Σήμερα στεναχωρέθηκα πάρα πολύ. Εκεί που πήγαινα το πρωί στη δουλειά (δηλαδή όχι και πολύ πρωί, 10 η ώρα ήτανε, πάλι το ξυπνητήρι που κάνει σαν την κότα ξέχασε να κακαρίσει, δηλαδή αμάν, τι κάνουνε πια σε αυτό το κοτέτσι;) το εμ-πι-θρι μου έκανε κάτι περίεργους, πολύ περίεργους ήχους και μετά έκανε τσαφ-τσουφ, όχι όμως όπως το τρένο, αλλά όπως κάνουνε αυτά τα πράγματα που χαλάνε και μετά πας να τα φτιάξεις και σου λένε ότι η βίδα κάνει 30 € κι εσύ λές "τι????" και σου λένε τη γνωστή μακακία ότι "ναι, αλλά δεν πληρώνεις τη βίδα, αλλά αυτόν που ξέρει πώς να τη βιδώσει" και μετά ανακαλύπτεις ότι μπορούσες να το κάνεις και μόνος σου και σπάζεσαι και αισθάνεσαι άσχημα και μετά ιδρώνεις (όπως λεει και μία διαφήμιση).

Έκανε λοιπόν τσαφ-τσουφ το πιο αγαπημένο μου μαραφέτι και μετά έκλεισε και δεν άνοιγε. Μάλλον άνοιγε (ψέμματα είπα), αλλά έλεγε low battery και μετά έκλεινε και άμα έκανα να το ξανανοίξω πάλι αυτό μου έβγαζε και δεν άνοιγε. Κι ας την είχα φορτίσει τελείως το προγούμενο βράδυ. Και έτρεξα άρον άρον στη δουλειά και πήγα στον διπλανό μου στο γραφείο και του είπα "έχεις κάτι μικρό και μυτερό;" και οι από δίπλα είπαν"έχει έχει ο καημένος" και αρχίσαν να γελάνε κι εγώ δεν κατάλαβα ποτέ γιατί, επειδή περνούσα ένα δράμα και δεν καταλάβαινα τι το αστείο είπανε. Μετά το κατάλαβα αλλά δεν είπα τίποτα γιατί ο καημένος ήδη φαινόταν αρκετά στεναχωρημένος κι επειδή είμαι καλό παιδί είπα να μην τον ρωτήσω και τον αναστατώσω.

Ε τέλοσπάντων στο τέλος μου δώσανε ένα συνδετήρα και τον έβαλα σε μία τρυπούλα που έγραφε "reset" και η οθόνη αναβόσβηνε και τρεμόπαιζε κι εγώ την κοιτούσα με τρόμο και μετά ξανάκλεισε και πήγα να το ξανανοίξω. Άνοιξε κι εγώ καταχάρηκα και πήγα να δω τι ακούγεται και αν ακούγεται και εκεί που πατάω play τσουπ ξαναλέει low battery και ξανακλείνει. Και είπα στους άλλους ότι μάλλον έχει φάει φρίκες η μπαταρία και εκείνοι τα ρεμάλια αντί να μου συμπαρασταθούν με μαλώσανε γιατί λέει τι φράσεις είναι αυτές που χρησιμοποιώ και αμάν και η ελληνική γλώσσα υποφέρει και καλά θα κάνω να μάθω να μιλάω. Κι εγώ μετά θύμωσα και στεναχωρέθηκαν και μου φέρανε γλυκό να ξεθυμώσω και ξεθύμωσα. Αλλά το εμ πι θρι δε μου το κάνανε.

Και τώρα πρέπει να πάω να του αλλάξω μπαταρία. Γιατί μου είναι απαραίτητο και δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό. Εάν δείτε ένα χαζεμένο να περπατάει στο δρόμο με ακουστικά στα αυτιά και το φωνάζετε και δεν παίρνει χαμπάρι εγώ θα είμαι. Όπως τις προάλλες που πήγαινα σχολή και με φώναζε ένας συμφοιτητής μου και δεν άκουγα και ωρυότανε και με έβριζε και μόνο πέτρα δε μου πεταξε και όταν στο τέλος ήρθε και μου έκανε μπου από πίσω και δεν τρόμαξα γιατί εκείνη την ώρα έπαιζε ένα ριφάκι και ήταν αλλού στραμμένη η προσοχή μου μόνο σφαλιάρα δεν μου έδωσε, παρά ξεκίνησε να μου κάνει κύρηγμα για τα αυτιά και το πώς κουφαίνεσαι και για τα τύμπανα και κάτι τέτοια. Ναι αλλά ούτε αυτός το εμ πι θρι μπορεί να μου το κάνει γι αυτό δε με νοιάζουνε τα τύμπανά του.

Ας έρθει να μου κάνει κάποιος το εμ πι θρι μου και εγώ θα κάτσω να ακούσω και για τύμπανα και για συνδετήρες.

Comments
από Downward_Spiral Ennoeitai. Sou ka8omai kai xwris na mou to ftia3eis. :D
από ColdHardBitch ama sto ftiakso ego tha mou katseis>