Δεν σας στέλνω ευχές, έχετε ακούσει χιλιάδες τις τελευταίες 3, 4 μέρες, εγώ έχω διαβάσει και έχω ακούσει χιλιάδες, επίσης, τις τελευταίες μέρες, οπότε ας τις αφήσουμε! Αφού σας βομβαρδίσω με εναλλακτικά links για τον απάνθρωπο τρέχοντα παραλογισμό στα κατεχόμενα, αλλά και με πιο mainstream (που προξενούν το λιγότερο, την ανάγκη να χτυπήσουμε το κεφάλι μας στον τοίχο) θα έρθω σε κάτι πιο ελαφρύ.
Το MSN μου είναι πλούσιο σε επαφές, φίλους, μισοάγνωστους, άγνωστους, γνωστούς, συνεργάτες κλπ κλπ! Θα σας μεταφέρω μερικές από τις signatures τους, με διάθεση χιουμοριστική και χωρίς πρόθεση να προσβάλω κανέναν:
Oι Rolling Stones μετά τον θάνατο του Brian Jones δεν θα ήταν ποτέ πια οι ίδιοι. Αυτό όμως δεν τους εμπόδισε στα 1973 να φορτώσουν στις αποσκευές του Goat Head Soups ένα διαμάντι που λεγόταν Angie. Τα λάγνα χείλη του Mick τραγουδούν τον έρωτα του προς την Angela, γυναίκα, τότε, του David Bowie (κάτι που έχει αρνηθεί αρκετές φορές αργότερα) ενώ ο Keith δείχνει ότι εκτός από μεγάλος κιθαρίστας, εκτός από κωλόφαρδός ήταν και ωραίο πιπίνι στα νιάτα του.<
Και μια που αναφέραμε τους Stones, ποιοί είναι το αντίπαλο δέος; οι Beatles. Δύσκολο να διαλέξεις μια Beatles μπαλάντα. Κατέληξα στο Let It Be του 1970! Βλέποντας όλα τα σκαθάρια μαζί σε ένα μικρό δωμάτιο (τσουπ να και η Yoko), κάπου στα 1970, την περίεργη χημεία είναι δύσκολο να μην τη νιώσεις.
Ο David Bowie ήταν μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες που ξεπετάχτηκαν από το ποπ/ροκ όργιο των 60ς. Η γοητευτική του περσόνα, οι πάμπολοι χαρακτήρες τους οποίους ενσάρκωσε (θυμάστε τον Ziggy Stardust;) δύσκολα μπορούν να αποτυπωθούν μόνο σε ένα τραγούδι, εκτός αν αυτό το τραγούδι ονομάζεται Wild is the Wind (1975).
Ο χρόνος στάθηκε γενναιόδωρος μαζί του! Δείτε τον στα 1999 και δείξτε μου μια γυναίκα που δεν θα γοητευόταν από τον Λευκό Δούκα.
Όταν μιλάμε για ροκ μπαλάντες δεν γίνεται να μην πάει ο νους μας στους Scorpions (που μετά τα πρώτα 80ς δεν χαίρουν και μεγάλης εκτίμησης από εμένα, αλλά αυτό δεν έχει κάποια σημασία). Όταν εφευρέθηκε ο όρος μεταλλική μπαλάντα, πιθανόν να μην υπήρχε πιο χαρακτηριστική περιγραφή από το Still Loving You. Ειδού ένα βίντεο που αποτυπώνει όλη την 80ς μεταλλική κιτσαρία (οκ δεν μπορώ να πω ότι δεν με αγγίζει) μιας μπάντας που αγαπήθηκε δυνατά.
Οι Guns N Roses αποτέλεσαν την τελευταία μεγάλη Hard Rock μπάντα που ταρακούνησε, συγκίνησε και ας βρισκόμαστε πια στα 90ς! O Axl, ο Slash και η παρέα του με τα Use your Illusion I και ΙΙ έφτασαν σε απίστευτα ύψη. Από την συναυλία τους, του 1992 στην Αργεντινή, το πανέμορφο November Rain.
