Κυριακή , 25 Νοεμβρίου 2007
τι λες ρε τρισδιαστατεεεεε?
Καλα κανω και μιλαω, αμα σε λεω κατι ξερω...
Παρασκευή , 01 Ιουνίου 2007
Καλο ταξιδι...
«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com/, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
ΕΛΛΗΝΕΣ BLOGGERS
Κυριακή , 25 Μαρτίου 2007
Ο Μανωλιος (φανταστικο παιδι) και το ταλεντο.
Ο Μανωλιος απο μικρος δεν ειχε κατι το ιδιαιτερο. Οταν λεμε τιποτα, τιποτα ομως. Ολοι οι φιλοι και συμμαθητες του καναν κατι πολυ σπουδαιο: η συμμαθητρια του η Μαρια στα 16 της χορευε με τον Μπαριζνικοφ, ο Αντρεας ελυνε 3 εξισωσεις το δευτερολεπτο με το μυαλο του, ενω ειχε και αλλους φιλους που υπνωτιζαν κατσαριδες, παιζαν βιολι με τις τριχες τους ακομη και εναν που ειχε ταλεντο στις διαρηξεις και τον καταζητουσαν σε 16 πολιτειες, ενω σε αλλες 18 του ειχε απαγορευτει η εισοδος. Ολους του συμμαθητες του τους εδειχνε η τηλεοραση πολλες φορες, μεχρι και ο Pretend-ερης ειχε καλεσει στη εκπομπη του μερικους απο αυτους. Οι γονεις του Μανωλιου ηταν κ αυτοι ταλαντουχοι, η μαμα του εκανε γαριδες φλαμπε χωρις να τις καιει (την ειχε καλεσει και η Βεφα) και ο μπαμπας του ηταν δεξιοτεχνης του ηλεκτρικου αλυσοπριονου.
Πρεπει να πουμε οτι οι γονεις του Μανωλιου δεν ηταν καθολου περηφανοι για το παιδι τους. Δεν υπηρχε κανενας λογος να τον δειξει η τηλεοραση, δεν μπορουσε καν να ισορροπησει μια μπαλα στο δαχτυλο του.
Μια μερα ομως εκει που καθοταν σε ενα πεζουλι και ετρωγε το συνηθισμενο του σαντουιτς με τον συνηθισμενο του τροπο, τον πλησιασε ενας κυριος με ενα κασετοφωνακι και του ζητησε να του κανει μια επιδειξη του ταλεντου του για την εκπομπη του στο ραδιοφωνο. 'μα δεν εχω κανενα ταλεντο' ειπε ο Μανωλιος 'σιγουρα?' τον ρωτησε ο δαιμονιος ρεπορτερ, γιος οικοδομου που απο πεισμα να μην γυρισει στην οικοδομη βαζοντας ετσι το πτυχιο της δημοσιογραφιας στο οπισθιο του, ζουσε με τις πενταροδεκαρες του πειρατικου σταθμου λεγοντας στον πατερα του οτι περναει ζωη και κοτα λεμε!
'Κανενα ταλεντο!!! Απιστευτο!' Αναφωνησε ο δημοσιογραφος. 'Εξοχα, λαμπρα! Θεσπεσια! Θελεις να γινω ο μανατζερ σου?' αναφωνησε ο δαιμονιος ρεπορτερ. Αμε, ειπε βαριεστημενα ο Μανωλιος, ενω ρεπορτερ τον τραβαγε για του δειξει το σπιτι του.
Ο Μανωλιος απο τοτε εγινε πρωτη μουρη, τον φιλοξενησαν ολες οι εκπομπες, οι γονεις του εκλαιγαν συγκινημενοι με συγκινηση ισως λιγο μεγαλυτερη απο αυτη που ειχε ο ρεπορτερ- κυνηγος ταλεντων, οταν αγγιξε το πρωτο του 500 ευρο σε χαρτονομισμα. Οι εκπομπες εγραφαν στις λεζαντες τους 'γνωριστε τον ανθρωπο χωρις κανενα ταλεντο' ενω ο Μανωλιος εκανε εμφανισεις σε ναιτ κλαμπς οπου απλα υπηρχε και ανεπνεε.
Μετα, μετακομισε σε μια βιλλα που του εκανε δωρο η πολιτεια, ειχε για οικονομο στο σπιτι μια που ειχε μεγαλο ταλεντο στα οικοκυρικα, ε, και εμας μας ξεχασε ολους. (σκατα να φαει.-)
Κυριακή , 18 Μαρτίου 2007
smashing pumpkins -cherub rock (τραγουδαμε ολοι μαζι με ρυθμο!)
Freak out αnd give in
Doesnt matter what you believe in
Stay cool αnd be somebodys fool this year
cause they know
Who is righteous, what is bold
So Im told
Who wants honey
As long as theres some money
Who wants that honey?
Hipsters unite
Come align for the big fight to rock for you
But beware
All those angels with their wings glued on
cause deep down
We are frightened and were scared
If you dont stare
Who wants honey
As long as theres some money
Who wants that honey?
Let me out
Let me out
Let me out
Let me out
Tell me all of your secrets
Cannot help but believe this is true
Tell me all of your secrets
I know, I know, I know
Should have listened when I was told
Who wants honey
As long as there is some money
Who wants that honey?
Let me out
Let me out
Let me out
Let me out
Τετάρτη , 28 Ιουνίου 2006
Το καρπουζι (εναλλακτικος τιτλος 'βουκολικο')
Χτες εφαγα το πρωτο μου καρπουζι. Οχι ολο δηλαδη, το εκοψα κοματακια και το εβαλα στο ψυγειο σε ταπερακια για να το τρωω με δοσεις. Αν και η μαναβισσα μου κρατησε ενα μικρο καρπουζι, εμενα παλι μεγαλο με φανηκε οποτε δυστυχως θα πεταξω οτι δεν προλαβω να φαω, και αυτο ειναι πολυ κριμα γιατι ειμαι απο χωριο και υποφερω απο το συνδρομο της Κατοχης (= μαγειρευουμε πολυ,τρωμε εναν σκασμο και κοιταμε να μην πεταξουμε τιποτα)
Το καρπουζι αποτελεσε αφορμη να θυμηθω το χουριο μου και να αναπτυξω τους ακολουθους συλλογισμους:
Αν ημουν στο χωριο θα ετρωγα το καρπουζι μου με κανονικη φετα απο τον τεντζερη, φετα στερεη και λιγο πιο αλμυρη, και οχι με την πλαστελινη που πουλανε σε πλαστικα ταπερακια στο σουπερ μαρκετ με την αρμη της κακιας ωρας.
Αφου ετρωγα το καρπουζι μου με τη φετα μετα θα με απασχολουσε το ζητημα της καρπουζοφλουδας. Οποτε μπορει να εκανα τα εξης δυο πραγματα:
*Να παρω τις φλουδες και να τις ταισω το πρωι πρωι στις κατσικες μας.
*Να δωσω τις φλουδες και δυο πακετα ζαχαρη στην Κεργιάννω (=Κυρια Γιαννα) για να μου κανει γλυκο καρπουζι που θα το καταναλωνα αντι του υποβρυχιου που τρωω καθε απογευμα.
Εντ λαιφ γκοουζ ον:
Το απογευμα θα καθομουνα στην αυλη και θα διαβαζα βιβλια, ακουγοντας την λαμψη σε στερεο απο ολα τα σπιτια της γειτονιας (παιζει και να 'πλενα και κανα πιατο, μη φανω και τοοοσοοο γαιδουρα) και το βραδυ, αφου θα εκανα ακροβατικα κρατωντας την κεραια για να πιασω σημα, θα εβλεπα μπαλα μεχρι να με κουρασει η σταση ' το μετεωρο βημα του πελαργου' με την κεραια στο χερι.
Το επομενο πρωι θα εφτιαχνα την κεραια κατω απο το τρομαγμενο βλεμα της βαβας μου, αλλα στο τελος θα πιαναμε καθαρα την λαμψη και η βαβα θα καλουσε ολη την γειτονια να το δουνε στην δικια μας τηλεοραση. Εγω θα πηγαινα στα ζωα, μπας και τσιμπησω τυρι απο τον τεντζερη.
Το μεσημερι θα κοιμομουνα, δεν ξερω που, στον καναπε, στην καρεκλα, στο χαλι, παντως θα κοιμομουνα και το απογευμα θα ετρωγα υποβρυχιο και θα διαβαζα βιβλια και θα ακουγα την τηλεοραση μας να παιζει λαμψη με τις βαβες της γειτονιας να κανουν σαματα και ιιιιιιιιιι οταν 'βλεπαν κατι που δεν τους αρεσε...
και ετσι θα κυλουσε η ζωη, ηρεμα ειρηνικα, αντε να ειχαμε κανα κοσμοιστορικο γεγονος, οπως την αγορα καινουργιου τρακτερ ή ντατσουν.
Γαμωτο μου λειπει το χουριο...
Θελω χουριοοοοοοο!
Τετάρτη , 10 Μαϊου 2006
Μη μ αγαπατε αλλο, γκομενες τρελες!
Φανταστειτε το εξης σκηνικο:
Κοριτσακι με μαλλι ανακατεμενο, το μισο σε κοτσιδα το υπολοιπο οχι, ασπρισμενα νυχια απο τις σκονες, φορμιτσα μπλε που ειχε γινει γαλαζια απο τις σκονες, και γυαλια στραβα, να πηγαινει σε μια αιθουσα. Ημουν εγω και πηγαινα στο μαθημα. Οι αρβυλες μου καναν 'γκουπ γκουπ!' Πισω μου ακουγοταν ενας τακουνισμος (τακ! τακ τικι τικι τακ!) . Ακουω μια κοπελα να με φωναζει, ηταν η κοπελα ενος πολυ φιλου μου, που ομως επειδη ο φιλος μας εχει φαει τρελο κολλημα μαζι της, μας εχει γραψει λιγο (δεν πειραζει εμεις τον αγαπαμε και ετσι).
