Σαββάτο , 24 Μαρτίου 2007
ο αλγοριθμος της ομορφαδας (μετα της συνοδειας παγωμενης λεμοναδας)
Σημερα θελω να βρεχει και εγω να καθομαι σπιτι και να ζεσταινομαι στο καλοριφερ και να πινω τσαι που δανειστηκα απο την γειτονισσα, στο μονο φλυτζανι που ειναι καθαρο. Θελω να εχει μαζεψει συννεφα και εγω να μην εχω να παω πουθενα, απλα να καθομαι σπιτι, αντε να κανω και κανα διαβασμα, αλλα κατα τ αλλα τιποτα, μπορει και να ξεχασω να φαω.
Αν ειχε μια υποθετικη βροχη, θα πηγαινα διπλα να δανειστω ενα υποθετικο τσαι, και η θα εκανα μιαυποθετικη συζητηση, η οποια δεν ειναι κ τοσο υποθετικη γιατι εχει γινει στο παρελθον: η γειτονισσα να γκρινιαζει για την βροχη που θα χαλασει τις καινουργιες της μποτες και οτι θα αναγκαστει να παει στον καφε με τις παλιες της και τι θα πει η Τουλα, (δεν ξερω γιατι αλλα το ονομα Τουλα, παντα μου θυμιζε το συμπαθες τολουολιο -μη με κατακρεουργησετε αγαπητες ΤουλΕΣ- η κατι με μπικουτι, τσοκαρα χαλασμενα και κλαρωτη ρομπα να φωναζει απο το μπαλκονι) και στο σημειο του μεγιστου προβληματος της μποτας εγω να προσφερομαι να της δανεισω τα σπορτεξ μου, η τις αρβυλες μου που δεν μπαινει νερο με τιποτα σου λεω, εχουν και μεταλλο μπροστα και η γειτονισσα να αρνειται ευγενικα λεγοντας 'δεν ειναι το στυλ μου ευχαριστω'.
Το ιδανικο τραγουδι για την υποθετικη μας βροχα (που επεφτε στειτ θρου) ειναι σιγουρα το Aenima των tool. Lean to swim λεμε!
Θα μπορουσα να πω οτι η βροχη μ αρεσει πιο πολυ απο τον ηλιο. Ο ηλιος κανει τους ανθρωπους πιο (χαζο)χαρουμενους, ενω ζεσταινει τον κοσμο καμια φορα ανεπιτυχως, μπερδευντας τον ως προς τις ενδυματολογικες του επιλογες. Η βροχη ειναι πιο ντομπρα, εχει λογω υπαρξης και ξηγιεται στα ισια, σου λεει κατσε σπιτι η ντυσου κρεμυδι, ημιμετρα δεν γουσταρω!
Παρασκευή , 20 Οκτωβρίου 2006
Αμαααααν Ντοχτοοοορ...
Το λεπον αρρωστησα. Και πρεπει να ναι και σοβαρα, οχι οτι ξερω δηλαδη, απλα ο ντοχτορ οταν κοιταζε τα λαιμα μου εκανε ωχωχωχ! και με ειπε να κανω ιιιιι και εγω εκανα αααα και του ειπα οτι το ιιιι δεν μου βγαινει σημερα και ευτυχως που δεν ειναι η Τζουλι Μασινο. Μου εγραψε ενα φαρμακειο φαρμακα, αμαν ειπε και ο κυρΓιωργος ο Φαρμακοποιος και μου εδωσε ενα σακουλακι παιδικες καραμελες γιατι του ειπα οτι θα μου καυτηριασουν την μυτη για να ανοιξει το διαφραγμα. Τον ρωτησα αν μπορει να ερθει και αυτος στον καυτηριασμο και μου εκανε πατ πατ το κεφαλι, ναι το ξερω ειμαι τεραστια κοτα αλλα φοβαμαι πολυ κυριως επειδη δεν ξερω. Κατι τετοιες ωρες προσευχομαι στον Θεο τον Αλλαχ, τον Μαμωνα, τον Βουδα, τον Keanu Reaves (ε δεν γινεται, καποιος θα ακουσει!) να ημουνα μπετοπλακα τουλαχιστον να ξερω ακριβως την παθολογια μου. Αλλα ολοι εχουν γινει πολυ ακαταδεχτοι, ειδικα ο Κeanu, και δεν μ ακουνε.
Διακοπη να φυσηξω την μυτη μου.
Ευχαριστω, μη με παρεξηγατε.
Το βραδυ ηρθε και το συντροφι να κανει μπειμπι σιττινγκ εμενα, κοτζαμ γαιδουρα λεει ηθελε να με προσεχει. Με εβαλε να πιω πορτοκαλαδα με το ζορι, επλυνε τα πιατα, απλωσε το πλυντηριο και εκανε εμενα να νιωθω υποχρεωμενη και παραλληλα να σκεφτομαι ποσες σελιδες απο την διπλωματικη του πρεπει να γραψω για να ξεχρεωσω.
Εχετε διαπιστωσει ποτε οτι ο γαλλικος καφες εχει μια πολυ περιεργη γευση οταν εισαι αρρωστος? Εβαλα ενα σακουλακι ζαχαρη, και παλι η πικριλα δεν φευγει. Επισης τα αγαπημενα μου μπισκοτα (Hob Nobs αν θελετε να με καλοπιασετε, πεταξτε τρια τετοια στον αερα και απολαυστε με να κανω τον Σκουμπι Ντου, μετα απο αυτο μπανω και με τον βλακα τον Σαγκι στο τρομαχτικο υπογειο) μου φαινονται τελειως ανοστα.
Τι εχω παθει?
Αμαααααν Ντοχτοοοοορ...
Τρίτη , 17 Οκτωβρίου 2006
Ωδη στην Αλεξια.
Η Αλεξια ειναι πραγματικη κουζινογνωστρια με χαρτια και περγαμηνες, οχι σαν τον Τitty τον χαλβα που ουτε μια σωστη συνταγη για χαλβα δεν δινει. (Τιττυ, αυτο κανει και η θεια Τσαμω στο χωριο με μεγαλη επιτυχια, αλλα παρολα αυτα εγω σ αγαπαω ακομη βρε!)
Το θεμα μας δεν ειναι ο Τιττυ αλλα η Αλεξια. Η Αλεξια ειναι η καλυτερη ειναι σουπερ ειναι ουαου, ειναι οτι θελει, τελος παντων δεν μας νοιαζει τι ειναι, γιατι στο περιοδικο της που αγοραζει η μητηρ μου ειχε την εξης συνταγη για θεσπεσιο τσιζκεικ με μηλα. Επειδη βαριεμαι να την γραψω ολη,τωρα, με μιλαει και ο αξιολατρευτος θειος στο εμ ες εν, παραθετω μια φωτο της τροφης που ψηνεται στον φουρνο μου και μυριζει ολο το ζμπιτι μηλο.
Μπορειτε να ρθειτε να σας κερασω!
Σαββάτο , 07 Οκτωβρίου 2006
Beautiful Blue Balloons
Μετα απο μια ημι-αποτυχημενη εξεταστικη επανερχομαι Δημητριος* με τα συγγραφικα κατορθωματα μου, δηλαδη με τα αυτιστικα και αφοριστικα ηλιθια κλπ κλπ καλα η αυτοεκτιμηση δεν ειναι το φορτε (εξτριμ για τα πλακακια) μου. Και με τον εαυτο μου δεν τα παμε καλα τωρα, τον θεωρω κοτα και κρυφοαδερφη οποτε αποφασισα να μην ασχολουμαι και τοσο πολυ.
*Μη τολμησεις να με διορθωσεις λαθολαγνα (τι ειπα παλι?) αποτυχημενη ιμιτασιον του Μπαμπινιωτη!
Λοιπον, η ιστορια εχει ως εξης:
Λατρευτο δοκιμιο, αντιπροσωπευτικοτερο των αντιπροσωπευτικοτερων, μοναδικη αποδειξη της δυναμης της φυσης και της αδυναμιας του ανθρωπου γιατιιιι γιατιιιι δεν θραυεσαι με ρωγμες ωσαν τις γραμμουλες που σου σχεδιασα? Οποτε εχουμε ενα ημιαποτυχημενο πειραμα.
Κατ εμε, το χειροτερο απο ολα ειναι να εισαι ημι-αποτυχημενος. Αν εισαι αποτυχημενος τουλαχιστον εχεις καταφερει να αποτυχεις. Αν εισαι ομως ημι-αποτυχημενος, τοτε δεν εχεις καταφερει καν να αποτυχεις. Οποτε αν τηελουμε να πουμε καποιον εντελως αχρηστο παρταλι, κολοβαριστα και απαβγασμα της τεμπελχανιας (τι εχω παθει σημερα?) καλυτερα να τον πουμε ημι-αποτυχημενο και οχι αποτυχημενο, γιατι ως ημι-αποτυχημενος δεν εχει καταφερει τιποτα.
Πολυ κουραστηκα να σκεφτομαι. Παω να φαω. Πατατακια.
Σαββάτο , 16 Σεπτεμβρίου 2006
Νικολακης 80-90
Η γενια των 80-90 δεν θεωρειται η γενια Χ? Αυτη που ακουγε Κομπειν και νεοπανκ και γκραντζ και αλλα τετοια? Αν κανω λαθος, πλιζ διορθωστε με.
Τα παιδακια της ηλικιας μου γενιοτανε τοτε.
Μεταξυ 80 και 90. Τοτε με το Τσερνομπιλ που η μαμα φοβοτανε να σε ταισει λαχανικα Μακεδονιας- Θρακης η να σου δωσει γαλα μεβγαλ γιατι λεει ειχαν χτυπηθει απο την ραδιενεργεια. Μεγαλωσαμε με τους μπιτλς του μπαμπα με την υστερια της μαμας σχετικα με τα ναρκωτικα, με τον σεξουαλικο νεο-πουριτανισμο, και με την αφιξη του ΑΙDS το προ-εφηβικο μυαλουδακι μας επαθε ενα σοκ -πααρα πολλες πληροφοριες σχετικα με την αναπαραγωγη.
Μετα ηρθε η εφηβεια και της μοδας ηταν οι Placebo, οι blur αντε και οι elastica για τους 'ψαγμενους'. καποιοι ακουγαν μεταλ και φορουσαν παντελονια 'κολληταδικα' και ειχαν μαλλια και οι μαμαδες ελεγαν να μην κανουμε παρεα με αυτους τους αλητες, αλλα ολα τα κοριτσακια τοτε ηθελαν να τα εχουν με εναν τετοιο αλητη. Στην επαρχια η κατασταση ειχε κολλησει στο 80-90. Μαλλια θαμνοι, σκυλαδικα, αλυσιδες, καδενες, Γιαννης Φλωρινιωτης, Σοφια Αλιμπερτη και Σταθης Ψαλτης και Ταμτακος, και οποτε πηγαινες στο χωριο το καλοκαιρι (επιστροφη στις ριζες) παθαινες ενα πολιτισμικο σοκ, απο τη μια ο Μολκο να τραγουδαει στο γουοκμαν σου το Nancy Boy, εσυ να εμπνεεσαι και να θες να εξερευνησεις την αθεατη σεξουαλικοτητα εν μεσω κιλων και σπυρακιων (και αν ησουν κοριτσαι εν αναμονη της περιοδου- εγω ποτε θα μεγαλωσω?- κατι αναλογο του 'εγω ποτε θα γινω μανα?') αλλα το βουκολικο τοπιο, η λαμψη στη διαπασων και ο Γιωργος ο Μαγκας να μην σε αφηνουν. Ο γιος του κυρ Φωτη θελει να σε παει με το τρακτερ στα μπουζουκια, η κορη της Γιωργαινας σου πσηνει κουλουρακια κανελλας και εσυ προσπαθεις να αντισταθεις διακριτικα στο καμακι.
Οσο μεγαλωνεις, τοσο περισσοτερο γινεσαι το παιδακι της μαμας και του μπαμπα. προσπαθουν με τροπο να σου ποθν ποσο επικινδυνο και κακο ειναι το σεξ, οτι πρεπει να διαβαζεις για να μπεις Πανεπιστημιο, εσυ φορας σκισμενα τζιν και το γυρνας λιιιγο στη μεταλ , η μαμα τρομαζει, σου απαγορευει να βλεπεις τα φρικια με τα οποια κανεις παρεα, ενω το σχολειο ειναι το Dungeon της δικης σου ψυχολογιας.
Απο οικονομικα οχι και τοσο καλα. Ο μπαμπας ηθελε να αγορασετε σπιτι, να μεινει και κατι σε σενα (ετσι ελεγε) οποτε φεσωθηκατε τα πρωτα στεγαστικα, η μαμα ηθελε διακοπες οταν μεγαλωσες και πηρατε διακοποδανεια και πηρατε και αυτοκινητο για να πηγαινετε εκδρομη στο χωριο (οι ριζες οπυ λεγαμε...) το Σαβατοκυριακο, και να στιμωχνεστε στον περιφερειακο μαζι με αλλα αυτοκινητακια αγορασμενα με δοσεις.
Μεγαλωσες με τον φοβο οτι θα πεθανεις την μαμα σου, κατω απο το μπλαζε βλεμμα του μπαμπα και με την σκεψη οτι οι γονεις σου ποτε δεν θα ειναι ευχαριστημενοι μαζι σου. Με τον καιρο αρχισες να το αγνοεις. Καλα, μπορει να χες και καμια ψιλοπεριπετεια υγειας γεγονος που θα τους εκανε να αναθεωρησουν για καποιο χρονικο διαστημα (μεχρι την πληρη αναρωση σου δηλαδη) τις αποψεις τους.
Αν ρωτησετε εμενα, δεν θα μπορουσα να πω οτι η γενια μου ειναι αυτη της αρσης των ταμπου και των πειραματισμων. Ειμαστε κατι πιο ρηχο (ετσι νομιζω δηλαδη). Εμεις και τα μικρα αδερφακια μας (που τα τσουρομαδησαμε και τα τσιμπησαμε μεχρι εκει που δεν παιρνει) αλλα και η γενια μετα απο μας, ειμαστε τα παιδια της αποπληρωμης των δανειων. Τα παιδακισ που μεγαλωσανε χαρη στην ευνοια των τραπεζων, και καποια απο εμας ανησυχουν, μηπως και φεσωθουν κανενα καταναλωτικο της μαμας μετα το τελος των σπουδων τους. Τι να γινει ομως, καθε γενια εχει τα δικα της χαρακτηριστικα... πχ στα σιξτις ειχανε λουλουδια, Γουντστοκ και σεξ.
Εμεις παλι εχουμε ενα τετραψηφιο πιν να μας χαρακτηριζει, και αλλοιμονο μας αν το ξεχασουμε...
Σαββάτο , 12 Αυγούστου 2006
η εναλλακτικη μαμα.
Το σημερινο μπλογκ ειναι αφιερωμενο σε μια φιλη μου με παιδι, η οποια εν αγνοια της ειναι πολυ εναλλακτικη μαμα και μπραβο της.