Σήμερις έπεσε το μάτι μου σε ένα βίντεο που ανέβασε ο KostasFc με τους Eagles να παίζουν το Hotel California σε μια ακουστική βερσιόν!
Σκέφτηκα λοιπόν ότι θα ήταν ενδιαφέρον να μαζέψω μερικές από τις ιστορικότερες ροκ μπαλάντες σε εκτελέσεις υπέροχες..
Ξεκινώ λοιπόν με πρώτο το Hotel California.. σε μια εκτέλεση του 1975 (ο όγκος της υπέροχης ηλεκτρικής κιθάρας ενός από τα πιο γνωστά ροκ σόλο στην ιστορία εν μπορεί παρά να σε κάνει να ανατριχιάσεις -η ακουστική άποψη του προχτες υστερεί σημαντικά-).
Ένα κλικ πιο κάτω και 29 χρόνια μετά (γιατί είμαστε και time maniacs), το 2004 οι Eagles βρίσκονται στην Αυστραλία για λάιβ συγκλονιστικό.. οι ηλεκτρικές δισολίες είναι ακόμη συναρπαστικές αλλά κάπως γερασμένες
Oι Led Zeppelin εν έτει ..μισό να δω, αχ ρε πως τα ξέχασα εγώ όλα αυτά.. 1971 το Led Zeppelin ταρακουνά την οικουμένη που ψάχνει τους νέους τις ροκ ήρωες! Οι Led Zeppelin τα κατάφεραν πολύ καλά σε αυτό το ρόλο. Στα 1973 στο Madison Square Garden οι Led Zeppelin μπροστά σε ένα ενθουσιασμένο κοινό δίνουν μια αξέχαστη live εκτέλεση του εν λόγω τραγουδιού με διαθέσεις αυτοσχεδιαστικές!
Κλείνουμε τα μάτια και ανοίγοντάς τα φτάνουμε στο 2007. Το reunion για μια και μοναδική συναυλία στο O2 Arena του Λονδίνου. Ο Page κρατάει την δίταστη κιθάρα, τα μαλλιά του Plant είναι ακόμη μακριά και πλούσια αλλά εμφανώς πιο γερασμένα.
Όταν πρωτοέφτασε στα χέρια μου μια κασσέτα με ροκ μπαλάντες, το τραγούδι που αμέσως μου έκανε εντύπωση ήταν το Soldier of Fortune. Τότε με το απλοϊκό μυαλό μου, η εικόνα που είχα σχηματίσει ήταν ότι υπήρχαν δύο σημαντικά συγκροτήματα. Οι Zeppelin που ήταν πρώτοι και οι Purple που μάταια προσπαθούσαν να τους παρακολουθήσουν.Το αφιέρωμά μου τείνει προς την αποτυχία αν σκεφτούμε ότι δεν κατάφερα πουθενά να βρω μια αξιοπρεπή βιντεοσκόπηση του Soldier of Fortune! Οπότε θα μείνετε με την απορία πως μοιάζει ο νιάνιαρος Coverdale να το τραγουδάει παθιάρικα και βιρτουόζος Ritchie Blackmore μέσα στο άσπρα του γυαλιστά κολάν με τα τεράστια ντεκολτέ να παίζει ένα ακόμη σόλο που βρήκε το δρόμο για την αιωνιότητα.
Ας αφήσουμε λίγο τα hard rock και ας τιμήσουμε τον γέρο Bob Dylan που παρέα με την Emmyloy Harris τραγούδησε το One more cup of Coffee! H χαρακτηριστική του χροιά και οι διφωνίες που έκανε με την Harris εν θα ξεχαστούν εύκολα.. ειδού μια λάιβ βιντεοσκόπηση του 1975:
Βρήκα ένα σάιτ (το οποίο δεν είναι δικό μου, για να μη νομίζετε ότι κάνω και διαφήμιση)! Αυτό σου επιτρέπει να κάνεις τις φώτος σου να μοιάζουν με καρτούν.