*Ωωωωπ γεια σου Ε.! (λεω ενω παραλληλα καθαριζω τα χερια μοu με χαρτομαντιλο)
~Γεια σου. Ναααααα σου πωωωω.... ΠΩΣ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ ΕΣΥ???
*Εεεε? Τι εγινε?
~ Ακου λιγο, αν γουσταρεις τον Β. κανονισε την πορεια σου!
*Συγνωμη? τι εγινε?
~Κοιτα να δεις, κατι κρυφοπ**τανιτσες σαν εσενα, εγω τις τρωω για πρωινο!
*Τι λες ρε? Σαλεψες? (βαθιες ανασες, ειναι κοπελα φιλου μας, θελουμε ο φιλος μας να την εχει ολοκληρη και οχι συναρμολογουμενη)
~Αυτα που κανετε και κανονιζετε μπαλες και αηδιες, ξερω τι ειναι. Και ρε μ**ακισμενο, εχεις δει την μουρη σου στον καθρεφτη? Πας και περνιεσαι και για ωραια? Στον δικο μου?
Eξηγουμεθα:
Ειχαμε κανονισει ολη η παρεα (και αυτος ο φιλος) να δουμε τον σημερινο τελικο στο σπιτι ενος αλλου φιλου.
(φανταστειτε μια κοπελα με φουστα, μποτες, ξανθια με βαμενο ματι, να κατηγορει το πραγμα της προηγουμενης περιγραφης οτι της εφαγε τον γκομενο. Κριμα που δεν περνουσε κανεις απο τον διαδρομο εκεινη την ωρα, θα εριχνε τρελο γελιο...)
*Κοιτα, δεν μπαινω στον κοπο να σου εξηγησω τιποτα...
~Αααα εχεις χεσμενη την φωλια σου... Και μας το παιζεις και υπερανω!
*Ακου και βαλε δυο πραγματο στο ξερο σου! (καταπονηση νευρων με επαναλαμβανομενη φορτιση) Πρωτον: Δεν γουσταρω τον γκομενο σου, Δευτερον: μπορουμε να πινουμε μπυρες και να ρευομαστε, αλλα μεχρι εκει και Τριτον: Μου εχει ζαλισει τον ερωτα με την παρτη σου! Αμε στα διαλα! Λοξη!
Αυτα ειπα και σηκωθηκα και εφυγα. Στα αυτια μου ακομη βουιζουν οι τσιριδες της συζυγου, και εκνευριστηκα ασχημα τοσο με τα παιδια καi κυριως με τον εαυτο μου. Η πλακα ηταν οτι οταν βλεπαμε την 'Τεστοστερονη', μολις ειδαν την 'Βασουλα' (Ναταλια Δραγουμη) Ολοι συμφωνησαν οτι αυτος ο ρολος, ειναι σαν να ειχαν για προτυπο εμενα :S τι να πεις... οχι ΤΙ να πεις!
Για την ιστορια, θα δω μπαλα σπιτι μου, μονη μου,με την erdinger στο χερι, μακρια απο γκομενους, γκομενες και λοιπα δαιμονια.
Μπουερπ!
Πέμπτη , 04 Μαϊου 2006
Το πλυντηριο Γρηγορη! το πλυντηριο!
Γκαιντ:
μπολντ γραμματα = αφηγητης
ιταλικς(ετσι δεν τα λενε?)=διαλογοι
(παρενθεση)= παραλληλος κοσμος
Λοιπον. Ερχεται μια μερα που καθε επιδοξος μηχανικος που βλεπει το πτυχιο πλεον με το κυαλι και οχι με το τηλεσκοπιο, αποφασιζει να παρει την ζωη και τον εαυτο του στα σοβαρα.
Αποφασιζει να κανει Εργασια.
Αποφασιζει να προσφερει στην ανθρωποτητα.
Να αρνηθει τις μπυρες.
Να ασπαστει τον υπνο στο θρανιο.
Να κοψει τις μ@λ@κιες... (οκ τις κοβω!)
Πρεπει λοιπον να παει να παρει υπογραφη παρουσιας. Παει λοιπον στο γραφειο του καθηγητη. φροντιζει να δειχνει σοβαρος και ετοιμοπολεμος! Τι χαζογελας ρε βλαμενο???
Μπαρδον ρε μαστορα!
Σιωπη αναιδεστατο ον!
(Τωρα θα τα πω εγω, γιατι τζαμπουκαλευτικα, και εσυ με τα μπολντ σκασε, μην ερθω κει με το μπουλμανακι και στο κανω θερινο)
Παω που λετε ο Μηχανικος στο γραφειο του κυριου καθηγητη απο τον οποιο ουτε λιγο ουτε πολυ, εξαρταται το αν θα περασω το μαθημα και αρα να παρω πτυχιο. Περιμενω υπομονετικα.
Σε ενα παραλληλο συμπαν παιζει ο ομορφος κοσμος το πρωι.
(Γρηγορης: Καλημερα αγαπητο μου κοινο! Σημερα ενας τυχερος απο σας θα απαντησει σε τρεις ερωτησουλες για ενα ραδιοπλυντηριο!)
Καθηγητης: Εσεις δεσποινις! ελατε μεσα!
(Γρηγορης: Εσεις δεσποινις απο το κοινο! Ναι εσεις! Ελατε!)
Καθηγητης: Πως σας λενε?
(Γρηγορης: το ονοματακι σου?)
Καθηγητης: Μ οκ. Να δω τι εχεις κανει...
(Γρηγορης: Απο που εισαι? Απο την Κατω Νεραντζαχλαδια? Ααααχ! Αγαπω την Νεραντζαχλαδια! Να περασουμε στις ερωτησεις μας?)
Καθηγητης: Για να σ ακουσουμε λοιπον... Στην μπετονιερα, τι αναλογιες υλικων βαζουμε?
(Γρηγορης: Ποσα αυγα βαζουμε στο σουφλε?)
Καθηγητης: Μαααλιστα... Χαλυβα λειο η με νευρωσεις?
(Γρηγορης: Αυγα απο κοτα η απο στρουθοκαμηλο?)
Εγω: Λειο? (απο στρουθοκαμηλο?)
Καθηγητης: Λαθος. Προσεξε τι θα πεις στην επομενη. Τι εδαφος εχουμε σε κατηγοριες Β?
(Γρηγορης: Αααααχ τι κριμααα! Αυγα απο κοτααα! Δεν πειραζει αν απαντησεις στην επομενη ερωτησουλα κερδιζεις εναν φουρνο μικροπραγματων! Στους ποσους βαθμους το ψηνουμε?)
Καθηγητης: Καλως. Πανε διπλα και ζητα σφραγιδα και ελα να υπογραψω στο δελτιο σου
(Γρηγορης: Μπραααααβοοοο! Τι παιδια βγαζει η Νεραντζαχλαδιαααα! ο Φουρνος ειναι δικος σου!)
Και ναι αυτες ηταν οι παραλληλες σκεψεις μου εκεινη την ωρα. Κατα την εξοδο μου απο το γραφειο ακουσα μια βοηθο να λεει "καλε τι μεγαλα ματια που εχει αυτηηηηη!", αλλα εκανα πως δεν το ακουσα γιατι αν εκανα οtι το ακουγα θα γυρνουσα και θα την κοιτουσα και θα αλοιθωριζα, οποτε υπηρχε η πιθανοτητα να βουτηξει το μπλανκο και να σβησει την υπογραφη απο το δελτιο μου.
Εφυγα πολυ χαρουμενη για το αποκτημα μου, γι αυτην την φανταστικη υπογραφη που κοσμει το καρτελακι μου, που την κοιταω και δακρυζω απο συγκινιση... (Σας αγαπαω κυριε! Ο Θεος να μου κοβει ενσημα και να σας δινει μισθα!)
Ομως μπορω να πω οτι με ανησυχισε ο τροπος σκεψης μου.... Μαλλον θα φταιει το κακαο που ηπια το πρωι. Να θυμηθω να το κοψω.
Δευτέρα , 01 Μαϊου 2006
Etats d' ame.
Σημερα εχει μιζεροψυχαναλυση, αν αντεχετε καθιστε, δεν εχει ουτε εξυπναδες ουτε κουτσομπολια για τους γειτονες.
Ανταποκριση μεσα απο το καβουκι μου
Υπαρχουν ατομα που φωναζουν αρκετα οταν θυμωνουν. Υπαρχουν ατομα που χτυπανε τους αλλους και υπαρχουν ατομα που κλαινε. Να παρακαλας να μην εισαι μπροστα σε ατομο που ξεσπαει τα νευρα του χτυπωντας κοσμο. Τελος παντων, συμβαινουν και αυτα υγεια να χουμε, 'γεια μας και οι μπατσοι μακρια μας.
Μυστηριο πραγμα ο ανθρωπος και αυτο δεν ειναι δικη μου ατακα, το εχουν πει και ολοι οι ψυχο-απαυτουληδες που ειχαν την ψευδαισθηση οτι καναν ψυχαναλυση. Μετα απο αρκετο ψαξιμο καταλαβα οτι η αληθινη ψυχαναλυση βρισκεται μεσα μας και θελει τεχνη να γυρισεις το μεσα σου εξω, το λεει και ο Μαγιακοφσκι.
Πως γυριζεις τα ψυχολογικα σου μεσα, εξω? και αυτο απο εσενα εξαρταται. Αν αντεχεις να δεις τον εαυτο σου οπως ειναι. Μπορει να σε κανει καλυτερο ανθρωπο (και δεν μιλαω για αυτoκριτικη, αλλα για την απλη αποδοχη του τι βλεπουμε) η να σε κανει σκατα γιατι κανενας απο μας τελικα δεν ειναι αυτο που περιμενει για τον εαυτο του.
