Διηγήματα

Profile
Blog
Photos
Bookmarks
Options
- Edit profile
- Edit blog
- Advanced
- My Files
- Spy
Browse
- Home
- Forums
- Profile
- Clubs
- Blogs

Παρασκευή , 19 Αυγούστου 2005

Οι εξομολογήσεις της Κυρίας Ουρανίας

"Όταν γνώρισα τον άντρα μου, αυτός ήταν 24 και εγώ 12 και όταν αγαπηθήκαμε δεν ήξερα τίποτα από αυτά"

"Εγώ είχα 9 αδέρφια. Ήμουν, όμως, η μόνη κόρη, αλλά ο πατέρας μου, το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να μας τρέφει. Δεν μου έκαναν δώρα και στολίδια. Παιδιά, πήγα χτες, στη Μακρινίτσα και αγόρασα αυτό το βραχιόλι, αλλά τώρα που το βλέπω πάνω στο χέρι μου, δεν μου αρέσει.. Κόρη μου πάρε το εσύ να το φορέσεις, είναι πολύ πλουμιστό για την ηλικία μου.
-Ααχ σας ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν φοράω κοσμ..
-Μα δωρεάν σου το προσφέρω
-Να είστε καλά αλλά δεν το θέλω, δεν φοράω κοσμήματα
(στρέφοντας προς το αγόρι και κοιτώντας τον με νόημα)
-Κορόιδο δεν είναι;
-....
-Όταν μεγαλώσεις, κόρη μου, θα πρέπει να βρεις κάποιον άνδρα που να έχει λεφτά και να σ αγαπάει. Έτσι θα σου αγοράζει κοσμήματα.
-Μα δεν μου αρέσουν τα κοσμήματα."

Άλλες εποχές, άλλα ήθη, υποθέτω..

"Ήταν απόκριες και ο Νιόνιος (που ήταν τσαγκάρης) μου λέει:
-Ουρανία, έχω μια ιδέα!!
-Τι βλακεία θα μου πεις πάλι; (του έλεγα συχνά τέτοια αν και 12 χρόνια μικρότερη του)
-Κάτσε να ακούσεις πρώτα ντε. Σκέφτομαι να νοικιάσουμε στολές για τις απόκριες.

Τότε υπήρχαν πολύ όμορφες στολές και μάσκες περίτεχνες. Καθότι τσαγκάρης μου έφτιαξε και δύο παπούτσια όμορφα, με τακούνια. Όταν πήγαμε στο χοροδιδασκαλείο, όπου γίνόταν ο χορός, εγώ ήμουν η πιό όμορφη του χορού. "Ωωω, ο Νιόνιος ήρθε με άλλη φιλενάδα" ακούστηκε από διάφορες μεριές. Τότε κατάλαβα ότι είχε και άλλες φιλενάδες ο κοπρίτης. Μόλις μπήκαμε μέσα , μια κοπέλα τον άρπαξε από το χέρι και του ζήτησε να χορέψουν. Αυτός σηκώθηκε. Εγώ κοιτούσα έκπληκτη. "Έτσι είσαι;", σκέφτηκα. Σηκώνομαι και φεύγω, ενώ αυτός χαριεντιζόταν με την κοπελίτσα. Κρύφτηκα πιο πέρα να δω τι θα γίνει. Μόλις το αντιλήφθηκε τα έβαλε μαζί της:

-Αει μωρέ φύγε, άσε με, παράτησα το κορίτσι μου και αυτή είναι κοπέλα από σπίτι.
-Γιατί εγώ δεν είμαι κοπέλα από σπίτι;
-Εσύ είσαι κοπέλα από άλλο "σπίτι".

Έψαχνε να με βρει, αλλά εγώ πεισμωμένη, δεν εμφανιζόμουν. Άρχισε να σφυράει με τον συνθηματικό τρόπο που μόνο εμείς ξέραμε. Τίποτα εγώ. Πείσμωσα παραπάνω και πήρα το δρόμο για το σπίτι. Ήρθε και αυτός κάτω από το σπίτι μου και άρχιζε να φωνάζει:

-Έβγα έξω βρε Ουρανίτσα μου
-Μπα, δεν χρειάζεται, καλή είναι και η κοπέλα που χόρευες μαζί της, τι να με κάνεις εμένα.
-Βρεε δεν είσαι το ίδιο εσύ.

