Κυριακή , 25 Νοεμβρίου 2007
τι λες ρε τρισδιαστατεεεεε?
Καλα κανω και μιλαω, αμα σε λεω κατι ξερω...
Παρασκευή , 01 Ιουνίου 2007
Καλο ταξιδι...
«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com/, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
ΕΛΛΗΝΕΣ BLOGGERS
Κυριακή , 25 Μαρτίου 2007
Ο Μανωλιος (φανταστικο παιδι) και το ταλεντο.
Ο Μανωλιος απο μικρος δεν ειχε κατι το ιδιαιτερο. Οταν λεμε τιποτα, τιποτα ομως. Ολοι οι φιλοι και συμμαθητες του καναν κατι πολυ σπουδαιο: η συμμαθητρια του η Μαρια στα 16 της χορευε με τον Μπαριζνικοφ, ο Αντρεας ελυνε 3 εξισωσεις το δευτερολεπτο με το μυαλο του, ενω ειχε και αλλους φιλους που υπνωτιζαν κατσαριδες, παιζαν βιολι με τις τριχες τους ακομη και εναν που ειχε ταλεντο στις διαρηξεις και τον καταζητουσαν σε 16 πολιτειες, ενω σε αλλες 18 του ειχε απαγορευτει η εισοδος. Ολους του συμμαθητες του τους εδειχνε η τηλεοραση πολλες φορες, μεχρι και ο Pretend-ερης ειχε καλεσει στη εκπομπη του μερικους απο αυτους. Οι γονεις του Μανωλιου ηταν κ αυτοι ταλαντουχοι, η μαμα του εκανε γαριδες φλαμπε χωρις να τις καιει (την ειχε καλεσει και η Βεφα) και ο μπαμπας του ηταν δεξιοτεχνης του ηλεκτρικου αλυσοπριονου.
Πρεπει να πουμε οτι οι γονεις του Μανωλιου δεν ηταν καθολου περηφανοι για το παιδι τους. Δεν υπηρχε κανενας λογος να τον δειξει η τηλεοραση, δεν μπορουσε καν να ισορροπησει μια μπαλα στο δαχτυλο του.
Μια μερα ομως εκει που καθοταν σε ενα πεζουλι και ετρωγε το συνηθισμενο του σαντουιτς με τον συνηθισμενο του τροπο, τον πλησιασε ενας κυριος με ενα κασετοφωνακι και του ζητησε να του κανει μια επιδειξη του ταλεντου του για την εκπομπη του στο ραδιοφωνο. 'μα δεν εχω κανενα ταλεντο' ειπε ο Μανωλιος 'σιγουρα?' τον ρωτησε ο δαιμονιος ρεπορτερ, γιος οικοδομου που απο πεισμα να μην γυρισει στην οικοδομη βαζοντας ετσι το πτυχιο της δημοσιογραφιας στο οπισθιο του, ζουσε με τις πενταροδεκαρες του πειρατικου σταθμου λεγοντας στον πατερα του οτι περναει ζωη και κοτα λεμε!
'Κανενα ταλεντο!!! Απιστευτο!' Αναφωνησε ο δημοσιογραφος. 'Εξοχα, λαμπρα! Θεσπεσια! Θελεις να γινω ο μανατζερ σου?' αναφωνησε ο δαιμονιος ρεπορτερ. Αμε, ειπε βαριεστημενα ο Μανωλιος, ενω ρεπορτερ τον τραβαγε για του δειξει το σπιτι του.
Ο Μανωλιος απο τοτε εγινε πρωτη μουρη, τον φιλοξενησαν ολες οι εκπομπες, οι γονεις του εκλαιγαν συγκινημενοι με συγκινηση ισως λιγο μεγαλυτερη απο αυτη που ειχε ο ρεπορτερ- κυνηγος ταλεντων, οταν αγγιξε το πρωτο του 500 ευρο σε χαρτονομισμα. Οι εκπομπες εγραφαν στις λεζαντες τους 'γνωριστε τον ανθρωπο χωρις κανενα ταλεντο' ενω ο Μανωλιος εκανε εμφανισεις σε ναιτ κλαμπς οπου απλα υπηρχε και ανεπνεε.