Ενα αλλο πολυ ωραιο συναισθημα ειναι το μισος. Πιστευω οτι το μισος καλλιεργειται. Αλλιως δεν εξηγειται το γεγονος οτι καποιοι ανθρωποι δεν το νιωθουν. Ειναι πολυ δυσκολο να επιθυμεις το κακο του αλλου, να θες να εκδικηση, να πονεσει ο αλλος και αυτο να σε κανει να χαιρεσαι. Αυτο δεν ειναι το μισος?
Τις προαλλες ενας γνωστος μου μου ειπε 'Ας ειναι να με μισεις, θα νιωθεις κατι για μενα και μου αρκει να νιωθουν πραγματα για μενα'
Ποσο λαθος εκανες μικρε εγωισταρε που δεν με ξερεις. Δεν εχει νοημα να σε μισησω, να θελω ο κακο σου, να με κανει να χαιρομαι στη δυστυχια σου. Μου εχουν πει οτι δεν εχω σταδιο μισους, αλλα περναω στο αμεσως επομενο σταδιο, της αδιαφοριας. Μου εχουν πει και Γιατι γινεται αυτο με τους ανθρωπους, βιωματικο ειναι, γι αυτο λεω οτι οπως μαθαινεις να αγαπας, μαθαινεις και να μισεις. Αλλοι παλι υποστηριζουν οτι αν ξερεις να αγαπας ξερεις και να μισεις και το αναποδο. Σε αυτην την περιπτωση δεν ξερω να αγαπαω, αρα ειμαι ενα εγωκεντρικο απαθες κτηνος, ενας Υπανθρωπος. (υποκλινομαι μπροστα σου, αγαπητο μου κοινο)
Οταν φοβαμαι να μην γινω γαιδουρι και αναισθητη με τον κοσμο γυρω μου (κυριως αυτον που νοιαζεται για μενα) εχω μια ταση να μεγενθυνω τα συναισθηματα μου, πιστευοντας οτι ετσι προφυλασω τον εαυτο σου απο αυτην την συναισθηματικη αλλοτροιωση. Αυτο δεν ξερω αν πετυχαινει η οχι. Αλλα ο υπολοιπος φυσιολογικος κοσμος το αντιμετωπιζει περιεργα. Ε ναι, αν θελεις να νοιωσεις και να μην φορας καθε μερα το προσωπειο του αδιαφορου, κατι πρεπει να κανεις.
Τελικα ολα ξεκινουν απο μεσα μας. Καποτε ηθελα να γινω Ανθρωπος (οπως ελεγε και ο Τσε Γκεβαρα, να γινουμε Ανθρωποι και οχι ανθρωποι) προσπαθωντας να αλλαξω τον κοσμο. Ειναι πολυ ευκολο να προσπαθεις ασυναισθητα να αλλαξεις τον κοσμο επειδη 'πρεπει' επειδη θελεις να γινεις Ανθρωπος στα ματια των αλλων. Αλλα το να γινεις Ανθρωπος για τον εαυτο σου, τοτε ναι θελει παρα πολλη προσπαθεια...
Τις καλημερες μου.
(Αν το διαβασετε ολο, εμενα να με χεσετε αλλα τελος παντων)
Πέμπτη , 27 Απριλίου 2006
Ο υπνος θρεφει το παιδι και ο ηλιος το μοσχαρι
Το βραδυ ειδα το εξης κουλο στον υπνο μου, που ειναι συνδυασμος ενος συνηθισμενου ονειρου που βλεπω με κατι που και-γω-δεν-ξερω-τι:
Ειδα λεει οτι ημουν στο σπιτι μου στη Σαλονικη φοιτητρια και διαβαζα ενα βιβλιο με μεγαλες ζωγραφιες κατι μεταξυ Luis Royo και Λεανδρου (!). Στον υπνο μου αντι για το πλεξουδακι που εχω συνηθως στην κεφαλα,ειχα μια ξανθια ανταυγια. Σε καποια στιγμη φευγω απο το σπιτι μου και παω στο εργαστηριο. Παιρνω το λεωφορειο και ξεκιναω. Στην σταση στο Λαογραφικο μπαινει μεσα ενα γκρουπ τουριστες οι οποιοι φορουσαν παραδοσιακες στολες του χωριου μου του βλαχικου. Πηγα να γελασω με το θεαμα, αλλα αυτοι βγαλανε κατι ψηφιακες μηχανες μικρες σαν μπρελοκ και με φωτογραφιζαν.
Εμεινα παγωτο, ωσπου μια τουριστρια- μικρη τσελιγκοπουλα μου λεει:
can you raise your hand please?
Σηκωνω και γω το χερι μου και βλεπω κατω απο την μασχαλη μου να εχω ιδρωσει, αλλα να βγαζω λασπη (μετατραπηκα σε γκολεμ?) Γυρναω να κοιταξω την τουριστρια-ταγαρι αλλα ειχε εξαφανιστει το γκρουπ. Παω εντρομη στον οδηγο και του λεω: Μπηκαν κατι τουριστες! τους ειδατε?
Και μου λεει πως ειμαι πολυ τυχερη που το αφεντικο μου με αφηνει να βγαινω εξω μονη μου.
(εδω τρομαζω)
Κατεβαινω στον Βαρδαρη και στον δρομο κοιταω ξανα στην μασχαλη μου, ηταν ενταξει, χωρις λασπη-ιδρωτα. Στο δρομο ο κοσμος φορουσε μπλουζακια με μια σταμπα που εγραφε 'Ψηφιστε Χρησταρα! Το χρυσο μπουζουκι" και στις μπλουζες καμαρωνε ενας μυστακοφορος κυριος με το μπουζουκι του.
Μπαινω μεσα σε ενα παλιο κτιριο που αυτο προφανως ηταν το εργαστηριο μου και φτανω στον οροφο μου αργοπορημενη οπως παντα. Στην εισοδο υπηρχε μια πινακιδα σε χρωμα κοκκινο (τα ονειρα μου ειναι παντα ασπρομαυρα και αυτο με παραξενεψε) που εγραφε:
"επειδη η Δεσποινις Ταδε (=Εγω) Αργησε οι δοκιμες θα γινουν μεχρι τα εξης σταδια:
(αναφερονται τα σταδια)
Οπως καταλαβαινετε το εργαστηριο ουδεμια ευθυνη φερει, διοτι το σφαλμα ειναι ολοκληρο της Ταδε"
Κανω ενα βημα πισω και βλεπω οτι καποιος με κοιταει. Ηταν το αγορι της βιτρινας.
Εξηγουμεθα:
Αγορι της βιτρινας ειναι το καμαρι του καταστηματος, (γι αυτο ειναι και στην βιτρινα) αλλα οπως τα περισσοτερα πραγματα στις βιτρινες, δεν εχουμε την δυνατοτητα να το απoκτησουμε. Ας μην ξεχναμε οτι ειναι τοσο ζoυπερ που ειναι σε βιτρινα, ενω εμεις, οχι.
Μπακ:
Το αγορι της βιτρινας με κοιταει εξεταστικα και εγω τα χανω. "μα ποια νομιζεις οτι εισαι επιτελους?" μου λεει "μια δουλεια εχεις να κανεις και αυτην σκατα την κανεις"
Ε εδω ξυπνησα. Αφου χουζουρεψα λιγο, πηρα τηλεφωνο να βεβαιωθω οτι δεν δουλευει το εργαστηριο και εκανα καφε στην φασαριοζα καφετιερα. Ουφ μπελαδες το υποσυνειδητο!
Πέμπτη , 09 Μαρτίου 2006
Staring girl
Σήμερα μου είπαν οτι κοιτάω περιεργα.
Μου το είπαν την ωρα που μου έδειχναν κατι, Και μετα μου το έιπαν οταν πίναμε καφε και μου μιλουσαν...
Συγνωμη, δεν θα σας ξανακοιταξω...
Κυριακή , 05 Μαρτίου 2006
ΟΥΓΚ ΡΕ!
Δεν μ αρεσει που εχω γεννεθλια. Ειμαι ο πιο μιζερος άνθρωπος του κόσμου και το ξέρω. Τώρα τι να πώ? Ειχα πει στον εαυτό μου, μέχρι τα 20 να έχουμε κάνει κάτι σπουδαίο. Περσι πήραμε παράταση. Είπαμε να το πάμε μέχρι τα 21. Φυσικά μέσα σε ενα χρονο δεν μπορεις να κάνεις πολλά. Ο εαυτός μου, μου θύμωσε επειδή λέει δεν μπορέσαμε να συνεργαστούμε. Μου κραταει μούτρα και λέω να τον στείλω στον διαααααολο.
Με κοιτάω στον καθρέφτη και σκέφτομαι. Μα καλά εδω και δεκα λεπτά είμαι 21. Και? Ακόμη δαγκώνω τα μολύβια μου, και τα Σάββατα βλέπω παιδικά στο άλτερ. Παω να το παίξω επιστήμονας... Σκατά στα μούτρα μου!
Μόλις το ρολόι δείχνει 12 και μιση, χτυπαει το τελεφωνο. Οι 2 κολλητοί ετοιμοι για όλα, και στην προκειμένη περίπτωση για να πιούμε μέχρι να μας τρέχει αλκοόλ απο τα αυτιά. Εχω γενέθλια, λένε. "Χέστηκα" λέω, οπότε και αυτοι κάνουν έφοδο στο σπίτι μου, με παίρνουν σηκωτή (και τη βότκα) και πάμε στο σπίτι του ενός (γιατι στο δικό μου δεν είναι ούτε να πιεις ουτε να ζήσεις)...
Ωραια. Χρουμφ. Πολύ ωραιά.
Από το πισι ακούμε smashing pumpkins και madrugada... Πινουμε. ξαναπίνουμε. Η μιζέρια προσωποποιημένη και οι 4 μας. Μπρααααβο μπράαααβο!