Εξηγουμεθα:
Λεγοντας εναλλακτικη μαμα δεν ενοουμε την μαμα οπαδο-της υγειινης διατροφης, εξαλλου, το να βαλεις στην κατσαρολα σου σογιες και τοφου και ρυζι αναποφλοιωτο ειναι το μονο ευκολο. Πραγματικη μαγκια χρειαζεται για τα πραγματα που θα βαλεις στο κεφαλι του παιδιου σου. Και αν το καταφερεις μπραβο σου. Και εκατο φορες μπραβο σου αν το παιδι το αναγνωρισει αυτο αργοτερα. Απο την κουζινα ολοι μας, μαμαδες η οχι, ειμαστε εξυπνοι. Ακομη πιο 'εξυπνες' γινονται ορισμενες μαμαδες που θηλαζουν. Η φιλη μου δεν θηλασε τον γιο της ποτε, λογω προβληματων υγειας, και πολλες φορες δεχτηκε επιθεσεις απο 'φιλες' και καλοθελητες γι αυτο.
Ο πιτσιρικας τωρα ειναι 9 ετων θα παει Πεμπτη δημοτικου και ειναι οπως ολα τα παιδακια της ηλικιας του. Παιζει μπαλα τα απογευματα στην πλατεια, ενιοτε πλακωνεται και στο ξυλο, κοροιδευει τα κοριτσια και του αρεσουν οι X-men και πιο πολυ ο Wolverine.
Οταν πηγα λοιπον επισκεψη, με χαρα διαπιστωσα οτι ειναι αρκετα ψηλος και μου ειπε οτι ειμαι το μονο κοριτσι με το οποιο θελει να παιζει, οποτε σε μιση ωρα μου ειπε οτι με περιμενει στο δωματιο του.
Η μαμα του παλι μου φαινοταν σκεφτικη. 'Ειναι η δευτερη χρονια φετος και θα εχουμε παλι προβλημα στο σχολειο. Με την παρελαση'
Ξαναεξηγουμεθα:
Η μαμα ειναι κατα των παρελασεων. Εχει την αποψη οτι οι παρελασεις ειναι καταλοιπο της δικτατοριας του Μεταξα και πιστευει οτι ειναι πιο ειλικρινες να ξερεις τι εγινε και να σεβεσαι τους αγωνες των ανθρωπων, παρα να παρευλαυνεις χωρις να ξερεις τιποτα. Το περιεργο ειναι οτι το δεχεται και ο μικρος αυτο. Ετσι εχουμε εναν πιτσιρικα ο οποιος μπορει να μιλαει σαν πολεμικος ανταποκριτης και να σου περιγραφει τις μαχες με την ημερομηνια τους και να ξερει ποιος πολεμησε με ποιον και κυριως να τονιζει καθε τρεις και δυο το παραλογο του πολεμου, και ενα σχολειο που τον πιεζει.
Περα απο την ελληνικη ιστορια ο μικρος κανει και αλλα 'κολπα': εχει εμπεριστατωμενη αποψη για τον πολεμο στον Λιβανο, και γενικα για καθε ιστορικο γεγονος που γνωριζει, ξερει ηδη και μιλαει αγγλικα και γερμανικα, παιζει κιθαρα και ειναι πολυ καλος μαθητης.
Στο δωματιο του οταν πηγα να παιξουμε υπηρχαν τα εξης δυο (μονο) εντυπωσιακα παιχνιδια: ενας κουβας με λεγκο με γραναζια και βιδιτσες πλαστικες (εχει και μια κατασκευη απο δαυτα, που για να ειμαι ειλικρινης δεν καταλαβα ΤΙ κανει παρα τις εξηγησεις του μικρου και τις διαβεβαιωσεις του οτι 'δουλευει σου λεω!') και ενα σκραμπλ! Ε λοιπον δεν ξερω σκραμπλ, αλλα ελα που ο μικρος επεμενε να παιξουμε!
Εγω: μα σου φερα τοσα βιβλια! Δεν θες να διαβασουμε?
Αυτος: τα βιβλια τα διαβαζω μονος μου, η μαμα δεν εχει χρονο για σκραμπλ!
Περιττο να πω οτι στο σκραμπλ ειμαι σκραπας ( ξερει η perox...) οποτε εχασα... με μεγαλυτερη λεξη το 'μεγας'...
~ μεγας?
* Ναι! πως λεμε Μεγας Αλεξανδρος!
~ Σιγα τον μεγα τον Αλεξανδρο! Και η Χουντα εσφαξε πολυ κοσμο, γιατι δεν την λεμε κ αυτην 'μεγαλη'?
* Ναι καλο μου, ομως δεν χρειαζεται να συμφωνεις σε ολα με την μαμα σου...
~ Η μαμα μου λεει οτι εδειξε τον Ελληνικο πολιτισμο σε ολο τον κοσμο, αλλα δεν ειναι σωστο. Αν δειρω τον Γιωργο και μετα τον βαλω να μαθει απεξω την προπαιδεια τοτε ειμαι δασκαλος? Πρεπει να θελει να το μαθει οχι να τον απειλω!
(Νταγκλα εγω)
Σε λιγο γυρισε η μαμα με ενα κουταβι στην παλαμη και το εδωσε στον μικρο λεγοντας του οτι τωρα ειναι μεγαλος και μπορει να φροντιζει το ζωακι...
Αυτη λοιπον ειναι η εναλλακτικη μαμα, που τραβαει το μανικι να κανει το παιδι της ανθρωπο, ενω η ιδια εχει δυο δουλειες και δουλευει και απο το σπιτι.
Το καλυτερο το αφησα για το τελος: Ο μπαμπας, 2 μηνες πριν γεννηθει το παιδι, πηγε για τσιγαρα και ακομη να γυρισει....
Κυριακή , 25 Ιουνίου 2006
θα τηγανισω δυο αβγα...
Και θα σπασω τους κροκους να τηγανιστουν και αυτοι γιατι εγω ειμαι απο χωριο και τρωω αυγα ποσε και μετα θα τριψω απο πανω φετα, θα μπουκωθω με ψωμι και θα κατσω να διαβασω. Θα μασαω το ψωμι μου και θα απαγγελω οικονομικα φτυνοντας ψιχουλα. Μετα θα παρω το χαπακι μου, θα παρω αγκαλια το αρκουδακι μου και θα φανταστω το μελλον μου.
Το μελλον μπορει να αργησει κανα εξαμηνο, αλλα πλεον δεν με νοιαζει. Καλυτερα να εχω πτυχιο με αξια, παρα πτυχιο χωρις αντικρυσμα. Εδω που τα λεμε παιζει να μην εχω καθολου πτυχιο σε περιπτωση που μας βαλουν να πληρωνουμε τα βιβλια. Ηδη πληρωνουμε την εκτυπωση των εργασιων (100 γιουρος η εργασια αμεεεε.... Πολυτεχνειο ΟΕΟ!)... Καλαδεν θελω να κανω πολιτικη αναλυση, γιατι θα πιασουμε το προσχεδιο γραμμη γραμμη και θα μιλαμε και νο φαν (που λεμε σε απταιστα Ελληνικα)
Διαβασα σε ενα μπλογκ τις προαλλες οτι ειμαστε λεει ξιπασμενοι, απλυτοι, υπεροπτες και ολιγον τι αλητηριοι. κριμα που το μπλογκ δεν ειχε την δυνατοτητα να γραψω σχολιο και δεν μ αρεει να απαντω απο το δικο μου μπλογκ που μυριζει τηγανιτα αυγα. Απλα υποκλεινομαι. Στο μεγαλειο.
Παιρνω την αλητεια μου και την υπεροψια μου, και κοιταω το φυλαδιο του Imperial. Ενα ακομη πτυχιο μου λειπει και τρια μαθηματα με δεκα. Αξιζει?
Η νεκροψια θα δειξει.
Το πρωτο βημα εχει ηδη γινει. Περναω το καλοκαιρι μου μιλωντας για την εκτιμηση του ενεργητικου και του παθητικου της κατασκευης, σκορπιζοντας αυγα και ψιχουλα.
δε τρουθ ισ κει οξου!
Τετάρτη , 14 Ιουνίου 2006
χαρντ ροκ χαλελουιαααχ!
Λοιπον, εχω μπλεξει. Ασχημα. Ειχα υποσχεθει σε δυο γεροντοροκαδες να τους καλυψω για να πανε λεει να δουνε του ρολλινγκ στοουνς... τωρα θα μου πειτε οι κυριοι αξιαγαπητοι συγγενεις, πλησιαζουν στην ηλικια του Τζαγκερ, ομως ο Τζαγκερ θα χει παρει ενα καρο ναρκωτικα και θα κοπανιεται σαν χταποδι, ενω αυτοι... Χμμμ... λες να παρουν τιποτα εκει που θα πανε? Θεε μου που εμπλεξα!!!
Αλλα ηταν πολλα τα λεφτα...
Φλασμπακ:
~Ντααανιιιι...
*Τι θες ρε θειο? παλι χαρη? γα να με λες ετσι κατι θα θες...
~Θα σου δωσω ενα χαρτζιλικακι, αν πεις στις θειες σου οτι εγω και ο Πανος ηρθαμε να σε δουμε εκει που σπουδαζεις...
*Γιατι, δεν θα ρθειτε?
~Πηραμε εισιτηρια για τους ρολλινγκ στοουνς?
*ΜΑ ΚΑΛΑ ΝΟΙΩΘΕΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΣΑΣ?
~Ποσα θελεις για την διπλωματικη σου? Πενηντα ευρο ειναι καλα?
*(τυψεις τυψεις τυψεις) Ναι. Καλα για μενα δεν πηρατε εισητηριο? Να μην ερθω μαζι σας?
~ Και ποιος θα σημωνει τα τηλεφωνα στην πολη? Ελα ρε Ντανι, εσυ εχεις ολη την ζωη μπροστα σου να τους ξαναδεις...
*Ναι αλλα αυτοι την εχουν?
(αυτη η συζητηση εγινε γυρω στον Μαρτιο)
Τσεπωσα το πενηνταρικο που λετε, και την εκανα...
Εν τω μεταξυ ειχα αρχισει να φοβαμαι... Τις προαλλες που ηρθαν να με δουν τους κυνηγουσα στα παρακμιακα μπουζουξιδικα της πολης, τωρα με τους στοουνς ποιος θα τους προσεχει εκει? και αν παρουν ναρκωτικα? και αν φανε ξυλο?
ΩΩΩΩΩ! Θεοι! Σαν την μανα μου σκεφτομαι! ΑΑΑΑΑ!
Ευτυχως την απαντηση στα ερωτηματα μου την εδωσαν οι ιδιοι οι Στοουνς. Γκαντ μπλες γιου Κιθ!
Δευτέρα , 05 Ιουνίου 2006
I just don't know WHAT to do with myself
Αφου με χαλαει, τι το κανω?
Οχι ΤΙ το κανω?
Χτες πηγα ουζα, ειμαι απενταρη, χωρις δουλεια, αλλα η φτωχεια θελει καλοπεραση, οπως λεει μια αρχαια κινεζικη παροιμια.
Δεδομενης της κινεζικης μου καταγωγης (με εχετε δει να κανω τον κινεζο? φοβερη επιτυχια λεμεεε...) αποφασισα με συνοπτικες διαδικασιες να παρω το λατρεμενο μου (και επιρεπες στη διαφθορα) δευτεροετο και να παμε δια ουζομεζεδας και τρια καραφακια ουζο.
Τωρα ειμαι ζμπιτι και ειμαι καλα μωρε, δεν βαριεσαι, δεν ξερω για σενα αν βαριεσαι, δεν με νοιαζει, πρεπει να διαβασω, και βαριεμαι, αντε να παω να ψαξω και καμια δουλεια, τα πτυχια μου μεσα!
(Να θυμηθω να γραψω μπλογκ για το συνεδριο)
Οτι ειχα να πω το ειπα
και γ*μω του οζοντος την τρυπα!
Δευτέρα , 22 Μαϊου 2006
Τερατακι της τσεπης, Καθρεφτακι της λυπης... ( η αλλιως, απλα 'τερατολογιες')
Ωραιο τιτλο σκεφτηκα παλι....
(ευλογαω και τα γενια μου, που επειδη δεν εχω, λεω να ευλογησω τις τριχες των ποδιων μου)... Τα εχει πει ο Λαυρεντης με εκεινα τα υπουλα τερατακια, τα παιδακια που του την φερνανε πλαγιως ΧΑ! και του τη σκαγανε και λεγανε σιγα μην γινω σαν εσενα!
Αυτα τα τερατακια ηταν γλυκουλικα.
Τα τερατακια της Γιουροβιζιον δεν ηταν. Ομως ηταν συμπαθητικα. Ηταν ειλικρινη τερατα. Γιατι το δειχναν, αυτο που ηθελαν να περασουν την 'τερατιλα' (νεα λεξη, σημειωστε την, ευχαριστω!) το καταφεραν καλα. Βαφτηκαν, τσιριξαν, τρομαξαν τους ελληνορθοδοξους (θυμιστε μου να γραψω αλλο μπλογκ για αυτην την εμπνευσμενη λεξη) το επιβραβευσε το Γιουροπ σε εναν διαγωνισμο κατεξοχην ποπ. Ειδατε μαγκια τα τερατα? και εγω θα τα ψηφιζα αν δεν με επαιρνε ο υπνος μπροστα στην τηλεοραση. Τους ειδα ομως το επομενο πρωι. Σοου γουατ? Καλυτερα αυτα τα τερατα, τα μεταλ τα χαρντκορε, φερτε μου τετοια τερατα να τα κανω παρεα, να τα πηγαινω καφεδες και να τους λεω οτι το μεικαπ τους δεν ειναι τοσο τερατί στο δεξι μαγουλο οσο στο αριστερο. Φερτε μου τετοια! Γουσταρω τερατα απεξω!
Απο τα αλλα ομως δεν θελω. Δεν θελω εκεινα τα τερατα με το ταγιερ και το κοστουμι, δεν θελω τα τερατα που με ζμπρωχνουν στη σειρα της τραπεζας, τα τερατα αφεντικα με το κοστουμι που με τα τερατισια πρεσβυοπικα τους ματια κοιτανε τον τερατωδη κολο μου, δεν θελω κεινο το τερας στην τηλεοραση που κανει τον κοσμο να κλαιει στις εκπομπες του, δεν θελω το αλλο το τερας με το μπεγλερι στο χερι, τον σουπερ πατριωτη που απειλουσε ενα γυφτακι οτι θα φωναξει την αστυνομια, δεν θελω το αλλο τερας που με κυνηγαει στους διαδρομους γιατι νομιζει οτι απειλω την προσωπικη της ζωη...
Αυτα τα τερατα, περνανε διπλα μας, ειναι παντου. Σε μια κριση ειλικρινιας αποδεχτηκαμε τα 'τερατα' στην τηλεοραση (εμενα το τραγουδι ομολογω οτι μ αρεσε, αν και προτιμω το "monsterman" απο τον δισκο τους)
Με τα τερατα γυρω τριγυρω τι γινεται? Τα δεχομαστε η οχι? Εδω δινουμε καθε μερα ψηφους και σημασια και οχι μια φορα το χρονο στη Γιουροβύζιον...
Τρίτη , 16 Μαϊου 2006
Λιωμενο κινητο.
Πως γινεται να λιωσουμε το κινητο μας? Στον μαγικο κοσμο της Σωσπαν υπαρχει ενας πολυ απλος και αποτελεσματικος τροπος.
Ντου νοτ τραι διζζζζ ατ χοουμ.