Μετα, μετακομισε σε μια βιλλα που του εκανε δωρο η πολιτεια, ειχε για οικονομο στο σπιτι μια που ειχε μεγαλο ταλεντο στα οικοκυρικα, ε, και εμας μας ξεχασε ολους. (σκατα να φαει.-)
Σαββάτο , 24 Μαρτίου 2007
ο αλγοριθμος της ομορφαδας (μετα της συνοδειας παγωμενης λεμοναδας)
Σημερα θελω να βρεχει και εγω να καθομαι σπιτι και να ζεσταινομαι στο καλοριφερ και να πινω τσαι που δανειστηκα απο την γειτονισσα, στο μονο φλυτζανι που ειναι καθαρο. Θελω να εχει μαζεψει συννεφα και εγω να μην εχω να παω πουθενα, απλα να καθομαι σπιτι, αντε να κανω και κανα διαβασμα, αλλα κατα τ αλλα τιποτα, μπορει και να ξεχασω να φαω.
Αν ειχε μια υποθετικη βροχη, θα πηγαινα διπλα να δανειστω ενα υποθετικο τσαι, και η θα εκανα μιαυποθετικη συζητηση, η οποια δεν ειναι κ τοσο υποθετικη γιατι εχει γινει στο παρελθον: η γειτονισσα να γκρινιαζει για την βροχη που θα χαλασει τις καινουργιες της μποτες και οτι θα αναγκαστει να παει στον καφε με τις παλιες της και τι θα πει η Τουλα, (δεν ξερω γιατι αλλα το ονομα Τουλα, παντα μου θυμιζε το συμπαθες τολουολιο -μη με κατακρεουργησετε αγαπητες ΤουλΕΣ- η κατι με μπικουτι, τσοκαρα χαλασμενα και κλαρωτη ρομπα να φωναζει απο το μπαλκονι) και στο σημειο του μεγιστου προβληματος της μποτας εγω να προσφερομαι να της δανεισω τα σπορτεξ μου, η τις αρβυλες μου που δεν μπαινει νερο με τιποτα σου λεω, εχουν και μεταλλο μπροστα και η γειτονισσα να αρνειται ευγενικα λεγοντας 'δεν ειναι το στυλ μου ευχαριστω'.
Το ιδανικο τραγουδι για την υποθετικη μας βροχα (που επεφτε στειτ θρου) ειναι σιγουρα το Aenima των tool. Lean to swim λεμε!
Θα μπορουσα να πω οτι η βροχη μ αρεσει πιο πολυ απο τον ηλιο. Ο ηλιος κανει τους ανθρωπους πιο (χαζο)χαρουμενους, ενω ζεσταινει τον κοσμο καμια φορα ανεπιτυχως, μπερδευντας τον ως προς τις ενδυματολογικες του επιλογες. Η βροχη ειναι πιο ντομπρα, εχει λογω υπαρξης και ξηγιεται στα ισια, σου λεει κατσε σπιτι η ντυσου κρεμυδι, ημιμετρα δεν γουσταρω!
Κυριακή , 18 Μαρτίου 2007
smashing pumpkins -cherub rock (τραγουδαμε ολοι μαζι με ρυθμο!)
Freak out αnd give in
Doesnt matter what you believe in
Stay cool αnd be somebodys fool this year
cause they know
Who is righteous, what is bold
So Im told
Who wants honey
As long as theres some money
Who wants that honey?
Hipsters unite
Come align for the big fight to rock for you
But beware
All those angels with their wings glued on
cause deep down
We are frightened and were scared
If you dont stare
Who wants honey
As long as theres some money
Who wants that honey?
Let me out
Let me out
Let me out
Let me out
Tell me all of your secrets
Cannot help but believe this is true
Tell me all of your secrets
I know, I know, I know
Should have listened when I was told
Who wants honey
As long as there is some money
Who wants that honey?
