Παιδικά παιχνίδια

Profile
Blog
Photos
Bookmarks
Options
- Edit profile
- Edit blog
- Advanced
- My Files
- Spy
Browse
- Home
- Forums
- Profile
- Clubs
- Blogs

Τρίτη , 14 Φεβρουαρίου 2006

Παιδικά παιχνίδια

Όταν ήμουν μικρός επινοούσαμε συνέχεια διάφορα παιχνίδια, ιδίως τα καλοκαίρια στον Καρφά.

Ο μπαμπάς μου ήταν πολύ εφευρετικός και δημιουργικός και ασχολούνταν πολύ μαζί μας. Θυμάμαι μια χρονιά μας είχε φτιάξει κάτι απίστευτες πανοπλίες, του Τάκη, του Παντελή του μεγάλου, του Παντελή του μικρού (του αδερφού μου) και μένα. Οι πανοπλίες ήταν από χαρτόνι και είναι κρίμα να μην έχω καμία φωτογραφία από αυτές. Περιλάμβαναν θώρακα, περικνημίδες αλλά έχει θολώσει η μνήμη μου σχετικά με το αν μας είχε φτιάξει και περικεφαλαία. Φορούσαμε τις πανοπλίες και κρατούσαμε τα κοντάρια κάποιας σκούπας και γινόμασταν μεγάλοι πολεμιστές.

Άλλη μια τέλεια ιδέα για παιδικά παιχνίδια για αγόρια, πάλι από τον ευφάνταστο μπαμπάκα ήταν και τα λαστιχοόπλα. Έπαιρνε ένα κομμάτι ξύλο, σε σχήμα όπλου και κάρφωνε στη μια άκρη ένα καρφί. Προς την άλλη πλευρά εφάρμοζε ένα μανταλάκι (ξύλινο, καρφωμένο), και έφτιαχνε ένα μηχανισμό από πολύ σκληρό και χοντρό "σύρμα" που προσομοίαζε τη σκανδάλη. Τραβώντας την σκανδάλη, πιεζόταν το μανταλάκι και άνοιγε, και ένα λαστιχάκι που από τη μια κρατιόταν από το καρφί και από την άλλη, από το μανταλάκι, εκτινασσόταν, προς ανύποπτα θύματα.. συνήθως μύγες. Ο καθένας είχε το οπλοστάσιο του. Κάθε φορά που πήγαιναν οι γονείς μας σούπερ μάρκετ ξαφρίζαμε όλα τα λαστιχάκια.

Δεύτερος στην κατηγορία "εφευρετικός" ήταν ο Τάκης. Ο Τάκης (κατά πολλούς ο "απάλευτος") σκάρωνε παιχνίδια από το τίποτα. Μας κόλλησε την μανία να μαζεύουμε καπάκια και να τα ποντάρουμε σε αγώνες καπακιών. Οι αγώνες καπακιών δεν διαφέρουν από τους αγώνες με μπίλιες, μόνο που τη θέση της μπίλιας την πέρνουν τα καπάκια και αναρωτιέμαι γιατί οι μπίλιες κατέχουν στην ιστορία των παγκόσμιων παιχνιδιών υψηλότερη θέση από τα καπάκια. Μια χαραγματιά (ευθεία) στο τσιμέντο, ήταν αρκετή. Ρίχναμε τα καπάκια και προσπαθούσαμε να φτάσουμε όσο πιο κοντά γινόταν στη γραμμή. αυτός που έφτανε πιο κοντά κέρδιζε τα πονταρισμένα καπάκια. Είχα κάτι καπάκια Lowenbreau (ή όπως γράφεται) με το σήμα με το λιοντάρι, πολύυ ζούπερ.

Μια χρονιά είχαμε κάνει ολυμπιάδα που περιελάμβανε απίστευτα αθλήματα. Αντοχή (που να βλέπατε τον μπούλη κόμφι να βαριανασαίνει προσπαθώντας να προλάβει στο τρέξιμο τα μεγαθήρια), αγώνες ποδηλάτου, τένις, μπάσκετ, χάντμπολ (ένας εναντίον ενός πάντα), ως και γκολφ στο χώμα. Νικητής βγήκε ο Τάκης. Ο Τάκης ήταν ο μακρυκάνης της παρέας και ο πιο μεγάλος και ο πιο ψηλός. Ε τι να σου κάνω εγώ, 1.50 με τα χέρια στην ανάταση.