Το κινητο μου γενικως το τοποθετω πανω στο κουζινακι. Αυτη την φορα το ειχα να ακουμπαει λιγο στο ματι... Αναθεμα την ωρα! Μεσα στην γενικοτερη επιστημονικη αφηρημαδα που με διακατεχει, αναβω το ματι για να φτιαξω το φαγητο (ενα ειναι το φαγητο: τα μακαρονια!)
Οποτε το πλαστικο καλυμα του κινητου μου καιγεται σιγα σιγαα (και εχω στην κοσμαρα μου ε? τιποτα δεν καταλαβα παλι) οποτε σε καποια φαση αρχισε να μυριζει... Η καρτα σιμ λυγισε και δεν εκανε επαφη με το συστημα, και το μικροφωνο που μιλαμε μαλλον δεεεν δουλευει!
Και το φκιασα! Χτυπισα τη σιμ με το σφυρακι, αγορασα καινουργιο καλυμα ροζουλι και χαζογκομενε, που αντικατεστησε την προσοψη με το χρωμα 'πορτοκαλι της βρωμιας', και εβαλα και χαντς φρι, οχι θα κατσω να σκασω δηλαδης!
Στο μαγαζιν οπου επηγα να ψωνισω το καλυμα του κινητου-κιντερ εκπληξη, ηταν μια συμπαθεστατη ξανθια τσιχλομασουσα δεσποινις.
~Συγνωωμη... θα ηλελα προσοψη για κινητο ταδε...
* Μα αυτο ειναι πολυ παλιο! Μα γιατι δεν αγοραζετε ενα καινουργιο? Εχουμε μια πολυ καλη προσφορα...
~ Μα εγω θελω προσοψη για κινητο ταδε!
*Και γιατι δεν παιρνεις ενα καινουργιο? να, το μοτορολα 6969 ειναι πολυ καλο! Εχει εμεμες φωτογραφικη μηχανη, ι μειλ, ισχυρη δονηση και κανει και καφε!!
~Θηκη για κινητο ταδε εχετεε? (αχ θεε μου τι τραβαω η πρωην ξανθια!)
* Εεε δενμας στελνει πια η αντιπροσωπια!
~Καλα.
Για την ιστορια, στο παραδιπλανω μαγαζι ειχαν θηκες και μαλιστα σε δυο χρωματα! Ασπρο και τσιχλοφουσκί! εγω διαλεξα το τσιχλοφουσκι, οποτε τωρα ο κινδυνος δεν ειναι να καψω το κινητο, αλλα μηηηπως καταλαθως το μασησω...
Σαββάτο , 29 Απριλίου 2006
O αλλος μπακουρας
Σημερα το πρωι γνωρισα ενα ειδος μπακουρα το οποιο μεχρι τωρα μου διεφυγε σχετα αν το ειχα μπροστα στα ματια μου, στην διπλανη πορτα, στο απεναντι μπαλκονι. Αυτος ο μπακουρας ειναι ο πιο μονος απο ολους. Αλλα και ο πιο δειλος και ταυτοχρονα περηφανος.
Ο μπακουρας που γνωρισα εγω ειναι παντρεμενος, ετων σαραντα πανω κατω, και εχει μια κορη και εναν γιο. Βρεθηκαμε γνωστοι απο την δουλεια, συναδελφοι, και με ρωτησε πως παει η ζωη μου. Με τα πολλα καταληξαμε να πινουμε καφεδες, να θυμομαστε τα ευτραπελα του εργοταξιου και να χαζογελαμε. Σε καποια φαση αρχισε να μου λεει για την κορη του, που ειναι λιγο πιο μεγαλη απο μενα και για τα προσωπικα της. Με ρωτησε και μενα για τα δικα μου και του ειπα με χαμογελο 'μιλας στον γραμματεα της ενωσης μπακουριων της Ελλαδος' γελασε και μου ειπε ' και γω μπακουρι ειμαι'...
*Κατσε κατσε... δυο λεπτα... Εσυ εχεις γυναικα και παιδια, εχει τον ανθρωπο σου, τι θα πει εισαι μπακουρι? Εγω ειμαι εικοσιενος ετων γαιδουρι και κοιμαμαι ακομη με το αρκουδακι μου! Εγω πινω μπυρες το βραδυ και τρωω νουντλς σκετα!
~Κοιτα, εσυ μιλας για την ζωη του μπακουρα (εδω θυμηθηκα την θεωρητικη της μπακουροσυνης την deadend) αλλα αν θες να ξερεις μικρο grasshoper...
*Εσυ που το μαθες αυτο?
~Ετσι δεν σε ελεγε ο Κωστης?
*Μγγγκκρρρουουουμφ και το μισο πανεπιστημιο...
~ Τελος παντων, το θεμα ειναι οτι μπορεις να εισαι μπακουρι ενω ζεις με πολυ κοσμο. Πως να στο πω τωρα, δηλαδη κοιτα: εγω ετσι? Παω σπιτι μου. Η μονη κουβεντα που θα πω στη γυναικα μου ειναι ' ναι προσεχω' και αυτο γιατι θα φωναξει " προσεξε μην λερωσεις το παρκετο" Καμια επικοινωνια δυστυχως, η κορη μου που ειναι και πιο μεγαλη απο σενα, δεν εχει δουλεια και ολη μερα γυριζει...
*Κατσε καρνταση, γιατι τωρα δεν ξηγιεσαι σωστα. Πρωτον αφου δεν σου κανε, γιατι παντρευτηκες? Δευτερον και να τα παρατησεις ολα τι φταιει η γυναικα σου? Και τριτον την κορη σου και εσυ δεν την μεγαλωσες? και μη μου πεις οτι παντρευτηκες απο αναγκη και τετοια, γιατι πραγματικα θα σηκωθω να φυγω!
~Κατσε ρε τσαμπουκαλευτηκες παλι. Λοιπον, απο ερωτα παντρευτηκα,ξερεις η Αναστασια πολυ εντυπωσιακη, απο τις πιο ωραιες και αφου καταφερα να την ριξω την στεφανωθηκα.
* Ε τοτε τι γκρινιαζεις?
~ Ε περναει ο καιρος και μετα συνηθιζεις...
*Δεν μπορω να βοηθησω... Ομως μπορει ο Ασκητης!
~ Αει ρε τσογλανι, δεν ενοω αυτο... Δεν μιλαμε το καταλαβαινεις?
* Καφενες, γιοκ?
~ Ρε δεν ειναι το ιδιο ρε! Παντως, δεν θα τα παρατησω, ξερεις την αγαπαω, και τα παιδια μου αγαπαω, και δεν εκανα ποτε, ξερεις... π**στιες. Απλα να ειναι που... ρε γαμωτι... τι τα λεω αυτα σε σενα το σκατο μου λες?
*Δεν ξερω... Παντως οντως εισαι μπακουρας!
~Το βρηκα! Ειναι που θα θελα να χα μια κορη σαν εσενα...
*Αααααχαααααχαααχχαααα εδω γελαμε ολοι μαζι!
Το συμπερασμα απο την ολη ιστορια ειναι οτι υπαρχει και ο λεγομενος ψυχικος μπακουρας... Και...
Θεουλη μουουουου! Φυλαγε με να μην γινω ετσι!
Τρίτη , 25 Απριλίου 2006
Βαφτιστηρι (πως λεμε μπανιστιρι)
Το βαφτιστηρι μου το αγαπουσα αξαπανεκαθεν (επιτηδες το κανω ρε wannabe μπαμπινιωτιδες!). Μαλιστα για ενα διαστημα ειχα παρει σοβαρα το ρολο μου ως πνευματικη του μητερα και αποφασισα να το μορφωσω. Ξεκινησα το λοιπον διαβάζοντας του την 'καρδια του Ντανκο' του Γκορκι, εξηγωντας του με απλες ενοιες την επεκτατικη πολιτικη του μεγαλου Αλεξανδρου και γενικα του παρειχα τα ελαφρα αναγνωσματα της επαναστατικη εφηβειας μου. Στην πορεια, ο πνευματικος παπους του τέκνου μου, ο νονος μου δηλαδη, με ενημερωσε οτι πρεπει να το καθοδηγω αλλιως το τέκνο, και κατοπιν συντομης, και πιστεψτε με αποτελεσματικης, παρεμβασης της μητρος (της βιολογικης ντε!) του πιτσιρικίου, η επαφη μου με το βρεφος περιοριστηκε στα τυπικα του Πασχα.
Καλα ισως φταιει το οτι μετακομισαμε, αλλα σιγουρα η θεια Φονη (εκ του Περσεφονη) παθαινει τρια εγκεφαλικα και δυο καρδιες, σκεφτομενη οτι το τζιερι της μπορει να καταληξει κατι μεταξυ Παπαρηγα και Ροζας λουξεμπουργκ.
Ετσι λοιπον και φετος, παρελαβα το βαφτιστηρι και πηγα να του ψωνισω υποδηματα. Ειναι γεγονος οτι το να κυκλοφορω με ενα δεκαχρονο κουφετο (ροζ κοκαλακι, καλτσακι, φουστακι και ολα τα ροζ σε -ακι) χαλαει το image μου, αλλα ευτυχως γινεται μια φορα το χρονο.
Εκει που περπατουσαμε εγω και το κουφετο, σε καποια φαση το κουφετο προκαλει αναγκαστικη σταθμευση (και χωρις Αλαρμ το σκασμενο!) και κοιτιεται σε εναν καθρεφτη διπλα απο μια βιτρινα, σιαζοντας το φρικιαστικο ροζ κοκαλακι της.
Νονα: Λεμονιτσα, ωραια εισαι, παμε?
Και φτανουμε στο υποδηματοπωλειο (τςςς τι ειπα παλι!)
Νονα: Λεμονιτσα, κοιτα τι ωραια που ειναι τουτα!
Λεμονιτσα: Μα αυτα ειναι μποτακια! Πεδιλα δεν ειπαμε?
Νονα: Α! ναι! Κοιτα αυτα! Ειναι και ασπρα και πανε με ολα τα ρουχα! (ο λογος για κατι ασπρα πεδιλακια με λουρακι, τετοια ειχα και γω στην ηλικια του βαφτηστιριου)
Λεμονιτσα: ΜΑ εμενα αυτα μ αρεσουν! (ο λογος για φουξια-κοκκινα πεδιλακια, στο χρωμα νυχιου τσατσας απο ταινια των 80s, με χρυσες ραφες και τακουνι δυο δαχτυλα οριζοντια)
Νταγκλα η νονα.
Νονα: Λεμονιτσα, να παρουμε παπουτσακια να τα φορας καθε μερα, αυτα ειναι... εχμ... πιο καλα... (λεμε τωρα)
Λεμονιτσα: Εεελα... υποσχομαι οτι θα τα φοραω και αυτα που θα παρουμε! (αυτο φοβαμαι)
Με τα πολλα παιρνουμε το κιτς υποδημα, και παω να παραδωσω την μικρη στην μαμα της...
Θεια Φονη: Μονικα περασες καλα με την νονα?
Εδω η νονα παθαινει εναν δευτερο νταγκλα.
Νονα: Εεε συγνωμη, Λεμονια δεν σε βαφτισα εσενα?
Βαφτιστηρι: ναι αλλα η μαμα ειπε να το κανουμε Μονικα ειναι πιο ωραιο...
Νονα: Μονικα εκ του Λε-Μονικα?
(στο μυαλο μου εχουν αρχισει να χορευουν τα γραμματα... Λε-Μονικα -> Λε-Πα... Λε-Μονικα -> Λε(βινσκι)-Μονικα)
ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!
Νονα: Εμενα θα μου επιτρεψεις να σε λεω οπως σε λεω?
Και το βαφτιστηρι απαντα διαλλακτικοτατα: ΟΧΙ!
Κανε παιδια (και ας ειναι και πνευματικα) να δεις καλο, που λενε...
Παρασκευή , 14 Απριλίου 2006
Ποτε θα βρασει το ρυζι?
Κατοπιν απαιτησης του θείου Νασου, ακολουθει αναλυτικη περιγραφη των περιπετειων του Αλεξη στην εκδρομη που πηγε.
Καταρχην να πουμε οτι ο Νικος μας πουλησε (αλλα τον αγαπαμε ακομη) για να μεινει με το παιδι του.
Φτανει το λοιπον στην Ξανθη...
Ωωωωπ στοπ:
Τηλεφωνο
*Αλεξη τι θες να εχει φαγητο?
~ Μουσακα και κρεμα καραμελε
*Οοοοκ!
(Φανταστειτε τωρα να μαγειρευει ο μηχανικος μουσακα, να τηγανιζει μελιτζανες, και στο τηλεφωνο να μιλαει και να λεει "ρε συυυ το κρασπεδο σου λεω ειναι το προβληματικοοο... Επεκταση και αλλαγηη...
Αουτς! Πεταει και λαδια!")
Μπακ:
Φτανει Ξανθη και επισκεπτετεται το βεσέ...
Αλεξης: " η κοιλιααα μουουουου..." (τονιζω οτι ηταν ετσι πριν να φαει την μαγειρικη μου)
Ωραια. Αρα μουσακας γιοκ. Μετα το προγραμμα ειχε ταινια στο αμφιθεατρο του πανεπιστημιου και μετα υπνος. Εντωμεταξυ ειχαμε και γνωριμια Αλέξη με τον ζουπερ χοτ γειτονα μου (που ομως δεν θυμαμαι το ονομα του).
Μαμέν μην εχεις παραπονο, διευρυνες τον κοινωνικο σου κύκλο! (και με τις συμφοιτητριες που ρωτανε τι κανεις ;))
Νεξτ ντει:
Επισκεψη στο Πολυτεχνείο, φαγητο (πιλαφι) στη λεσχη και τουρισμος πανω κατω στην Ξανθη. Δυστυχως δεν βγηκαμε για μπυρες...
Παρανεξτ ντει:
Επισκεψη Ξανα στο Γιουνι και φαγητο. Ο Αλεξης απολαυσε ενα ρυζογαλο (νεα ονομασια για το σπανακορυζο) και εγω μπακαλιαρο σκορδαλια. Το βραδυ ηρθαν οι αλλοι δυο και σχηματιστηκε ξανα το τριπτυχο της ακολασιας (Μιμιζ Πετρος και εγω) και πιναμε μπυρες. Ο μικρος στο πισι επινε νερο :Ρ
Παρελκομενα:
Καποιος δεν ηταν συνηθισμενος στους μπετατζηδες και τα μπετα, με αποτελεσμα να δει εφιαλτες...
"Ειδα στον υπνο μου μπετονιεεερεεες"
(και γυρναω και του δειχνω μια αφισα με μπετονιερες που ηταν κολλημενη στον τοιχο...)
Ατακες:
"κρυωωωνωωω" (ευτυχως ειχα κουβερτες, καλα τι διαολο, Χαβαη ειναι η Αθηνα και δεν ξερετε απο κρυο?)
"ποτε θα βρασει το ρυζιιι? πειναααωωω"
"Εχεις χαρτι στην τσαντα σουουουου?" (απαραιτητο γκατζετ των εξορμησεων ηταν ενα ρολο χαρτι υγειας)
"Δεν μπορω να ακουω αλλο για μπετα και εδαφηηηη"
Σε γενικες γραμμες Αι θινκ (ναι το κανω συχνα) καλα περασαμε... Αλεξ συγνωμη για την ταλαιπωρια, σου χρωσταω μια εξοδο για μπυρες... (κουτς!)