Μαμα με βλέπεις? Μαμά γερνάω!
Τα χρόνια που μεγάλωνες για μένα
να ξέρεις πως σου τα ’χω φυλαγμένα.
Και τέλειωσα με άριστα
αλλά δεν έχω ευχάριστα,
μαμά, όλα στον κόσμο είναι γραμμένα.
.....
Και κοίτα, ένα μυστήριο
του κόσμου το κριτήριο
πως μοιάζουμε μου λέει σα δυο σταγόνες.
Μαμά, πεινάω
μαμά, φοβάμαι
μαμά, γερνάω.
Και τρέμω να ’μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:
ωραία, νέα κι ατυχής.
Τρίτη , 28 Φεβρουαρίου 2006
Eτιναξε την ανθισμενη αμυγδαλιααααα....
(και μενα με ξετιναξε)
Αν και ειμαι παιδι του χωριου, με τα 'λιιι' και 'Λααα' μου, τα 'σι λεω' και 'μι λες' , αν και εχω μεγαλωσει κοντα στη φυση (Κανεεελαα βοσκα παρακει, γραφω μειλ τωρα, εν τηρας?) εχω αλλεργια στη γυρη. Ναι, αστειο ε? Το ξερω.
Επισκεφτηκα και εγω σαν καλο παιδι το σπιτι κατι γνωστων μου στο χουριο... Μπαινω μεσα... δακρυα πλημυριζουν τα καφετια μου ματια... δακρυα ουχι συγκινισεως, αλλα αλλεργιας...
'Κατι βρωμαει εδω... κατι σαπιο υπαρχει στο βασιλειο της Δανιμαρκιας...' κανω την κεφαλα μου λιγο πιο κει και βλεπω τα ανθη του κακου. Οχι αυτα του Μποντλερ, αλλα αυτα του βαζου... ηταν κλαδια αμυγδαλιας! 'Σ αρεσουν τα λουλουδια ε?' ρωταει περιχαρης η οικοδεσποινα 'Το κτημα κοντα στο σπιτι σου γεματο ειναι!'.
Απο μεσα μου: Ωχ!
Απο εξω μου: Σνιιιιιιφ! Γκουλπ! ωραια!
Εδω και κατι μερες ειμαι με ενα σπρει που η καλη μαμα μου εδεσε στο χερι σαν βραχιολακι, να βαζω παντα οποτε πρεπει. Ειμαι σαν δεκαπενταχρονο γκαγκα και το ξερω. Αααχ καποιοι θα πληρωναν να δουν την επιστημονικη μου μουρη με πρησμενα ματια, τις τσεπες γεματες χαρτομαντηλα και το μπιζου-σπρει στο χερι.
Ερχεται η Ανοιξη και ολος ο κοσμος ξευγαρωνει (τουλαχιστον ετσι μας μαθαν στο σχολειο) Απο τους ανθρωπους μεχρι τα μυγακια. Και πανω που εγω ηθελα να το παιξω μυγουλα της vodafone (της μοιαζω και στη φατσα) να ζησω δηλαδη την μερα μου με παθος, να βρω και τον μυγιτσο και κρατιομαστε απ τις ουρες μας, κατεληξα να φερνω περισσοτερο στο σαλιγκαρι του αγρου που αφηνει παντου μυξες. Σαλιγκαρι ε? Σαλιγκαρι τι να κανουμε, ας ελπισουμε οτι δεν θα με μαζεψει κανα Κρητικο χερι να με κανει μπουμπουριστο και να καταληξω σε κανα Κρητικο στομαχι...
Απο το σπιτι που κουβαλαω στην πλατη μου, στελνω σαλιγκαρισιους χαιρετισμους!
hasta luego!
Κυριακή , 05 Φεβρουαρίου 2006
Saturday night fever
κυριολεκτικα ομως... ουφ... ζεστη!
Παρασκευή , 03 Φεβρουαρίου 2006
Ναι βρε!
Παρατηρω (σγουαου!) εδω και καιρο τις συζητησεις αναμεσα σε ιντελεκτουαλ και απελευθερωμενες και υπερανω κουλτουριαρες κοπελες (σκατα στα μουτρα μας) σχετικα με το θεμα ' χαζογκομενα'...
Μοn Dieu! Τι υβρις! Τι βλασφημια! Να εισαι χαζογκομενα!
Αν εισαι χαζογκομενα εισαι χαζη, με τσιχλα στο μυαλο ξανθια ανταυγια που διαπερνα το κρανιο και ενα κιλο μεικ απ... Καμια απο μας δεν θα θελε να ειναι ετσι... Με μονο ενδιαφερον το κοσμοπολιταν και το βογκ... Με το σημειο τζι στο σοπινγκ (φαλλοκρατικο αστειο, πιαστε κ γελαστε) Οχι φιλεναδα, καλυτερα μπακουρας παρα χαζογκομενα!
Βρε ουστ! Ουαι! Υποκριται!
Δουλευομαστε μεταξυ μας εμεις τα θυλικα. Πολυ και ασχημα. Γιατι τελικα μολις δουμε τον αρσενικο τον αντρα τον ετσι τον αλλιως, τον αλλιωτικο, μια χαρα το παμε το χαζογκομενέ. Εξαλλου ολες μας εχουμε διαβασει μια φορα στη ζωη μας κοσμοπολιταν (το Manual) και δεν ειανι δυσκολο.
Ποιος τον χεζει τον Κουντερα και τον Πεσοα, ποιος μιλαει για Κισλοφσκι και για Μπερλιναλε...
Οοοχι αγαπη μου... βγαινεις μαζι του και εισαι βαμμενη στην τριχα και το χεις ραμενο και δεν πολυκουνιεσαι μην χαλασει και το μαλλι. Λεει την μπουρδα του αυτος για να το παιξει σπουδαιος? Το καταπινεις... Ναιαιαι Ναιαιαι! Κορδωνεται επειδη σου ειπε μια κοτσανα σε μια απελπιδα προσπαθεια του να δειξει οτι ασχολειται με πολιτικη... Και συ γουρλωνεις τα ματια παιρνεις το βλεμμα θαυμασμου και λες ολο σιροπι (κρατα μου λιγο ανοιγω φυλλο για μπακλαβα): 'ναιαι? Για δες... δεν το χα σκεφτει'
Ποιος τα κανει ολα αυτα? Εσυ η κουλτουριαρα, η 'υπερανω'!
Γι αυτο λοιπον απο σημερα τασομαι υπερ της κοπελας που το παιζει (γιατι τελικα ειναι πιο γατα απο ολες μας) χαζογκομενα.
Γιατι δεν ειναι τοσο υποκριτρια οσο οι υπολοιπες. Γιατι εχει τα κοτσια στην τελικη, να κυκλοφορει με μινι βρεξει-χιονισει και με μποτα, ακομη και οταν παει για ορειβασια.
Και κυριως γιατι παντα κυκλοφορει τους καλυτερους γκομενους γεγονος που κανει ολες τις μετριες κοτες να ασπριζουν.
Ζητω η 'χαζογκομενα'!
Σαββάτο , 28 Ιανουαρίου 2006
ojala...
Χτες εμαθα οτι ojala στα ισπανικα θα πει 'μακαρι' και το χρησιμοποιουν για να κανουν ευχες. Εφοσον χτες περασα την ωρα ευχομενη διαφορα εις την ισπανικην (για εξασκηση) αποφασισα να γεμισω ενα μπλογκ με δικα μου 'μακαρι'
Χιαρ γουι γκοου:
*Μακαρι να περασω 8 μαθηματα στην εξεταστικη
* Μακαρι να ειναι καλα στην υγεια του ενας ανθρωπος που αγαπω πολυ
* Μακαρι να παρω το Βasico
* Mακαρι να τα παω καλα στα μαθηματα για Proficiency
* Μακαρι να παω εκδρομη στην Αθηνα
* Μακαρι να σταματησω να βγαζω ασπρες τριχες, αρα κ να βαφω τα μαλλια μου...
* Μακαρι να πνιγει η Καλομοιρα με τιν Κοκα Κολα της!
* Mακαρι να βγει καινουργια ταινια με τον Keanu Reeves (δεν με νοιαζει το σεναριο, η η σκηνοθεσια, δωστε Keanu στον λαοοοο!)
Ε, φτανουν τοσα, την βασικη συνταξη την καταλαβαμε κ στα Ελληνικα.
Οσοι θελετε να συμπεριληφθειτε στο wish list, αφηστε μηνυμα.
Σας μερσω!
Παρασκευή , 27 Ιανουαρίου 2006
H κοκκινομαγουλιτσα (ή το βλαμμενο στη χωρα με τις γενειάδες).
Πως γινεται να καταγεσαι απο μια μεσογειακη οικογενεια και να εχεις δερμα κατοικου Καρπαθίων και δη μακρινου απογονου του κομη Δρακουλα? Θα μου πειτε γονιδια.... Ενιγουει...
Εχω αρκετη ασπριλα, που ορισμενες φορες κανει τον κοσμο να ανησυχει και να με ρωτανε 'τρως καλα?' η να μου δινουν συμβουλες του τυπου 'να τρως μισοψημενο φιλετο κτοπουλου με σαλτσα απο βατομουρα και κρεμυδια που περιεχει τις απαραιτητες βιταμινες και κανει καλο στο δερμα!'
Μεχρι εδω καλα. Το διασκεδαζουμε, τις Αποκριες μαλιστα βαζω κοκινο κραγιον και ντυνομαι βαμπιρ χωρις καθολου εξοδα.
Το προβλημα ξεκιναει στο κοκκινισμα (που φαινεται οτι ειναι ευκολη υποθεση). Κοκκινιζω γενικως. Στον ηλιο στο κρυο, και σε κατι ακυρες στιγμες. Οταν μου τσιμπανε τα μαγουλα δεν το συζητω... ο αστακος της στιγμης.
