Τον αγαπώ τον αγαπώ, θέλω τα παιδιά του, θα πάω να τον βρώ στις στέππες να τον δελεάσω με κτήματα και αιγοπρόβατα να με παντρευτεί... Ω. Tripani thanx που μας γνώρισες :συγκίνηση: Θα λέμε στα εγγόνια μας για σένα.
Ούφ. Πάει κι αυτό το Πάσχα. Ήρθα από το νησί στην πόλη και ανέπνευσα καθαρό αέρα βρε αδερφέ (/αδερφή) και καθάρισε το κεφάλι μου. Ναι σωστά διάβασες ηλίθιε αναγνώστη. Μπούκωσα με την τσίκνα των διοβελισμένων πτωμάτων που σιγοψήνονταν από τις 6 το πρωί και μπούχτισα απο Έφη Θώδη, Πέτρο Γαϊτάνο και σύσσωμη την οικογένεια Κοννιτοπούλου (τι συνεχίζουν και γεννοβολάνε αυτοί; Θέλουν να μας ξεκάνουν;) Ηλίθιε νεοελληνα(ρα), κίτς βάρβαρε ασύδοτε κακομοίρη που θές να κάνεις το κομμάτι σου στον γείτονα με την ένταση του σιντί πλέγιερ και το μέγεθος του αμνοεριφίου που γεννήθηκε, ανατράφηκε και θυσιάστηκε για να γουρουνιάσεις εσύ επειδή έτσι έμαθες από τη σκατομανούλα σου, του χρόνου θα κατουρήσω στα παρτέρια σου να σου μαραθούν οι μπιγκόνιες, ζώον.
Επίσης στην απίθανη (έως και μηδαμινή) πιθανότητα που διαβάζεις αυτό το μπλόγκ, καραγκιόζη γείτονα: το τσιμέντο που έριξες έξω από την αυλή μου για να μην σκίσουν το καλσονάκι τους οι ξενέρωτοι άγγλοι τουρίστες που παστώνεις στα προκατασκευασμένα ρούμς –του –λέτ σου, αποχαιρέτα το. Δεν ξέρω τι θα χρειαστεί. Δυναμίτη; κομπρεσέρ; καταπέλτη; (άσχετο) Πάντως αυτό το αίσχος που ονομάζεις προσφορά στην κοινότητα (φαίνεται ως εκεί φτάνει η αισθητική σου) ξέχνα το.
Όταν γερνάει ο άνθρωπος παραξενεύει. Διαφωνώ. Παραδείγματα από το κοντινό συγγενικό μου περιβάλλον με έχουν διδάξει ότι όταν γερνάει ο άνθρωπος απλά επιδεικνύει συσσωρευμένη τη στάση ζωής που κράτησε σε όλα τα χρόνια του, από βρέφος μέχρι τα γηρατειά. Δηλαδή όταν ένας άνθρωπος είναι σε όλη του τη ζωή πράος, δοτικός, χιουμορίστας στα γεράματά του θα είναι όλα αυτά στο τετράγωνο. Όταν είναι εγωιστής, πονηρός και κακόβουλος επίσης έτσι και χειρότερα θα καταντήσει. Καταλαβαίνω (όσο μπορώ) τον φόβο των γέρων ανθρώπων για το θάνατο, τη μοναξιά κτλ αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τη νοοτροπία που τους ωθεί να προσπαθούν επίτηδες να προκαλούν τον οίκτο σου, νομίζοντας ότι έτσι θα τους προσέξεις καλύτερα. Θα τους προσέξεις ούτως ή άλλως απλά στην περίπτωση που έχουν κερδίσει το σεβασμό και την αγάπη σου θα το κάνεις με όλη σου την καρδιά, στην αντίθετη θα το κάνεις απο καθήκον και μόνο.
Επειδή δεν θέλω να εισέλθω σε προσωπικά, δεν με νοιάζει αν καταλάβατε, απλώς ήθελα να το γράψω να το βγάλω από μέσα μου. Δεν πιστεύω στις εξ αίματος συγγένειες, παρά μόνο στις κερδισμένες (οικογένειά μου είναι και οι φίλοι μου) και μπορεί να ακούγομαι σκληρή αλλά επίσης δεν πιστεύω στην ασυλεία λόγω γηρατειών, ούτε στο «ο νεκρός δεδικαίωται» (για άλλες περιπτώσεις). Προσπαθείς να είσαι εντάξει με τον εαυτό σου και τους γύρω σου κι αυτό είναι όλο.
Σόρι για την αμπελοφιλοσοφία.
Επανέρχομαι:
Σε σένα παπά που μας απειλείς κάθε χρόνο μετά την Ανάσταση να κάτσουμε στη λειτουργία και να μην τρέξουμε κατευθείαν στη μαγειρίτσα και καταριέσαι και μας αποκαλείς εχθρούς του Χριστού (έ;;;) να χαίρεσαι το πετραχείλι σου, φτού να μη σε ματιάσω.
Τέλος έχω να καταγγείλω την σχεδόν παντελή απουσία ταινιών - χλαμύδας το φετινό Πάσχα. Χωρίς Σπάρτακο, χωρίς Ιούδα, πού να καταλάβεις άγιες μέρες με έναν ξερό Τζεφιρέλλι;;
Μόνη παρηγοριά του Πάσχεως (;!...;) οι Kinks, ο σκύλος μου και οι απέλπιδες προσπάθειες να τον μάθω μπάνιο, οι Monty Python και το δισκοπότηρό τους (ΝΙ! ΝΙ!!)