Παρασκευή , 31 Μαρτίου 2006
Ωδη στον συναδελφο
Το ξερω οτι στην αρχη μου αρεσες σαν κατι παραπανω. Σε κοιτουσα και ηθελα να γινω τα παντα για σενα. I would be a lover in your bed and a gun to your head. Αυτο που τραγουδαει ο Billy Corgan! Το ξερεις το κοματι, σου αρεσει και σενα.
Σημερα ομως με πηρες τηλεφωνο... Αργησα μου ειπες και με ρωτησες που ειμαι... Δακρυσα... Νομιζα οτι και να πεθανω, πολυ που νοιαστηκες. Με ειδες μετα. Ημουν Χαλια. Ξενυχτισμενη και λυπημενη. 'Εχω να σου πω' σου ειπα και μου εκανες νοημα 'μετα παμε για καφε'.
Στον καφε, που τελικα ηταν αλκοολ, στα ειπα ολα. Για τα συναισθηματικα μου προβληματα που με ταλαιπωρουν, για χιλια δυο αλλα. Ξενυχτισμενη και κουρασμενη, να αναβω το ενα τσιγαρο μετα το αλλο. Εσυ ησουν εκει και με ακουγες. Μου μιλουσες. Σε ρωτουσα "Ρε συυυ πες μου τι προβλημα εχω? τι διαολο δεν κανω καλα?" και εσυ μου ειπες οτι ολοι εχουμε ελατωματα, αλλα δεν βλεπεις σε μενα κατι εμφανες. Μου υποσχεθηκες οτι οταν θα το δεις, θα μου το πεις αμεσως. Σε ευχαριστω. Καταλαβα οτι κρυβω καλα τα ελαττωματα μου και ενοιωσα ομορφα.
Μετα μου μιλησες και συ. Σε ακουσα. Ειχες απολυτο δικιο σε ολα. Απολυτο ομως. Σε ολα. Γαμωτο ρε φιλαρα... γαμωτο δηλαδη και ξανα γαμωτο!
Μου ειπες οτι αν παρεξηγιομουνα αν με φωναζες 'μα**κα' δεν θα μου μιλουσες καν. Γνωριζομαστε μονο λογω κοινης ειδικοτητας και ομως μου μιλας και εκτος εργασιας... Εισαι απιστευτος ρε!
Ρε συ! Με βοηθησες πολυ σημερα. Μου ειπες οτι θα τον μειωσεις μπροστα στα ματια μου. Για την παρτη μου κ μονο. Μα ποια ειμαι εγω? Για μενα θα το κανεις αυτο? Πλααακαα κανεις?
Το ξερεις οτι δεν εχω αυτοπεποιθηση, ομως δεν σε κουραζει... Θα μεγαλωσω νομιζω... Τοτε θα σε παρω τηλεφωνο και θα σου πω "ρε, ειχες δικιο ρε!" και απο πισω θα ακουγονται κλαματα παιδιων και εγω θα σου λεω "Ειμαι ευτυχισμενη". Μετα απο 10 χρονια ισως... Ναι... καλα θα ειναι τοτε....
Σημερα ειναι απο τις λιγες μερες που δεν μου λειπει τιποτα. Τα εχω ολα. Ευχαριστω τον Θεο για την σημερινη μερα. Εχω εσενα, και κανα δυο φιλους ακομη. Ειναι σημαντικο για μενα, οσο και αν σου ακουγεται γελοιο... Τι να κανουμε. κρυβω βαθια μεσα μου μια συναισθηματικη χαζογκομενα που οσο και αν προσπαθω να την θαψω κατω απο τονους μπετον, αρκουν τρεις τεσσερις μπυρες για να την βγαλω εξω... Και να την αφησω να ζησει για καμια ωριτσα....
Σε λιγο θα παω να κοιμηθω. Θα ονειρευτω κατι ομορφο. Κατι που θα με κανει να νοιωσω σουπερ. ολα θα πανε καλα. Αν οχι τωρα, σε κανεναν μηνα, μπορει και σε κανεναν χρονο... Μπορει και σε δεκα εικοσι χρονια... Αλλα δεν μπορει μια ζωη να ειμαι ετσι....
Μπορει αγαπητε μου, να μην εισαι πια το σουπερ γουαου αρσενικο, το ιδανικο boyfriend... Αλλα εισαι ΦΙΛΟΣ μου. Σε ευχαριστω γι αυτο. Ειναι οτι καλυτερο μπορουσες να μου δωσεις για τα γενεθλια μου (τα οποια θυμηθηκες!)
Με φιλικη αγαπη (ναι, βαζω το χερι μου στη φωτια οτι αυτο το πραγμα υπαρχει!)
Flying_Saucepan
Y.Γ.
Tori Amos-my siren (ασχετο ειναι απλα ηθελα να το γραψω και αυτο)
And you know you're gonna lie to you
In your own way
And you know you're gonna lie to you
In your own way
And I lie some other day
You do
And you say girl
Know too well
Know the chill
Know she breaks
My siren
Know teenage flesh
Know the chill
Know she breaks
My siren
Never was one for a prissy girl
Coquette call in for an ambulance
Reach high, doesn't mean she's holy
Just means she's got a cellular handy
Almost brave, almost pregnant
Almost in love
Vanilla
Vanilla
And you know you're gonna lie to you
In your own way
And you know you're gonna lie to you
In your own way
And you don't need the light on
To guide you through the southern lands
Go said go, yes
Know too well
Know the chill
Know she breaks
My siren
Know teenage flesh
Know the chill
Know she breaks
My siren
Never was one for a prissy girl
Coquette call in for an ambulance
Reach high, doesn't mean she's holy
Just means she's got a cellular handy
Almost brave, almost pregnant
Almost in love
Vanilla...
Κυριακή , 26 Μαρτίου 2006
το παιδι απ΄το ΧαΛΛανδρι να κατεβει να ζμπρωξει να ξεκινησει το μετρο επιτελους!
Παρασκευη απογευματακι και η αφεντια μου συο Αθενς να ταλαιπωρει τον κοσμο. Δηλαδη τον twocows και Monte.
Εγω: Μαααα θελω να δω την Ακροποληηη!
Ο twocows και ο Monte συσκεπτονται χαμηλοφωνως. Εγω κοιταω σαν χαζο γυρω γυρω. Τελικα αφου καναμε εναν μεγαααααλο κυκλο (Νικο μου, αν μη τι αλλο γυμναστηκες...οκ το κοβω θα φαω ξυλο) φτασαμε στην κλειστη Ακροπολη. Καθησαμε στην Πνυκα και μετα... it's ouzo time!
(ωρα να γυμνασουμε και τον κοιλιακο μας)
Παρελκομενο 1ο:
Ο Μοντε και η αφεντια μου εχουμε πιασει την μηχανικοσυζητηση. Το Παιδι απ'το ΧαΛΛανδρι (=twocows) χασμουριοτανε διακριτικα... (sorry Αλεεεεξη!)
Βρωμικα μυστικα:
1ον: Ο Αλεξης δεν ειναι τοσο γεροντιο οσο εσφαλμενα νομιζα. Εχει κανει και φυλακη.
2ον: Ο Μοντε ειναι ζουπερ ντουπερ επιστημων μεταλλειολογος...(γαματο εεεε?)
Που ειναι το ουζο οεο? Που ειναι το ουζο? ΟΕΟ?
εγω: Ρε Νικο ποσο ηπιες?
Νικος: Εναμησι εσυυυ?
Εγω: Ενα και κατι....
Αλεξης: ΧΙΚ! (ναι το χε παρει αγκαλια το καραφακι ο αθεοφοβος)
Τα ειπαμε, τα ηπιαμε, καποιος τις εφαγε, καποιος ειπε την γαματη ατακα για μπογατσες, καποια για κοκακολες, και τα υπολοιπα στο μπλογκ του Μοντε...
Βεβαια οι αμαρτιες μου πληρωθηκαν... Σαβαττο μεσημερι κοπηκα με το μαχαιρι του ψωμιου με αποτελεσμα να κατσω σπιτι και να τραγουδαω ως αλλη Πεγκυ Ζηνα "ματωωωνωωωω ματυωωωωνωωωω"...
Επισης, Αννα ενα μεγαλο συγνωμη, η ηγεσια των μπακουριων δεν καταφερε να συνεδριασει τελικα...
το μπλογκ αυτο εχει γραφτει με ενα χερι, γιατι το αλλο ειναι δεμενο... (no fun)
Σαββάτο , 11 Μαρτίου 2006
Νιαου!
Γκαιντ(α):
(Τα πλαγια γραμματακια στην παρενθεση, ειναι για να δειξουμε πιθανες αντιδρασεις και σκεψεις του συνομιλητη)
Σήμερα τηλεφώνησε ένας παλιος ξεχασμενος συμφοιτητης... Μ αυτον λεγαμε που και που καμια κουβεντα στο πρωτο έτος, παιζει να χαμε πιει και κανα δυο μπυρες, μετα χαθήκαμε.
Τεεελος παντων...
Ακολουθεί ο εξής διάλογος:
~Πες μου πλιζ πως ειναι η τάδε λέξη στα αγγλικά...
(Λεω εγω)
~ Μραααβο ρε! Γατα είσαι!
*Δεν ειμαι οποια κι οποια γατα... Ειμαι η γάτα του Σρεντιγκερ!
~Ε? (παει λαλησε τουτη)
*Κοιτα, οπως γινεται με την γατα του Σρεντιγκερ, αν δεν ανοιξεις το κουτι, δεν ξερεις αν η γατα ειναι ζωντανη η νεκρη... Ναι?
~Ναι (μια λεξη ρωτησα ο καψεροοοος)
*Αρα για σενα η γατα ζει σε δυο 'κοσμους' ειναι και ζωντανη και νεκρη...
~Μπερδευτικα, αλλα συμφωνω (οχι αλλο καααρβουνοοοο!)
*Ωραια. Αυτο ειμαι και γω για σενα. Πριν με παρεις τηλεφωνο, ζω σε δυο κοσμους. Μπορει να ειμαι ζωντανη αλλα μπορει να ειμαι και νεκρη (στο σημειο αυτο φτυνομαι διακριτικα). Επομενως τοσο εγώ όσο και η γάτα που αποτελουμαστε απο πολλα πολλα ηλεκτρονια, συμπεριφερομαστε στον μακροκοσμο σαν ενα ηλεκτρονιο, αναλογα με τον παρατηρητη. Εσενα δηλαδη...
~ Ααα ναι ρε η γατα ειναι και καλα για την συμπεριφορα του ηλεκτρονιου... και καλα, σωματιδιο και κυμα, και καλα... (τι τραβαω ο πουστης τι τραβαω)
*Ακριβως.
~Οκ.. το βραδυ θα παμε ταινια... Ερχεσαι? (τα θελει ο κολος μου?)
*Αν δεν νυσταζω ναι.
~ Οκ τα λεμε στο ταδε σινεμα, τοτε. Αντε μπααααι! (υνπε που παιρνεις τα παιδια ελα παρε και τουτο... Ειμαι ευγενικος τι να κανω...)
*Μπαιι!
Σημειωση:
Σας παρακαλω (παραααακαλωωω μη με περνατε για τρελοοοοο) να μην δωσετε και πολυ πολυ σημασια στην αναλυση μου, μιλαει ο πυρετος που εδω και 3 μερες δεν εχει πεσει κατω απο 37,5....
Γκουχ!
Σαββάτο , 04 Μαρτίου 2006
επερασαμ' ομορφα ομορφα ομορφα...
Χτες επαρτέψαμεν. Πηγαμε οι τρεις κατεστραμενοι κολλητοι σε παρτυ μασκε, λες και καθε μερα δεν ειμαστε καρναβαλια, αλλα τελος παντων. Στο παρτυ μπηκαμε θριαμβευτικα με τον λεγόμενο 'σχηματισμό της αλατιέρας' δηλαδή με μένα στη μέση να προεξέχω και τους άλλους δύο παραπλέυρως. Η αίθουσα αχανής. Που πάμε? "Εκεί" δείχνει η νεκρή νύφη που κουβαλούσαμε μαζί μας. Τα δυο βαμπίρ συμφωνούν. Ναι το ένα ημουν εγώ και το άλλο ο έταιρος κολλητος που μετά απο δικές μου υποδείξεις πασαλείφτηκε κε το κραγιον μου σε ικανοποιητικο βαθμο έτσι ώστε να λέει οτι μολις γύρισε απο δείπνο. Πως πάμε στο "εκει"? Μα φυσικα! τραινακι! Γιουουου! Χου! Το κακό σ αυτό το σπορ είναι οταν κολλανε και άλλοι μαζί απο πίσω... Και μενα μ πιανει απτον ποπο μια κοπελιτσα... (το παντελονι μου, μου ήταν μεγαλο, εχει καθοριστικη σημασια για την συνέχεια) Την κοιτάω... "ε κοπελιααα!''
"αχ! πεταχτο κόλο εχεις! Κανεις γυμναστική?"
(απο μέσα μου: Ωχ αμαν! μας πιάσανε!)
Απο έξω μου: Ε κοπελια, δεν είμαι...
Αυτη: Σιγά καλέ! Κορίτσι είμαι!
Εγω: Αυτο φοβαμαι!
Φτανουμε λοιπον στο "εκεί"... Και ξεσκιζομαστε στο χορο! Αυτη η φιγούρα με το διακριτικο ανέβασμα του παντελονιου σιγουρα θα συζητηθεί πολυ... ερχεται κόσμος μας χαιρεταει, βγαίνουμε φωτογραφίες... ο Κολλητος με τραβαει απο το λουράκι που φορουσα (με κολλάρο, αμεεεε... και γαμω τα καρναβαλια σε λεω!) και το παίζουμε σουπερ βάμπιροι.
Σε κάποια φαση θέλω να πεταξω τα ντεποζιτα (που λεγαμε και στην αεροπορια). Κατευθυνομαι από το εκεί στη βεσε (ειδατε πως το πα? Εχουμε κανει και στα Παρισια εμείς, δεν ειμαστε τοοοσο χωριατλαμάδες!) Και στο δρόμο πετυχαίνω συναδελφο με την παρέα του απο την πατρίδα του...
(απο μέσα μου: Κατουριεμαι!)
Απο εξω μου, και χοροπηδώντας μη μου φυγουν: Γιο Αρχηγάρα!
Ο συναδελφος με συστήνει σε όλους λέγοντας τα καλυτερα (Ψεματα ολα) για μενα και ενας φίλος του μου ζηταει να χορεψουμε... Ξερεις με περιμενει η παρέα μου (η φύση)...
Αυτος: εεεεελα...
(απο μέσα μου: θα κοπανιεμαι σαν χταποδι...)
Απο έξω μου: οκ
Ο Ντι Τζει ηταν εναντίον μου. Βάζει μία ρούμπα και τον πιάνω να την χορέψουμε κανονικα. Με κοιταει περίεργα... Ακολουθεί τα βηματα μου διστακτικα...
Αυτος: με τι ασχολείσαι ειπαμε?
Εγω: Χορευτρια είμαι.
Αυτος: Ναι ε? (με βλεμμα δυσπιστιας)
(απο μέσα μου: ρε αγορακι μου τι τα θες, αφού οσοι γκομενοι μαθαινουν τι κανω, μετα την κανουνε μπουχος, δεν ειναι ατάκα να ρίξεις γκομενο λέγοντας 'ειμαι γεωμηχανικος μπλαμπλαμπλα...")