Χτες λοιπον στη γραμματεια της σχολης φαινεται οτι το μαγουλακι πηρε χρωμα... και λεει χαμογελωντας ο συμπαθης κυριος 'καλα τοσο καιρο εδω και ακομη μας ντρεπεσαι?'
Στην προφορικη εξεταση μαθηματος, ζοριστικα σε καποια φαση και φαινεται, κοκκινισα παλι...
Καθηγητρια: καλα μην αγχωνεσαι... Ζεσταινεσαι και κοκκινιζεις...
(εγω απο μεσα μου: αρκαργκαργκαργκαργκαργκαργκ!)
Μα δεν κοκινιζω επειδη το θελω! Τυχαινει!
Λες να κοκκινιζω και οταν βλεπω τον.... ? Ρε μπας και χαμογελαει γι αυτο? Μηπως να τον ρωτησω? Μπααα αστο... Ντρεπομαι! και κοκκινιζω!
Ωπ! Σας αφήνω! Ενα μακρινο ξαδερφακι χτυπαει την μπαλκονοπορτα...
Πέμπτη , 26 Ιανουαρίου 2006
Εγω, το φρικιο
(χτυπαει η πορτα... Ανοιγω, βλεπω 2 φιλους- συμφοιτητες ετοιμοπολεμους (με σημειωσεις, χαρακες διαβητες και λοιπα εξαρτηματα) και μια κοπελιτσα)
*Ενοχλουμε? Αν ειναι πες να περασουμε αλλη φορα!
~Οχι ρε τι λετε! Μπειτε, να σας κανω και καφε!
* Απο δω η κοπελα μου, η Βικυ!
~Γεια Βικυ! Χαρηκα.
Το διδυμο της χαρας παει στο κουζινακι να ετοιμασει καφεδες. Ρωτησα την Βικυ αν θελει καφε και μου εγνεψε οχι.
~Τι σχολη εισαι Βικυ?
*Παιδαγωγων.
~ααα! Νάις!
Ο Βλασης αρχιζει να απαγγελει την εκφωνηση της εργασιας, εχοντας την ψευδαισθηση οτι καταλαβαινω τα παντα και οτι μετα το περας του δελτιου τυπου θα δωσω απαντηση με ακριβεια τεσσαρων δεκαδικων. Καθομαστε γυρω απο το τραπεζακι και αρχιζουμε την μελετη...
~Βικυ αν βαριεσαι παιξε υπολογιστη. Εχει Sims, Worms και Doom...
*Δεν ξερω απο υπολογιστες.
~Ε καλα, αν δεν σ αρεσει η μουσικη τοτε, μπορεις να την αλλαξεις. (επαιζε Nine Inch Nails)
*Δεν μ αρεσουν οι υπολογιστες.
~ Καλα ντε!
Αρχιζει να με κοιταει απο πανω ως κατω... Θελω να κοιταξω αν εχω κατι στραβο, αλλα ντρεπομαι, εξαλλου εχω και την ασκηση να ασχοληθω.
Εδω νομιζω οτι πρεπει να κανω μια ενδυματολογικη προσεγγιση του εαυτου μου... Φορμιτσες, ριγε καλτσες και μαλλι κοτσιδακια με πλεξουδακια διασπαρτα, ολιγον τι ανακατεμενο... (ε... μα σπιτι μου ειμαι!)
Σε καποια φαση, η κοπελιτσα (ωραιοτατη μπορω να πω, μπραβο ρε Βλαση αρχηγε!) σηκωνεται και κανει μια βολτα στο διαμερισμα... Σκαλωνει στα λιγα βιβλια της βιβλιοθηκης μου...
*Ε, να σε ρωτησω κατι...
~ Οτι θες!
*Aμερικανιδα εισαι?
Πεταγεται το αγορι της: Οοοοχι ρε μωρο καμια σχεση , απο δω ειναι, απλα ειναι το λεξικο μας η Ντανι!
* οχι, ειναι που εχεις πολλα βιβλια στα αγγλικα και την ιστορια της Αμερικης, το Συνταγμα της Αμερικης, το θεατρο στην Αμερικη...
~ Αν θες μπορεις να παρεις κανενα βιβλιο...
*Οχι ευχαριστω!
Επιτελους τελειωνει η ασκηση, αραζουμε στον καναπε και στις καρεκλες με βλεμμα νικης... Αρχιζουμε και λεμε βλακειες επι παντος επιστητου... Η Βικυ με ρωταει δειχνωντας μου την διαφημηση που εχω κολλημενη στο ψυγειο μου:
* Την εχεις αυτην την κολωνια?
~ Οχι, βασικα δεν την ξερω καν την μαρκα, απλα η ηθοποιινα η Asia Argento, εχει τελειο σωμα και γι αυτο την εχω στο ψυγειο απεξω, για να μην το ανοιγω!
Τα παιδια εχουν πεθανει απτα γελια, τρωω μια φιλικη φαπα "αααρε δεν παιζεσαι!"
~να παω τουαλετα?
*φυσικα!
Βγαινει απο το μερος φανερα αηδιασμενη...Αρχιζω να απορω και συναμα να σπαζομαι.
*Συγνωμη βρε Βικυ για την απλωστρα με την μπουγαδα μεσα στην μπανιερα, αλλα εχει πολυ κρυο και το σπιτι ειναι μικρο....
...λεω, και παω να κανω ενα δευτερο κακαο...
Η κοπελιτσα με κοιταει και πεταει την ατακα-γειωση:
~ Μην πινεις κακαο... Και χαλαει το σωμα και φυσικα γι αυτο εχεις σπυρακια!
Τωρα αν πω οτι δεν βγαζω ακρη με μας τις γυναικες, εγω θα φταιω?
Τετάρτη , 25 Ιανουαρίου 2006
Καληνυχτα μπαμπα!
Σημερα δεν φυσαει, και αν δεν φυσαει και το βραδυ θα κοιμηθω σπιτι μου... αααχ σπιτι!... Και πανω που συνηθησα να κοιμαμαι στο σπιτι του κολλητου και να ακουω τον αερα να χτυπαει το κλειστο παντζουρι αλλα και τον κολλητο να βαραει το πληκτρολογιο οταν χανει και να μην φοβαμαι, τωρα δεν φυσαει και θα κοιμαμαι σπιτι μου...
Τωρα δεν θα βγαζω τους τραγικους μονολογους-πριν-τον-υπνο γιατι δεν θα εχω ακροατηριο...
'ο σκοπος δεν ειναι απλα να κανεις σεξ αλλα να εχεις και καποιον να πεις μια κουβεντα το αλλο πρωι περα απο το 'που ειναι το βρακι μου?' Συμφωνεις?... ααα... Δεν σου ειπα! Εμαθα το μυστικο για να βγαινει καλα η σφολιατα στο steak pie και στο μπετο τα υποστυλωματα εχουν ειδικο συντελεστη... Να σου διαβασω cosmopolitan?'
(Για την ιστορια, δανειστικα το κοσμποπολιταν τις κοπελας που μενει διπλα... Εχει πολυ γελιο, το συνιστω ανεπιφυλακτα!)
*τελικα δεν μου πες... τι φοβασαι οταν φυσαει?
~ Τιποτα απλα αγριευομαι...
*Σιγουρα?
~Ναι ρε σιγουρα, το λεει και ο Μοργκαν.
*Σοβαρη προσωπικοτητα...
(και εδω ο Μοργκαν εκτοξευεται με δυναμη στο κεφαλι του κακοπροαιρετου ανθρωπου)
Τελευταιο Das Experiment για το εξαμηνο, παει κ αυτο το μαθημα!! Οοοολεεεε!!!
Σαββάτο , 21 Ιανουαρίου 2006
Εσο ετοιμος!
Σημερα εκανα τις τελευταιες ετοιμασιες για μια ωρα δυσκολη.
Δηλαδη για το λεγομενο 'σκοτωτο' διαβασμα της εξεταστικης. Νοιωθω αρκετα περηφανη που ακομη μια χρονια θα κανω για 1 μηνα το δρομολογιο σπιτι-σχολη-σπιτι με μονη ενδιαμεση σταση το περιπτερο για να σπασω τα νευρα του περιπτερα, λεγοντας του τα αποτελεσματα των αγωνων, που τους βλεπει σε επαναληψη... Μα τι λεω? Δεν θα βλεπω μπαλα! Ξεκιναει εξεταστικη. Αρα ειναι μια καλη περιοδος για τον περιπτερα.
Λενε οτι οι φοιτητες της σχολης μου ειναι καλοι στις προσευχες... Επειδη λεμε συνεχεια "Θεε μου βοηθα με". Ναι, αυτη τη φορα καθε βοηθεια δεκτη...
Σχεδιο δρασης μεχρι τωρα:
Ταξινομηση σημειωσεων.
Καθαρισμος οικιας
Πλυσιμο μεγαλου ταψιου για πιτες με αποτερο στοχο την δυνατοτητα αντικατοπτρισμου σε αυτο
Συνθεση των τελευταιαων επισημων e-mails και αποστολη με ευλαβεια
Εγγραφη του cd που θα παιζει στο diskman αυτες τις μερες
playlist:
1. Blue States - across the wire
2. The White Stripes - The nurse
3. PJ Harvey - C'mon Billy
4. Patti Smith - Kimberly
5. The organ - love, love, love
6. Syd Barret - No man's Land
7. Two Ton Boa - Coming up from the behind
8. Rasputina - Old Headboard
9. Marilyn Manson - Coma Black
10. The White Birch - Atlantis
11. Arab Strap - Who named the days
12 deus - roses
13. David Bowie - Velnet Goldmine
Aυριο, εχει μια επισκεψη στο σουπερ μαρκετ... Αποφασισα να κανω την πιο παχυντικη steak pie που υπαρχει στο συμπαν!