Τότε ακόμη δεν μπορούσα να καταλάβω ότι ο Νιόνιος είχε σχέσεις με πολλές κοπέλες, με "ελεύθερους κανόνες".

-Νιόνιο αν θες να έρχομαι μαζί σου, δεν θα με ξαναφήσεις μόνη μου, διαφορετικά δεν θα ξαναέρθω μαζί σου.
-Βρε τι δαιμόνιο είσαι εσύ, τι θα γίνει όταν μεγαλώσεις;"

Η κυρία Ουρανία μιλούσε με τόση ελαφρότητα για τις απάτες του Νιόνιου, αλλά και με τόση νοσταλγία για το παρελθόν.

"Πάντα κατάφερνε να κάνει ότι θέλει. Συνέχεια είχε πολλές φιλενάδες εκτός από μένα. Αλλά εγώ ήμουν γυναικάρα, καπάτσα και δεν τον άφησα σε καμία. Τελικά τον κατάφερα"

Η κυρία Ουρανία, είναι μια γιαγιά 90 χρονών που συνάντησα στη Μακρινίτσα. Είχε έρθει για διακοπές μόνη της, αλλά η μοναξιά της, την έκανε να χαρεί πολύ που μας βρήκε και η κουβέντα της δεν είχε σταματημό. Θα μπορούσα να την ακούω να μιλάει για μέρες.. είχε τόσα να πει, και τόσους λίγους να την ακούσουν. Ήθελε να πάει Πορταρία, να βρει φαγητό καλό για το μεσημέρι, γιατί στην Μακρινίτσα είχε παράπονο από αυτόν που της μαγείρευε. Ήθελε να πάει με τα πόδια (απόσταση περίπου 40 λεπτά, σχεδόν μια ώρα, για εκείνην που πήγαινε αργά). Αλλά ήξερε ότι μάλλον δεν θα τα κατάφερνε και θα γυρνούσε πίσω. Χάρηκε λοιπόν πολύ όταν της εξήγησα ότι μπορεί να πάει με λεωφορείο. Να είναι καλά και να συνεχίσει να αγαπά τη ζωή και να έχει τέτοια διαύγεια πνεύματος.

Σχόλια (3)
Αρχείο

Τετάρτη , 25 Μαϊου 2005

Η ταχυδρομική επιταγή

Πάω στο εργαστήριο μετά από μια συναρπαστική εμπειρία στο ταχυδρομείο.. Η ιστορία αρχίζει κάπως έτσι..

Παρασκευή 20/5 πρωί. Τηλέφωνο από την TELLAS, χρωστάμε 2 λογαριασμούς συνολικής αξίας 128.79 ευρώ.. Μου δίνει τα στοιχεία και μου λέει ότι μέχρι τις 25/5 θα πρέπει να πληρώσω αλλιώωως.. το αλλιώς δεν το συζητήσαμε.. αλλά υποθέτω ότι ήταν κάτι πολύ κακό αυτό που θα μας συνέβαινε..

