Επειδή ο Μίμιζ είναι προσωπικότητα συγκλονιστική, και επειδή δεν γράφει μπλογκ, υπάρχουν μαργαριτάρια που δεν πρέπει να χάνονται έτσι, να ξεχνιούνται και να λησμονιούνται.

Ο μίμιζ, για παράδειγμα, στην Τρίτη δημοτικού όταν είχε το πρώτο τεστ της ζωής του, όταν τους έβαλε το τεστ η μαμά μου που ήταν δασκάλα του, έβλεπε την ερώτηση και άνοιγε το βιβλίο να δει την απάντηση, γιατί νόμιζε ότι έτσι είναι τα τεστ. μετά ρωτούσε δεξιά και αριστερά, απορημένος, γιατί δυσκολεύτηκαν οι υπόλοιποι να απαντήσουν.

O Μίμιζ προχτές είδε στο όνειρο του ότι είχε γεμίσει η πόλη χελώνες και υπήρχε και μια τεράστια χελώνα που έτρεχε προς εκείνον η οποία όμως (προσέξτε τη λεπτομέρεια), κρατούσε ένα καλαθι στο ένα χέρι και πήγαινε με τα άλλα 3. Το θέαμα ήταν αστείο.

Και προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας για την κατάσταση αφασίας αυτού του τύπου δείτε αυτό: