Roger Waters live at Terra Vibe

Profile
Blog
Photos
Bookmarks
Options
- Edit profile
- Edit blog
- Advanced
- My Files
- Spy
Browse
- Home
- Forums
- Profile
- Clubs
- Blogs

Τρίτη , 20 Ιουνίου 2006

Roger Waters live at Terra Vibe

Όσοι παραβρέθηκαν και είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω μαζί τους εκ των υστέρων λένε ότι ήταν μια μεγάλη στιγμή. Είναι από αυτές τις λίγες στιγμές που θα έχουμε να λέμε ότι «ήμαστε και εμείς εκεί». Ακούγεται κοινότυπο και δεν θα ήθελα σε αυτές τις γραμμές να ειπωθούν κοινοτυπίες. Δεν μπορώ να φέρω λογικά επιχειρήματα στο ερώτημα γιατί ήταν τόσο σημαντική η χτεσινή εμπειρία. 25000 κόσμου (23000 τα επίσημα εισιτήρια) έζησαν μια συλλογική εμπειρία που θα έχανε την αξία της, αν κάθε ψυχή που βρέθηκε μέσα στο Terra δεν έδινε όλη της τη δύναμη για να νιώσει αυτό που προσέφερε ο Roger Waters και η μπάντα του. Οι πρώτες ανατριχίλες ξεκίνησαν από το επαναστατικό The Wall. Τις νιώσαμε στη σάρκα μας (In the Flesh).

Γυρίσαμε σε αβάσταχτα γοητευτικές εποχές με το ανατολίτικο, μυστηριακό Set the Controls for the Heart of the Sun. Το παρανοϊκό διαμαντάκι, ο Syd Barret στοίχειωσε τον αέρα μέσα από το Shine on you crazy diamond. Ακολούθησε μια αντιπολεμική ελεγεία, μια καυστική κριτική σε μεγάλες δυνάμεις που θα έπρεπε να.. αλλά δεν..

Roger Waters

Μαζί του, ένα πολυσυλλεκτικό πλήθος από οργισμένους δεκαπεντάρηδες μέχρι πρώην.. οργισμένους πενηντάρηδες, που ένωσαν όλοι τις φωνές τους για να τραγουδήσουν την ελευθερία, την ειρήνη, να ξορκίσουν το θάνατο και τη δυστυχία. Χιλιάδες χέρια υψωνόταν στον ουρανό με κάθε δυνατό στίχο. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι βιώσαμε όλοι μια υπέροχη ατμόσφαιρα, μια τόσο έντονη εμπειρία που αν μη τι άλλο δημιουργούσε την ψευδαίσθηση, ότι οι στιγμές της συναυλίας ήταν σημαντικές, ότι μπορούσαν να επηρεάσουν καταστάσεις, να γυρίσουν την σφαίρα προς το καλύτερο. Είναι άσχημο να νιώθεις ότι βγαίνοντας από το συναυλιακό χώρο γίναμε πάλι οι άνθρωποι που ενδεχομένως δεν θα ανταλλάσαμε ούτε καλημέρα με τον άνθρωπο με τον οποίον ήμαστε αγκαλιά κατά τη διάρκεια της συναυλίας.

Αν το πρώτο μέρος της συναυλίας ήταν ένα πολιτικό σχόλιο, τότε το δεύτερο σίγουρα ήταν μια ενδοσκόπηση στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, ακόμη πιο συγκλονιστική από όσα είχαμε ζήσει τα προηγούμενα 70 λεπτά. Ολόκληρο το αριστουργηματικό Dark Side of the Moon ξεδιπλώθηκε μπροστά από το παραδομένο πλήθος και τραγουδήθηκε από όλους, από την αρχή ως το τέλος του. Απίστευτη και μυστηριώδη ενέργεια έβγαλε από μέσα μου το On the Run και ελπίζω και άλλοι να ένιωσαν έτσι. Έζησα τη μαγεία του Time, με το στίχο The sun is the same in a relative way but your older, shorter of breath, one day closer to death για άλλη μια φορά να μου ρίχνει μια δυνατή γροθιά στο στομάχι. Κορυφαία στιγμή το Us and Them που με την απίστευτα μελωδική έντασή του αναστάτωσε και τον πιο αδιάφορο θεατή.

Roger Waters

Μια και τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ειδικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, να πω ότι και λάθη έγιναν στη συναυλία (τουλάχιστον 3) και το οπτικό show ήταν μάλλον λίγο κατώτερο από ότι περιμέναμε –αλλά αρκετά ανώτερο από τα περισσότερα που έχουμε δει στην Ελλάδα-. Δεν ήταν μια τέλεια συναυλία, ήταν όμως σίγουρα μια συγκλονιστική συναυλία.

Οι τελευταίες στιγμές της συναυλίας πλαισιώνονται από τις νότες του «ιδανικού φινάλε» μιας συναυλίας των Pink Floyd. To Comfortably Numb γίνεται το όχημα για ένα τελευταίο μαζικό συναισθηματικό όργιο.. κλείνουμε τα μάτια και ευχόμαστε να μην τελειώσει ποτέ το τελευταίο τραγούδι..

When I was a child I caught a fleeting glimpse,
Out of the corner of my eye.
I turned to look but it was gone.
I cannot put my finger on it now.
The child is grown, the dream is gone.
I have become comfortably numb

Comments

από Mulder Συμφωνώ απόλυτα με το κειμενάκι σου. Δεν ήταν συναυλία απλά, ήταν εμπειρία ζωής. Να προσθέσω κι εγώ δυο-τρια highlights: τα απίστευτα ηχητικά εφέ στο τέλος του Breathe, το άσμα ασμάτων Wish You Were Here με 25.000 κόσμο να τραγουδάει τους στίχους και τόσα άλλα. Μακάρι αυτή η μουσική, αυτη η μαγεία που νιώσαμε όλοι όσοι ήμασταν εκεί να μας κάνει να αναρωτηθούμε πολλά πράγματα για τον κόσμο και τελικά να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι...

Comfortably-numb

ΦΑ# ο Φιόγκος