Το σάιτ λέγεται BeFunky. Χρειάζεται να γίνεται μέλη για να το χρησιμοποιήσετε αλλά το καλό είναι ότι δεν χρειάζεται να εγκαταστήσετε τίποτα στον υπολογιστή σας. Τα πάντα γίνονται online και εύκολα.
Δείτε πως μια φωτογραφία μου έγινε καρτούν:
ΠΡΙΝ (ιδιαίτερη προσοχή στην τριχούλα που ξεπροβάλλει από το στέρνο, είμεθα και πολύ μπρουτάλ γμτι μ γμ):
META:
Πειραματιστείτε, για να φτάσετε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.. πάντως για κάποιον που θα ήθελε να κάνει το δικό του κομικ- ο - διήγημα, και δεν ξέρει να σκιτσάρει, είναι γαμάτο.. θα είναι κάτι μεταξύ βιβλίου, φωτογραφίας, κόμικ και δεν ξέρω τι άλλο.
Λοιπόν, είμαι blogger εδώ και 3 χρόνια και είναι η πρώτη φορά που ένιωσα τι πάει να πει "ΠΡΟΣΟΧΗ όταν γράφεις blog". To blog λοιπόν είναι κάτι προσβάσιμο σε όποιον έχει πρόσβαση στο internet. Εκτός αν έχεις ειδικές ρυθμίσεις, οφείλεις να έχεις στην άκρη του μυαλού σου, ότι δεν μπορείς να γράψεις ότι σου κατέβει στην κεφάλα, για κάποιον, ή για κάτι, αν δεν θες αυτός ο κάποιος να το διαβάσει.
Γιατί ακόμη και αν πιστεύεις ότι δεν πρόκειται να ξεθάψει τα κειμενάκια σου αυτός ο κάποιος, υπάρχει ένα διαόλιο, που λέγεται google, που μπορεί να σε βγάλει από την αφάνεια και να σε βάλει στην πρώτη του σελίδα και εφόσον αυτό που γράφεις αφορά αυτόν στον οποίον καταφέρεσαι, αυτός να το διαβάσει και να σε αποκαλύψει!
Πριν αρκετούς μήνες ήμουν και εγώ στρατιώτης. Έγραψα, λοιπόν 10 ποστ στα οποία σατιρίζω τα ευτράπελα του στρατού. Μάλιστα ξέφυγα τόσοο πολύ που άρχισα να αναφέρομαι σε ονόματα, κάτι που ξεπερνάει τα όρια του θεμιτού σε ότι αφορά το bloggin. Αλλά λέω.. σιγά μωρέε ποιόοος θα τα διαβάσει, πόσο μάλλον κανείς άμεσα ενδιαφερόμενος.
Τελείωσα το στρατό και σήμερις επισκέφτηκα το λοχαγό μου (και γιατρό μου/αλλεργιολόγο) για να μου γραψει κάποια φάρμακα.. όταν μου έδειξε την πρώτη σελίδα στο google στα αποτελεέσματα της αναζήτησης "96 ΤΥΕΘ" και στην 6η θέση ήταν ένα δικό μου ποστ. 96 ΤΥΕΘ είναι η μονάδα που υπηρέτησα. Και την ανέφερα στο συγκεκριμένο ποστ δύο φορές.. αυτό αρκούσε για να ανεβεί το άρθρο μου στην πρώτη σελίδα για την συγκεκριμένη αναζήτηση..
