Παρασκευή , 03 Μαρτίου 2006
Το μικρό κόκκινο πραγματάκι. (part 1)
Τα χέρια μου τρέμουν από πάντα. Έγω το ηξερα, η μαμά και ο μπαμπάς μάλλον όχι. Σε μια απο τις λίγες φορές που τρώγαμε μαζί μου έπεφτε συνεχεια. Το πιρούνι, αυτό φταίει για όλα. Όχι εγώ. Εγώ είμαι παιδάκι ακόμη, έτσι λέει ο αδερφός μου. Η μαμά μου απο τότε κοιτούσε συνέχεια εμένα. Και μένα, μου πέφταν ακόμη πιο πολλά πράγματα, επειδή φοβόμουνα. Ο αδερφός μου πάντα ήταν εκεί και τα μάζευε τα σπασμένα. Η μαμά μου θύμωνε.
Την μέρα που με πήγαν στον γιατρό έβρεχε. Πήγαμε οι τρείς μας, ο αδερφός μου έμεινε σπίτι να διαβάσει. Ο γιατρός με κοίταξε καλα καλά, με καλωδίωσε με εξέτασε, έξυσε την ακρη της γλώσσας μου με ένα ειδικό στυλό και το έβαλε σε έναν υπολογιστή. Στην οθόνη πίσω από το γραφείο του εμφανίστηκε μια περίεργη στριφογυριστή σκάλα. 'Το Γεννετικό σου Υλικό.' μου είπε ο μπαμπάς μου ' είναι ένα τμήμα του...' αλλά δεν το κατάλαβα. ο γιατρός εγραφε στον υπολογιστή συνέχεια, μέχρι που σε ενα σκαλοπάτη της στριφογυριστής σκάλας, αρχισε να αναβοσβήνει μια κόκκινη τελεία. Οι γονείς μου κοιτάχτηκαν ανήσυχα.
Ο γιατρός τους κόιταξε και σαν να του μαλώνει τους είπε:
"Όταν διαλέγατε τα χρωμοσώματα του παιδιού σας, αυτό ΔΕΝ το είδατε?"
Πρέπει να ήταν πολύ κακό αυτο, γιατί η μαμά μου έβαλε τα κλάματα. Μετα με στείλαν έξω και υστερα απο λίγο βγήκαν οι γονείς μου και με πήραν και πήγαν σπίτι. Στο σπίτι οι γονείς μου κλείστηκαν στην κρεβατοκάμαρα και μάλωναν. Για μένα μάλωναν το ξέρω, εγώ φταίω. Όχι Τέο δεν είμαι παιδάκι. Μεγάλωσα και φταίω.
............................................................
Τώρα πια δεν είμαι παιδάκι και ξέρω τι κάνει τα πιρούνια να μου πέφτουν και να μην μπορώ να σημαδέψω την κλειδαριά με το κλειδί. Είναι κληρονομικός τρόμος. Δεν πρόσεξαν όταν με 'διάλεγαν', δεν είδαν το μικρό αυτοσωμικό υπολειπόμενο γονίδιο που κάνει ζημιά και το χουν και οι δύο γονείς μου. Όλοι οι άλλοι, διαλεγμένοι με προσοχή, με τέλεια χαρακτηριστικα, τα καλύτερα της μαμάς και του μπαμπά και εγώ απλά τρέμω. Χτυπάω το κουδούνι... Δεν έχω κλειδια, δεν έχει νόημα, δεν μπορώ να τα βάλω στην κλειδαριά και οι γονείς μου δεν θέλουν να ζητάω βοήθεια απο αγνώστους. Μάλλον ντρέπονται για μένα, είμαι το λάθος τους.
Σήμερα πρέπει να μιλήσω και στους γονείς μου, αν και σπάνια τους μιλάω πλέον. Πρέπει να τους πω για τις σπουδές μου, πράγμα πολύ δυσκολο. Ξέρω ότι δεν θα με αφήσουν... εξάλλου λίγα πράγματα μπορεί να γίνει κάποιος που τρέμει. Δασκάλα μπορώ, μαθηματικός μπορώ. Φαρμακοποιός ΟΧΙ.... ΟΧΙ....ΟΧΙ.....
