1η Ημέρα

Φτάσαμε Βερολίνο, ω ναι φτάσαμε. 11.50 το βράδυ! Με τα χίλια ζόρια καταλάβαμε πως θα βγάλουμε εισιτήριο και που είναι το τρένο για το κέντρο! Η διαδρομή από το Schonefeldt μέχρι το κέντρο του Βερολίνου περνάει από όλο το ανατολικό Βερολίνο και η εναλλαγή στο background είναι απίστευτη! Η λιτή, γοητευτικά λιτή Ανατολική Γερμανία δίνει σιγά σιγά τη θέση της στην πλούσια ανεπτυγμένη δυτική κουλτούρα! Τι να λέμε. Το να βλέπεις τους τεράστιους δρόμους και τα ακόμη πιο τεράστια πεζοδρόμια με τα ελάχιστα αμάξια να περνάνε, σε κάνει να νιώθεις μια ηρεμία! Επιτέλους μια μεγάλη πόλη όπου μπορείς να αναπνεύσεις!

Φτάνουμε στο σταθμό του Τiergarten όπου είναι περίπου 20 λεπτά με τα πόδια από το ξενοδοχείο. Βλέπω τον ποταμό Spree, περπατώ στους δρόμους με τα τεράστια πεζοδρόμια και τα δένδρα αριστερά δεξιά, σχεδόν μόνος, με τον φίλο Ανδρέα και μου έρχεται να ουρλιάξω από τη χαρά μου! Αρχικά πηγαίνουμε λάθος, αλλά ρωτάμε δυο γερμανάκια που μας διαφώτισαν. Δύο κοινές γυναίκες μας βλέπουν που πηγαίνουμε πάνω κάτω και μας ρωτούν "But what is going with you handsome guys" με άριστη προφορά!
Φτάνουμε περπατώντας στο Adrema Hotel (στο οποίο γενικά θα βάλω ένα 8αράκι)! Δυσκολία στη συνενόηση στη ρεσεψιόν! Τα καταφέραμε όμως. Είμαστε στον 5ο όροφο, σε ένα δωμάτιο με απίστευτα αναπαυτικά κρεβάτια!

Λέμε, θα βγούμε, ούτως ή άλλως έχουμε κάτι λιγότερο από 72 ώρες στο βερολίνο! Βγαίνουμε και περπατάμε στους δρόμους στα τυφλά. Ρωτάμε ανθρώπους να μας πουν που υπάρχει κάποια παμπ! Θριαμβευτικά βρίσκουμε μια , αρκούντως παρακμιακή! Τι να πρωτοπεριγράψεις.. από την απίστευτα κατσαραμπουλέ διακόσμηση, την συγκλονιστική techno (οι 2 unlimited είχαν την τιμητική τους) μουσική, την κοπελίτσα που φιλιόταν με τρεις τους 40άρηδες τύπους που κατέβαζαν μπύρες και φορούσαν σανδάλια και κάλτσα ως το γόνατο.. τους δύο μαυρούκους που κατά διαστήματα γυρνούσαν και με έβλεπαν και μου έκαναν χορευτικές φιγούρες, τον 65άρη που έπαιζε φρουτάκια και δεν κατάφερνε τπτς;; αριστούργημα πραγματικά. Δοκίμασα μπύρα αλλά εν τα κατάφερα! 8αράκι άνετο!

Ο ανδρέας επιμένει να φάμε! Περπατάμε στη Βροχή. Φτάνουμε σε παρακμιακό βρώμικο, που το έχει ένας τουρκογερμανός! Μας ετοιμάζει επικό χάμπουργκερ το οποίο απολαύσαμε. Ο Ανδρέας άρχισε κάτι προσπάθειες να μιλήσει αγγλικά και να πει στον ιδιοκτήτη ότι είμαστε γείτονες έλληνες αλλά συνάντησε ξινίλα!

Ξημερώνει! 5 η ώρα είμαστε στα κρεβάτια μας! Υπέροχο το Βερολίνο!