Κάποτε οι γονείς μου πήγαν Ιταλία. Γυρνώντας μας έφεραν από ένα πιστόλι με ένα γεμιστήρα που αποθήκευε μπαλάκια. Ο Τάκης σκέφτηκε να φτιάξουμε ένα στεφάνι που θα κρεμαστεί από τον άμπελο και θα κρέμεται κάθετα προς τη γη. Βάλαμε ένα σημάδι και το νέο παιχνίδι ήταν έτοιμο. Πηγαίναμε πίσω από το σημάδι και στοχεύαμε το στεφάνι. Νικητής ήταν αυτός που περνούσε περισσότερες μπάλες μέσα από το στεφάνι. Νικητής έβγαινε ο Τάκης.

Πρέπει να σας πω ότι ήμουν τσατίλας. Ίσως πάλι η λέξη τσατίλας να μην επαρκεί για να περιγράψει την κατάσταση μου. Αν βγάζατε το "τσατίλας" και βάζατε το "υστερικός" χμμ.. θα ήσασταν πιο εύστοχος στον χαρακτηρισμό σας. Μια φορά ο Τάκης με εκνεύρισε πολύ και άρχιζα να στριγγλάω άσχημα και να τον κυνηγάω. Στο χέρι μου, δεν ξέρω πως, βρέθηκε μια ρακέτα. Καθώς λοιπόν τον κυνηγούσα σκέφτηκα ότι πολύ καλή λύση θα ήταν να τον στόχευα με την ρακέτα. Δυστυχώς δεν κατάφερα να τον πετύχω. Ο Τάκης χανόταν πίσω από τη γωνία του σπιτιού και εγώ πέτυχα την γωνία την στιγμή ακριβώς που είχε χαθεί εκείνος. H συγκεκριμένη παράγραφος είναι κάπως ξέμπαρκη, γιατί δεν έχει καμία σχέση με παιδικά παιχνίδια, αλλά φαντάστηκα ότι θα θέλατε να γνωρίζετε μερικές από τις πιο τρυφερές πτυχές του χαρακτήρα μου.

Είχαμε και οι 3 (Τάκης, Παντελής μεγάλος και εγώ) ποδήλατα, αλλά και ο bro αργότερα. Κάναμε συνέχεια βόλτα μπρος πίσω στο σπίτι του Καρφά (όπου διεξαγόταν και όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που σας ανέφερα). Ο Τάκης έμαθε πρώτος χωρίς βοηθητικές ρόδες. Μια φορά κάθισα στο δικό του ποδήλατο (ένα μαυρούλι, όχι τόσο εντυπωσιακό) από πίσω και άρχισε ένα ξέφρενο τρεχαλητό. Τα γέλια που έκανα εκείνη την φορά αποκλείεται να τα ξεχάσω (πρέπει να έχουν πέράσει 20 χρόνια από τότε). Ο Παντελής ο μεγάλος , είχε ένα πολύ πάουερ ποδήλατο σε σχήμα που θύμιζε τσόπερ (εξού και η μετέπειτα μανία του με τέτοιες μηχανές), με ρόδες που δεν έσκαγαν και δεν είχαν αέρα, . Εγώ δεν τα κατάφερνα με το δικό μου πορτοκαλί ποδηλατάκι , χωρίς βοηθητικές ρόδες. Ο Παντελής προσφέρθηκε να με βοηθήσει. Μου έδινε το δικό του. Καθόμουν πάνω του και έπαιρνα το κατηφορικό δρομάκι, το ποδήλατο κυλούσε λίγα μέτρα χωρίς την βοήθεια των βοηθητικών ροδών και μετά ζντουπ κάτω. Ήταν οι πρώτες πεταλίες χωρίς βοηθητικές.

Είχα τη φήμη του "τέτερου" (aka δεύτερου). Επειδή σε ότι διαγωνισμό κάναμε πάντα ήμουν δεύτερος. Για την ακριβεία δεν ξέρω σε ποιο διαγωνισμό ήμουν στ αλήθεια δεύτερος, γιατί πάντα τις δύο πρώτες θέσεις τις καπάρωνε ο Τάκης και ο Παντελής ο μεγάλος (το μεγάλο ντέρμπυ) και εγώ τελικά ήμουν τρίτος, ενώ ο καρμοίρης ο παντελής ο μικρός (o dazed ντε) ήταν τέταρτος.