ΟΧΙ! φωναξε ο μπαμπάς μόλις του το είπα. Και είχε δίκιο. δεν μπορώ να γίνω φαρμακοποιός, ακόμη και να γράψω καλά, όταν θα δούν τον κώδικά μου στο Πανεπιστήμιο θα με διώξουν. Είχε δίκιο και το ξέρω. Και για άλλη μια φορά εγώ φταίω. Αφήστε με δεν θέλω κανέναν σας. Παω στο δωμάτιό μου να κλάψω.
Ο Τέο μπήκε αθόρυβα και με τρόμαξε.
'Μα αφού είχα κλειδώσει' του είπα ' πώς μπήκες?'
Άνοιξε την παλάμη του και κρατούσε ένα κόκκινο μικρό πραγματάκι, ζήτημα αν ήταν μισό εκατοστό όλο κι όλο. Ψιθύρισε κάτι στο κόκκινο ζωάκι και το έβαλε μέσα στην κλειδαρότρυπα. Σε λιγα δεφτερόλεπτα η πόρτα είχε κλειδώσει.
' Τι είναι?' Τον ρώτησα.
"το έφτιαξα χτές στην Σχολή μου κρυφά. Είναι ένα ρομποτάκι με ένα μικροτσίπ σιλικόνης (όταν αρχίζει να μου αναλύει τα υλικα πό τα μαραφέτια του τσατίζομαι, δεν καταλαβαινω) οπότε όπως καταλαβαίνεις, λόγω του μεγέθους του έχει την εξής μοναδική και πολύ απλή λειτουργία: Να βρίσκει τον μικρό μοχλό μέσα στις κλειδαρότρυπες και να κλειδώνει ή να ξεκλειδώνει. Όπως καταλαβαίνεις αυτό δεν γίνεται με τις κλειδαριες ασφαλείας η με τις υπόλοιπες αλλά με κάτι αρχαίες, τεράστιες, όπως η δική σου και η δική μου."
"μπραβο." Είπα και γω χωρίς πολύ όρεξη. Μπράβο ρε Τέο, εσύ δεν τρέμεις, μια χαρά μπορείς να τοποθετήσεις με το τσιμπιδάκι το μικροτσίπ σου ακριβώς εκεί που πρέπει, εγώ μια λυχνία τρανζιστορ αλλάζω στο παλιό ραδιόφωνο, και αυτο με το ζόρι.
"Ότι και να πούν οι γονείς, εσύ αυριο στο σχολείο θα πεις ότι θες να γίνεις φαρμακοποιός. Και γι αυτό θα δώσεις. Έχω σχέδιο"
"Σίγουρα? θα με σκοτώσουν"
"Κάνε ό,τι θέλεις, εγω μια φορά σου λέω ότι υπάρχει τρόπος και θα σου δείξω... έλα στο δωμάτιό μου"
Στο δωμάτιό του ως συνήθως όλα είναι χάλια. Μόνο το Μακ του δίνει φως στο χώρο, όλα τα παντζούρια είναι κλειστά. Γκρινιάζω που δεν έχει φως, δεν μ αρέσει.. τότε ο Τέο βρίσκει αφορμή να με μκοροιδέψει για την λάμπα πλάσματος που αλλάζει χρώματα και την έχω στο δωμάτιο από μικρη. θέλω να βάλω τα κλάματα... Με παιρνει αγκαλιά, καθόμαστε μπροστά στον υπολογιστή και μου δεχνει ένα περίεργο εικονίδιο.