Καποτε τελειωνει ο χορος και φεύγω για το πολυποθητο meeting...
Μετα, αποφεύγοντας διακριτικά να τους ξαναπετύχω, πηγα στην παρεα μου.
Η βραδια τελειωσε με εμας σε ενα παγκάκι, να κοιταμε την ανατολη, αγκαλια με τυροπιτες και κρεπες...
Κυριακή , 19 Φεβρουαρίου 2006
Superhero
αφιερωμενο στη Λενα.
Ετσι οπως ξαπλωνεις στο κρεβατι σου, αν κοιταξεις προς τα πανω, θα δεις να φαινεται η γωνια της στεγης της απεναντι πολυκατοικιας. Με την ξηλωμενη υδροροη και τα ασχημα περιστερια που καποτε ηταν λευκα αλλα το καυσαεριο τα εβαψε γκριζα.
Αν κοιταξεις προσεχτικα, αν περιμενεις λιγο, θα τον δεις. Μην αναψεις το φως, μην βαλεις τα γυαλια σου και προς Θεου μην ερθεις να με ξυπνησεις, γιατι θα φυγει.
Αυτος ειναι ο σουπερ ηρωας σου. Μη μου γκρινιαζεις, αν θες πεστον φυλακα- αγγελο, εγω θα τον λεω σουπερ-ηρωα γιατι μου θυμιζει ενα καρε απο τα πολλα Μπατμαν που διαβαζα μικρη. (οχι ο εν λογω σουπερχιρο δεν ειναι ο Μπατμαν). Δεν φαινεται καλα, το ξερω. Αρα μπορεις να το εκμεταλευτεις. Μπορεις να σκεφτεις οτι ειναι οπως θελεις εσυ. Μπορει να εχει συγκεκριμενα χαρακτηριστικα και συγκεκριμενο χαρακτηρα... Ειδες? Καλυτερα τωρα?
Και τι διαολο κανει εκει θα μου πεις, ε ας πουμε οτι προσεχει εσενα, δυσκολο ειναι? Καλα κανε μας και την δυσπιστη δηλαδη αν σου πω οτι νομιζει οτι η γωνια της στεγης ειναι Συνταγμα και τα μαυρογκαγκανιαρικα περιστερια χρειαζονται τα ψιχουλα του, θα νοιωσεις καλυτερα? οχι ε? χαιρομαι!
Ωραια, τωρα που τον τοποθετησαμε στον χωροχρονο φιλεναδα, ας κανουμε και την πιο σημαντικη διαπιστωση της ημερας:
Ειδες που δεν κοιμασαι μονη σου τα βραδια??
Σαββάτο , 18 Φεβρουαρίου 2006
Eχει εναν ηλιο ζουπερ!
Σημερα το πρωι:
(Ανοιγει η πορτα μου και μπαινει φουριοζα μια φιλη)
~Ξυπνα ζωοοοο! Ξυπναααα!
*μμμφ? χμμμμ! Μμμμμμμ (=η κοινωνικοπολιτικη διαστρωματωση της Βορειας Ιταλιας διαφοροποιειται απο αυτην της Νοτιας)
~Ξυπνα σου λεωωωω! και ταξε μου!
*μμμμμμμμ χρρρρρ! (= Συμφωνα με τον Πιγκου, σε ορισμενες οικονομιες πρεπει να ισχυει ο κρατικος παρεμβατισμος)
~ Καλα εγω σου λεω και συ αν δεν θες μην ακους. Οι γονεις μου φευγουν για Αυστραλια!
* μμμμμ... Καφε!
~ Α στα διαλα μωρη ηλιθια, ερχομαι να σου πω τον πονο μου και συ κανεις σαν αγελαδα που θελει αρμεγμα!
με τα πολλα σηκωνομαι, παω κανω καφε και αρχιζω τον μονολογο...
*Καλα μωρε μη χαλιεσαι, καλα ειναι και στην Αυστραλια, πλακα θα χει, θα πηγαινεις εξωτερικο συνεχεια δηλαδη, και μην ανησυχεις δεν θα σου λειψουν οι γονεις σου, εξαλλου εκει δεν μενανε πριν γεννηθεις?
~ Καλε ποιος σου πε οτι σκαω για την ιδεα της μεταναστευσης?
(Παιρνω βλεμμα αποριας, κοιταω τον καφε μου με υφος σε-βλεπω-στο-ποτηρι-μου-και-πινοντας-σε-πινω...)
*Ε τοτε τι διαολο ορμησες εδω σαν τον ασπροσιφουνα πρωινιατικα?
~ (με ναζι) εεε νααα να μιλισουμε... Κοιτα... Στην Αυστραλια εχει ωραια γκομενακια οπως στις ταινιες, η ειναι χαλια???
Τετοια ακουω και θελω να καταπιω το αρκουδακι μου, η γυνη!
Σαββάτο , 11 Φεβρουαρίου 2006
Daddy's little girl
Ο μπαμπας καθεται και διαβαζει εφημεριδα... Αναβει ενα τσιγαρο και μετα το ματι του πεφτει σε ενα αρθρο τυπου ' Την σκοτωσε γιατι την αγαπουσε'
Μακαρι η μικρη πριγκηπισσα του να βρει ενα καλο αγορι... Τι αγορι ομως... Τα φρικια οπυ μας φερνει κατα καιρους? Οοοχι ενα καλο παιδι, με το πουκαμισακι του, το κακλοσιδερωμενο παντελονακι του, το πανεπιστημιο του, την καλη ανατροφη του...
Σαν χτες δεν ηταν που της ζεσταινε το γαλα και της αλλαζε πανες? (πωωπωωω! τι βρωμια κ αυτο το μωρο) Τωρα ποιος αλητης θα καταλαβει τι φαλτσα νανουρισματα τραγουδισε, τι ορθογραφια διαβαζε, τι ορθοστασιες εξω απο φροντιστηρια εριξε για να γινει το κοριτσακι του ανθρωπος... Και καποιος αλητης θα τα παρει ολα ετοιμα! Αλλα ετσι ειναι...
Η μηπως δεν ειναι ετσι? Τις προαλλες του ειπε κατι του στυλ 'Παιδι θελω, αντρα δεν ξερω'...'και καλα αν τον παρω τον αντρα τον καλο και στην πορεια βγει βατραχος, θα μαι καλυτερα?' Δηλαδη ο εγγονος θα ειναι μουλικο? Οχι οχι! Θα πατησω ποδι! Τι διαολο πατερας ειμαι! Καλο παιδι, ανεχτηκα και ολα τα βιτσια της, αλλα ως εκει!
Μα τι διαολο της καναν οι αντρες και σκεφτεται ετσι? τετοια προτυπα εδωσα εγω? Δεν την σεβομαι την μανα της? Αλλα ααααλλο εμεις... Τωρα ολοι οι περιεργοι ορμανε... και το κοριτσακι μου... Ενας πριγκηπας της αξιζει και παντα πανω σε βατραχους πεφτει... Βατραχοι... και αυτον τον τελευταιο τον πως-τον-λενε.... Μα καλα, και αυτη δεν εβλεπε τι ειχε μπροστα της? Ε φταιει και αυτη λιγο στην τελικη...
Ο μπαμπας αναβει τσιγαρο ξανα, γυρναει την εφημεριδα στα αθλητικα 'Θα δειξει' σκεφτεται και στο επομενο καρε του μυαλου του παιζει ο Μαλεζανι.
Παρασκευή , 10 Φεβρουαρίου 2006
θεατρο του παραλογου
Σημερα το προγραμμα εχει βαρια κουλτουρα.
Σημερα, μια μερα σαν ολες τις αλλες, ξυπνησα, πλυθηκα, ηπια τον καφε που με πολυ αγαπη παρασκευασε η φασαρτζου καφετιερα μου (ο γιατρος ειπε οτι δεν ειναι τιποτα αυτο που εχει, ειναι της ηλικιας) κατεβηκα τις σκαλες κανοντας ντουπ ντουπ και ακουγοντας τα βογκητα της γειτονισσας και πηγα στο εκπαιδευτικο ιδρυμα. Προηγουμενως καθως επινα καφε, εμαθα την διαφορα μεταξυ παντα και κοαλα και συνειδητοποιισα οτι ολα τα καλα στην Κινα τα φτιαχνουν, γεγονος που εδωσε εναρξη σε προβληματισμους περι της 'νεοφιλελευθεροκομμουνιστικης' οικονομιας της χωρας.
Εδω πεταγεται η φαλακρη τραγουδιστρια και τραγουδαει σαν τενορος.
Πηγαινοντας στο πανεπιστημιο σταματησα μπροστα στο βιβλιοπωλειο και κοιταξα την βιτρινα. Ειχε Πεσοα Καφκα και Τομ Ρομπινς. Σκεφτηκα να μπω μεσα αλλα μετα θυμηθηκα οτι κανω οικονομια για να παω εκδρομη και συγκρατηθηκα.
Ο ψαρας εκεινη την ωρα σουβλιζε ενα αγριογουρουνο με το καλαμι του και μου ειπε οτι το θεωρημα του Γκολντμπαχ ειναι ουσιαστικα αυταποδεικτο.
Με το που μπηκα στο ναο της γνωσης βλεπω εταιρο παπαδοπαιδι της γνωσης... και ακολουθει ο εξης διαλογος...
~(αυτος) Αααχ τι καλα που σε βρηκα! εχεις σημειωσεις στο μαθημα ταδε?
*(εγω) Μα δεν εχω παρει αυτη την ειδικοτητα?
~ τι ειδικοτητα εχεις?
* (του λεω)
~ Μα γιατι δεν ειχεις την ειδικοτητα ταδε? (απο την οποια και οι σημειωσεις)
* Ε δεν ηταν το νουμερο που διαλεξε ο γραμματεας οταν τον ρωτησα (οχι περιμενε σοβαρη απαντηση)
~ Τι νουμερο?
* του ειπα να διαλεξει αναμεσα στα 4 νουμερα, οσα κ οι ειδικοτητες και μου πε 6 οποτε εγω βρηκα το floor και το ceiling του 6 και μετα με τη θεωρια της απιθανοτητας κατεληξα στο εκατον πενηταδυο κομμα τριαντα τεσσερα επι i (ειναι φανταστικος αριθμος) και μετα το λογαριθμησα και βρηκα την απαντηση!
~Πωωω και τι ειναι η ειδικοτητα ρε και την παιζεις τζοκερ?
*και ποιος σου μιλησε για τζοκερ? ολοκληρο αλγοριθμο εβγαλα!
~.......
* Αντε φευγω τωρα! Μπαι!
~ Ει! Θες τσικλα?
* Oχι! Μπαααι!!
....
~ Μηπως εχεις σημειωσεις στο ταδε μαθημα τοτε!
*Μα σου ειπα οτι δεν ειμαι αυτης της ειδικοτητας, τα ιδια θα λεμε???
~ α καλα... ουτε τσιχλα θες ε? οκ τα λεμε!
Περναει ο ρινοκερος, ενα ολοκληρο τσιρκο και ο Νασος ειναι ανεβασμενος πανω σε εναν ελεφαντα και παιζει το σολο του tears of the dragon.
...... και ξανα .......
Τετάρτη , 08 Φεβρουαρίου 2006
Γιαουρταααας!
Λοιπον παρατηρω με χαρα και ευτυχια το κραξιμο που πεφτει σε απανταχου εργολαβους και πολιτικους μηχανικους και αριχτεκτονες και λοιπους κακομοιρηδες που εχουν σχεση με εργα υποδομης.
Ειχαμε παει εξω μια παρεα, ασχετοι επαγγελματικα, και το αγορι μιας κοπελας αρχισε σε καποια φαση να κατηγορει καθε σκατοψυχο κακο ανθρωπο-μπετατζη που καταστρεφει το περιβαλλον με τα εκτρωματα του και αρμεγει τον κοσμακη για να κανει κακες κατασκευες που με τον πρωτο σεισμο πεφτουν.
Ευτυχως δεν ηξερε τι ειμαι (και πλεον δεν θελω να μαθει, βιογραφικο στελνουμε εκει που θα το εκτιμησουν), οποτε εκανα τουμπεκι μεχρι να τελειωσει... και μετα απηντησα...
Η Ελλαδα λοιπον εχει 3 ζωνες σεισμικοτητας (ψαχτε να το βρειτε αν σας νοιαζει, μαθημα γινεται στα αμφιθεατρα και οχι εδω) σε καποιες απο αυτες τις ζωνες (κυριως 2 και 3, δηλαδη χοντρικα τα 2/3 της χωρας) δεν σηκωνει τσαμπουκα και εξυπναδες. Τοσο λεει ο κανονισμος, τοσο γινεται. Τελεια και παυλα. Απο κει και περα κυριε ιδιοκτητη οταν ερχεσαι και μου παζαρευεις την τιμη και λες 'Ναι ναι, οτι γινει εγινε, σιγα μη γινει σεισμος στην τελικη" εγω φταιω? Εγω φταιω οταν εσυ ο ιδιος συνειδητα μειωνεις τον χρονο ζωης του οικοδομηματος σου? Εγω φταιω που εσυ αντι να πληρωσεις αρχιτεκτονα να σου κανει κανα σχεδιο της προκοπης ερχεσαι σε μενα (να βγει πιο φτηνα ντε!) και ετσι ολη η χωρα εχει γεμισει κακα αντιγραφα του Νeufert?
Και τελος εγω φταιω οταν εσυ παιρνεις 6.773.724 δανεια απο την τραπεζα για να χτισεις ιδιοκτητο ενω δεν εχεις δευτερο βρακι? Ειμαστε απο τις πρωτες χωρες στην Ευρωπη στον αριθμο ιδιοκτητων κατοικιων πραγμα που σημαινει οτι ο καθενας προτιμα να χτιζει/αγοραζει το σπιτι του απο το να νοικιαζει. Η αμοιβη των μηχανικων καθοριζεται απο το ΤΕΕ (καντε σερτς ξανα, βαριεμαι να εξηγω) αν ηθελα να τα αρπαξω δεν θα εκανα μονο αυτο πιστεψε με, βλακας δεν ειμαι.
Στην τελικη οτι πληρωσεις παιρνεις (κυριως σε θεματα υλικων). Αλλα ετσι γινεται παντου, ποσο μαλλον σε κατασκευαστικα θεματα.
Ο βλακας ο εργολαβος που δουλευει τις Κυριακες τα πρωινα και το κομπρεσερ σου χαλαει τον υπνο, θελει απλως να σου σπασει τα νευρα. Οχι να ξεβουλωσει τους αγωγους μην πλυμηρισεις. Οι κακοι ανθρωποι που φτιαχνουν τους δρομους το κανουν μονο κ μονο για να καις βενζινη πηγαινοντας απο τον παραδρομο, οχι για να σε διευκολυνουν αργοτερα.
Ολοι οι τεχνικοι της χωρας (ακομη και οι ασκουμενοι ε!) συνωμωτουν εναντιον σου. Παρτο χαμπαρι. Μαθε να χτιζεις σπιτια μονος σου και ασε μας εμας να βραζουμε στο ζουμι μας. Αντε, γιατι εξω απο τον χωρο ολοι καλα χορευουν.
