Γιες τον πιάνω.
Και πολύ καλά μάλιστα. Τον πιάνω μέχρι να μου πει έλεος ο π*****ς. Τον πιάνω και τον τραβάω ρυθμικά μπας και πάψει να μου βγάζει γλώσσα. Όχι καλέ μου. Μέσα η γλώσσα. Τώρα δεν έχεις να μου πεις τίποτα.

Μετά από ένα μακροχρόνιο και ως επί το πλείστον διόλου ευχάριστο και βαρετό χρονικό μεσοδιάστημα σχεδόν παντελούς απραξίας και ξυσίματος έως ώτου να ματώσει, μπορώ να λέω πλέον ότι επισήμως προσφέρω στην κοινωνία. Τα ψέμματα τελείωσαν παίδες. Ξεκινάνε τα δύσκολα. Για να δω κι εγώ πως μπορώ να αντεπεξέλθω στο παιχνίδι της επιβίωσης (εντάξει το έκανα πολύ μελό, αλλά τι στα διάλα, μπλογκι είναι, γράφω ό, τι μου κατέβει right)?

Σε δύο βδομάδες ψάχνω σπίτι, μεθαύριο ξεκινάω κανονικό ωράριο, Μαρία θύμισε μου να παίρνω βιταμίνες γιατί έχω ακούσει διάφορα για κοπώσεις και τρελά ωράρια...

So It Begins then...

Comments
από Downward_Spiral A oxi den exei tetoia. O kyr-Baggelhs den einai Xionan8rwpos.
από Nasos Koita mhn katarreuseis pali opws thn allh fora. Ante..."Welcome...to the real world"
από Loukritia Kali arxi!!! Epiases doulia apo ti katalava? TELEIA!