Κυριολεκτικότατα όμως. Τις προάλλες τόλμησα να ξεμυτίσω από το σπίτι για να πετάξω τα σκουπίδια που είχανε κάνει ενα βουνό ισα με τον Όλυμπο. Τι το θελα η δύσμοιρη? Δεν προλαβαίνω να κάνω δύο βήματα και έρχεται καταπάνω μου ένα κύμα ζεστού αφρικανικού αέρα, ο οποίος δειλός και ύπουλος αέρας με έκανε να χασω καθε έλεγχο ποδιών, χεριών και γενικότερα σώματος. Έμεινα εκεί, όπως ήμουνα με ένα χαζοχαρούμενο παγωμένο ύφος προσπαθώντας ματαίως να πάρω μία ανάσα της προκοπής, μπας και γλιτώσω τα 15 απανωτά εγκεφαλικα που τα αισθανόμουν να έρχονται καταπάνω μου σε δρασκελιές.

Τελικά τα κατάφερα. Παίρνω μια βαθιά πονεμένη ανάσα, κοιτάω με νόημα τον σκουπιδοτενεκέ και με τρια γενναία βήματα βρισκομαι μπροστά, έτοιμη να ξεφορτωθώ επιτέλους τον Όλυμπο από το σπίτι μου.

Κι εκεί έρχεται το δεύτερο σοκ. Γιατί με τόση ζέστη ότι καλούδι είχε μέσα ο τενεκές είχε τουλάχιστον σαπίσει και βρόμαγε σαν χαλασμένο ρύζι. Βάλτε τώρα με το νου σας πς περίπου είναι μία τέτοια τραυματική εμπειρία. Σχεδόν αλλοιθωρίζοντας, μαζεύω όση δύναμη μου απομένει και πετάω τον Όλυμπο στον πάτο.

Από εκεί και πέρα λίγα θυμάμαι. Πάντως σίγουρα με θυμάμαι να ανεβαίνω τα σκαλοπάτια πέντε πέντε πριν καταλήξω στην ντουζιέρα του σπιτιού μου. Μαζί με τα ρούχα.

Όποιος ανακάλυψε το ερκοντίσιον είναι σοφότερος και απο τον Αϊνστάιν.

Comments
από Loukritia lol ton eida k go ooooooooouuuuuuuuzzzzzzzzzzz
από Downward_Spiral lol koitaga thn eikonitsa kai twra molis anakalypsa ekeinon ton dysmoiro to nauagoswsth sto stand...