( ΥΓ Ενταξει υπαρχουν οντως και κακοι μηχανικοι... οπως υπαρχουν καλοι και κακοι γιατροι,καλοι και κακοι δικηγοροι, καλοι και κακοι οδοκαθαριστες, καλοι και κακοι φουρναρηδες.... Ομως δεν ειναι κριμα να τα βαζουμε ολα στο ιδιο καζανι??)
To blog τα εχει παρει στο κρανος... Θα τα πουμε αφου η γραφουσα ολοκληρωσει τον πρωτο κυκλο ψυχαναλισης!
Κουτς Καρακουτς!
Κυριακή , 05 Φεβρουαρίου 2006
Iστοριουλα
Η εξεταστικη μας κανει ετσι:
Αλλα συντομα θα γινουμε ετσι...
Eκτος αν τελικα γινει κατι καλο οποτε θα ειμαστε ετσι:
Aλλα προς το παρον...
(oλες οι pics βρεθηκαν απο google search)
Τρίτη , 31 Ιανουαρίου 2006
κατι πολυ ωραιο που διαβασα...
...Being an absolute ruler today was not as simple as people thought. At least, it was not simple if your ambitions included being an absolute ruler tomorrow. There were subtleties. Oh, you could order men to smash down doors and drag people off to dungeons without trial, but too much of that sort of thing lacked style and anyway was bad for business, habit-forming and very, very dangerous for your health. A thinking tyrant, had a much harder jod than a ruler raised to power by some idiot vote-yourself-rich system like democracy (sic). At least, they could tell people he was their fault.
Terry Pratchett - Going Postal
Μου θυμισε κατι απο την Πολιτεια του Πλατωνα γι αυτο το αντεγραψα εδω...
Σαββάτο , 28 Ιανουαρίου 2006
Η αυλη μας
Στην μικρη μας τσιμεντενια αυλη με τις πολυκατοικιες και τα στενα μπαλκονια με τις μπουγαδες και τις κουβερτες να λιαζονται σ αυτα, σημερα εγινε ενας καυγας πολυ ασχημος... με προταγωνιστρια εμενα αθελα μου (?). Ο καυγας αρχισε πριν απο 10 λεπτα και τελειωσε μολις τωρα...
Ειχα παει στον ακαλυπτο για να μαζεψω ενα ιπταμενο κιλιμι (τι μονο εγω ειμαι η ιπταμενη εδω μεσα??) που εφυγε απο την απλωστρα... Και ακουω εναν κυριο να μαλωνει κατι το οποιο εκλαιγε με αναφιλητα...
"και καλα ρε μπασταρδο, σε δεχτηκα εσενα και την μανα σου, σε σπιτωσα, ρε σ αυτον που σε εσπειρε επρεπε να πας ρε τσογλανι..."
Εχω σταματησει πλεον να βριζω και να ξεσπαω αλλους, και η πλακα ειναι οτι λιγο πριν βγω στο μπαλκονι, μιλουσα στο msn γι αυτην την αδυναμια μου να αντιδρασω στα μπινελικια... (τελικα η ζωη εχει κατι μικροσυμπτωσεις με πολυ πλακα)
Αλλα ρε γαμωτο... Αυτος ο κυριος κατι μου θυμησε...
Γεμιζω τα πνευμονια μου κρυο αερα και σκουζω:
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΠΑΡΑ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ!!!!!
Στο μπαλκονι βγαινει ενας μουστακαλης, απο πισω ενα αγορακι το πολυ 10 χρονων με κοκκινα ματια... Ο κυριος το ζμπρωχνει με δυναμη πισω... Το παιδακι εξαφανιζεται και ο κυριος αρχιζει να με βριζει με ενα υβρεολογιο που ομοιο του ειχα μαθει στο λιμανι της Σαλονικης...
Γυρναω να φυγω... δεν εχει νοημα ρε γαμωτο...
Και καλα αν καποιος/α δεν θελει παιδια, τι στο διαολο παει και τα κανει???
Πέμπτη , 19 Ιανουαρίου 2006
εντεκα οχτω ογδονταααα!
Στην αρχη αυτη η διαφημιση περνουσε απαρατηρητη. Οκει... μια συμπαθητικη γιαγιακα που το ξερει το νουμερο και ας ειναι και ογδοντα...
Μετα ομως... Μετα... δεν υπηρχε διαφημιστικο διαλειμα που να μην εχει την γιαγια να λεει με τσιριχτη φωνη 'εντεκα οχτω ογδοντααα!" σε διαφορες φασεις... Ειτε μεσα απο μια κορνιζα, ειτε σε ενα ρεβεγιον (καλα, γιαγια 80 χρονων και την αφηνετε και πινει? Αν παθει τιποτα (φτου! φτου! φτου! ) χρονιαρες μερες, μετα θα λετε ηταν της ηλικιας) ειτε στον οφθαλμιατρο... Το κακο παραγινε οταν σημερα το ραδιοξυπνητηρι με ξυπνησε με την φωνη της γιαγιακας να σκουζει 'Εντεκα οχτω ογδοντααα!'
Κατα την προσφιλη μου συνηθεια το χτυπησα (γνωριζοντας οτι σε λιγο θα ξαναχτυπησει) και γυρισα πλευρο... Και τοτε τα ειδα ολα...
Ειδα την γιαγια:
* να λεει στο εγγονακι τις "εεεντεεεκααα οχτωωωω ογδοντααα''
* να ψωνιζει στο σουπερ μαρκετ και να πληρωνει "εεεντεεεκααα οχτωωωω ογδοντααα''
* Να μετραει τα δαχτυλα της και να τα βρισκει "εεεντεεεκααα οχτωωωω ογδοντααα''
* Να ειναι γιαγια-dominator και να λεει "εεεντεεεκαχτεν οχτωωωων ογδονταααμπαουτεν! Ραους! Ραους!''
Η αληθεια ειναι οτι δεν προλαβα γιαγιαδες, και δεν εχω τιποτα εναντιον της γιαγιακας αυτης...
Αν διαπιστωσω οτι γνωριζει και αλλες λεξεις περα απο το "εεεντεεεκααα οχτωωωω ογδοντααα'' προτιθεμαι να την γιαγια-θετησω και αν μαλιστα ξερει να πλεκει και κανα πουλοβερ θα περασουμε ζαχαρη γιαγιακα οι δυο μας! Θα παρουμε και γατες να τις ταιζουμε και τα βραδια θα βλεπουμε ταινιες με τον Ξανθοπουλο και θα τραγουδαμε αγκαλια "πετραδααακι πετραδααακι για τα σεεεενα το χτισααα- εεεντεεεκααα οχτωωωω ογδοντααα"
(μην ξεχνιομαστε!)
Τρίτη , 17 Ιανουαρίου 2006
Σεισμοι, κοτοπουλα και μια αποπειρα αυτοκτονιας με Kinder bueno.
Ω! τι κοσμος μπαμπαααα..... Μ εχεις φερει να ζησωωωω...
Και με το ανωθεν ασμα, μπαινει στη σκηνη μπαλετο απο βρεφη με παμπερ στερεωμενο με παραμανα...
Με ολα αυτα που παιζει η τηλεοραση, θελω πραγματικα να τραβαω τα αυτια μου να μεγαλωσουν, να γινω ξωτικινα και να παω να κανω καμακι στον Λεγκολας. Τιιιιι? Κολλησε και αυτος την γριπη των πτηνωωωων? Οχι ρεεεεε!
Ευτυχως που κλεινει! (η τηλεοραση)
Με τουτα και με κεινα, συνειδητοποιησα τις προαλλες οτι ειμαι σε καπως μεγαλο ετος της σχολης και πρεπει σιγα σιγα να τελειωνω, μπας και κατηφορησω προς το Αθενς (εχουν Αθηναικες πινακιδες εκει! Γιοοο!) και αρχισα να προβληματιζομαι... Φταινε τα υπαρξιακα μου, φταιει ο αρακας, φταει και το οτι τις προαλλες εκοψα το χερι μου...
Και ανοιγει η πορτα... Και μπαινει η κολλητη εντρομη...
~Δεν λύνεται η ρουφιααανααα! Δεν λυνεται!
*Ποια ρε?
~ Η ασκηση στατικης...
Ε, δεν λυνοτανε... Οποτε αποφασισαμε να κλεισουμε τα βιβλια και να πνιξουμε τον πονο μας σε μια σακουλα kinder bueno....
Προσοχη! Η εξεταστικη βλαπτει σοβαρα την υγεια!
Παρασκευή , 13 Ιανουαρίου 2006
Ολη η αληθεια...
Αγαπητοι μπλογκομπανιστηρτζηδες.
Την χτεσινη μερα γιναμε μαρτυρες της καταστροφης του αυτοκινητου του twocows. Ο κυριος δηλωνει αθωος... Ομως η Flying_Saucepan- επιδοξη Νικολουλη, σας αποκαλυπτει την αληθεια...
Κατ αρχην συμφωνα με δηλωση του ιδιου το αυτοκινητο δεν ηταν παρκαρισμενο στην γειτονια του... Υποπτο ε?
Η ιστορια εχει ως εξης:
Το 'θυμα' παρκαρε το αυτοκινητο του και ανεβηκε στον δευτερο οροφο της πολυκατοικιας οπου του ανοιξε μια κυρια ζαρτιεροφορα. Εν συνεχεια επιδοθηκαν σε Χ πραξεις που επειδη εχουμε και μικρα παιδια δεν τις κατονομαζουμε (οι πολυ κουτσομποληδες μπορειτε να ρωτησετε τον ιδιο)...
Δραματικη Παυση (η αλλιως διαλλειμα για τσιγαρο και κατουρημα)
Επιστροφη:
Πανω στην οοολη φαση λοιπον ανοιγει η πορτα και μπαινει ο συζυγος της κυριας η οποια φωναζει εντρομη "Ο αντρας μουουουου"
Flashback:
Ο συζυγος- Ρουντολφ ο ταρανδουλης, μολις ειχε γυρισει απο μια εξαντλητικη μερα στο εργαστηριο οπου εργαζεται ως βοηθος σε πειραματα με χρηση οξεων... Και κουβαλουσε (τυχαια??) ενα φιαλιδιο H2SO4...
Μπακ σκετο:
Μολις βλεπει λοιπον την σκηνη, πεταει πανω στον Greek Lover το φιαλιδιο. Το 'θυμα' ως αλλος τιγρης (επιβεβαιωμενο και απο τις προσφωνησεις της κυριας) κανει μια κινηση και το αποφευγει. το φιαλιδιο φευγει απο την ανοιχτη μπαλκονοπρτα και σκαει στο αυτοκινητο του θυματος.
Η επομενη σκηνη περιλαμβανει το θυμα να τρεχει προς την εξοδο με μποξερακι τουιτι, ασπρη φανελα και καλτσες καφε με ρομβους.
Συμπερασμα: Ο,τι σας λεει, και οσο γκρινιαζει το κανει για να ριξει στχτη στα ματια του κοσμου.
Η αληθεια λαμπει σαν την φαλακρα του Μπαμπη και ειναι μια και μοναδικη.
Αν μεχρι το βραδυ δεν εχετε νεα μου, σημαινει οτι εχει βαλει μπραβους να με καθαρισουν.
(και μας το παιζεις και αθωοοος... γκουχ! γκουχ!)
Σαββάτο , 07 Ιανουαρίου 2006
Γιουρτες!
Ηρθαν οι γιορτες (και φυγανε) και σαν καλο φοιτητοπαιδο μαζεψα την πραματεια μου και πηγα στο χουριο...
Το χουριο ειναι πανω στα βουνα σε ενα ειδυλιακο και, πολυ μα πολυ, κρυο περιβαλλον. Εκει εχει και μια καφετερια που πανε οι αγροτινειτζερς και παμε και γω με τον κολλιτο μου για καφε (δηλαδη τα ιδρυτικα μελη ενος ακομη μπακουροσυλλογου) και κοιταμε τους αγροτινειτζερς και μας κοιτανε και κεινοι.
Αυτα τα νεα του χουριου. Η μαμα ο μπαμπας και το σοι ολοι καλα ευχαριστω που ρωτατε. Στην ξεμωραμενη φιλη της γιαγιας μου που με ρωτησε αν παντρευτηκα και τι σπουδαζω, της ειπα οτι σπουδαζω πολιτικος μηχανικος με ειδικευση στα πτυσομενα μαντρια και μου ειπε 'μπραβο μπραβο'.
Το ξαδερφακι μου καταλαβε την γεωμετρια που δεν καταλαβαινε και εγω εφαγα μελομακαρονα.
Αυτα με τις γιορτες. Α! Εμαθα επισης να περπαταω με τακουνια!
Καποια συμπερασματα που αποκομισα απο τις γιορτες ειναι τα εξης:
Αι Βασιλης υπαρχει, ειναι κοκκινος εχει μια λαμπα στον ποπο του (το ξερω γιατι απο κι βγαινει το καλωδιο) και η μαμα μου τον βαζει στην πριζα και αυτος φωτιζει.
Τα μελομακαρονα δεν τα τρωνε οι καλλικανταροι, αλλα οι πειναλεοι της οικογενειας, και μαλιστα στα κρυφα.
Οσο πιο παραφωνα πεις τα καλαντα, τοσο πιο πολλα λεφτα θα βγαλεις γιατι θα προλαβεις να πας σε πολλα σπιτια.
Αιντες! Ο καινουργιος χρονος να μας φερει υγεια και χαρα και οτι αλλo θελουμεεεε!
Τρίτη , 06 Δεκεμβρίου 2005
Στριπακι!
Υστερα απο απαιτηση του τουκαουζ, σας παρουσιαζω μια συναισθηματικη καλλιτεχνικη μου δημιουργια...
Σαββάτο , 03 Δεκεμβρίου 2005
οεοεοεοεοεεε! Μπαοκαααραα!... Μπαοκαααρααα!
H αλλιως συνασθηματισμοι (ε δεν μπορει να μαι ο εξυπνακιας-καραγκιοζης της blog-o-κοινοτητας ολη ωρα)
Σημερα πηγα στο παζαρι να ψωνισω περτικαλια... Εκει που διαλεγα τα περτικαλια μου κατω απο το αγρυπνο βλεμμα του μαναβη, μια γιαγιακα πολυ συμπαθης, ασπρομαλλα και αξιοσεβαστη ερχεται διπλα μου... Και μου παταει μια σκουντια στα δεξια με την ευγενικη προτροπη 'πανε πιο κει κοπελια!!' και το υφος της ενοχλησης στο βλεμμα της...
Καθοτι το δεξι πλευρο μου ειναι καταπονημενο και ειχα κανει το μοιραιο λαθος να καταω το σακουλι μου με το δεξι χερακι, συνεβει το εξης:
1ο καρε: Η Σοσπαν φωναζει: Αααααααου!
2ο καρε: Σακουλι με τεσσσερα περτικαλια κυλαει ανεμελα στην ασφαλτο και τα περτικαλια με ευχαριστουν για την ευκαιρια που τους εδωσα να ενωθουν με τα dark dreaming oranges.
3ο καρε: μαναβης εντρομος για τα περτικαλια και για την πιθανοτητα οτι θα εχει ενα πτωμα πανω στον παγκο του ερχεται και με πιανει.
