Την 22η Μαρτίου ο Κόμφις ο μπρο και ο φίλος Μήτσος πήγαν Ξάνθη και ήταν καλά!

Εγώ έβαλα σχεδόν 8άρι! Η διαδρομή για μένανε είναι πλέον πις οφ κέικ! Έχω φάει τις εθνικές οδούς με το κουτάλι (κάπου εδώ το παράκανα). Τέσπα, αν εξαιρέσουμε το ότι ο φίλος μήτσος μπορεί να δει αμάξι από το απέναντι ρεύμα να μπαίνει στο δικό σου και να σου πει ότι εσύ φταις που υπάρχεις στο ρεύμα σου, όλα πήγαν καλώς.

Η Ξάνθη είναι όμορφη, το είχα διαπιστώσει και στο παρελθόν, το επιβεβαίωσα και τώρα. Αφού πήγαμε καφέδες, φάγαμε κλπ κλπ καταλήξαμε στο δωματιάκι του μίμιζ που αρχίζει να γίνεται σιγά σιγά πυρήνας ωραίων αναμνήσεων! Αράξαμε σε χώρο 3x2 και αρχίσαμε να βλέπουμε δοκιμαστικά το Zeitgeist The Movie. Ένα ντοκιμαντέρ που μας ταρακούνησε και μας έριξε σε ανελέητες συζητήσεις για το μέλλον του είδους μας. Αν και δεν ξέρω πόσο διαρκεί το σοκάρισμα το σίγουρο είναι ότι και μόνο η γνώση είναι όπλο.

Όποιος μπορεί, ας το τσεκάρει, αξίζει τον κόπο. Το λέω εγώ, που αδιαφορώ πλήρως για ντοκιμαντέρ, άρα μην σκεφτείτε "αυτό είναι ντοκιμαντέρ, εμένα όμως δεν μ αρέσουν τα ντοκιμαντέρ". Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος πέρα από τα ημερολογιακά, που γράφω αυτό το μπλόγκιον. Θα σας πρότεινα επίσης, όσοι το δείτε, αν σας κάνει εντύπωση, να το δείξετε σε όσους μπορείτε.

Ο μίμιζ, μας έμαθε τη σημασία της "πρόποσης" και του "κοψίματος του λαρυγγίού", δύο πράγματα με τα οποία ασχοληθήκαμε στο 1/3 της εκδρομής.

Ακόμη συνάντησα τη μυθική Δώρα και η ύπαρξή της είναι πλέον εξακριβωμένη. Η Δώρα ήταν ο βασικός στόχος του "θα σου κόψω το λαρυ" του Μίμιζ και ήμαστε όλοι χαρούμενοι. Μπροστά στον Μίμιζ, ο Σουίνι Τοντ είναι ερασιτέχνης.

Αυτά τα σημαντικά! Φώτος γουιλ καμ πρίτι σουν!

Α ντου ταλερ (γιατί είμαστε και πολύγλωσσοι).