Let me out
Let me out
Let me out
Let me out
Σαββάτο , 03 Μαρτίου 2007
Τσεπολογια.
Ε ναι λοιπον, ξερω τα παντα και συμφερω. Επισης ειμαι ο Σπορ-Μπιλλυ. Γιατι συμφωνα με τον κοσμο που με περιβαλλει, κουβαλαω απο αναπτηρες και τσιγαρα, μεχρι σοκολατες και ασπιρινες.
Ενδεχομενον πρωτον:
Εχω παχυνει τοσο πολυ που μοιαζω με περιπτερο.
Ενδεχομενο δευτερο:
ΝΑΙ φοραω φορμες με τσεπες που κανουν τζιγκιντιγκλον. Αυτο, ΔΕΝ συνεπαγεται, οτι εχω οτι μου ζητησουν.
Τωρα που κοιταω τις τσεπες μου, εχω τα εξης αντικειμενα:
*Ενα χαπακι-συμπληρωμα διατροφης.
*Ενα μικρο κατσαβιδι (απ αυτα που φτιαχνουν τα κομπιουτερ)
*Μισο σωληναριο Μεντος
*Ενα λαστιχακι για τα μαλλια
*Ενα αυτοκολλητο 'οι πειρατες της Καραιβικης'
*5 σεντς
*Αλλα 5 σεντς
*Ενα lego (πως βρεθηκε αυτο εδω?)
*Μια τηλεκαρτα
Συνειδητοποιηση:
Ναι, τα θελω και γω, αλλα καπου ισχυει ο νομος του Μερφι, δλδ ποτε δεν προκειται να εχω ο,τι μου ζητανε.
Οποτε μαλλον παω στο πρωτο ενδεχομενο, απο Δευτερα δαιτα (σιγα μην αρχισω απο αυριο, θα εχει κεικ σοκολατα, μουεχ!)
Παρασκευή , 20 Οκτωβρίου 2006
Αμαααααν Ντοχτοοοορ...
Το λεπον αρρωστησα. Και πρεπει να ναι και σοβαρα, οχι οτι ξερω δηλαδη, απλα ο ντοχτορ οταν κοιταζε τα λαιμα μου εκανε ωχωχωχ! και με ειπε να κανω ιιιιι και εγω εκανα αααα και του ειπα οτι το ιιιι δεν μου βγαινει σημερα και ευτυχως που δεν ειναι η Τζουλι Μασινο. Μου εγραψε ενα φαρμακειο φαρμακα, αμαν ειπε και ο κυρΓιωργος ο Φαρμακοποιος και μου εδωσε ενα σακουλακι παιδικες καραμελες γιατι του ειπα οτι θα μου καυτηριασουν την μυτη για να ανοιξει το διαφραγμα. Τον ρωτησα αν μπορει να ερθει και αυτος στον καυτηριασμο και μου εκανε πατ πατ το κεφαλι, ναι το ξερω ειμαι τεραστια κοτα αλλα φοβαμαι πολυ κυριως επειδη δεν ξερω. Κατι τετοιες ωρες προσευχομαι στον Θεο τον Αλλαχ, τον Μαμωνα, τον Βουδα, τον Keanu Reaves (ε δεν γινεται, καποιος θα ακουσει!) να ημουνα μπετοπλακα τουλαχιστον να ξερω ακριβως την παθολογια μου. Αλλα ολοι εχουν γινει πολυ ακαταδεχτοι, ειδικα ο Κeanu, και δεν μ ακουνε.
Διακοπη να φυσηξω την μυτη μου.
Ευχαριστω, μη με παρεξηγατε.
Το βραδυ ηρθε και το συντροφι να κανει μπειμπι σιττινγκ εμενα, κοτζαμ γαιδουρα λεει ηθελε να με προσεχει. Με εβαλε να πιω πορτοκαλαδα με το ζορι, επλυνε τα πιατα, απλωσε το πλυντηριο και εκανε εμενα να νιωθω υποχρεωμενη και παραλληλα να σκεφτομαι ποσες σελιδες απο την διπλωματικη του πρεπει να γραψω για να ξεχρεωσω.