Ααααχ!!!! (βαθυς αναστεναγμος, μεχρι κ οι πατουσες ξεφυσηξαν)
Σαββάτο , 14 Ιανουαρίου 2006
και φουμα φουμα στα βοτσαλαααακιααα....
Λοιπον. Τελικα το να κοψεις το τσιγαρο οριστικα δεν ειναι και πολυ δυσκολο, αλλα ουτε και γελοιο... Ειναι σαν την σουπα με λαχανικα. Αν το παρεις αποφαση, την τρως και σου κανει και καλο.
Σημερα ειναι η πρωτη μου μερα χωρις τσιροτακι νικοτινης και ειμαι τοσο συγκλονισμενη που μπορω να το μοιραστω με ολο τιν κοσμο. Μονο τσιχλα μασαω και απο Δευτερα (διαιτα) την φτυνω (φτουουουου!)
Χτες το βραδυ συνεβει και κατι αλλο συγκλονιστικο... Εντρομη γειτονισσα χτυπαει την πορτα:
~ Ααααχ ελα ελα να δεις τι εγινε!
Παω και γω και βλεπω καταμεσις στο δωματιο ενα φονικο μπλε σεσουαρ για μαλλια.
*Δεν θα μας συστησεις?
~Εκει που εκανα τα μαλλια μου αρχισε να βγαζει καπνους!
*ε νταξ, το βγαλες απ'την μπριζα.
~ Ναι αλλα αν ανατιναχτει? Λες να ανατιναχτει στον καδο που θα το πεταξω?
(κρατωντας ακομη το φλυτζανι με το τσαι και με υφος επιστημονα, λεω 'οχι' και εισπραττω εναν αναστεναγμο ανακουφισης...)
Ααααχ! καλο σαβατοκυριακο παιδες and no tears for the creatures of technology...
Πέμπτη , 12 Ιανουαρίου 2006
Μαμα συγνωμη.
Μαμα, μαμα, μαμακα μου...
Το ξερω οτι θες να σπουδασω, οτι δεν θες να γινω ενα ρεμαλι που παιζει ροκ και σνιφαρει κοκα, δεν θες να γινω αποτυχημενος ζωγραφος στη Μυκονο να κανω πορτρετα. Εχεις δικιο που θες την κορουλα σου κατακαθι της κοινωνιας.
Ναι μαμα. Μπροστα σου εχεις τη νεα Μαιρη Παναγιωταρα. Και εγκονακια θα σου κανω και αντρα θα παντρευτω και θα σπουδασω και θα βρω και μια δουλεια σε γραφειο με ενα αξιοπρεπες (?) αφεντικο. Ναι μαμακα μου. Θα γινω σαν εσενα απο δω και περα. Το υποσχομαι.
Χτες ομως μαμα εκανα κατι πολυ κακο. Θυμασαι που οταν ημουν μικρη δεν με αφηνες να ζωγραφιζω αλλα μου ελεγες να διαβασω? Χτες μαμα εκει που διαβαζα μαθηματικα, πεταχτηκε μπροστα μου. Στο ορκιζομαι,δεν φταιω εγω και εξαλλου ειχα καιρο να ζωγραφισω. Ειχα υποσχεθει οτι θα γινω επιστημονας οτι μονο θα διαβαζω... Αλλα η εικονα ηταν τοσο ομορφη... Εξυσα το μολυβι μου και επλυνα τους ραπιδογραφους μου. Και μετα ηρθε μονο του. Νομιζα οτι ειχα ξεχασει να ζωγραφιζω, η ανατρομια ειχε παει περιπατο και το χερι μου εφτιαχνε μονο σπιτακια... Αλλα ρε μαμα δεν ξερω... Ετσι ειναι... Ειναι κομιξ!
Ναι μαμα, κανεις δεν ειναι τελειος και εγω πολυ περισσοτερο. Παντως σου υποσχομαι οτι τα παιδια μου δεν θα γινουν μιαρα Αμερικανακια μεγαλωμενα με X-men, αλλα θα εχουν ωραια προτυπα, τον ιμπεριαλιστη Μεγαλεξανδρο και τους αιμοσταγεις βυζαντινους αυτοκρατορες... Ναι μαμα, θα εχει αισιο τελος η ιστορια αυτη. Απλα χτες παραστρατησα.
Με αγαπη,
Η κορη σου (υποψηφια εργαζομενη μητερα- καλη νοικοκυρα)
Δευτέρα , 19 Δεκεμβρίου 2005
Αι- Λαινερ
Αι-Λαινερ συμφωνα με ενα γνωστο ανεκδοτο ειναι ο αγαπημενος Αγιος των ξανθιων κυριων. Καθοτι λοιπον καμουφλαρισμενη ξανθια, αποφασισα να τιμισω τον Αι-Λαινερ χτες, ημερα Κυριακη και ωρα απογευμα μετα την απογευματινη περτικαλαδα (σιγα μην κραταω και ωρα).
Πηρα το λοιπον το περιεργο πραγματακι και ακολουθησα πιστα τις τηλεφωνικες οδηγιες φιλης η οποια αφενος με εκραζε που ειμαι θυλικο εκ φυσεως και δεν ξερω να χειριζομαι βασικα εργαλεια και αφετερου σε καθε αποτυχημενη προσπαθεια επεμενε οτι 'αφου πηγα να το κανω, ας το κανω σωστα στην τελικη'.
Ως επιστημονας, νομιζα οτι θα ηταν τοσο απλο οσο να τραβας γραμμες σε κολλα σελερ με τον ραπιδογραφο. Αμ...δεεεε.... κουνια που με κουναγε... (δεδομενης της γενικοτερης καταστασης μου τελικα δεν πρεπει να με κουναγε κουνια αλλα επιταχυντης βαρυτητας.... Μιλαμε για πολυ κουνημα).
Τελικα αφου πασαλειφτηκα ολοκληρη (χερια, ποδια και οτιδηποτε αλλο εκτος απο ματια) αποφασισα να εγκαταλειψω τις προσπαθειες και να αποδεχτω τον εαυτο μου χωρις αυτο...
Τεεελος παντων... καμια δεν ειναι τελεια κατα πρωτοις, και κατα δευτεροις (επιτηδες το κανω το λαθος, αμεσως εσεις να με διορθωσετε... αααχ) Εφοσον δεν ειμαι πλεον ξανθια αλλα μαυρομαλλα (αρτιφισιαλ ιντελιτζενς) δεν καιγομαι και τοσο...
do not try this at home!
Δευτέρα , 21 Νοεμβρίου 2005
πατατακια.
Χτες το βραδυ κοιμηθηκα σαν τουβλο. Βασικα δεν εχω τιποτα με τα συμπαθεστατα και ανακυκλωσιμα δομικα υλικα τουβλα, αλλα η εκφραση δεν μ αρεσει και τοσο, γιατι τα τουβλα μπορει στην τελικη να ειναι πολυ πιο ξυπνια απο μας και να μας βλεπουν και να σπανε πλακα με την βλακεια μας.
Λοιπον στο ονειρο που ειδα χιονιζε. Αλλα δεν εριχνε χιονι, αλλα πατατακια και εγω πηγαινα λεει στη σχολη και εχασκα με ανοιχτο το στομα και επεφταν μεσα πατατακια. Τα αυτοκινητα που περνουσαν πατουσαν τα πατατακια και τα κανανε κομματακια και υπηρχαν σκυλια και γατια που τρωγανε και ο κυριος που πινει ουζο καθισμενος στην γωνια ειχε μια ομπρελα αναποδα και πεφταν μεσα τα πατατακια και αυτος τα τρωγε πινοντας ουζο.
Ολα καλα μεχρι εδω μεχρι που εφτασα στην σχολη. Εκει ειχε στρωσει το χιονι-πατατακια και ειχε πλακα... Αλλα ολα αυτα ωσπου να δω μια κοπελια που δεν την ειχα ξαναδει ουτε στον υπνο μου ουτε στον ξυπνιο μου. Η κοπελια φορουσε παπουτσια- κατσαριδοκτονα με τακουνι, μινι και ειχε ξανθα μαλλια. Με πλησιαζει, και με αγριο υφος μου λεει:
*τι πραγματα ειναι αυτα? Απο που και ως που χιονιζει πατατακια?
~(παιρνω υφος 101 καρδιναλιων, οι οποιοι θα ηθελαν να ειναι σκυλακια δαλματιας) κοιτα φιλεναδα... Εδω ειναι το ονειρο μου και γουσταρω να βρεχει πατατακια. Στο δικο σου αμα θες, βαλε να βρεχει λουτσους (λογοκρισια) με σαουντρακ 'it's raining men haleluiah'
*Εισαι διαστροφικη που βαζεις εμενα σε ενα ονειρο που βρεχει το παρτυ της κυτταριτιδας και επιπλεον λαδονονται και τα μαλλια!
Εδω δεν αντεξα. Ειπα το μαγικο ξορκι "αι απο κει μωρη ψαροκασελα" και η κοπελια εφυγε απο το ονειρο μου....
Αλλα δεν φταιει κανεις, εγω φταιω που δεν ακουσα την παραγωγη... "ποτε μην παιρνεις δευτεροκλασατο καστ" μου ειπανε...
Κυριακή , 20 Νοεμβρίου 2005
Λιουφουρειου
Γεια σας!
Ελπιζω να σας ελειψε το αυτιστικο μου μπλογκ γιατι τωρα που τελειωσα τις εξετασεις μου θα σας ξεκανω! Μπουαχαχαχαχαχα!!!! (=γκοθικ γελιο)
Ασχετο:
Γκοθικα στη διάλεκτο του χουριου μου θα πει Πνιγηκα. Γλωσσολογικα νομιζω οτι ειναι ηχοποιητη λεξη, γιατι οταν πνιγεσαι, και εισαι και βλαχος, κανεις γκοθ! γκοθ!