Ψάξτε στην παιδική σας ηλικία και προσπαθήστε να συνειδητοποιήσετε πόσο ευτυχισμένους σας έκανε ένα παιχνίδι με καπάκια μπουκαλιών μπύρας.. και πόσο δύσκολο είναι να σας κάνει οτιδήποτε να νιώσετε το ίδιο ευτυχισμένοι τώρα.

Καληνύχτα

Comments

από rea ναι,ναι..εξαλλου φαινεται ξεκαθαρα:ρ
από Comfortably-numb kai an den allazei i prwti 8esh?:P oxi reoumpa deeen exw psixwsi me ton taki :P
από rea δε ξερω τι λες εσυ για την ευτυχια των παιδικων σου αναμνησεων κλπ,αυτο που καταλαβα εγω απο το συγκεκριμενο μπλοκιδιο ειναι οτι εχεις ψυχωση με τον Τακη.αμαν πια,τετοια ζηλια?τςτςτς
από Delirium_ to dekathlo metraei me pontous an vgeis deyteros se ola k h prwth 8esh allazei k den bgainei panta o idios tote eisai prwtos.
από Comfortably-numb κανένα παιχνίδι με δυαδικό σύστημα; :P
από CoRnFLaKe_GiRL de to piasa poicus :S
από Delirium_ me skotwneis g.olympiada k malista me koumpia gia metalia k milame gia polla paidia panta ta kalokairia sto xwrio mou.apisteytes stigmes kai twra ka8e fora pou pernaw apo ekei olo kai pio adeio to meros.me ta podilata 8ymamai ena paidi pou espasan ta frena tou se kati agwnes k karfw8hke sto koutelo ena karfi ekei pou epese kai mono gelage giati opws elege krath8hke perissotero ap'olous mas.apla mou leipoun.
από Kaede aa egw epaiza pio flwrika klassika paixnidia,kryfto, tzami, mhla, postokalia, ayga (ola ta fagwsima:P) pseires..thimamai omws oti imoun sxetika agorokoritso.ola ta koritsia tou tetragwnou (mazeyomastan sto parkaki sti mesi panta) na paizoun lastixo kai egw na paizw petropolemo me to tsourmo twn agoriwn kai malista na..diaythinw tin mia omada:P ahahahahah
από Arriana παααντα δευτερος βρε παιδακι μ ομως,απο τοτε φαινοταν τ ποσο αχρηστος θ γινοσουν:Ρ ουφ τ τελος ηταν πολυ συγκινητικο:S
από Cobain13 o pantelhs o mikros einai aderfos c diladi o dazed?
από Comfortably-numb xaxaxa poic twraa to 8ymh8hka mazi me tis panoplies ftiaxname staadar kai spa8ia. Ena mikro ksylaki karfonotan se kapoio megaloo kai auto itan ena spa8i. Sisch den 8es na ksereis posooo tsatilas imoun. MIa allh fora paizame "Gkriniari" (ena epitrapezio), kai epeidi exasaa , eskasa ena xamogelo neuriko kai to petaksa katww to paixnidi kai skorpise :P
από MaRGaReT H paragrafos ths tsatilas einai h kaluterh an kai xemparkoterh, na se dw na strigglas kai na petas raketes mono! hahah:*
από CoRnFLaKe_GiRL xa k go to diavasa olokliro! k tha +fwnhsw me ton HookaH..
από Comfortably-numb το σκέφτομαι σοβαρά, αλλά για την ώρα θα βολευτώ στο μπλογκάκι ενός μικρού κόμφι :P ιυχαριστώ πάντως
από HookaH καλο ηταν...Γιατι δεν ξεκινας να γραφεις βιβλιο σε στυλ ημερολογιου?Θα λεγεται "Τα απαντα και οι ανμνησεις ενος μικρου comfis"...χεχε
από Comfortably-numb έχεις μεγάααααλη υπομονή :P κερδίζεις τον τίτλο του υπομονετικού :P
από HookaH το διαβασα oooολο, τι κερδιζω? :P
από Comfortably-numb αν το διαβάσει ένας, ολόκληρο κατεβατό θα του πω μπράβο :P

Comfortably-numb

ΦΑ# ο Φιόγκος