Εχετε διαπιστωσει ποτε οτι ο γαλλικος καφες εχει μια πολυ περιεργη γευση οταν εισαι αρρωστος? Εβαλα ενα σακουλακι ζαχαρη, και παλι η πικριλα δεν φευγει. Επισης τα αγαπημενα μου μπισκοτα (Hob Nobs αν θελετε να με καλοπιασετε, πεταξτε τρια τετοια στον αερα και απολαυστε με να κανω τον Σκουμπι Ντου, μετα απο αυτο μπανω και με τον βλακα τον Σαγκι στο τρομαχτικο υπογειο) μου φαινονται τελειως ανοστα.
Τι εχω παθει?
Αμαααααν Ντοχτοοοοορ...
Τρίτη , 17 Οκτωβρίου 2006
Ωδη στην Αλεξια.
Η Αλεξια ειναι πραγματικη κουζινογνωστρια με χαρτια και περγαμηνες, οχι σαν τον Τitty τον χαλβα που ουτε μια σωστη συνταγη για χαλβα δεν δινει. (Τιττυ, αυτο κανει και η θεια Τσαμω στο χωριο με μεγαλη επιτυχια, αλλα παρολα αυτα εγω σ αγαπαω ακομη βρε!)
Το θεμα μας δεν ειναι ο Τιττυ αλλα η Αλεξια. Η Αλεξια ειναι η καλυτερη ειναι σουπερ ειναι ουαου, ειναι οτι θελει, τελος παντων δεν μας νοιαζει τι ειναι, γιατι στο περιοδικο της που αγοραζει η μητηρ μου ειχε την εξης συνταγη για θεσπεσιο τσιζκεικ με μηλα. Επειδη βαριεμαι να την γραψω ολη,τωρα, με μιλαει και ο αξιολατρευτος θειος στο εμ ες εν, παραθετω μια φωτο της τροφης που ψηνεται στον φουρνο μου και μυριζει ολο το ζμπιτι μηλο.
Μπορειτε να ρθειτε να σας κερασω!
Σαββάτο , 07 Οκτωβρίου 2006
Beautiful Blue Balloons
Μετα απο μια ημι-αποτυχημενη εξεταστικη επανερχομαι Δημητριος* με τα συγγραφικα κατορθωματα μου, δηλαδη με τα αυτιστικα και αφοριστικα ηλιθια κλπ κλπ καλα η αυτοεκτιμηση δεν ειναι το φορτε (εξτριμ για τα πλακακια) μου. Και με τον εαυτο μου δεν τα παμε καλα τωρα, τον θεωρω κοτα και κρυφοαδερφη οποτε αποφασισα να μην ασχολουμαι και τοσο πολυ.
*Μη τολμησεις να με διορθωσεις λαθολαγνα (τι ειπα παλι?) αποτυχημενη ιμιτασιον του Μπαμπινιωτη!
Λοιπον, η ιστορια εχει ως εξης:
Λατρευτο δοκιμιο, αντιπροσωπευτικοτερο των αντιπροσωπευτικοτερων, μοναδικη αποδειξη της δυναμης της φυσης και της αδυναμιας του ανθρωπου γιατιιιι γιατιιιι δεν θραυεσαι με ρωγμες ωσαν τις γραμμουλες που σου σχεδιασα? Οποτε εχουμε ενα ημιαποτυχημενο πειραμα.
Κατ εμε, το χειροτερο απο ολα ειναι να εισαι ημι-αποτυχημενος. Αν εισαι αποτυχημενος τουλαχιστον εχεις καταφερει να αποτυχεις. Αν εισαι ομως ημι-αποτυχημενος, τοτε δεν εχεις καταφερει καν να αποτυχεις. Οποτε αν τηελουμε να πουμε καποιον εντελως αχρηστο παρταλι, κολοβαριστα και απαβγασμα της τεμπελχανιας (τι εχω παθει σημερα?) καλυτερα να τον πουμε ημι-αποτυχημενο και οχι αποτυχημενο, γιατι ως ημι-αποτυχημενος δεν εχει καταφερει τιποτα.