Μπακ το φεικ ριαλιτι:
Δεν εχω κανενα συγκλονιστικο νεο η καμια συγκλονιστικη κοτσανα να γραψω... Περα απο την ιστορια του Λιουφουριου.
Γυρνουσα σπιτι με το λιουφουριου και βοηθησα μια κιουρια να βαλει την βαλιτσα της :
Κιουρια: 'Να σι καλια παλλικαρ μου!'
Ιγου: Μα δεν ειμαι αγορι!
Κιουρια: Σχωρα με κουκονα μ (εδω θυμηθηκα την Χιωτικη λεξη 'κουκουνα') αλλα ουλοι εχουνι μακρα μαλλια τωρ'
Λαβωμενη αποχωρησα απο τον τοπο του εγκληματος, αποφασισα να στειλω το συνεργειο να μαζεψει τα τουβλα που πεταχτηκαν, για να χτισουμε πολυκατοικια, και καθησα στη θεση μου.
Εβγαλα απο την τσαντα μου ενα σιντι (μα καλα, εχω χρωματιστη τσαντα, μοιαζω αγορι?) και κοιτουσα τη μουρη μου παραμορφωμενη και σκεφτηκα οτι οι αβοηθητες γιαγιαδες ειναι γκομενοδιωχτης αφενος, και αφετερου οτι εβγαλα ενα σπυρακι, αλλα αυτο δεν ειναι το θεμα μας.
Σε ενα σημειο δεν αντεξα... Πλησιασα την γιαγιακα και την ρωτησα...
*Εσεις εχετε σοι στη Σαλονικη?
~ ουχι πιδι μ' (το σωσε!) καταραχτη εχου και παου στ γιατρου!
Αααααχ! Τι ανακουφισις! Τι αγαλιασις!
Αναθεωρησα τις προηγουμενες σκεψεις μου και αποφασισα να κοιμηθω.
Μολις φτασαμε, πηρα την βαλιτσα μου, την θυλικοτητα μου (που μου περισευει, θελετε λιγο??) και προχωρισα... (ατςςςςς)
Hoy Dia luna Dia pena
Hoy me levanto sin razon
Hoy me levanto y no llego
a ninguna destinacion...
Παρασκευή , 14 Οκτωβρίου 2005
Μα μου παει....
Το καλυτερο στα χειροτερα ειναι οτι οταν φευγουν αφηνουν αρκετο χωρο για τα καλυτερα. Και μαλλον τα χειροτερα φυγαν ελπιζω ανεπιστρεπτι. Η (μπετο)πλακα ειναι οτι οταν καταλαβαινεις οτι τα καλυτερα ειναι οντως καλυτερα το διασκεδαζεις περισσοτερο, οπως οταν εχεις πολυ καιρο να φας σοκολατα.
Τεσπα το θεμα ειναι το εξης: εγινα φοιτιτρια, και κοιμαμαι σαν ζωο. Αλλα εχει τρελη (μπετο)πλακα και δεν λεω τιποτα, γιατι περα απο τη σχολη, εχει και ταινιες και προβες με τα ρεμαλια και μπυρες και απο ολα. Καλα ποσο μαλακας ημουν που δεν μου αρεσε αυτο ωρες ωρες?
Λεβεντης: Νααααααα Ζωο!
Παρασκευή , 23 Σεπτεμβρίου 2005
Bye Bye...!
Αυτα. Τα λεμε εν καιρω...
Παρασκευή , 16 Σεπτεμβρίου 2005
Que Suerte!
Σημερα ημουν τυχερη, τουλαχτιστον το μεσημερι. Πηγα για φωτογραφιση πολης, πηγε καλα, και μετα τραβηξα κατι αλλες φωτογραφιες και μετα πηγα σουπερμαρκετ... εκει ειχε εκεινο το χαζομηχανημα που αν βαλεις την καρτα, κερδιζειw λεει τα ψωνια για 1 χρονο, ε την εβαλα κ γω και εβγαλε ενα χαρτουλι με ενα αστερι. το πηγα στην καλη κιουρια με την κοκκινη ποδια και αυτη μου εδωσε .... τον Μιχαλιο το πιρουνι!
Μεχρι στιγμης βρηκα δυο χρήσεις του Μιχαλιου: μια για να ξυνω την πλατη μου και η αλλη για να περναω τσουρεκακια στην Φωτεινη στο απεναντι μπαλκόνι.
Μα τι τύχη ήταν αυτη! μου θυμίζει τότε που πήγα σε ενα bachelor φιλης, κερδισα προφυλακτικα και τα γεμισα με αερα και στολισα το δωματιο. Ενα τετοιο πραγμα...
Τωρα αρρώστησα και εχω πυρετο και δεν ειμαι καλααααααα... Νοιωθω σαν ψαθυρο πετρωμα, θελω την μαμα μου κ τα σχετικα...
Αλλα... παω να ξυσω την πλατη μου με τον Μιχαλιο! Bye bye!
Πέμπτη , 11 Αυγούστου 2005
Σελω την μαμα μου.
και θα παω να φαω σπιτικο φαγητο και να δω λιγο οικογενεια γιατι αρχισα να νομιζω οτι φυτρωσα. Σας φιλω στοργικα, αγαπημενοι μου blogομπανιστιρζηδες!
Κυριακή , 31 Ιουλίου 2005
Κα- μπουΜ!
Ε αυτο ηταν! Κλεινω τα βιβλια και ξεκινω διαβασμα χημειας. Αμαν πια! Σκατοσχολη, που δεν σου εξασφαλιζει κανεναν σεβασμο στη δουλεια και στο ατομο σου!
Πουφ! και εξαφανίστικα μέσα σε ενα σύννεφο τάλκη! Σας φιλω!
Η οργανικη χημεια περιμενει να ολοκληρώσουμε τηυν σχεση παθους μας!
Τετάρτη , 27 Ιουλίου 2005
μυρίζει μανουλα...
Τουντει, πηγα ψωνια. Συγκεκριμενα πηγα στο Hondos center ως ναρκισιστικο γυναιο, προκειμενου να αγορασω αποσμητικο, γιατι ο Ιδρωτας 2005 που χρησιμοποιω, κανει μεχρι και τα κουνουπια να κρατουν αποσταση ασφαλειας...
Εκει που εχαζευα το λοιπον, βλεπω ενα χρωματιστο μπουκαλακι με καρδουλες που ητανε λεει 'κολωνια για παιδια'.
Ανατρεχοντας στην βρεφικη ηλικια της αδερφης μου και αναλογιζομενη ποσο ομορφα μυριζε το σκασμενο και το δωματιο του, σκεφτικα οτι καπως αναλογα θα μυριζει και το εν λογω παρφουμ...
Οποτε ψεκαζω ενα κατιτις στον καρπο, παιρνω μια τζουρα και...
γκαχ γκουχ γκαχ! ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ? Ετσι μυριζουν τα παιδακια? Μα αυτο ειναι το Νταχαου των 30 ml! Ποιο δυσμοιρο παιδακι αυτην την στιγμη θα μυριζει σαν θαλαμος αερίων?
Αν η φονισσα του Παπαδιαμαντη εγνωριζε το εν λογω παρφουμ ( ο Θεος να το κανει) δεν θα εμπαινε καν στον κοπο να πνιγει τα κοριτσακια... θα ντυνοτανε πλασιε αρωματων , θα χτυπουσε τις πορτες, θα εσκαγε ενα χαμογελο της crest και θα ελεγε στις μαμαδες "καλημερα σας, να αρωματισω το παιδακι σας με το νεο παιδικο αρωμα 'γκουχουχκουχου αγχχχχχ....'?" (δεν θυμαμαι κ πως το λενε) 'Ναι' θα ελεγε η ανυποψιαστη μαμα.... και μετα παιδακι παπαλα...
Πνιγμοι και αηδιες...
(μετα πλυθηκα με σαπουνι 2 φορες για να φυγει η μποχα απο τον καρπο)
Για την ιστορια, κατεληξα στο ρεξονα.
Σαββάτο , 23 Ιουλίου 2005
Aνάκριση
-τι ειναι αυτο που κανεις?
*Μαλακία που θα την καρπωθεί ενας τσογλανος
-Εγω?
*Ναι εσυ
-Να πας να γ***θεις
*Δωσε μου το manual να διαβασω πως γινεται.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
-Τι σκεφτεσαι?
*οτι θα αγιάσω που δεν σε πλακωνω στα μπινελικια. Η μαλλον... τον παιρνεις
-Και?
*Και γερνεις?
-Πνευμα?
*Αγιο
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
-Ποιες οι πιθανοτητες να τα καταφερεις?
*Μηδενικες, αλλα σύμφωνα με την θεωρία της απιθανότητας φτάνω στο 100% να μην πετυχω.
-Δηλαδη?
*η θεωρια της απιθανότητας ειναι το αντιστροφο της πιθανοτητας. Σαν να κοιτας γκαουσιανες συναρτησεις στον καθρεφτη
-Εχει κι αλλο?
*Ναι.
-Ριχτο, Αντεχω.
*Ενα παιδακι εβγαλε το πλυντηριο του στο μπαλκονι. Να πιουν εναν καφε και να τα πουνε.
-Ε και?
*Και το πλυντήριο επεσε απ το μπαλκόνι
-Αυτοκτόνησε?
*Δεν ξερω.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Πλιζ μην γραψετε κομεντς και μου γ***τε την ψυχολογια περισσοτερο....
Τετάρτη , 13 Ιουλίου 2005
Δουλεια δεν ειχε ο διαολος...
...Εκανε τεστ στο internet...