4ο καρε: Η γιαγια να λεει 'Υπερβολες...Αμαν πια αυτοι οι νεοι'
5ο καρε: Ο μαναβης να ρωταει τι εχω του ειπα 'μια μικρη κακωση στα πλευρα' βλεμμα συμπαθειας απο την γυναικα του 'βαιβαι τζανουμ!' η οποια γεμιζει ενα σακουλι με πορτοκαλια (με ρωτουσε κιολας... τοσα ειναι?) και μου το δινει πεσκες.
Τους ευχαριστω και ζηταω πολλα 'συγνωμη' για την ενοχληση και φευγω προς το σπιτι να παρω τα χαπια που με δωσαν και να ξεραθω. Η γιαγια ειχε εξαφανιστει...
Δηλαδη επειδη ειμαστε νεοι εχουμε ανοσια και ειναι κανονας συμπεριφορας να ζμπρωχνεις τα ατομα καθε ηλικιας για να φτασεις ενα αναθεματισμενο ζαρζαβατικο?
Στο δρομο πετυχα εναν τυπο απο την σχολη. Χαιρετηθηκαμε και μετα με ρωτησε πως παει το πλευρο μου και μου ειπε οτι το μαθε απο εναν συμφοιτητη του που το μαθε απο... (τελικα τα νεα(?) ταξιδευουν γρηγορα) και κοιταει το σακουλι με τα περτικαλια και μετα αγριοκοιταει εμενα:
~Αστα σε μενα!
*Οχι βεβαια!
~μα σπιτι μου παω!
*και γω εκει τα παω!
Στο δρομο του διηγηθηκα την ιστορια που μου ετυχε χτες στα ΚΤΕΛ που τελευταια στιγμη με επιασε λοξυγκας και τρανταζοταν το πλευρο μου και εγω δεν μπορουσα να μιλησω (αφενος γιατι ντρεπομουν μην βγαμω καναν ηχο λοξυγκα και γελαει ολη η αποβαθρα και αφετερου γιατι πονουσα) οποτε μου μιλουσαν, και γω κουνουσα το κεφαλι πανω-κατω σαν τα σκυλακια που βαζουν στο πισω τζαμι στα αυτοκινητα (πρεπει να χα γουρλωσει κ τα ματια, αλλα αυτο θα το μαθω ρωτωντας)
Δεν ξερω τωρα γιατι η εικονα της σεβασμιας γιαγιας που της κουβαλας τα ψωνια και την συμπαθεις αντικατασταθηκε απο μια γιαγια χουλιγκαν-φυρεριν (ναι ντε! Αυτες με τα δερματινα και τα μαστιγια! ;)
Αλλα ειναι θεμα χρονου να το ξεπερασω...
Παρασκευή , 02 Δεκεμβρίου 2005
Εχω αστερακια, εχω γκλοπακια εχω και μπρελοκ...
Λοιπον, αυτο το blog ειναι αποφασισμενο να κανει μια βαθεια τομη στο οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικο γιγνεσθαι της φυλής των Ζιμπαμπουινων. Οσοι δεν αντεχετε τον πυρινο και επαναστατικο λογο που θα ξεφωνισω, φυγετε αμεσως. Εξαλλου, μπουφε δεν εχει.
Κατ αρχην την θυμαστε την Μισελ στους Δεκα Μικρους Μητσους? (αυτη που ελεγε 'αχ!αχ!αχ! τα πλευρακια μου'?) Λοιπον μετα απο πειραματα και παραπλευρες απωλειες, βρηκα την αιτια του πονου της. Χορευε πονγκο αγαπητοι blog-o-μπανιστιρτζηδες! Αποτελεσμα του χορου ηταν να πεσει σε κατι θρανια και να παθει ενα κατι που το λενε κακωση. Συνεπεια: εκει που εισαι χαλαρος,-η σε καποιες φασεις τελειως ακυρες πονας.
Το αλλο θεμα που θα αποτελει και τα κυρια επιχειρηματα της επαναστασης ειναι το εξης:
Τροφοδοσια των ψωραλεων γατιων (ειμεθα φιλοζωοι επαναστατες) που νιαουριζουν κατω απ το παραθυρο μου και δεν με αφηνουν να κοιμηθω και να εχω επααστατικα ονειρα με πατατακια.
Hasta la patata siempre!
Flying_Saucepan
Υ.Γ. η αλλιως να εξηγουμαστε για να μην παρεξηγουμαστε. Δεν ειμαι τοσο ηλιθια για να κατσω να ασχοληθω με γατια η με πονεμενα πλευρα. Απλα, οταν καποια πραγματα γυρω μας, μας καινε και εμεις 'περα βρεχει' καλυτερα να τα αντιμετωπιζουμε με χιουμορ, κοιταζοντας την γεματη νοημα καθημερινη μας επανασταση.
ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΕΤΣΙ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΤΕΤΟΙΟΣ!
Τετάρτη , 30 Νοεμβρίου 2005
(ξυπνησε ο Λεβεντης μεσα μου και) καταγγέλω...
...Τον αρχιπαπατζη πατερα Κομφορταμπλυ-ναμπ που θα πρεπε να τον λεμε κομφορταμπλυ-νΟΥμπ γιατι ειπε οτι το προφι(τερο)λ μου απο σχεδιαση ειναι 'μαπα το καρπουζι' ενω ως πατερας μου γνωριζει πολυ καλα οτι μ αρεσει το πεπονι, και μετα τα κερασια. Το πεπονι ειναι πιο νοστιμο απο το καρπουζι ενω τα κερασια εχουν μεγαλυτερα κουκουτσια απο το καρπουζι και μπορεις να τα φτυνεις σε μεγαλυτερη αποσταση. Γι αυτους τους λογους το καρπουζι ειναι μετριο φρουτο γιατι αφενος εχει κουκουτσια και αφετερου, δεν εκτοξευονται σε μεγαλες αποστασεις.
Αγαπητε πατερα, απαιτω να ανακαλεσεις και να αλλαξεις οπωροκηπευτικο αμεσως μη κανω απεργια πεινας.
Ωστε δεν αλλαζεις ε?ε? δεν ανακαλεις?
Προγραμματισμενη απεργια πεινας 30 Φεβρουαριου 2006 απο την Flying_Saucepan. (οχι που θα με κοψει η λορδα και για σενα.)
Στο θεμα μας:
Ερχεται ο Σωκρατης!!!! (ο Μαλαμας ντε!) και ειμαι μες την καλη χαρα, δεν λεω παραπανω, θα πω αλλη φορα, αλλα.... ΓΙΕΕΕΑΑ!
Τι αλλο?
Αααα ναι... Ειχα ενα θεικο τηλεφωνημα παλι και σκεφτομαι σοβαρα να κοψω το κινιτο, γιατι με χαλαει, αλλα μετα σκεφτομαι τι θα πεταω σε οσους μου λενε βλακειες και το ξανασκεφτομαι... Κατα τ αλλα τιποτα αλλο παω να γυαλισω τις αρβυλες μου.
Μπαι μπαααι!
Δευτέρα , 14 Νοεμβρίου 2005
Πρωινος Καφες
Σκεψη (ουααααου!!!):
* Γιατι ολα τα πρωιναδικα εχουν ξανθιες?
*Γιατι ολες τις ξανθες τις λενε χαζες?
*Δηλαδη εγω ποτε δεν θα εχω δικο μου πρωινάδικο, ή εστω μια θεση δίπλα στον Γρηγορη ρε αδερφε?
Καποιος με σαμποταρει. Καποιος πείραξε την πολυαγαπημενη μου μαυρη μηχανη του καφε. Δεν εξειγειται αλλιως. Εκει που γουργουριζε ευτυχισμενη καθε μερα, και μου εφτιαχνε τον καφε μου, σημερα, εβγαζε κατι ηχους σαν τα βογκητα της αποπάνω. Ταραγμένη, εστρεψα το βλέμμα στον ουρανο σαν την Σίντει του scream (η καλυτερα σαν κοτα που ευχαριστει τον Θεο που μολις ήπιε νερακι) και φώναξα με όλη την δυναμη των πνευμονιων μου: ΓΙΑΑΤΙΙΙΙΙ????
(εδω η κάμερα κάνει ένα πανοραμικ για να δείξει την ταπεινότητα μου μέσα στην τεράστια 2x2 κουζίνα μου)
Μέχρι που μιά θεοσταλτη φωνή από τον τέταρτο με επανέφερε στην πραγματικότητα "Σκάσε ρε ηλίθιοοο!"
Το μυαλό μου πήγε παντού. Σε μυστικές σεχτες, σε σκοτεινές τελετές, στην κόζα νόστρα, στη CΙΑ και στις ματάρες ενος τυπά στην καφετερια, αλλα αυτο δεν ειναι το θέμα μας.
Κάποιος λοιπον προκαλει δολιοφθορες στην οικια μου. Και ξερω τι θέλει. Τη συνταγή για αυτοσυμπυκνούμενο σκυρόδεμα. Αλλα οχι. Οχι.Οχι. Δεν θα λυγήσω. Ποτε. Ακόμη και αν το τίμημα είναι τοσο βαρύ και δεν ξαναφαω gummy bears ποτε μου.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Flying Saucepan
Τρίτη , 08 Νοεμβρίου 2005
Περπατάς και τρίζουν τα μπετά!
Την Παρασκευή εγινα μπουζουκόβια. Συγκεκριμένα ορκίστηκε η κολλητή (όλοι φύγανε, αλλα θα γκρινιάξω σε επόμενο blog) και μας πήγε μπουζούκια.
Συζήτηση με αναρχοχαρούμενο φίλο:
"Ρε Χρηστάρα! Στα μπουζούκια οι κιουρίες τραγουδιάρες φορούσανε κατι σαν το κουβερλί του Παναγιώτη"
"ποιο λες ρε? Αυτο που να σαν δερμα τιγρης η το αλλο που είναι σαν δερμα ζέβρας?''
(ναι ο ετερος φίλος είναι φαν των ανιμαλ πριντ)
Διάλειμμα για ηλίθιο ανέκδοτο:
~Πώς λέγεται αλοιώς η ζέβρα?
* Γάιδαρος με μπυτζάμες!
(ρίξτε σας περικαλώ ένα cyber γέλιο να εκτονωθω)
Επιστροφή:
"ναι ρε σε λέω! και κάποιες φορούσαν μαγιώ και αυτες που φορουσαν το κουβερλι δεν φορούσαν βρακί"
"Απο φωνή μ**** και απο μ*** φωνάρα?' (ειναι λιγο αθυροστομος ο κολλητος)
"ναι"
Και που λέτε έριξα και τις ζεμπεκιες μου, ήπια και το μπομπα ουίσκι, ακουσα εκατο φορες το 'και στα δικα σου' ειπα αλλες τοσες ' ευχαριστω' και την Κυριακη αποχαιρέτισα την φίλη μου *σνιφ*
Τώρα νοιωθω μόνη, με μοναδικό απομεινάρι από την φίλη μου οι σημειωσεις της στην στατική... Κρυώνω γιατι χάλασε το καλοριφέρ και τρεχει η μυξα μου σαν αυτή την βλαμένη στο blair witch project και τωρα που το σκεφτομαι δεν θέλω να καταλήξω στο καζάνι μιας ξεδοντιαρας μάγισσας μαζί με ένα καρο ψόφιες σαύρες και να αποτελεσω το επιδόρπιο του Βελζεβουλ.
Μάλλον φταίνε οι ειδήσεις του άλτερ, πρέπει να κόψω την τηλεόραση.
Ααααααχ Να 'χαμε μια γαλατόπιτα!
Κυριακή , 23 Οκτωβρίου 2005
Γλωσσολογος.
Παρασκευη ωρα 10 π.μ. Μαθημα κατασκευων, και το κατσαρολι αποχωρει θριαμβευτικα ακουγοντας πισω του τα μπινελικια καθηγητη περι ευαισθησιας αναισθησιας και 'Θα σε κοψω κολοπαιδοοοοο!' του ευχηθηκα να κανει σεξ και ετρεξα πισω απο το επομενο λεωφορειο για Θεσσαλονικη. Η μαμα μου ελεγε να μην τρεχω ποτε πισω απο λεωφορειο και απο γκομενο. Ελα ομως που το λεωφορειο σταματησε! (συγνωμη μαμα).
Πανω που παταω το ποδι μου στα πατρια εδαφη, πηρα την αποφαση οτι δεν παει αλλο χρειαζομαι ηλεκτρακουστικο μπασσο και το χρειαζομαι τωρα γιατι ειμαι γαματη γκομενα τραγουδομπασιστρια (να λεμε και καμια μαλακια να περναει η ωρα ε?) και η μουσικη μου υποσταση θα ολοκληρωθει μονο οταν βγει σε σινγκλ το γνωστο ασμα σε ακουστικη εκτελεση. Παιρνω λοιπον τηλεφωνο κολλητο στα μεσα και στα εξω, και που παντα με ξεμπλεκει οταν κανω μαλακιες με το αλλο φυλλο η ξεμενω απο αλκοολ...
Παμε εναν κοφι στο ποδι, και πανω που αρχιζω να του αναλυω το καινουργιο τραγουδι που εγραψα, το κομιξ, και το που εχω γραψει την σχολη χτυπαει το κινητο...
"φοουουουουλαααα! Αδερφουουουουλααα!' (Ωχ!)
'Σιστερ ηρθες Σαλονικη και δν θα με δεις ε?ε?ε?' Ελα Αριστοτελειο εχω γλωσσολογια(!) ΤΩΩΩΡΑΑ!'
Χαιρετω τον φιλαρα μου και κατευθυνομαι να εκπληρωσω την επιθυμια του κατα-μια-ενοια αδερφου μου.
Γλωσσολογια λοιπον με μενα να κραταω δυο ωρες σημειωσεις σε κατι αγνωστο και ο μπομπιρας διπλα μου να τσιλιμπουρδιζει με μια νοστιμη νεαρα. Εν τω μεταξυ κατι κοριτσια απο πισω μου με ρωτουσαν 'κοπεεελιααα! (με ναζι) ξερεις αν αυτο που ειπε ειναι χειλικολικτο της πρωτοελληνικης?'
Εξηγω εγω. 'Αααααχ ευχαριστουμεεεε' (ναζι ξανα). Ο μικρος και η νεαρα εχουν παρει το βλεμμα του ροφου και εγω επιστρεφω στις σημειωσεις μου εχοντας το χαμογελο του νικητη.
Ερωτημα: γιατι οι φιλολογινες μιλανε με ναζι???
Η μερα τελειωσε ευχαριστα με ενα βρωμικο και μπυρονια.
Κατι τετοια ωραια με κανουν να θελω να διαβασω και να φυγω απο την εξορια, αλλα καταβαθος θελω να γινω διασημη σκηνοθετης και να ελεγχω προσωπικα το καστινγκ.
Φτου σου σκατομυαλη!
Δευτέρα , 10 Οκτωβρίου 2005
όοοοοοοοοοοοοοοολε!
Πρωτη μερα στο σχολειο σημερα!
Καλα περασα, δουλεψα και τα πρωτοετα...
Παω για μαμ τωρα, εις αυριον τα σπουδαια!
Σαββάτο , 24 Σεπτεμβρίου 2005
Αισιοδοξια...
Αποσπασμα απο συζητηση στο τηλεφωνο με τον the_Strange_Mind_of :
*Aυτααααα...
~Αυτα ρε Μητσο, βραστα και κατουρα τα δηλαδη...
*εεελα μωρεεε... Τι θα κανεις μετα?