Πολυ κουραστηκα να σκεφτομαι. Παω να φαω. Πατατακια.
Σαββάτο , 16 Σεπτεμβρίου 2006
Νικολακης 80-90
Η γενια των 80-90 δεν θεωρειται η γενια Χ? Αυτη που ακουγε Κομπειν και νεοπανκ και γκραντζ και αλλα τετοια? Αν κανω λαθος, πλιζ διορθωστε με.
Τα παιδακια της ηλικιας μου γενιοτανε τοτε.
Μεταξυ 80 και 90. Τοτε με το Τσερνομπιλ που η μαμα φοβοτανε να σε ταισει λαχανικα Μακεδονιας- Θρακης η να σου δωσει γαλα μεβγαλ γιατι λεει ειχαν χτυπηθει απο την ραδιενεργεια. Μεγαλωσαμε με τους μπιτλς του μπαμπα με την υστερια της μαμας σχετικα με τα ναρκωτικα, με τον σεξουαλικο νεο-πουριτανισμο, και με την αφιξη του ΑΙDS το προ-εφηβικο μυαλουδακι μας επαθε ενα σοκ -πααρα πολλες πληροφοριες σχετικα με την αναπαραγωγη.
Μετα ηρθε η εφηβεια και της μοδας ηταν οι Placebo, οι blur αντε και οι elastica για τους 'ψαγμενους'. καποιοι ακουγαν μεταλ και φορουσαν παντελονια 'κολληταδικα' και ειχαν μαλλια και οι μαμαδες ελεγαν να μην κανουμε παρεα με αυτους τους αλητες, αλλα ολα τα κοριτσακια τοτε ηθελαν να τα εχουν με εναν τετοιο αλητη. Στην επαρχια η κατασταση ειχε κολλησει στο 80-90. Μαλλια θαμνοι, σκυλαδικα, αλυσιδες, καδενες, Γιαννης Φλωρινιωτης, Σοφια Αλιμπερτη και Σταθης Ψαλτης και Ταμτακος, και οποτε πηγαινες στο χωριο το καλοκαιρι (επιστροφη στις ριζες) παθαινες ενα πολιτισμικο σοκ, απο τη μια ο Μολκο να τραγουδαει στο γουοκμαν σου το Nancy Boy, εσυ να εμπνεεσαι και να θες να εξερευνησεις την αθεατη σεξουαλικοτητα εν μεσω κιλων και σπυρακιων (και αν ησουν κοριτσαι εν αναμονη της περιοδου- εγω ποτε θα μεγαλωσω?- κατι αναλογο του 'εγω ποτε θα γινω μανα?') αλλα το βουκολικο τοπιο, η λαμψη στη διαπασων και ο Γιωργος ο Μαγκας να μην σε αφηνουν. Ο γιος του κυρ Φωτη θελει να σε παει με το τρακτερ στα μπουζουκια, η κορη της Γιωργαινας σου πσηνει κουλουρακια κανελλας και εσυ προσπαθεις να αντισταθεις διακριτικα στο καμακι.
Οσο μεγαλωνεις, τοσο περισσοτερο γινεσαι το παιδακι της μαμας και του μπαμπα. προσπαθουν με τροπο να σου ποθν ποσο επικινδυνο και κακο ειναι το σεξ, οτι πρεπει να διαβαζεις για να μπεις Πανεπιστημιο, εσυ φορας σκισμενα τζιν και το γυρνας λιιιγο στη μεταλ , η μαμα τρομαζει, σου απαγορευει να βλεπεις τα φρικια με τα οποια κανεις παρεα, ενω το σχολειο ειναι το Dungeon της δικης σου ψυχολογιας.
