Θύμησες μπομπιρούδικες

Profile
Blog
Photos
Bookmarks
Options
- Edit profile
- Edit blog
- Advanced
- My Files
- Spy
Browse
- Home
- Forums
- Profile
- Clubs
- Blogs

Παρασκευή , 20 Οκτωβρίου 2006

Θύμησες μπομπιρούδικες

Άνοιξα το ημερολόγιο που είχα γράψει στις 8-6-1999. Εκείνη τη μέρα με είχε πιάσει κάτι και έγραψα πολλές παιδικές μου μνήμες, συνήθως καλοκαιρινές. Αυτό είναι μάλλον το πρωτελευταίο blog που θέλω να γράψω:

"Η Καίτη ερχόταν κάθε μέρα σπίτι μας. Α και η Κάτια που έμελε να ξανασυναντηθούμε δέκα χρόνια αργότερα (και με την οποία κάνω πλέον 9 χρόνια παρέα). Μια μέρα είχαμε μαλώσει με την Καίτη και ο θρύλος λέει ότι δέσαμε στο θρυλικό δένδρο (βερυκοκιά πρέπει να ήταν) ένα κουβά με λάσπη ξύλα φύλλα πέτρες νερό και θέλαμε να της το πετάξουμε καθώς θα περνούσε από κάτω. Ο θρύλος επίσης λέει (και ο Τάκης και ο Πάντελης) ότι της το πετάξαμε , εγώ δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο....

.....Τα πρωινά καθόμασταν στην πίσω αυλή με τον παχύ άμπελο που προσέφερε τέλεια σκιά. Η μαμά και η θεία έπιναν καφέ. Μαλώναμε, μια φορά, ο Τάκης με τσάτισε ττόσο που του πέταξα μια ρακέτα στο κεφαλί που ευτυχώς δεν βρήκε το στόχο της. Μια φορά κρυβόμαστε του Μπιλή (τον αγαπημένο μ αδερφό) και τον κλείσαμε στο αποθηκάκι που κάναμε ντους και βάζαμε ξώβεργα για να πιάσουμε ποντίκια. Τον κακόμοιρο τον επίμυ, πόσους τέτοιους πιάσαμε.....

....Παίζαμε και playmobil. Μια φορά έδωσα στον Τάκη 20 ναύτες και ένα μπλε πλαστικό καράβι για ένα κίτρινο μαχαίρι (διάστασης 2 cm). Έτσι πάντα ο Τάκης είχε καλύτερη περιουσία από μένα....

...Θυμάμαι που πριν γεννηθεί ο Παντελής κοιμόμουν εγώ στην κούνια και έβλεπα μια εικόνα στον τοίχο (ο μπαμπάς μ πρέπει να την είχε ζωγραφίσει). Όταν δεν μπορούσα να κοιμηθώ άφηνα για ώρες τα μάτια μου εκεί. Προσπαθούσα να καταλάβω τι δείχνει....

...Μια εποχή βάλαμε και μπασκέτα στον Καρφά, η οποία στερεωνόταν στο πάνω σπίτι. Ο θείος μας έκανε μαθήματα. Ο Τάκης ήταν ο ψηλός και ο παντελής ταλέντο. Εγώ ήμουν κοντός και ατάλαντος. Μια μέρα που έλειπαν πήρα μια αερόμπαλα και έβαλα 20 ή 70 καλάθια. Όταν γύρισαν οι άλλοι έφεραν δύο καινούριοα BMX ποδήλατα. Πόσο ζήλεψα! Τους είπα με υπερηφάνια ότι έβαλα πολλά καλάθια και με ρώτησαν "Με την αερόμπαλα;" και τους είπα ναι και μου είπαν "Αααα καλά"....

....Μια φορά και ένα καιρό ο Τάκης είχε κόλλημα με το τραγούδι "Φέρτε μου ένα μαντολίιιιινο". Ε το τραγουδούσε συνέχεια. Τον άκουγε ο Μπιλής. Το επόμενο πρωί ακούσαμε στο ραδιόφωνο το τραγούδι αυτό. Ο Μπιλής κατενθουσιασμένος και έκπληκτος φώναξε "Μαμά ο Τάκης τραγουδάει στο ραδιόφωνο"....

