Ο ύπνος είναι ευεργετικός. Ξυπνάμε ξεκούραστοι! Αποφασίζουμε να πάμε στην Alexander Platz με προορισμό το πολύυ αγαπημενο Nikolai Viertel (η πιο ξεχασμένη στο παρελθόν συνοικία της πόλης). Στο Συντριβάνι του Ποσειδώνα, στην Alexander Platz ζητάμε από ένα ζευγάρι που αποδείχτηκαν Έλληνες νας μας βγάλουν φώτο! Φτάνουμε στο Nikolai Viertel.
Το Nikolai Viertel δεν έχει δρόμους. Έχει μεγάλους ναούς (καθολικούς;;), γραφικές καφετέριες και λιθόστρωτα δρομάκια! Ήχος αυτοκινήτου δεν ακούγεται.. το κομμάτι της συνοικίας δίπλα στον Spree είναι πολύ όμορφο για βόλτα! Σταματήσαμε σε καφέ-εστιατόρειο με κορυφαίο καπουτσίνο και εμμονή στις πατάτες.. ως και στην πίτσα είχαν πατάτες πάνω!
Το στρατηγικό σημείο της εκδρομής είναι ότι ο Ανδρέας δεν είχε ξαναέρθει Βερολίνο ενώ εγώ είχα ερωτευτεί μερικά μέρη του. Οπότε τώρα πρότεινα και ο Ανδρέας δεχόταν! Ακολούθησε η πλατεία που είχαμε μείνει την πρώτη φορά που είχαμε έρθει Βερολίνο, την Victoria Luise Platz. O Σταθμός μετρο κάτω της μπορεί να υπερηφανεύεται ότι μπορεί να ακούσει κανείς από εκεί τον ήχο του συντριβανιού της πλατείας! Μια από τις πιο όμορφες και ήσυχες πλατείες που έχω δει στη ζωή μου! Γύρω από την πλατεία συναντάς μόνο ανθρώπους και ποδήλατα! Και όλοι περπατούν ήρεμα και χαλαρά!
Βρίσκω τον υπεραγαπημένο φούρνο μου! Αυτόν που μας έθρεψε στην πρώτη μας εκδρομή στο Βερολίνο. Δυστυχώς είναι απόγευμα και δεν έχει μεγάλη ποικιλλία.. αλλά τα μάφιν βατόμουρου ήταν εξαιρετικά! Ε την παράδοση, να την τηρήσω.. πάμε Μοντεβίδεο (εκεί είχαμε φάει το πρώτο μας γεύμα στο Βερολίνο). Το φαγητό για δεύτερη φορά ήταν τζεστ φάιν! Εγώ .. τσίμπησα! Ακολουθεί μικρή βόλτα στην πολύ αγαπημένη πλατεία (την οποία σκοπεύω να επισκεφτώ ακόμη πολλές φορές στη ζωή μου). Πέρνουμε το μετρό για πίσω. Να γίνει αναφορά στα συναρπαστικά αγγλικά του Ανδρέα ("This ticket is and for the S and for the U train both?").
Κοιμόμαστε για να ανακτήσουμε δυνάμεις! Το βράδυ μας περιμένει το Potzdamer Platz και η αγαπημένη UranienBurger Strasse! Ξεκινάμε ενώ βρέχει καταρακτωδώς! Φτάνουμε στην Potzdammer Platz και στο επιβλητικό Sony Center (που κατά τον ανδρέα δεν πιάνει μια μπροστά στο Mall). Πίνω ένα ακόμη ωραιότατο καπουτσίνο, ενώ στο συντριβάνι κάτω από το θόλο του Sony Center μερικά παιδιά τσαλαβουτούν μέσα στο νερό!
Ξαναπάμε Alexander Platz για να φτάσουμε στην UranienBurger Strasse. H βόλτα στην UB strasse το βράδυ, είναι πολύ ευχαριστη.. είναι αρκετά δημοφιλής δρόμος, νομίζω, πολύς κόσμος πηγαινοέρχεται! Οι δρόμοι είναι γεμάτοι φαγητάδικα, καφετέριες. Ένας τύπος προτίθεται να μας προσφέρει μαριχουάνα αν καθίσουμε στην καφετέρια που προμοτάρει! Κλασσικά οι πόρνες (όλες τους πολύ εντυπωσιακές) βρίσκονται σε κάθε γωνιά και σου πιάνουν την κουβέντα με κάθε ευκαιρία! Εντοπίζουμε βρώμικο όπου ο Ανδρέας μυείται στην εμπειρία του currywurst (το σιχαμερό νοστιμότατο γερμανικό βρώμικο λουκάνικο.. σαν τις πιττες στην ελλάδα). Εντοπίζουμε το Zappata στην υπέροχη κατάληψη της UB.
Ένα 5όροφο κτίριο γεμάτο γκράφιτι, το οποίο και την προηγούμενη φορά που το επισκέφτηκα με γέμισε δέος! Στον 3ο και 5ο όροφο υπάρχουν δύο αυτοσχέδια μπαρ ενώ στον τέταρτο μια τρελή αίθουσα τέχνης με έργα τέχνης από τους θαμώνες της κατάληψης! Το δέος το νιώθω γιατί μου φαίνεται πολύ γοητευτικό ότι υπάρχουν άνθρωποι που τα παρατούν όλα και αποφασίζουν ότι θα ζήσουν με δεκάδες άλλους άγνωστους και θα ζουν από τις δημιουργίες τους και δεν θα επιτρέψουν σε πολλά πράγματα να τους σκοτίσουν το κεφάλι!
Στο ισόγειο του κτιρίου υπάρχει το κλαμπ ζαπάτα! Αρκετά εναλλακτικό, γεμίζει και αδειάζει συνέχεια.. ο ντιτζέι ξεκινάει με μπριτ ποπ και συνεχίζει με πιο μπιτ καταστάσεις. Στο πίσω μέρος του ζαπάτα υπάρχει ανοιχτός χώρος γεμάτος άμμο και διάσπαρτα μικρά μπαράκια, ένα γήπεδο πινγκ πονγκ! Μου αρέσει τρελά να βολτάρω ανάμεσα σε άγνωστους, να τους χαζεύω, να τους βλέπω να διασκεδάζουν και να γελάνε. Βρίσκω και ένα πισί και μπαίνω ίντερνετ να τσεκάρω τελευταία νέα για τη συναυλία των Radiohead. Τσακ μπαμ κάνω και μια επίσκεψη στο κορνεράκι! Πέρασα παραπάνω από τέλεια!
Φεύγοντας τιμήσαμε ένα κινέζικο εξίσου βρώμικο!! Πήραμε το φαγητό σπίτι! Φάγαμε λαίμαργα στο σπίτι μας! Σίγουρα θα αποκοιμήθηκα χαμογελαστός εκείνο το βράδυ!