Χριστός Ανέστη (πάντα προβλέψιμος, τα ίδια κάνει κάθε χρόνο...)
Παρακάτω θα μελετηθούν αναλυτικά και ξεχωριστά τα είδη χαιρετισμών ανάλογα με τον βαθμό οικειότητας που συνδέει δύο πρόσωπα. Συγκεκριμένα, θα μελετηθούν τα είδη των αποχαιρετισμών που απευθύνονται μετά το πέρας της οποιασδήποτε επαφής μεταξύ των προσώπων, κατατασσόμενοι ανάλογα με το είδος και την ποιότητα της επαφής.
Για παράδειγμα πρός μελέτη ας διαλέξουμε ένα στιγμιότυπο απο την καθημερινότητα:
Αποχαιρετισμοί που ανταλάσσονται στη σχολή, μετά το πέρας του μαθήματος:
1.) "...." (απουσία αποχαιρετισμού): Εδώ, είτε η επαφή δεν έλαβε ποτέ χώρα γιατί οι πρωταγωνιστές της δε γνωρίζονται, είτε γνωρίζονται αλλα δεν επεδίωξαν να ενεπλακούν σε κάποια στιχομυθία (σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν: αχώνευτοι συμφητητές, πρώην που σας κεράτωσαν, καθηγητές που σας έκοψαν με 4.8 κτλ), είτε το ένα ή και τα δύο μέλη της εν δυνάμει επαφής είναι αγενείς, γενικά μισούν όλο τον κόσμο ή (και) ντρέπονται παθολογικά.
2.) "...." (κοφτό νεύμα με το κεφάλι): Ο βαθμός οικειότητας είναι μικρός. Εναλλακτικά οι εμπλεκόμενοι πάσχουν απο φαρυγγίτιδα ή (και) αυχενικό σύνδρομο.
3.) "Γειά.." Ο βαθμός οικειότητας κυμαίνεται απο μικρός εως και μεγάλος, καθώς πρόκειται για τον κλασσικότερο χαιρετισμό. Μπορεί να υπαινίσσεται πολλά για τη σχέση των ατόμων τα οποία τον ανταλάσσουν, ανάλογα με τον τονισμό, τον τρόπο εκφοράς και το ύφος με το οποίο εκστομίζεται η λέξη (π.χ. "γειά" μετά κλεισίματος ματιού και ειπωμένο με τόνο μειλίχιο = "θα τα ξαναπούμε εμεις...")
4.) "Άντε γειά!!": Όταν εκφέρεται με μπρίο και τσαχπινιά (μπλάχ) =χαρούμενος αποχαιρετισμός. Όταν εκφέρεται σε ντεσιμπέλ άνω των 800, συνοδευόμενο απο κοφτή κίνηση του χεριού (κοινώς καρατιά) = "ΣΤΑ ΔΙΑΛΑ ΡΕ!!"
5.) "Μπάι μπάι!": για αγγλομαθείς και καγκούρια με ζελέ στο μαλλί.
6.) "Φιλιά!!": Σε αυτή την περίπτωση τα πράγματα περιπλέκονται. Φυσικά ο χαιρετισμός αυτός προϋποθέτει στενή φιλική ή ερωτική σχέση μεταξύ των προσώπων που απο-χαιρετιούνται. Τί θα πεί όμως "Φιλιά"? Καλείται ο αποχαιρετιζόμενος (αδόκιμο) να φανταστεί την οικεία χειρονομία? Γιατί να τα λές και να μή τα δίνεις?
7.) "Αντίο αγάπη μου!": a Dio = (σε ελεύθερη μετάφραση) Θα τα ξαναπούμε στο Θεό (όταν πεθάνουμε). Για τραγικούς εραστές τύπου Ρωμαίος - Ιουλιέττα, Τριστάνος - Ιζόλδη. Άν δεν αποτελείτε μέρος των παραπάνω ζευγαριών, καλύτερα να το αποφεύγετε, αλλιώς θα μείνετε να αναρρωτιέστε ποιός το γρουσούζεψε το παλληκάρι και στούκαρε στην κολόνα με το παπί.
8.) "Μπροκολάκια!": Σουρεαλιστικός χαιρετισμός, άκρως παρεξιγήσιμος αν λάβει χώρα μπροστά σε αμύητους.
9.) "Τα λέμε!": Χαιρετισμός που φανερώνει απο μέτριο μέχρι υψηλό βαθμό οικειότητας, αν και οι προθέσεις του χαιρετούντος (αδόκιμο) μπορεί να είναι αμφιλεγόμενες. Χαιρετισμός - υπόσχεση, που χωρά πολλές ερμηνείες και μπορεί να γεννά λανθασμένες προσδοκίες για μια (ή και πολλές) μελλοντικές συζητήσεις. Μην αρχίζετε να φαντάζεστε! Ο συνομιλητής σας μπορεί απλώς να θέλει να φανεί ευγενικός, χωρίς να επιθυμεί περεταίρω επαφή μαζί σας (κοινώς ξέχνα το, η κοπέλα είναι ευγενική αλλά σιχαίνεται τ' άντερά σου.)
10.) "-Γειά σου ζαμπονοσπανακοτυροπιτοζουζουνάκι μου! -Τα λέμε σπίτι μωρό! Φέρε DVD!": Τεράστιος βαθμός οικειότητας, τεράστιος βαθμός σιχαμάρας για τους τυχόν παρευρισκομένους.