Έλα όμως που μερικοί περίεργοι ΕΠ.ΟΠ έψαξαν το συγκεκριμένο keyword (96 TYEΘ) και τσουπ βρήκαν το άρθρο, στο οποίο ο μπιου δεν παρέλειψα να βάλω φωτογραφία μου, για να μην αφήσω καμίιια αμφιβολία για το ποιός είμαι. Στο 96 ΤΥΕΘ, εν αγνοία μου έγινε χαμός,. Όλοι οι ΕΠ.ΟΠ ξεσηκώθηκαν, διαμαρτύρονταν στον διοικήτη, και ευτυχώς οι ανώτερα ιστάμενοι με υπερασπιστηκαν. Η αλήθεια έιναι ότι το ποστ δεν έγραφε ακρότητες, ούτε ψευτιές, αλλά έγινε και μια αναφορά στα λεγόμενα (επίσης αληθινά) μιας ΕΠ.ΟΠ και στο όνομα της, που προκάλεσε στην συγκεκριμένη, μεγαλύτερη αγανάκτηση.. τέσπα, υποθέτω αν δεν με υποστήριζαν οι ανώτεροι, θα είχα προβλήματα, ή τέσπα χαζομπελάδες.
Αυτολογοκρίθηκα αμέσως, έσβησα όλες τις ονομαστικές αναφορές, αλλά την ουσία των ευτράπελων δεν την πείραξα, θέλω να πιστεύω. Και νομίζω ότι έτσι πρέπει.. η ονομαστική αναφορά σε κάποιον και μάλιστα όχι φίλο σου, ίσως πρέπει να γίνεται, μόνο έπειτα από δική του άδεια. Η ελευθερία μας σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου.
Αυτά τα ολίγα, προς ενημέρωση, γιατί μερικές φορές δεν μπορούμε να φανταστούμε σε τι μπελάδες μπορούμε να μπούμε, χωρίς καν να το υποπτευθούμε.
ΥΓ: Λοιπόν είναι απίστευτο πόσο εύκολα μπορείς να κάνεις ranking για ελληνικά Keywords, χωρίς καν να το επιδιώξεις.. αυτό για τους επίδοξους έλληνες seo masters (seo=search engine optimization)..
Τα βήματα για να πετύχετε μια αξιόλογη ουρά σύμφωνα με τα ελληνικά πρότυπα;
- Κάθεστε πίσω και πλάι από τον μπροστινό σας..
- Κάνετε δύο τσάτσικα μικρά βηματάκια.. και πλασάρεστε δίπλα του, κοιτώντας πάντα μπροστά και αψηφώντας το απορημένο-ενοχλημένο βλέμμα του. Αν μάλιστα έχετε και κινητό πέρνετε το bonus ότι μπορείτε να κάνετε ότι μιλάτε εκεί οπότε αποφεύγετε π πιθανά ανεκδιήγητα μέλη της ουράς οι οποίοι έχουν το θράσσος να σας ζητήσουν το λόγο για την καθόλα τίμια και τιμημένη προσπάθειά σας.
- Άλλο μισό μικροβηματάκι και βρίσκεστε μια ανάσα μπροστά του.
- Σε αυτό το βήμα χρειάζεται να έχετε μεγάλες πλάτες..τεντώνετε την πλάτη σας όσο περισσότερο μπορείτε.. αν ο πρώην μπροστινος σας και νυν σχεδόν πισινός σας, τολμήσει να σας τζαρτζάρει σπρώχνοντας ελαφρώς, δεν μασάτε, συνεχίζετε να φουσκώνετε τις πλάτες σας, μέχρι ο νυν σχεδόν πισινός και πρώην μπροστινός, να γίνει νυν απόλυτα πισινός. Έτσι έχετε καταφέρει να κερδίσετε μια θέση και παράλληλα να οδηγήσετε στην διάσπαση της απόλυτα ευθείας σειράς.
Να σας διευκρινίσουμε ότι όμως η δημιουργία μιας αξιόλογης ελληνικής ουράς, δεν μπορεί να λάβει χώρα παρα μόνο έπειτα από συνεργασία.. έτσι πρέπει αρκετοί από εσάς να προσπαθήσετε, με τον παραπάνω τρόπο και με μερικούς ακόμη.. όπως...