~ Δεν ξερω...
*καλα...
~Αντε Μητσο, σε κλεινω τωρα, παω να αυτοκτονησω... οκ?
*....
Δευτέρα , 19 Σεπτεμβρίου 2005
Το φλυτζανι.
.......................................................................
Αυτη: Πτυχιο βλεπω.. και οχι ενα και δυο... πολλα πτυχια...
Εγω: εχμμ... αρσενικο στον οριζοντα??
Αυτη: Ενας μεγαλος δρομος... Να εδω βλέπεις? (δειχνει την κουτσουλια κατακαθιου με αυξοντα αριθμο 26539379)
Εγω: ε, οχι...
Αυτη: μα φαινεται καθαρα... και ξενιτια βλεπω... Να εδω (έτερο κατακάθι) και καλη δουλεια...
Εγω: γκαααχ γκουχ... Αρσενικο?
Αυτη: κανέναν απο Ω (ωμεγα) ξες?
Εγω: Ανθρωπο?
Αυτη: Ε ναι ωμεγα βγάζει...
Εγω: Μα κοιτα καλα, δεν ειναι ωμέγα.
Αυτη: (τα παιρνει) ωμέγα ειπα!
Εγω: καλα καλα... (γρηγορο search στην μνημη: ωπλισμένο σκυροδεμα, ωρυγμα, Ωκρατης (=Σωκρατης για τσεβδους) Ωρατιος (=Ορατιος για αναλφαβητους), Ωωωωωω!Παναγης! (random name))
Εγω: Δηλαδη?
Αυτη: (Τσατιλες) Μα τοσα καλα σε ειπα! Πτυχιο ειδα, δουλεια ειδα τι αλλο θες? ε ρε κατι αναποδοι ανθρωποι...
Ηθικο διδαγμα: φλυτζανολογια sucks.-
Τρίτη , 19 Ιουλίου 2005
το κατσαρολάκι πάει για μπανάκι!
Πως μπορει να ξεκινησει σκατα μια μερα? Σε ξυπναει η φωνη του συνεργατα σου (δεν λεω, καλο παιδι ειναι, τον παμε 100 λιμπρες, αλλα δεν θα ταν καλυτερο να σε ξυπνήσει η φωνη του κιουρίου που εβλεπες στον υπνο σου?) Τεεεσπααα, παω το λεπον δουλεια, χυνω τον καφε μου σε θρανιο-τηλεφωνο-πατωμα, επιτελω το λειτουργημα μου και για σημερα, και παω να φαω με τους ντοκτορες κοτοπουλο με κριθαρακι... (μπανισα και ενα ωραιο ντοκτορι σημερις να ουμ, σε ποια μοναδα εισαι να ρθω να κανω συντήρηση, αααααχ, τεσπα, ειμαστε επιστημονες εμεις, δεν ειμαστε για τετοια) Η μερα συνεχιζει σκατουλες... Μεχρι που τηλεφωναει κολληταρι ετοιμο για ολα και στην προκειμενη περιπτωση, ετοιμο για μπανιο!
Ζητωωωω! Ριχνω μια πονγκοστροφη γυρω απο τον συνεργατα ο οποιος μιλουσε με μια κιουρια και γυρισε και με κοιταξε απορημενος.... (η δε κιουρια με κοιτουσε με βλεμα του τυπου 'να σε εξετασω καλο μου?') και να μην τα πολυλογω (στην προκειμενη περιπτωση πολυγραφω) καταληξαμε με τον Μητσο να παινευουμε την γαματη εργενικη ζωη , καθοδον για την παραλια (σημειωτεον οτι σκασαμε μυτη στην παραλια και οι δυο με μαυρα γυαλια... ασχολιαστο). Μετα τσαλαβουτηξα στην θαλασσα (γιουπιιιιι!!!) πιτσιλισα μεχρι αηδιας τον Μητσο, Εκανα κολοτουμπες και αναποδες κολοτουμπες και κατακορυφους και μακροβουτια και πατητες και μετα βγηκαμε στην αμμουδια και λιαζομασταν (ευτυχως που ο ηλιος ειχε πεσει και δεν κοκκινισα, ετσι ωστε να χασω την γκοθιλα μου)
Μετα πηγαμε σουπερμαρκετ. Απολογισμος:
2 πακετα Χαρτια υγειας (αφροδισιακοτατο μπορω να πω)
4 σοκολατες
2 κουτια παγωτο
1 παεγια
1 γαλα
Αν και η μερα πηγαινε ολο και πιο σκατα, εγω της την εφερα (καλα να παθει) και περασα σουπερ!
Mολις γυρισα σπιτι μαγειρεψα την παεγια. Πετυχε, δεν λεω, ομως μολις κοιταξα το τηγανακι, κατάλαβα γιατι στο Vilabajo ακομη τρίβουν...
Τρίτη , 05 Ιουλίου 2005
ταχυδρομειοοοο
Σημερις πηγα στο ταχυδρομειο Κομοτηνης για να στειλω κατι φακελους του Πανεπιστημιου και βρηκα και την ευκαιρια να ταχυδρομησω και κατι δικο μου, σαν τυπικος δημοσιος, πλεον, υπαλληλος που κανει καταχρηση της μισαωρης ελευθεριας που του δωθηκε. Αφου εγινα ρεζιλι σε ολη την Κομοτηνη ρωτωντας που ειναι το ταχυδρομειο και περνωντας 3-4 φορες απο το ιδιο μερος, τελικα εφτασα στον πολυποθητο προορισμο μου...(και φιλησα το χωμα της μανας γης της ροδοπικης μαζας, κατεξοχην γρανιτικο πετρωμα...)
Αλλα ειχε πολυ κοσμο και ειχα σαφη εντολη απο τον κυριο-πανω-απο-μενα να μην αργησω και εν αναγκη να κλεψω σειρες... Παω και γω ως καλη παπατζου, στο γκισε του κιουριου με τα γυαλια σαν τα δικα μου...
"γκαχ γκαχ γκουχ..."
"τι νουμερο εχετε Δεσποινιιιις?"
"εχμ.... κοιταξτε λιγο , επειγει η αποστολη των φακελων για το πανευρωπαικο συνεδριο, απο το πανεπιστημιο ειμαι, εχω και θα ηθελα σας παρακαλω αν γινεται...."
"Στη σειρα σας Δεσποινις"
(η σειρα μου ηταν μετα απο 20 ατομα)
"μα..."¨
"ε στη σειρα σας λεμε..."
και ετσι το κατσαρολι- wannabe επιστημονας, πεταξε κατι κωλους παραπισω, εσκασε, και περιμενε παιζοντας το " bodies" των smashing pumpkins το 'come as you are" των nirvana και το "Παρτυ στον 13ο οροφο" απο τρυπες, στην καρεκλα που καθοτανε εως οτου εκανε το μηχανιμα 'μπλιιιιπ' εγραψε το νουμερο του και σηκωθηκε και πηγε παλι στον κιουριο με γυαλια σαν τα δικα του....
Ηθικα διδαγματα:
"τα κεφτεδακια θελουν καρδαμο και η μελιτζανα σκορδο"
"και αν εισαι και επιστημων, με την αραδα σου θα πας"
"μην σαλιωνετε πολυ τα γραμματοσημα"
Σαββάτο , 02 Ιουλίου 2005
Απεντωμωση - μυοκτονια
Σημερα πρωι πρωι ξυπνησα, εφαγα corn flakes και ξεκινησα να παω στο εργαστηριο... Εξω απο την πορτα του εργαστηριου εγραφε: "απεντώμωση- μυοκτονια. Απαγορευεται η εισοδος ως και το πρωι της Κυριακης"
Perfect....Ευκαιρια για δικαιολογιμενο κολοβαρεμα και διαβασμα χρεωστουμενων...
Βγαινοντας ειδα τη φιλεναδα μου (οχι προστυχε Αρη, απλως φιλη ειναι λεμε) και μιλησαμε για το rockwave και με συνοπτικες διαδικασιες απoφασίσαμε να ψαξουμε για εισητηρια... Πηγαμε λοιπον με το αυτοκινητο της στον ΟΣΕ και στο δρομο ακουγαμε Judas Priest.. H ευτυχια συνεχίζεται...
Εδωσα 107 ομορφα, ωραια, ζεστα ευρουλακια για πηγαινε- ελα με το ιντερσιτυ (ο ενθουσιασμος συνεχιζεται- δεν εχω μπει ποτε στο ιντερσιτυ της Ελλαδας) και ειμαι με 10 εουρα στην Τραπεζα τα οποια δεν μπορω να παρω και επιπλεον σημερα εχει παζαρι και δεν εχω λεφτα να παω να παρω πεπονι... :(
Αλλα.... ΘΑ ΠΑΩ ROCKWAVE! YOOOOOOHOOOOOOOOO!
Αν και χωρις πεπονι και με ενα μειζον προβλημα προς επιλυση (τι θα φαμε?) ειμαι ευτυχισμενη ... Οχι μεταφρασεις και χαζα μεχρι αυριο, (βεβαια ουτε και μπανιο εχει καθοτι αφραγκη) μονο νανι και χαλαρο διαβασματακι... Και 2 εισιτηρια για το τρενο! Απο Δευτερα θα εχω και το ticket του Rockwave... Ζητωωωω!
Αυτο λεγεται ευτυχια η χαζοχαρα?
(χεστηκα, οπως και να χει εμενα μ αρεσει κ οποιος εχει αντιρρησεις να παει να κανει σεξ, ειναι φτηνο και καιει θερμιδες, ειδικα τωρα με τις ζεστες)
| Flying_Saucepan 
Ιούνιος 2007
Καλο ταξιδι...
Μάρτιος 2007
Ο Μανωλιος (φανταστικο παιδι) και το ταλεντο.
ο αλγοριθμος της ομορφαδας (μετα της συνοδειας παγωμενης λεμοναδας)
smashing pumpkins -cherub rock (τραγουδαμε ολοι μαζι με ρυθμο!)
Τσεπολογια.
Οκτώβριος 2006
Αμαααααν Ντοχτοοοορ...
Ωδη στην Αλεξια.
Beautiful Blue Balloons
Σεπτέμβριος 2006
Νικολακης 80-90
Ο ερωτας...
Αύγουστος 2006
η εναλλακτικη μαμα.
Ιούλιος 2006
Ολα του γαμου δυσκολα
You
Ιούνιος 2006
Το καρπουζι (εναλλακτικος τιτλος 'βουκολικο')
θα τηγανισω δυο αβγα...
Η Πρωτομαγια και η μεγαλη διαδηλωση.
Γιατι δεν μ αρεσει το Πασχα.
χαρντ ροκ χαλελουιαααχ!
L0VE ME, LOVE ME, L0VE ME
I just don't know WHAT to do with myself
Μάιος 2006
Τερατακι της τσεπης, Καθρεφτακι της λυπης... ( η αλλιως, απλα 'τερατολογιες')
like a friend
Λιωμενο κινητο.
Μη μ αγαπατε αλλο, γκομενες τρελες!
Το πλυντηριο Γρηγορη! το πλυντηριο!
Etats d' ame.
Μάιος 2006
I'm Alright (You Gotta Go There To Come Back)
O αλλος μπακουρας
Ο υπνος θρεφει το παιδι και ο ηλιος το μοσχαρι
το Αργυρο μεταλλιο
Βαφτιστηρι (πως λεμε μπανιστιρι)
Ποτε θα βρασει το ρυζι?
Ημι- ευτυχια.
Μάρτιος 2006
Ωδη στον συναδελφο
Θες να σου τραγουδησω?
το παιδι απ΄το ΧαΛΛανδρι να κατεβει να ζμπρωξει να ξεκινησει το μετρο επιτελους!
Ειμαι νιντζα τελικα...
Sheela-Na-Gig!
Κατοικιδιο...
Νιαου!
λιγα ψιχουλα αγαπης σου γυρευω...
Staring girl
ΟΥΓΚ ΡΕ!
επερασαμ' ομορφα ομορφα ομορφα...
Το μικρό κόκκινο πραγματάκι. (part 1)
Spaceboy
Barbie
Φεβρουάριος 2006
Eτιναξε την ανθισμενη αμυγδαλιααααα....
Bitch
Superhero
Eχει εναν ηλιο ζουπερ!
Daddy's little girl
θεατρο του παραλογου
Γιαουρταααας!
Iστοριουλα
Saturday night fever
One of the guys is crying...
Ναι βρε!
θελω να γνωρισεις τη μαμα μου...
Ιανουάριος 2006
κατι πολυ ωραιο που διαβασα...
Η αυλη μας
ojala...
H κοκκινομαγουλιτσα (ή το βλαμμενο στη χωρα με τις γενειάδες).
Εγω, το φρικιο
Καληνυχτα μπαμπα!
Εσο ετοιμος!
εντεκα οχτω ογδονταααα!
Σεισμοι, κοτοπουλα και μια αποπειρα αυτοκτονιας με Kinder bueno.
και φουμα φουμα στα βοτσαλαααακιααα....
Ολη η αληθεια...
Μαμα συγνωμη.
Γιουρτες!
Δεκέμβριος 2005
Αι- Λαινερ
Το Χιόνι.
Aαααυτα ειναι!
Στριπακι!
οεοεοεοεοεεε! Μπαοκαααραα!... Μπαοκαααρααα!
Εχω αστερακια, εχω γκλοπακια εχω και μπρελοκ...
Νοέμβριος 2005
(ξυπνησε ο Λεβεντης μεσα μου και) καταγγέλω...
πατατακια.
Λιουφουρειου
Πρωινος Καφες
Αααααχμμ... Καλημερα!
Περπατάς και τρίζουν τα μπετά!
Οκτώβριος 2005
Tζογος
Μαθηματα διακοσμησης.
Γλωσσολογος.
Μα μου παει....
όοοοοοοοοοοοοοοολε!
Πως να το πουμε, μειωνοντας τις πιθανοτητες ήττας...
Σεπτέμβριος 2005
Η ζωη, οι σοκολατες με λικερ κερασι και το αγορακι που κλεινει πονηρα το ματι...
Αισιοδοξια...
Bye Bye...!
για γαλλομαθεις
Το φλυτζανι.
Que Suerte!
Highway 2.000.000
H μπλε ζακετα
Φάλτσος Χρησμος
Αύγουστος 2005
το χωριο
Σχολειο.
Salga La Luna
Σελω την μαμα μου.
Ιούλιος 2005
Κα- μπουΜ!
Οι ρεγκες
μυρίζει μανουλα...
Aνάκριση
το κατσαρολάκι πάει για μπανάκι!
Πως να γινετε γκοθακια σε 5 απλα βηματα
Δουλεια δεν ειχε ο διαολος...
ταχυδρομειοοοο
"Packing Blankets"
Απεντωμωση - μυοκτονια
Ιούνιος 2005
μπορει να 'ταν και ονειρο...
Simple things....
Ασμα ηρωικο και πενθιμο για τα γυαλια μου και την οραση (ο-ο-ο-ο)
.
SMASHING PUMPKINS- "Stand Inside Your Love"
Simera tha xorepsoume ooooooloi Pongo!
Κατηγορίες
το ιδιο φυλο
το αλλο φυλο
Ο γυρω κοσμος
Στιχοι
Κοσμοπολιταν
βγαλε βολτα το παιδι!
Aμα λαχει, ονειρευομαστε.
|