|
|
Πέμπτη , 23 Μαρτίου 2006
Generation Trouble
Κάποιος μου είπε ότι καλύτερα θα ήταν να ζούσαμε στα 70ς.
Εγώ του απάντησα θα προτιμήσω τη σημερινή εποχή και τη σημερινή τεχνολογία, τη σημερινή εξέλιξη της ιατρικής αλλά απο τη δεκαετία του 70 προτιμώ την αθωότητα της εποχής. Οχι απαραίτητα την ειλικρίνεια.
Σε εκείνες τις εποχές ορισμένοι άνθρωποι ερωτεύονταν πιο δυνατά, αλλά οι περισσότεροι αναγκαζόντουσαν να παντρευτούν μέσω προξενιού κυρίως για λόγους κοινωνικής καταπίεσης επί το πλείστον.
Σήμερα είναι περισσότεροι οι άνθρωποι που παντρεύονται από έρωτα έστω κι αν αυτός συνήθως ειναι εφήμερος κάτω από τις συνθήκες που ζούμε.
Τελικά τώρα που το σκέφτομαι οι μεγαλύτερες γενιές είναι εκείνες που μέχρι ενός ορισμένου σημείου αναγκάζουν τους νέους να μορφωθούν γιατί εκείνοι ποτέ δεν είχαν την ευκαιρία για κάτι τέτοιο, να τρώνε περισσότερο ή να ντύνονται ακόμα κι όταν δεν έχουν ανάγκη να εμπλουτιστεί η γκαρνταρόμπα τους σ( κατοχικο σύνδρομο δε λέγεται αυτό ;) . Ακόμα πιο σύνηθες είναι το φαινόμενο να σε αναγκάζουν με τη συμπεριφορά σου να νιώσεις τύψεις επειδή δεν έχεις παντρευτεί γιατί ως γνωστόν οι γονείς είναι πιο χαρούμενοι και από το ευτυχισμένο ζευγάρι σε αυτές τις περιπτώσεις.
Τώρα που το σκέφτομαι και τα εθνικά μίση πολλές φορές δεν περνάνε απο γενιά σε γενιά ; Ελα ντε τι μας νοιάζει εμάς ; Άλλωστε η νέα γενιά θα χάσει τη ζωή της άμα γίνει πόλεμος.
Εν κατακλείδι δεν μπορεί να υπάρξει ποιοτική ανάλυση των γενεών. Οι άνθρωποι αλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες που βιώνουν τελικά.
Νομίζω το χαρακτηριστικό της δικής μου γενιάς και της σημερινής εποχής είναι ότι είμαστε περισσότερο ειλικρινείς, περισσότερο συνειδητοποιημένοι.
Οχι απαραίτητα περισσότερο ευτυχισμένοι.
Παρασκευή , 10 Φεβρουαρίου 2006
O Μύθος του Ακέφαλου Φαντάσματος
Εχω ακούσει από μια φίλη μου και από πολλά άτομα που μένουν Μεσόγεια ότι στον παλιό δρόμο που οδηγεί στο αεροδρόμιο των Σπατών υπάρχει το φάντασμα μιας γυναίκας.
Συγκεκριμένα λένε ότι είναι το πνεύμα μιας γυναίκας η οποία περίμενε πριν από πολλά χρόνια το λεωφορείο σε μια στάση στο συγκεκριμένο δρόμο.
Καποια μέρα εκεί έγινε ένα ατύχημα και ένα λεωφορείο έπεσε στη στάση και την αποκεφάλισε.
Από τότε το φάντασμα της γυναίκας περιφέρεται στο δρόμο. Έχουν ακουστεί μαρτυρίες ανθρώπων που έχουν περπατήσει στο δρόμο κάποια βραδυνή στιγμή και έχουν δει μια ακέφαλη γυναικεία μορφή.
Συνήθως η συγκεκριμένη γυναίκα λένε ότι έρχεται να ζητήσει τσιγάρο από τους περαστικούς και ο μύθος λέει ότι πέρνει τη ψυχή εκείνων που δεν έχουν τσιγάρο να της δώσουν.
Επισης λέγεται ότι ο διάβολος και τα κακά δαίμονια που είναι υπεύθυνα για το παγίδευμα ψυχών στον υλικό κόσμο φοβούνται τη φωτιά και γι αυτό το λόγο γλιτώνουν όσοι κρατάνε αναμένη φωτιά και λένε το πάτερ υμών 3 φορές.
Γι αυτό μου χε πει η φίλη ότι αν περάσεις το συγκεκριμένο δρόμο τέτοια ώρα θα δεις πολλά αυτοκίνητα στα οποία οι άνθρωποι που βρίσκονται μεσα να κρατάνε αναπτήρες ανοιχτούς.
Η συγκεκριμένη κοπέλα μου είπε ότι είχε δει και η ίδια μπροστά της το φάντασμα όταν περνούσε με το αυτοκίνητο μιας παρέας της για να πάνε σε φιλικό σπίτι και κρατούσαν όλοι στο αμάξι ( και αυτή) αναμένο αναπτήρα.