...Πολλές νύχτες με φεγγάρι ο μπαμπάς μου έπαιρνε το μαντολίνο του και έπαιζε. Θυμάμαι τη Φραγκοσυριανή που μου θύμιζε ένα πτηνό αν και δεν μπορώ να προσδιορίσω ποιο (ίσως τη φραγκόκοτα)....

....Μια χρονιά είχε στην τηλεόραση, το απόγευμα, μια σειρά με κάτι νάνους που έπαιρναν ένα ελιξήριο και γινόταν πανίσχυροι, και μετά μια σειρά με ένα Τζέηκ και το υδροπλάνο του ( Ο τίτλος ήταν ο Θησαυρός στο νησί του Πιθήκου ;;; εν είμαι σουρ) και μετά Μαγκάιβερ ο Πολυμήχανος τυχοδιώκτης. Καθόμασταν και οι 4 κα τα βλέπαμε κάθε μέρα. Ο μπαμπάς μου είχε αναλάβει τις μουσιικές μας σπουδές. Εγώ πρώτος είχα πάρει ένα αρμονιάκι με 100 ήχους (προτιμούσα τον ήχο του μαντολίνο, το "49") και μικρά πλήκτρα και έκανε 30000 δραχμές. Έπειτα πήραν ο Τάκης και ο Παντελής ένα πολύ καλύτερο. Πάλι ζήλεψα. Το πρώτο τραγούδι που βρήκα μόνος μου με το ζούπερ ντούπερ αυτί μου ήταν το La Coucaracha...

....Θυμάμαι ότι μαζεύαμε τα κουκούτσια από τα βερύκοκα, τα συγκεντρώναμε και τα τρώγαμε στο τέλος του καλοκαιριού.. σαν μυρμήγκια....

..... Ήμασταν πιο κολλητοί με τον Παντελή από ότι με τον Τάκη. Λεγόμαστε "συνάδελφοι" που στην γλώσσα μας σήμαινε Κολλητοί. Μια μέρα ο Παντελής μου είπε ότι δεν μπορούσαμε να είμαστε πια συνάδελφοι και στεναχωρήθηκα....

... Στο τέλος του καλοκαιριού το πρώτο που θυμάμαι να γίνεται είναι η τελευταία μέρα πριν φύγει Καίτη (ήταν από Αθήνα) και το Πρωτοβρόχι. Άρχιζαν 12 Σεπτ τα σχολεία. Τις μέρες πριν είχα φοβερή υπερένταση και χαρά που τελειωνε κάτι που κατέντησε βαρετό και άρχιζε κάτι καινούριο που σε λίγο θα κατέληγε και κείνο βαρετό.....

.....Στο σχολείο τις πρώτες μέρες ήταν τέλεια. Μετά πηγαίναμε στο σπίτι της χώρας και η μαμά συγύριζε ως τις 3-4 και μετά πηγαίναμε σπίτι καταπεινασμένοι. Θυμάμαι που μια φορά πήγαμε σπίτι στις 4 και είχαμε ντομάτες γεμιστές. Τι τέλεια αναμονή....

...Κάθε χρόνο στα τρία πρώτα χρόνια του δημοτικού με καλούσε ο Στέλιος Γεωργούλης στο πάρτυ που έκανε σπίτι του....

...Ξέρεις, έζησα υπέροχα χρόνια στο παλιό σπίτι του Καρφά. Πέρασα τέλεία καλοκαίρια. Μακάρι να θυμόμουν τα πάντα"

8-6-1999

Comments

από Downward_Spiral Ksereis Dino, ta 20 apo ta 70 kalahia exoun mnia kapxia diaforoula.. :PPP (lol m'aresei pou apo ola touta auto mono mou meine)

Comfortably-numb

ΦΑ# ο Φιόγκος