25/5 1.30 το μεσημέρι, τελευταία στιγμή πριν κλείσει το ταχυδρομείο.. Το άγχος τρελό, τόσα χρήματα, και πρώτη φορά στέλνω ταχ. επιταγή. Ο θεός βοηθός και οι καλές υπαλλήλοι που θα με βοηθήσουν.. Αμ δε.. έτοιμη να εκραγεί μου λέει τι πρέπει να συμπληρώσω.. και εγώ την διάλεξα επειδή ήταν νεώτερη.. τα χείλια της στο άκρα έτειναν προς τα κάτω λόγω της λιακαδιαστής (sic) διάθεσής της. Εγώ ευγενέστατος, "γειά σας, παρακαλώ μπορείτε να με ενημερώσετε μπλα μπλα.." μου πετάει ένα χαρτί και μου "λέει συμπλήρωσε εδώ πέρα.." "εχμ γκουχ ένα στυλοο μήπως μπορείτε να μου δανείσετε.." σιωπή, εμφάνιση ενός στυλό κοπάνημα στο γραφείο για να αποφύγει την βρισιά που ερχόταν στο στόμα.. τον πέρνω με φόβο όσο πιο γρήγορα μπορώ και πάω και συμπληρώνω.. πάω να τις το δώσω μου λέει "ξέρετε μπορείτε να πάτε στην άλλη υπάλληλο", μάλλον δεν με ήθελε, πάω στην άλλη υπάλληλο, την ακούω να λέει "θέλω το στυλόοο μου" και για πρώτη φορά ένα σατανικό χαμόγελο εμφανίζεται στο στόμα της, μιμχιχμι της το δίνω (σχεδόν της τον πέταξα από απόσταση) γρήγορα και φεύγω μακριά.. Η άλλη γλυκύτατη γιαγιάκα μου εξηγεί με αγάπη, τα πουλάκια άρχισαν να κελαηδούν στον ουρανό, ένας αέρας δροσιάς με κατέκλυσε, το άγχος μου έφυγε.. την ρωτώ 5η φορά, αν τα έκανα όλα σωστά και αφού βεβαίωθηκα πήγα να φύγω..

Παρένθεση: Η άλλη η ηλίθια από την τελλάς τι μου έδωσε το αριθμό του λογαριασμού αφού ούτως ή άλλως θα έστελνα την ταχυδρομική στη διεύθυνση που μου έδωσε;;; τελικά τον κότσαρα και αυτόν κάπου από πίσω.. ελπίζω να μην έκανα καμία γκάφα..

_________________

Αν αυτό το blog το έγραφε ο seekerwh θα έλεγε:

Παρασκευή 20/5 6 το πρωί. Τηλέφωνο από την TELLAS, χρωστάμε 7 λογαριασμούς συνολικής αξίας 1832.79 ευρώ.. "φακ" σκέφτομαι.. Αν δεν πλήρωνα αυτό το ποσό ως τις 25/5 στις 13.30 θα έστελναν πληρωμένους δολοφόνους να με βγάλουν από τη μέση..

25/5 13.29: Αφού το λεωφορείο τρακάρισε, και το επόμενο λεωφορείο που πήρα έπεσε θύμα λεωφορειοπειρατίας, η οποία έληξε στις 13.24 κατάφερα να φτάσω στο ταχυδρομείο. Το άγχος τρελό.. αναγκάστηκα να πουλήσω το κορμί μου 100 φορές τα τελευταία 5 εικοσιτετράωρα για να μαζέψω τα χρήματα.. Πρώτη φορά στέλνω ταχυδρομική επιταγή, δεν πρέπει να κάνω λάθος.. Η Ρωσίδα υπάλληλος με την υπόψία κερατακιών πάνω στο κεφάλη και με την μυτερή ουρά, και το κόκκινο γεμάτο μίσος πρόσωπο της φαίνεται να είανι πράκτορας της KGB που με κυνηγούν για να μου αποσπάσουν το μυστικό για την κλωνοποίηση.. "Φακ εγκέν, δεν πρόκειται να τους το δώσω όσο και να με βασανίσουν, είναι απάνθρωπο να σκοτώνονται κυτταρά στο στάδιο των εκατό κάτι κυττάρων, ας με σκοτώσουν καλύτερα ή ας μου κόψουν το συκώτι, μετά θα βάλω ένα μόσχευμα από τέτοια κυτταράκια και θα γίνω καλά"