Advanced Global Personality Test Results
Extraversion |||||||||||||||||| 76% Stability |||||||||| 36% Orderliness |||||||||||| 50% Altruism |||||||||| 36% Interdependence |||||||||| 36% Intellectual |||||||||||||||| 63% Mystical |||| 16% Artistic |||||||||||||||| 70% Religious |||||||||||||||| 63% Hedonism |||||||||||||| 56% Materialism |||||||||||||| 56% Narcissism |||||||||||| 43% Adventurousness |||||||||||| 43% Work ethic |||||||||||||||||| 76% Self absorbed |||||||||||||||| 70% Conflict seeking |||||||||||||||| 70% Need to dominate |||||||||||||| 56% Romantic |||||||||||||||| 70% Avoidant |||||||||||||||| 70% Anti-authority |||||||||||||||| 63% Wealth |||||||||||||| 56% Dependency |||||||||||| 50% Change averse |||||||||||||| 56% Cautiousness |||||||||||||||| 63% Individuality |||||||||||||||| 70% Sexuality |||||||||| 36% Peter pan complex |||||||||||||||||||| 90% Physical security |||||||||||||| 56% Physical Fitness |||||||||||||||| 70% Histrionic |||||||||||||||| 70% Paranoia |||||||||||||| 56% Vanity |||||||||||||||| 70% Hypersensitivity |||||||||||||||||| 76% Female cliche |||||||||||| 50% Take Free Advanced Global Personality Test
personality tests by similarminds.com
Παρασκευή , 17 Ιουνίου 2005
Ασμα ηρωικο και πενθιμο για τα γυαλια μου και την οραση (ο-ο-ο-ο)
Το λοιπον φοραω γυαλια. Εβαλα σχετικα μεγαλο παιδακι , στο λυκειο δηλαδη για να μην μου λειπει τιποτα απο την εικονα του 'φυτου' που ειχα κ ακομη εχω (proudly).
Τα πρωτα μου γυαλια ηταν οβαλ και ο γιατρος με ειχε πει να τα φοραω οταν διαβαζω και οταν βλεπω τηλεοραση (παντα δηλαδη , αφου αυτα εκανα μονιμως) ... Μετα ξαναπηγα μολις περασα Παν/μιο και τα πραγματα χειροτερεψαν.... οχι ομως μεχρι να γινω ρεζιλι στο Τριτο ετος που δεν εβλεπα τιποτα στον πινακα και σε μια απελπιδα προσπαθεια να πεισω τον εαυτο μου οτι 'τι σκατα , πατομπουκαλα φοραω και δεν βλεπω?' ρωτησα τον διολου ευγενικο καθηγητη 'τι γραφει στον πινακα?' και με παρεπεμψε στη σχολη τυφλων.
Ετσι πηγα στον φαλακρο κυριουλη που λεγεται οφθαλμιατρος κ μολις ειχε διοριστει στο νοσοκομειοοοο... Και εκει τρωμε μια ομαδικη φρικη 'παιδι μου ειχες λαθος συνταγη γυαλιων... Και ως εκ τουτου ανεβασες και μυωπια' Τωρα θα φορας γυαλια μονιμα και θα ξαναρθεις στις διακοπες... Διαπιστωθηκε μετα απο 4 μηνες οτι κατι δεκατα δεν τα εβλεπα παρα το οτι φοραω γυαλια.... και το καλυτερο? τα τεραστια τετραγωνα γυαλια που ειχα και εφερα περιφανα ωs εργαστιριοβιο nerd εσπασαν στιν Κωνσταντινουπολη (ατιμη ερευναααα) και ετσι με κοκκινα γυαλια μικρουλια και στενουλια (ως κακη απομιμηση του κυριου Λαλα) που περιοριζουν το ηδη περιορισμενο οπτικο μου πεδιο, κοιταω την οθονη που γραφω και εν ξερω γιατι τα γραφω αυτα , αλλα πρεπει κατι να γραψω στο Blog αφενος και αφετερου , ε να μην γκρινιαξω (γενικα ειμαι γκρινιαρα) και on line?ετσι για να λεω οτι τα κανα κ αυτο.
Σημειωση: ακομη αρνουμαι πεισματικα να φοραω γυαλια οταν βγαινω εξω με αποτελεσμα να κοιταω περιεργα τον κοσμο και να χαιρεταω αγνωστους... Αλλα ποτε εν ξες...
| Flying_Saucepan 
Ιούνιος 2007
Καλο ταξιδι...
Μάρτιος 2007
Ο Μανωλιος (φανταστικο παιδι) και το ταλεντο.
ο αλγοριθμος της ομορφαδας (μετα της συνοδειας παγωμενης λεμοναδας)
smashing pumpkins -cherub rock (τραγουδαμε ολοι μαζι με ρυθμο!)
Τσεπολογια.
Οκτώβριος 2006
Αμαααααν Ντοχτοοοορ...
Ωδη στην Αλεξια.
Beautiful Blue Balloons
Σεπτέμβριος 2006
Νικολακης 80-90
Ο ερωτας...
Αύγουστος 2006
η εναλλακτικη μαμα.
Ιούλιος 2006
Ολα του γαμου δυσκολα
You
Ιούνιος 2006
Το καρπουζι (εναλλακτικος τιτλος 'βουκολικο')
θα τηγανισω δυο αβγα...
Η Πρωτομαγια και η μεγαλη διαδηλωση.
Γιατι δεν μ αρεσει το Πασχα.
χαρντ ροκ χαλελουιαααχ!
L0VE ME, LOVE ME, L0VE ME
I just don't know WHAT to do with myself
Μάιος 2006
Τερατακι της τσεπης, Καθρεφτακι της λυπης... ( η αλλιως, απλα 'τερατολογιες')
like a friend
Λιωμενο κινητο.
Μη μ αγαπατε αλλο, γκομενες τρελες!
Το πλυντηριο Γρηγορη! το πλυντηριο!
Etats d' ame.
Μάιος 2006
I'm Alright (You Gotta Go There To Come Back)
O αλλος μπακουρας
Ο υπνος θρεφει το παιδι και ο ηλιος το μοσχαρι
το Αργυρο μεταλλιο
Βαφτιστηρι (πως λεμε μπανιστιρι)
Ποτε θα βρασει το ρυζι?
Ημι- ευτυχια.
Μάρτιος 2006
Ωδη στον συναδελφο
Θες να σου τραγουδησω?
το παιδι απ΄το ΧαΛΛανδρι να κατεβει να ζμπρωξει να ξεκινησει το μετρο επιτελους!
Ειμαι νιντζα τελικα...
Sheela-Na-Gig!
Κατοικιδιο...
Νιαου!
λιγα ψιχουλα αγαπης σου γυρευω...
Staring girl
ΟΥΓΚ ΡΕ!
επερασαμ' ομορφα ομορφα ομορφα...
Το μικρό κόκκινο πραγματάκι. (part 1)
Spaceboy
Barbie
Φεβρουάριος 2006
Eτιναξε την ανθισμενη αμυγδαλιααααα....
Bitch
Superhero
Eχει εναν ηλιο ζουπερ!
Daddy's little girl
θεατρο του παραλογου
Γιαουρταααας!
Iστοριουλα
Saturday night fever
One of the guys is crying...
Ναι βρε!
θελω να γνωρισεις τη μαμα μου...
Ιανουάριος 2006
κατι πολυ ωραιο που διαβασα...
Η αυλη μας
ojala...
H κοκκινομαγουλιτσα (ή το βλαμμενο στη χωρα με τις γενειάδες).
Εγω, το φρικιο
Καληνυχτα μπαμπα!
Εσο ετοιμος!
εντεκα οχτω ογδονταααα!
Σεισμοι, κοτοπουλα και μια αποπειρα αυτοκτονιας με Kinder bueno.
και φουμα φουμα στα βοτσαλαααακιααα....
Ολη η αληθεια...
Μαμα συγνωμη.
Γιουρτες!
Δεκέμβριος 2005
Αι- Λαινερ
Το Χιόνι.
Aαααυτα ειναι!
Στριπακι!
οεοεοεοεοεεε! Μπαοκαααραα!... Μπαοκαααρααα!
Εχω αστερακια, εχω γκλοπακια εχω και μπρελοκ...
Νοέμβριος 2005
(ξυπνησε ο Λεβεντης μεσα μου και) καταγγέλω...
πατατακια.
Λιουφουρειου
Πρωινος Καφες
Αααααχμμ... Καλημερα!
Περπατάς και τρίζουν τα μπετά!
Οκτώβριος 2005
Tζογος
Μαθηματα διακοσμησης.
Γλωσσολογος.
Μα μου παει....
όοοοοοοοοοοοοοοολε!
Πως να το πουμε, μειωνοντας τις πιθανοτητες ήττας...
Σεπτέμβριος 2005
Η ζωη, οι σοκολατες με λικερ κερασι και το αγορακι που κλεινει πονηρα το ματι...
Αισιοδοξια...
Bye Bye...!
για γαλλομαθεις
Το φλυτζανι.
Que Suerte!
Highway 2.000.000
H μπλε ζακετα
Φάλτσος Χρησμος
Αύγουστος 2005
το χωριο
Σχολειο.
Salga La Luna
Σελω την μαμα μου.
Ιούλιος 2005
Κα- μπουΜ!
Οι ρεγκες
μυρίζει μανουλα...
Aνάκριση
το κατσαρολάκι πάει για μπανάκι!
Πως να γινετε γκοθακια σε 5 απλα βηματα
Δουλεια δεν ειχε ο διαολος...
ταχυδρομειοοοο
"Packing Blankets"
Απεντωμωση - μυοκτονια
Ιούνιος 2005
μπορει να 'ταν και ονειρο...
Simple things....
Ασμα ηρωικο και πενθιμο για τα γυαλια μου και την οραση (ο-ο-ο-ο)
.
SMASHING PUMPKINS- "Stand Inside Your Love"
Simera tha xorepsoume ooooooloi Pongo!
Κατηγορίες
το ιδιο φυλο
το αλλο φυλο
Ο γυρω κοσμος
Στιχοι
Κοσμοπολιταν
βγαλε βολτα το παιδι!
Aμα λαχει, ονειρευομαστε.
|