Απο οικονομικα οχι και τοσο καλα. Ο μπαμπας ηθελε να αγορασετε σπιτι, να μεινει και κατι σε σενα (ετσι ελεγε) οποτε φεσωθηκατε τα πρωτα στεγαστικα, η μαμα ηθελε διακοπες οταν μεγαλωσες και πηρατε διακοποδανεια και πηρατε και αυτοκινητο για να πηγαινετε εκδρομη στο χωριο (οι ριζες οπυ λεγαμε...) το Σαβατοκυριακο, και να στιμωχνεστε στον περιφερειακο μαζι με αλλα αυτοκινητακια αγορασμενα με δοσεις.
Μεγαλωσες με τον φοβο οτι θα πεθανεις την μαμα σου, κατω απο το μπλαζε βλεμμα του μπαμπα και με την σκεψη οτι οι γονεις σου ποτε δεν θα ειναι ευχαριστημενοι μαζι σου. Με τον καιρο αρχισες να το αγνοεις. Καλα, μπορει να χες και καμια ψιλοπεριπετεια υγειας γεγονος που θα τους εκανε να αναθεωρησουν για καποιο χρονικο διαστημα (μεχρι την πληρη αναρωση σου δηλαδη) τις αποψεις τους.
Αν ρωτησετε εμενα, δεν θα μπορουσα να πω οτι η γενια μου ειναι αυτη της αρσης των ταμπου και των πειραματισμων. Ειμαστε κατι πιο ρηχο (ετσι νομιζω δηλαδη). Εμεις και τα μικρα αδερφακια μας (που τα τσουρομαδησαμε και τα τσιμπησαμε μεχρι εκει που δεν παιρνει) αλλα και η γενια μετα απο μας, ειμαστε τα παιδια της αποπληρωμης των δανειων. Τα παιδακισ που μεγαλωσανε χαρη στην ευνοια των τραπεζων, και καποια απο εμας ανησυχουν, μηπως και φεσωθουν κανενα καταναλωτικο της μαμας μετα το τελος των σπουδων τους. Τι να γινει ομως, καθε γενια εχει τα δικα της χαρακτηριστικα... πχ στα σιξτις ειχανε λουλουδια, Γουντστοκ και σεξ.
Εμεις παλι εχουμε ενα τετραψηφιο πιν να μας χαρακτηριζει, και αλλοιμονο μας αν το ξεχασουμε...
| Flying_Saucepan 
Ιούνιος 2007
Καλο ταξιδι...
Μάρτιος 2007
Ο Μανωλιος (φανταστικο παιδι) και το ταλεντο.
ο αλγοριθμος της ομορφαδας (μετα της συνοδειας παγωμενης λεμοναδας)
smashing pumpkins -cherub rock (τραγουδαμε ολοι μαζι με ρυθμο!)
Τσεπολογια.
Οκτώβριος 2006
Αμαααααν Ντοχτοοοορ...
Ωδη στην Αλεξια.
Beautiful Blue Balloons
Σεπτέμβριος 2006
Νικολακης 80-90
Ο ερωτας...
Αύγουστος 2006
η εναλλακτικη μαμα.
Ιούλιος 2006
Ολα του γαμου δυσκολα
You
Ιούνιος 2006
Το καρπουζι (εναλλακτικος τιτλος 'βουκολικο')
θα τηγανισω δυο αβγα...
Η Πρωτομαγια και η μεγαλη διαδηλωση.
Γιατι δεν μ αρεσει το Πασχα.
χαρντ ροκ χαλελουιαααχ!
L0VE ME, LOVE ME, L0VE ME
I just don't know WHAT to do with myself
Μάιος 2006
Τερατακι της τσεπης, Καθρεφτακι της λυπης... ( η αλλιως, απλα 'τερατολογιες')
like a friend
Λιωμενο κινητο.
Μη μ αγαπατε αλλο, γκομενες τρελες!
Το πλυντηριο Γρηγορη! το πλυντηριο!
Etats d' ame.
Μάιος 2006
I'm Alright (You Gotta Go There To Come Back)
O αλλος μπακουρας
Ο υπνος θρεφει το παιδι και ο ηλιος το μοσχαρι
το Αργυρο μεταλλιο
Βαφτιστηρι (πως λεμε μπανιστιρι)
Ποτε θα βρασει το ρυζι?
Ημι- ευτυχια.
