκαιρία να αυτοσαρκαστεί, και να ειρωνευτεί όλα αυτά τα γκρουπ που αποφάσησαν ξαφνικά στα 50 ότι μείνανε από λεφτά, και ξεκίνησαν μια περιοδεία για να φάνε τα λεφτά των οπαδών τους, κάνοντας μια απλή κίνηση....Πιάνωντας την μέση του σαν να είχε πονέσει πολύ, στην προσπάθεια του να σηκωθεί.
Όταν γυρνάνε, δεν έχει μείνει τίποτα πια όρθιο, και απλά κάνουν μια μικρή ισοπεδοτική κίνηση..παίζουν το ,I Want You Right Now και όποιος αντέξει.Μήπως, τελικά είναι οι μόνοι πραγματικά ζωντανοί, ποια,των 70ς;Θα δείξει
| | |
|
|
|