'αυτό λεγεται αρχείο PDF, δεν χρησιμοποιούνται πια τέτοια, αλλά κατάφερα να τροποποιήσω το λογισμικό μου και να το διαβάσω. Λέει ότι αν έχεις οποιαδήποτε αναπηρία, συγνωμη αδερφούλα, μπορείς να συμμετέχεις σε δραστηριότητες κανονικά, αν και μόνο αν, έχεις στην κατοχή σου υποκατάστατη τεχνολογία, πράγμα που σημαίνει ότι αυτο που δεν μπορεις να κάνεις εσύ μπορεί να το κάνει κάτι άλλο που κουβαλάς. Διάβασε το και πες μου'
'Καλά ρε Τέο και πού διάολο την βρίσκω την τεχνολογία, αφού μετά τους νόμους για γενετική τροποποιήση η έρευνα πάνω στα τεχνητά μέλη σταμάτησε... Δεν με βοηθάς, νοιώθω χάλια.'
Με παίρνει αγκαλιά. 'Άστο πάνω μου, σε τρείς μήνες θα έχω βρεί μία λύση... τότε δεν είναι που πρέπει να πας να σε δουν?'
"ναι" λεω.
'Άστο πάνω μου τότε.'
.....
Τρίτη , 13 Δεκεμβρίου 2005
Aαααυτα ειναι!
Θελω εναν κοσμο στον οποιο οι καστορες δεν πλενουν τα δοντια τους με κολγκειτ, εναν κοσμο που δεν νοιωθει ομορφα αποκτωντας κινητο με τζιτζιλα-μιτζιλα και κυριως οπου οι γυναικες και οι αντρες ειναι ασχημοι, εχουν σπυρακια στραβα δοντια και δεν ειναι τελειοι σε ολα. Καμια φορα το να εισαι ιδιος με ολους τους αλλους ειναι σωτηριο. Ναι. Αληθεια λεω.
Τι αλλο? Ααααα ναι! Ναι ναι... Βεβαια!
θελετε να ακουσετε χαζη ιστορια ε?
Τι θελετε να σας πω? Οτι ζω στο ιδιο σπιτι με μια αραχνη που τη λενε Ποπη?
Οτι πηγα να πλυνω τα πιατα και μου σπασανε τρια πιατα μαζι και μπηκε γυαλι στο χερι μου?
Οτι τελικα δεν υπαρχει φιλια?
Οτι οι γιορτες τελικα δεν εχουν πλακα?
Η οτι τελικα μιζεριαζω ενω ειμαι καλα στην υγεια μου?
Τελος παντων... οι γιορτες δεν μου πανε ειναι γεγονος...
Αλλα αν υπαρχει Αγιος- Βασιλης (δεν πιστευα ποτε σ αυτον τον χοντρο με τα κοκκινα, σαν αποτυχημενος κνιτης με φαινεται) θελω μονο ενα δωρο αλλα οχι για μενα... Λετε να γραψω γραμμα?
Πέμπτη , 10 Νοεμβρίου 2005
Αααααχμμ... Καλημερα!
Το Βραδυ που μας περασε δεν κοιμιθηκα. Βασικα κανενα βραδυ δεν κοιμαμαι, αλλα διαβαζω. Οι λογοι ειναι απλοι. Στην πολυκατοικια εχει ησυχια, η γειτονισσα δεν σεξουαλιζεται και ολα ειναι ηρεμα και ομορφα και σκοτεινα. Απο το να ειμαι σαν τον Εντουαρντ Νορτον του Fight Club, οταν εκανε σεξ ο Ταιλερ Ντερντεν με την Μαρλα, προτιμω να κοιμαμαι τον ειρινικο βαθυ και απονηρευτο υπνο μου τα πρωινα, εκτος αν εχω εργαστηρια, οποτε κοιμαμαι εκει.
Σημειωση προς απανταχου γεωτεχνικους:
Μην κοιμηθειτε ποτε κοντα στιν συσκευη τριαξονικης θλιψης, γιατι μπορει να πατησετε κανα κουμπακι (οπως εγω) και να παρει μπρος και να ξυπνησετε.
Καλυτερη θεση υπνου ειναι η συσκευη με τα κοσκινα.
Στο θεμα μας.