Μάρτιος 2006
Ωδη στον συναδελφο
Θες να σου τραγουδησω?
το παιδι απ΄το ΧαΛΛανδρι να κατεβει να ζμπρωξει να ξεκινησει το μετρο επιτελους!
Ειμαι νιντζα τελικα...
Sheela-Na-Gig!
Κατοικιδιο...
Νιαου!
λιγα ψιχουλα αγαπης σου γυρευω...
Staring girl
ΟΥΓΚ ΡΕ!
επερασαμ' ομορφα ομορφα ομορφα...
Το μικρό κόκκινο πραγματάκι. (part 1)
Spaceboy
Barbie
Φεβρουάριος 2006
Eτιναξε την ανθισμενη αμυγδαλιααααα....
Bitch
Superhero
Eχει εναν ηλιο ζουπερ!
Daddy's little girl
θεατρο του παραλογου
Γιαουρταααας!
Iστοριουλα
Saturday night fever
One of the guys is crying...
Ναι βρε!
θελω να γνωρισεις τη μαμα μου...
Ιανουάριος 2006
κατι πολυ ωραιο που διαβασα...
Η αυλη μας
ojala...
H κοκκινομαγουλιτσα (ή το βλαμμενο στη χωρα με τις γενειάδες).
Εγω, το φρικιο
Καληνυχτα μπαμπα!
Εσο ετοιμος!
εντεκα οχτω ογδονταααα!
Σεισμοι, κοτοπουλα και μια αποπειρα αυτοκτονιας με Kinder bueno.
και φουμα φουμα στα βοτσαλαααακιααα....
Ολη η αληθεια...
Μαμα συγνωμη.
Γιουρτες!
Δεκέμβριος 2005
Αι- Λαινερ
Το Χιόνι.
Aαααυτα ειναι!
Στριπακι!
οεοεοεοεοεεε! Μπαοκαααραα!... Μπαοκαααρααα!
Εχω αστερακια, εχω γκλοπακια εχω και μπρελοκ...
Νοέμβριος 2005
(ξυπνησε ο Λεβεντης μεσα μου και) καταγγέλω...
πατατακια.
Λιουφουρειου
Πρωινος Καφες
Αααααχμμ... Καλημερα!
Περπατάς και τρίζουν τα μπετά!
Οκτώβριος 2005
Tζογος
Μαθηματα διακοσμησης.
Γλωσσολογος.
Μα μου παει....
όοοοοοοοοοοοοοοολε!
Πως να το πουμε, μειωνοντας τις πιθανοτητες ήττας...
Σεπτέμβριος 2005
Η ζωη, οι σοκολατες με λικερ κερασι και το αγορακι που κλεινει πονηρα το ματι...
Αισιοδοξια...
Bye Bye...!
για γαλλομαθεις
Το φλυτζανι.
Que Suerte!
Highway 2.000.000
H μπλε ζακετα
Φάλτσος Χρησμος
Αύγουστος 2005
το χωριο
Σχολειο.
Salga La Luna
Σελω την μαμα μου.
Ιούλιος 2005
Κα- μπουΜ!
Οι ρεγκες
μυρίζει μανουλα...
Aνάκριση
το κατσαρολάκι πάει για μπανάκι!
Πως να γινετε γκοθακια σε 5 απλα βηματα
Δουλεια δεν ειχε ο διαολος...
ταχυδρομειοοοο
"Packing Blankets"
Απεντωμωση - μυοκτονια
Ιούνιος 2005
μπορει να 'ταν και ονειρο...
Simple things....
Ασμα ηρωικο και πενθιμο για τα γυαλια μου και την οραση (ο-ο-ο-ο)
.
SMASHING PUMPKINS- "Stand Inside Your Love"
Simera tha xorepsoume ooooooloi Pongo!
Κατηγορίες
το ιδιο φυλο
το αλλο φυλο
Ο γυρω κοσμος
Στιχοι
Κοσμοπολιταν
βγαλε βολτα το παιδι!
Aμα λαχει, ονειρευομαστε.
|