Τετάρτη , 30 Απριλίου 2008
ΝΙ!
Ούφ. Πάει κι αυτό το Πάσχα. Ήρθα από το νησί στην πόλη και ανέπνευσα καθαρό αέρα βρε αδερφέ (/αδερφή) και καθάρισε το κεφάλι μου. Ναι σωστά διάβασες ηλίθιε αναγνώστη. Μπούκωσα με την τσίκνα των διοβελισμένων πτωμάτων που σιγοψήνονταν από τις 6 το πρωί και μπούχτισα απο Έφη Θώδη, Πέτρο Γαϊτάνο και σύσσωμη την οικογένεια Κοννιτοπούλου (τι συνεχίζουν και γεννοβολάνε αυτοί; Θέλουν να μας ξεκάνουν;) Ηλίθιε νεοελληνα(ρα), κίτς βάρβαρε ασύδοτε κακομοίρη που θές να κάνεις το κομμάτι σου στον γείτονα με την ένταση του σιντί πλέγιερ και το μέγεθος του αμνοεριφίου που γεννήθηκε, ανατράφηκε και θυσιάστηκε για να γουρουνιάσεις εσύ επειδή έτσι έμαθες από τη σκατομανούλα σου, του χρόνου θα κατουρήσω στα παρτέρια σου να σου μαραθούν οι μπιγκόνιες, ζώον.
Επίσης στην απίθανη (έως και μηδαμινή) πιθανότητα που διαβάζεις αυτό το μπλόγκ, καραγκιόζη γείτονα: το τσιμέντο που έριξες έξω από την αυλή μου για να μην σκίσουν το καλσονάκι τους οι ξενέρωτοι άγγλοι τουρίστες που παστώνεις στα προκατασκευασμένα ρούμς –του –λέτ σου, αποχαιρέτα το. Δεν ξέρω τι θα χρειαστεί. Δυναμίτη; κομπρεσέρ; καταπέλτη; (άσχετο) Πάντως αυτό το αίσχος που ονομάζεις προσφορά στην κοινότητα (φαίνεται ως εκεί φτάνει η αισθητική σου) ξέχνα το.
Όταν γερνάει ο άνθρωπος παραξενεύει. Διαφωνώ. Παραδείγματα από το κοντινό συγγενικό μου περιβάλλον με έχουν διδάξει ότι όταν γερνάει ο άνθρωπος απλά επιδεικνύει συσσωρευμένη τη στάση ζωής που κράτησε σε όλα τα χρόνια του, από βρέφος μέχρι τα γηρατειά. Δηλαδή όταν ένας άνθρωπος είναι σε όλη του τη ζωή πράος, δοτικός, χιουμορίστας στα γεράματά του θα είναι όλα αυτά στο τετράγωνο. Όταν είναι εγωιστής, πονηρός και κακόβουλος επίσης έτσι και χειρότερα θα καταντήσει. Καταλαβαίνω (όσο μπορώ) τον φόβο των γέρων ανθρώπων για το θάνατο, τη μοναξιά κτλ αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τη νοοτροπία που τους ωθεί να προσπαθούν επίτηδες να προκαλούν τον οίκτο σου, νομίζοντας ότι έτσι θα τους προσέξεις καλύτερα. Θα τους προσέξεις ούτως ή άλλως απλά στην περίπτωση που έχουν κερδίσει το σεβασμό και την αγάπη σου θα το κάνεις με όλη σου την καρδιά, στην αντίθετη θα το κάνεις απο καθήκον και μόνο.
Επειδή δεν θέλω να εισέλθω σε προσωπικά, δεν με νοιάζει αν καταλάβατε, απλώς ήθελα να το γράψω να το βγάλω από μέσα μου. Δεν πιστεύω στις εξ αίματος συγγένειες, παρά μόνο στις κερδισμένες (οικογένειά μου είναι και οι φίλοι μου) και μπορεί να ακούγομαι σκληρή αλλά επίσης δεν πιστεύω στην ασυλεία λόγω γηρατειών, ούτε στο «ο νεκρός δεδικαίωται» (για άλλες περιπτώσεις). Προσπαθείς να είσαι εντάξει με τον εαυτό σου και τους γύρω σου κι αυτό είναι όλο.
Σόρι για την αμπελοφιλοσοφία.
Επανέρχομαι:
Σε σένα παπά που μας απειλείς κάθε χρόνο μετά την Ανάσταση να κάτσουμε στη λειτουργία και να μην τρέξουμε κατευθείαν στη μαγειρίτσα και καταριέσαι και μας αποκαλείς εχθρούς του Χριστού (έ;;;) να χαίρεσαι το πετραχείλι σου, φτού να μη σε ματιάσω.
Τέλος έχω να καταγγείλω την σχεδόν παντελή απουσία ταινιών - χλαμύδας το φετινό Πάσχα. Χωρίς Σπάρτακο, χωρίς Ιούδα, πού να καταλάβεις άγιες μέρες με έναν ξερό Τζεφιρέλλι;;
Μόνη παρηγοριά του Πάσχεως (;!...;) οι Kinks, ο σκύλος μου και οι απέλπιδες προσπάθειες να τον μάθω μπάνιο, οι Monty Python και το δισκοπότηρό τους (ΝΙ! ΝΙ!!)
Χριστός Ανέστη (πάντα προβλέψιμος, τα ίδια κάνει κάθε χρόνο...)
| Comments | |  από tripani
Ε όχι και ξερός ο Τζεφιρέλλι! Έχει διαμορφώσει γενιές και γενιές. Πάω στοίχημα ότι λίγοι μπορούν να φανταστούνε το Χριστό διαφορετικά (η ισοπέδωση της εικόνας). Η επιβεβλημένη εξ αίματος συγγένεια-υποκριτική αγάπη εξ αίματος μου τη σπάει τα μάλα αλλά ξέρω πολλούς που την βρίσκουν με τα συγγενολόγια τους, βίτσια είναι αυτά. | |
| alafroiskiwth 
Οκτώβριος 2008
Σαν δείγμα καλής πίστης
|