Σημερα ενω εριχνα τον ειρηνικο μου και απονηρευτο υπνο, εβλεπα το εξης ονειρο: ημουν λεει σε ενα μεγαλο μεταλλικο κτιριο με εναν μεγαλο κηπο με δεντρακια και σε καθε οροφο υπηρχε μια σημαιουλα διαφορετικου χρωματος και επαιζε διαφορετικη μουσικη ανα οροφο και οι τοιχοι ειχαν ζωγραφιες αναλογα με την μουσικη που επαιζε στον οροφο (πχ. επαιζε ροκ, ειχε σχεδια απο το Runaways)
Αλλα ποιος ειπε οτι τα ωραια πραγματα διαρκουν? Χτυπαει το αναθεματισμενο κινητο (μισω την τεχνολογια, αλλα αυτο θα το αναλυσω αλλη φορα παρουσια δικηγορου) και ειναι ενας συμφοιτιτης ο οποιος με εκνευριζει...
~Χμμμφφφ... μμμμ... ναι
*ελα.. κοιμασαι?
~μμμ... τι θες?
*καλα ειναι δωδεκα η ωρα και κοιμασαι? τι εκανες χτες?
~μμμ τι θες ρε γαμωτι μου???!!!!!
(εδω το κτιριο με της σημαιουλες και τις μουσικες κατεδαφιστηκε με ελεγχομενη εκρηξη και εδωσε την θεση του σε μια εκνευριστικη, κακοπαιγμενη Grindcore)
*καλα παλι μπουζουκια ησουνα? Ειναι δωδεκα η ωρα και....
Ε, Εδω εκλεισα το τελεφωνο, μαζι με ενα κιλο σιχτιρια, και επεστρεψα στον ειρηνικο μου υπνο. Αυτη την φορα κατασκευασα μια γεωτρηση σε οφειολιθο, χωθηκα μεσα και αποφασiσα οτι στον υπνο μου θα κοιμαμαι εκει, που δεν πιανει και το κινητο.
Ηθικο διδαγμα (ευκολο ειναι): ποτε δεν ξεχναμε να κλεισουμε το κινητο πριν να κοιμηθουμε. Ειναι εξισου σημαντικο με το να πλυνουμε τα δοντια μας.
Σας φιλω, 150 μετρα κατω απο την γη!
Παρασκευή , 24 Ιουνίου 2005
μπορει να 'ταν και ονειρο...
Εχω σταματησει εδω και καιρο να βλεπω ονειρα...
Τις προαλλες ομως ξυπνησα με μια εικονα στο μυαλο μου που δεν ξερω αν οντως το ειδα αυτο στον υπνο μου.
Ημασταν εμεις (η Φενερ Μπαχτσε) και παιζαμε μπαλα με την μισιτη Γαλατα Σαραι... Εγω καθομουνα στον παγκο και περιμενα την αλλαγη... Ενας τυπας συντονιζε τον αγωνα (ως διαιτητης) και ταυτοχρονα εκανε κ τις αλλαγες, αν και δεν ηταν προπονητης , αλλα anyway, ειπαμε το κατατασουμε στα ονειρα. Εγω ειχα αρχισει να τσατιζομαι (μα καλα, εγω ποτε θα παιξω?) και εξεφρασα την επιθυμια μου στον κυριο ο οποιος με ειπε 'γιαβας γιαβας'. Αμα ειναι ετσι , καθομαι κ περιμενωωωωω.... Σε καποια στιγμη δειχνει μια αλλη κοπελα και εμενα κ κανει νοημα για αλλαγη... Εκστασιασμενη, παταω το γρασιδι κ παω προς την σεντρα, ωσπου ο Διαιτητης - προπονητης - δικο μου ειναι το γηπεδο ο,τι θελω κανω- με σταματαει και μου δειχνει τον παγκο 'Γιαγνις ολντου!' ... Ε , αμα εγινε λαθος να παω πισω , οκ....
