ΑΡΘΡΑ |
Μουσική: Donnie Darko OST- Michael Andrews
Αυτή η εβδομάδα είναι αφιερωμένη στην υπέροχη ταινία “Donnie Darko”. Έτσι, ανέλαβα να παρουσιάσω το μουσικό κομμάτι της ταινίας, που αναμφίβολα αποτελεί ένα από τα δυνατά σημεία της. Μάλιστα είναι τόσο εύγλωττη η συνθετική αυτή απόπειρα που, χωρίς κανένα στίχο, μας εντάσσει απόλυτα στο κλίμα της ταινίας. Η μουσική περιγράφει τον τρελό κόσμο (“Mad World”) που βιώνουμε, έχει αναμφίβολα παρανοϊκές, σκοτεινές διαθέσεις και μας ταξιδεύει σε μια διάσταση παραμυθένια, αλλόκοτη και βαθιά μυστηριακή.
Μελωδίες από πιάνο, mellotron, marimba, διάφορα πνευστά, καθώς και αιθέρια γυναικεία φωνητικά, χωρίς καθόλου λόγια, είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί ο συνθέτης Michael Andrews για να δημιουργήσει ένα υπέροχο μουσικό παζλ, που από την πρώτη του στιγμή καταφέρει να σε ταξιδέψει σε άλλους κόσμους, σκοτεινούς, αλλά τόσο γοητευτικούς, που σε μαγνητίζουν με τη δύναμη τους. Απόκοσμοι ήχοι σου δημιουργούν κάποιες φορές αίσθηση πανικού, μελαγχολίας, άλλοτε γαλήνης και άλλοτε χαράς. Ωστόσο το κυρίαρχο συναίσθημα που βίωσα κατά τη διάρκεια της ακρόασης του άλμπουμ ήταν το ξύπνημα παρανοϊκών ενστίκτων. Ακούστε το “Μanipulated live” και ίσως καταλάβετε τι εννοώ. Και αν αναρωτιέστε πως είναι δυνατόν όλα αυτά μαζί να αφήνουν τελικά ευχάριστη αίσθηση, πραγματικά δεν έχω απάντηση. Πάντως η συγκεκριμένη εμπειρία ήταν πραγματικά υπέροχη.
Το να προσπαθήσω να περιγράψω μεμονωμένα τα κομμάτια του δίσκου θα ήταν μάλλον ματαιοπονία, αφού αυτά δένουν τόσο μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα ενιαίο μουσικό θέμα που ακούγεται από την αρχή ως το τέλος του σαν ένα παραμύθι που περιγράφει την ζωή την ίδια σε όλες τις, τις διαστάσεις. Τα υπέροχα φωνητικά των Sam Shelton and Tory Haberman σαν να παρακαλούν για λίγες σταγόνες ζωής (ακούστε το υπέροχο “Slipping away”), το σκοτεινό πιάνο βρίσκει τον τρόπο να προκαλεί πανέμορφη μελαγχολία. Μάταιο, δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που βιώνω αυτή τη στιγμή. Μόνο αυτό: νιώθω την ανάγκη να γίνω καλύτερος άνθρωπος.. αυτό νομίζω αρκεί.
Πολλοί ίσως σταθείτε στο πανέμορφο φινάλε του soundtrack το υπέροχο “Mad World” από τον Gary Jules. Πράγματι ένα υπέροχο τραγούδι γράφει την κατακλείδα του δίσκου με τον πιο υπέροχο και τρυφερό τρόπο, αφήνοντας την γλυκερή αίσθηση ότι η ζωή είναι πραγματικά όμορφη.. Το ήξερα ότι έτσι είναι, απλά τώρα το νιώθω ακόμη πιο έντονα… καλή ακρόαση..
“… The dreams in which I’m dying are the best I’ve ever had
I find it hard to tell you
I find it hard to take
When people run in circles its a very very
Mad world…"
| | |
|
|
|