Μου λέει: "για να στείλω αυτή τη ταχυδρομική επιταγή πρέπει να μου πεις το μυστικόο αλλιώς δεν κάνω τπτ".. άγχος και κρύος ιδρώτας.. σκέφτομαι "Ο θεός βοηθός και οι άλλες καλές υπαλλήλοι που θα με βοηθήσουν.."" Αμ δε.. γυρνάω και τι να δω οι άλλες υπάλληλοι έχουν όλες ουρά δεινοσαύρου, όντας κλώνοι χίμαιρας ανθρώπου δεινόσαυρου που είχα φτιάξει προχτες, και τα είχα αμολύσει στην πιάτσα.. "ΦΑΚ, γίνεται όλο και χειρότερο" θα πάρω την κατάσταση στα χέρια μου.. αρπάζω ένα στύλο και μια ταχ. επιταγή που βλέπω πρόχειρη.. γράφω 1832 ευρώ.. η ρωσσίδα φωνάζει σε έξαλλη κατάσταση "Θέεελω το στυλόοο μου". Αμ δε!! Τρέχωω γρήγοραα συμπληρώνοντας τα στοιχεία. Τα mutants τσατισμένα με τα πειράματα που έκανα πάνω τους με κυνηγούν.. βλέπω έξω το αμάξιι που θα στείλει τις ταχυδρομικές να ξεκινάει να φύγει.. με ένα άλμα, ενώ παράλληλα έβγαλα ένα τσιγάρο από το πακέτο το τίναξα στον αέρα και αυτό προσγειώθηκε στο στόμα μου (έχω χαλάσει περίπου 20 πακέτα για να το μάθω αυτό), με ένα άλμα λοιπόν, πέφτω στην οροφή του αμαξιού, και μέσα από το παράθυρο ρίχνω την συμπληρωμένη επιταγή στην κούτα.. ευτυχώς δεν με πήραν είδηση, γιατί παίζει να ήταν του FBI. από πίσω έβλεπα τα Mutants να ξεμακραίνουν.. κατεβαίνω από την οροφή με ένα σάλτο με τέσσερις περιστροφές στον αέρα (λάτρευα να το κάνω αυτό ακούγοντας παράλληλα εκείνη τη σονατίνα ή κάποιες σπάνιες δισκευές του νοσφεράτου για jazz).. και κρύβομαι σε μια γωνιά.. σκέφτομαι: "ΦΑΚ ζήτησαν 1832.79 ευρώ... τι βλάκας.. έδωσα μόνο 1832 ευρώ.. ξόφλησα..."

αν δείτε αυτές τις γραμμές στο blog του comfi, σημαίνει ότι δεν τα έχω καταφερει και ότι αυτή τη στιγμή δεν ζω, ότι με έβγαλαν από τη μέση οι λυσσασμένοι κομμάντος της ΤΕΛΛΑΣ..

..δάκρυ αναμεμιγμένο με μίξα κυλάει από το πρόσωπο αλά blair witch project..

Σχόλια (0)
Αρχείο

Τρίτη , 05 Απριλίου 2005

H κολωφωτιά και η παντόφλα!

Καθόμουν σε μια γωνιά του μπάνιου με αγωνία. Θα την έβγαζα τη νύχτα; Τα υγρά του σώματός μου είχαν παγώσει. Συνέχιζα για μια ακόμη νύχτα να μην κοιμάμαι.. Ήμουν όσο πιο γωνιακά γινόταν για να μην τραβώ την προσοχή κανενός. Δεν ήθελα να με βάλουν στο μάτι.. Ξαφνικά ο γύρω χώρος σκοτείνιασε από μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ σκια..

Τρόμος! Κουνήθηκαα λίγο πήγα ακόμη πιο μέσα για να κρυφτώ. Η σκιά κινούταν με γοργά βήματα ώσπου σταμάτησε εστιάζοντας πάνω μου. Μια τεράστια παντόφλα έπεσε στην κεφάλα μου και με έκανε ένα μίγμα κερατίνης και σωματικών υγρών. Καταραμένη παντόφλα. Η ψυχή μου πέταξε και πήγε στον Comfi και τώρα γράφει την ιστορία μου.!

______________

Τιιιι Σπέγγος και αηδίες. Tsitsimis και πάλι Tsitsimis. Λευτέρη αν με ξανααπειλήσεις με πυρηνική βόμβα θα φέρω το Ραμόν

Σχόλια (0)
Αρχείο

Comfortably-numb

ΦΑ# ο Φιόγκος