Ωσπου γυρναω και του κανω sen si.... Αλλα σιγα μην κατσει να ακουσει την οδευουσα προς πληρη αποτυχια ερωτικη μου εξομολογιση, αφενος γιατι τα τουρκικα που μιλουσα (ποσο μαλλον στον υπνο μου) ηταν αθλια , και αφετερου τα μουτρα μου ειναι περιεργα αλλα τι να κανουμε, οποτε την εκανε προς την αλλη γωνια του γηπεδου για να μιλισει του εποπτη ο οποιος δεν κρατουσε την συνιθισμενη σημαιουλα , αλλα ενα τριγωνικο σημαιακι Cicago Bulls.... Γυρω απο το γηπεδο ετρεχαν αυτοκινητακια cart, και μαλλον θα χε πλακα τωρα που το σκεφτομαι το ολο σκηνικο, αλλα στον υπνο μου δεν μου φανηκε αστειο γιατι ειχα φαει χυλοπιτα απο τον διαιτητη- προπονητη - μαγειρα χυλοπιτας.
Και εκει που καθομουνα στον παγκο υπολογιζοντας την πιθανοτητα να ενεργοποιηθει καποιο ξεχασμενο τοπικο ρηγμα και να τον φαει η γη τον διαιτητη- προπονητη- βλακα, ακουω μια φωνη "Δεσποινις Θραυστομηχανικεεεεεεεεε....." γυρναω κ βλεπω εναν τυπα με τον οποιο ειχαμε ενα affaire στη σχολη , και τωρα εχουμε εναν αγωνα κατς, μποξ και ελληνορωμαικης παλης που θα τελειωσει μονο οταν ο ενας απο τους δυο ξεψυχισει κατα την εκτελεση πειραματος τριαξονικης φορτισης τσιμεντου Πωρτλαντ... τεσπα , ο τυπας βγαινει απο το Cart του και μου λεει 'Χαλασε το σασι μου και απαιτω να μου το φτιαξετε'...
Καπου εδω με συνελαβα ορθια και λαχανιασμενη διπλα στο κραβατι (υπνοβατησα κιοολας?)
Ε, μετα πηγα και εφαγα γλυκο βυσσινο απο το Βαζο, τα νυχια του δεξιου μου χεριου και επεσα ξανα για υπνο.
| Flying_Saucepan 
Ιούνιος 2007
Καλο ταξιδι...
Μάρτιος 2007
Ο Μανωλιος (φανταστικο παιδι) και το ταλεντο.
ο αλγοριθμος της ομορφαδας (μετα της συνοδειας παγωμενης λεμοναδας)
smashing pumpkins -cherub rock (τραγουδαμε ολοι μαζι με ρυθμο!)
Τσεπολογια.
Οκτώβριος 2006
Αμαααααν Ντοχτοοοορ...
Ωδη στην Αλεξια.
Beautiful Blue Balloons
Σεπτέμβριος 2006
Νικολακης 80-90
Ο ερωτας...
Αύγουστος 2006
η εναλλακτικη μαμα.
Ιούλιος 2006
Ολα του γαμου δυσκολα
You
Ιούνιος 2006
Το καρπουζι (εναλλακτικος τιτλος 'βουκολικο')
θα τηγανισω δυο αβγα...
Η Πρωτομαγια και η μεγαλη διαδηλωση.
Γιατι δεν μ αρεσει το Πασχα.
χαρντ ροκ χαλελουιαααχ!
L0VE ME, LOVE ME, L0VE ME
I just don't know WHAT to do with myself
Μάιος 2006
Τερατακι της τσεπης, Καθρεφτακι της λυπης... ( η αλλιως, απλα 'τερατολογιες')
like a friend
Λιωμενο κινητο.
Μη μ αγαπατε αλλο, γκομενες τρελες!
Το πλυντηριο Γρηγορη! το πλυντηριο!
Etats d' ame.
Μάιος 2006
I'm Alright (You Gotta Go There To Come Back)
O αλλος μπακουρας
Ο υπνος θρεφει το παιδι και ο ηλιος το μοσχαρι
το Αργυρο μεταλλιο
Βαφτιστηρι (πως λεμε μπανιστιρι)
Ποτε θα βρασει το ρυζι?
Ημι- ευτυχια.