Επίσης μου είπε ότι δεν κάνει να μιλάς και κυριώς να απευθύνεσαι στο φάντασμα όταν το δεις.
Εχετε ακούσει κάτι παρόμοιο για το συγκεκριμένο θέμα ; Mh με ρωτήσετε ποιος δρόμος είναi γιατί δε θυμάμαι.
Δε θα καθομαι να ρωτάω γνωστους για το συγκεκριμένο θέμα και με τη κοπέλα έχω να τη δω κάμποσα χρόνια αφού ζει πλέον εξωτερικό.
Υ.Γ.1 : Ο μύθος λέει ότι εμφανίζεται ακέφαλο το φάντασμα για όσους το βλέπουν στη στάση. Και ζητάει τσιγάρο σε όσους τυχαίνει να περνάνε από το δρόμο. Με λίγα λόγια μη με ρωτήσετε πως ζητάει τσιγάρο άμα είναι ακέφαλο γιατί όταν ζητάει μάλλον δεν είναι ακέφαλο.
Υ.Γ.2 : Η ιστορία έχει δημοσιευτεί και στο Urban Legend από εμένα φυσικά με το ψευδώνυμο Yoshimi. ( στην περίπτωση που ακουστεί ότι το έκλεψα από εκεί ).
Σαββάτο , 04 Φεβρουαρίου 2006
Μέσα μου γίνεται μια μάχη
Μέσα μου κυριαρχούν 2 τάσεις.
Η μια είναι αισιόδοξη και λέει ότι όλα θα πάνε καλά. Μάλιστα οταν κυριαρχεί νιώθω ένα παράδοξα έντονο συναίσθημα ευφορίας μέσα μου και χαμογελάω διάπλατα ακόμα κι όταν βρίσκομαι μόνος μου.
Η άλλη είναι αρνητική, ονομάζεται απελπισία και εμφανίζεται όταν συναντάω αδιέξοδα.Τελευταίως όμως δίπλα στην απαισιοδοξία δεν υπάρχει εντελώς η τάση να μηδενιστούν τα πάντα και επομένως για τίποτα δεν πρέπει να παλεύεις. Αντιθέτως πολλές φορές αυτή με οδηγεί να προσπαθήσω περισσότερο προκειμένου να αρθούν ορισμένα αδιέξοδα Επομένως πάλι οδηγούμε σταδιακά στην πρώτη κατάσταση. Στον απόλυτο μηδενισμό και στη στασιμότητα της παραίτησης από τα πάντα έχω περίπου 3 βδομάδες να βρεθώ λογω της έλλειψης της υποχθόνιας άποψης ότι τα πάντα είναι μάταια. Αυτό οφείλεται και στην ύπαρξη κάποιων δημιουργικών ασχολιών με τις οποίες έχω καταπιαστεί και οι οποιες πραγματικά με γεμίζουν.
Ποιά κατάσταση λέτε να υπερισχύσει άραγε ; Δέχομαι και στοιχήματα.
Σαββάτο , 21 Ιανουαρίου 2006
Re paidia
To gegonos oti eimai polles wres online sto rockarolla exei na kanei me to gegonos oti exw dsl. Mi me rwtate oloi synexeia ti kanw toses wres sto site (elaxista kanw pleon :P).
Παρασκευή , 16 Δεκεμβρίου 2005
Ki an mia mera
I monaksia kai i melagxolia ginotan xrysos....
H sygkinisi kai to klapsimo katw apo ta sentonia ginotan ashmi ........
H agaph kai anagki gia pragmatiki kai isotimi epikoinwnia ginotan xalkos ....
Tha eixame kerdisei ola ta metallia tou kosmou.
Kai kaneis de tha erxotan na mas ypodextei sta aerodromia twn psyxwn mas gia na xryswsei tin "epityxia" mas.......
Giati tha kerdizame to megalytero dwro.
Thn agaph tou eaytou mas.
Kai nomizw oti opoios tin "paleyei" pio kala me ti fwni pou yparxei mesa tou...
Exei megalyteri dynamiki ki apo ekeinous pou kanoun to petrelaio aima.
Πέμπτη , 15 Δεκεμβρίου 2005
To kalytero kommati
gia to etos 2005 on my opinion einai to Banquet apo Bloc Party
Σαββάτο , 10 Δεκεμβρίου 2005
Walk Into The Sea
Walk Into the Sea
by Low
I can walk into the sea
And I can choke away the memories
Do I have to stay alive
Just to keep our dresses white?
You've come to me in dreams
With all the other pretty things
You tell me about a savior
And how his soul goes on forever
And time is just a hunger
It leads itself to nothing
When it finally takes us over
I hope we float away together
Yeah, time's the great destroyer
Leaves every child a bastard
But when it finally takes us over
I hope we float away together
Κατηγορίες
Κινηματογράφος
ΟΤΙΝΑΝΑΙ
|
|
|
|
