Η κούραση προφανώς μας είχε καταβάλει την τρίτη μέρα ώστε να ξυπνήσουμε μόλις στις 12.45 το μεσημέρι! Σήμερα ήταν η μέρα της συναυλίας των Radiohead! Ετοιμαστήκαμε στα γρήγορα. Βγήκαμε στο δρόμο όπου φάγαμε τρελή νεροποντή γμτ γμ και έγινα παπί (1ο παπί της ημέρας)! Προορισμός για σήμερα ήταν το Check Point Charlie (συνοριακή διάβαση μεταξύ ανατολικού και δυτικού βερολίνου)! Βασικά αυτό ήταν μια πρόφαση καταλάααβατε, για να πάμε στο καλύτερο καφέ του Βερολίνου το Cafe Adler (Νομίζω πρωτολειτούργησε στα 1930). Για κακή μας τύχη το Adler ανακαινιζόταν :( Γκρουμφ! Συμβιβαστήκαμε με ένα, ωραιότατο, πρέπει να πω, καπουτσίνο λίγο παραδίπλα!
Στη συνέχεια ακολούθησε αγωνιώδης αναζήτησης τρόπου να αδειάσει η φωτογραφική του Ανδρέα για να μπορέσει να βγάλει και άλλα βίντεο! Σωστό quest, όχι αστεία. Τελικά εν κατάφεραμε σπουδαία πράγματα.
Ακολούθησε βόλτα στην αγαπημένη UranienBurger Strasse. H κατάσταση με την βροχή έγινε ενοχλητική. Ψάχνουμε το τούρκικο Hasir και με τον σούπερ οδηγό μας, το βρίσκουμε, αλλά αποφασίζουμε να κάνουμε μια ακόμη βόλτα πριν καθίσουμε (φαϊνή ιδέα του Ανδρέα) οπότε γίνομαι για δεύτερη φορά παπί και αρχίζω τρελή γκρίνια. Μη με βλέπετε έτσι.. σαν σύζυγο σε φάση κρεβατομουρμούρας ήμουν.. απαππα αγανάκτησε ο άλλος. Στο Hasir μεν απόλαυσα το φαγητό (πικάντικο κεμπαμπ από αρνί ή καάτι τέτοιο) αλλά ήταν τόσο πικάντικο που έσκασα και έγινα για 3η φορά παπί, από τον ιδρώτα!
Άλλη φαϊνη ιδέα του Ανδρέα την οποία δεν μπορούσα να αποφύγω, ήταν να πάμε στο Bauhaus, να πάρουμε κάτι εργαλεία που ήθελε. Τελικά δεν βρήκε τπτς και πήρε ένα κουτί για εργαλεία το οποίο θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη συναυλία των Radiohead! Περισσότερες λεπτομέρειες για τη συναυλία που τελικά μου έμεινε αξέχαστη θα διαβάσετε εδώ και εδώ. Εκεί υπολογίστε ότι έγινα παπί και στέγνωσα γύρω στις 3 4 φορές!
Ξαναβρεθήκαμε στην Alexander platz όπου τραβήχτηκε και το συγκλονιστικό τελευταίο βίντεο αυτού του μπλογκ! Ακολούθησε περιπλάνηση με στόχο να βρούμε περίφημο βερολινέζικο τζαζ μπαρ! Τα καταφέραμε! Βρήκαμε το B Flat, όπου είδαμε στημένα μουσικά όργανα και μπήκαμε αμέσως! Αλλά το λάιβ είχε τελειώσει! Ο αφεντικός, ο Θανάσης ήταν έλληνας (πόσο μικρός είναι ο κόσμος) οπότε πιάσαμε το μπλι μπλι μπλα μπλα για ώρα! Δοκίμασα και την πιο τέλεια μπύρα που έχω πιει εέβερ! Για την ακρίβεια την μόνη μπύρα που έχω πιει έβερ, γιατί είχε προσθέσει και γλυκό κόκκινο σιρόπι!
Ότι απολαμβάνω περισσότερο στους δρόμους αυτής της πόλης είναι η βραδινή περιπλάνηση στα τεράστια πεζοδρόμια και η αίσθηση της ησυχίας της νύχτας σε όλη της την ένταση, αφού σχεδόν τίποτα δεν βρίσκεται να την ταράξει! Μια στάση για κινέζικο επηρεασμένο από την βερολινέζικη κουζίνα (κάτι τέτοια παπατζιλίκια μου ανέλυε ο Ανδρέας όλη την ώρα - άκου κινέζικο επηρεασμένο από την βερολινέζική κουζίνα- τζίζας!) και απευθείας στο σπίιιιτι μας! Καλά το τι έφαγε αυτός ο αθεόφοβος εν περιγράφεται! Εγώ τσίμπησα! Δεν θέλω να φύγω από το Βερολίνο!