Μάρτιος 2006
Ωδη στον συναδελφο
Θες να σου τραγουδησω?
το παιδι απ΄το ΧαΛΛανδρι να κατεβει να ζμπρωξει να ξεκινησει το μετρο επιτελους!
Ειμαι νιντζα τελικα...
Sheela-Na-Gig!
Κατοικιδιο...
Νιαου!
λιγα ψιχουλα αγαπης σου γυρευω...
Staring girl
ΟΥΓΚ ΡΕ!
επερασαμ' ομορφα ομορφα ομορφα...
Το μικρό κόκκινο πραγματάκι. (part 1)
Spaceboy
Barbie
Φεβρουάριος 2006
Eτιναξε την ανθισμενη αμυγδαλιααααα....
Bitch
Superhero
Eχει εναν ηλιο ζουπερ!
Daddy's little girl
θεατρο του παραλογου
Γιαουρταααας!
Iστοριουλα
Saturday night fever
One of the guys is crying...
Ναι βρε!
θελω να γνωρισεις τη μαμα μου...
Ιανουάριος 2006
κατι πολυ ωραιο που διαβασα...
Η αυλη μας
ojala...
H κοκκινομαγουλιτσα (ή το βλαμμενο στη χωρα με τις γενειάδες).
Εγω, το φρικιο
Καληνυχτα μπαμπα!
Εσο ετοιμος!
εντεκα οχτω ογδονταααα!
Σεισμοι, κοτοπουλα και μια αποπειρα αυτοκτονιας με Kinder bueno.
και φουμα φουμα στα βοτσαλαααακιααα....
Ολη η αληθεια...
Μαμα συγνωμη.
Γιουρτες!
Δεκέμβριος 2005
Αι- Λαινερ
Το Χιόνι.
Aαααυτα ειναι!
Στριπακι!
οεοεοεοεοεεε! Μπαοκαααραα!... Μπαοκαααρααα!
Εχω αστερακια, εχω γκλοπακια εχω και μπρελοκ...
Νοέμβριος 2005
(ξυπνησε ο Λεβεντης μεσα μου και) καταγγέλω...
πατατακια.
Λιουφουρειου
Πρωινος Καφες
Αααααχμμ... Καλημερα!
Περπατάς και τρίζουν τα μπετά!
Οκτώβριος 2005
Tζογος
Μαθηματα διακοσμησης.
Γλωσσολογος.
Μα μου παει....
όοοοοοοοοοοοοοοολε!
Πως να το πουμε, μειωνοντας τις πιθανοτητες ήττας...
Σεπτέμβριος 2005
Η ζωη, οι σοκολατες με λικερ κερασι και το αγορακι που κλεινει πονηρα το ματι...
Αισιοδοξια...
Bye Bye...!
για γαλλομαθεις
Το φλυτζανι.
Que Suerte!
Highway 2.000.000
H μπλε ζακετα
Φάλτσος Χρησμος
Αύγουστος 2005
το χωριο
Σχολειο.
Salga La Luna
Σελω την μαμα μου.
Ιούλιος 2005
Κα- μπουΜ!
Οι ρεγκες
μυρίζει μανουλα...
Aνάκριση
το κατσαρολάκι πάει για μπανάκι!
Πως να γινετε γκοθακια σε 5 απλα βηματα
Δουλεια δεν ειχε ο διαολος...
ταχυδρομειοοοο
"Packing Blankets"
Απεντωμωση - μυοκτονια
Ιούνιος 2005
μπορει να 'ταν και ονειρο...
Simple things....
Ασμα ηρωικο και πενθιμο για τα γυαλια μου και την οραση (ο-ο-ο-ο)
.
SMASHING PUMPKINS- "Stand Inside Your Love"
Simera tha xorepsoume ooooooloi Pongo!
Κατηγορίες
το ιδιο φυλο
το αλλο φυλο
Ο γυρω κοσμος
Στιχοι
Κοσμοπολιταν
βγαλε βολτα το παιδι!
Aμα λαχει, ονειρευομαστε.
|