- Βλέπετε μια ουρά 10 ατομών.. ωστόσο ο χώρος , πχ, όπου πληρώνετε το λογαριασμό σας, έχει περιθώριο να δεχτεί παραπάνω από ένα άτομο μπροστά από τον υπάλληλο που εξυπηρετεί. Με άνεση, μπριο και χαλαρότητα, ξεπερνάτε τους 10 και πηγαίνετε και κάθεστε δίπλα στον πρώτο.. αν αυτό συμβεί... έχετε θέσει γερά θεμέλια για να φτιάξετε μια υπέροχη ελληνική ουρά.. αυτοί που κάθονται στην ουρά εκνευρίζονται, τελείως αναίτια.. και μερικοί αποσκίζονται από την ουρά και είτε δημιουργούν μια άλλη, σε κάθετη διάταξη,είτε μια άλλη παράλληλη, είτε μπαίνουν στην ουρά που σχημάτισε ο θαρραλέος πρωτοπόρος. Οι επόμενοι που θα έρθουν θα αντικρίσουν 4 υποουρές και είτε θα ενταχθούν σε κάποια από αυτές, είτε θα σηκώσουν το μπαϊράκι τους..
και έτσι δημιουργείται αυτό το αριστούργημα που μόλις σας περιγράφηκε ιδιαίτερα γλαφυρά από την παραπάνω φώτο...
Επειδή ο Μίμιζ είναι προσωπικότητα συγκλονιστική, και επειδή δεν γράφει μπλογκ, υπάρχουν μαργαριτάρια που δεν πρέπει να χάνονται έτσι, να ξεχνιούνται και να λησμονιούνται.
Ο μίμιζ, για παράδειγμα, στην Τρίτη δημοτικού όταν είχε το πρώτο τεστ της ζωής του, όταν τους έβαλε το τεστ η μαμά μου που ήταν δασκάλα του, έβλεπε την ερώτηση και άνοιγε το βιβλίο να δει την απάντηση, γιατί νόμιζε ότι έτσι είναι τα τεστ. μετά ρωτούσε δεξιά και αριστερά, απορημένος, γιατί δυσκολεύτηκαν οι υπόλοιποι να απαντήσουν.
O Μίμιζ προχτές είδε στο όνειρο του ότι είχε γεμίσει η πόλη χελώνες και υπήρχε και μια τεράστια χελώνα που έτρεχε προς εκείνον η οποία όμως (προσέξτε τη λεπτομέρεια), κρατούσε ένα καλαθι στο ένα χέρι και πήγαινε με τα άλλα 3. Το θέαμα ήταν αστείο.
Και προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας για την κατάσταση αφασίας αυτού του τύπου δείτε αυτό:
To Βερολίνο είναι πιο φτηνό στα είδη φούρνου, στον καφέ, στο ποτό. Το Βερολίνο είναι πιο ακριβό στο νερό. Το Βερολίνο έχει ιερόδουλες (not international word) στο πιο πολυσύχναστο δρόμο. Στο Βερολίνο οι άνθρωποι είναι χαμογελαστοί και ευγενικοί. Στο Βερολίνο οι άνθρωποι είναι κάπως ψυχροί. Στο Βερολίνο έχει τον ποταμό Spree. Στο Βερολίνο έχει τον καλύτερο φούρνο του κόσμου. Το Βερολίνο έχει πολύ μπερδεψιάρικα μετρό. Στο Βερολίνο βγάζουν ήχους με πολλά φωνήεντα - ιδίως οι φουρνάρισες. Στο Βερολίνο πολλά πράγματα είναι μεγάλα.. οι δρόμοι, οι πλατείες, οι εστίες πράσινου, οι πεζόδρομοι.
Σας έπρηξα με το Βερολίνο, αλλά ενίοτε το Blog χρησιμεύει σαν Log. Άντε καλά να είμαστε εμείς στην Ελλάδα μας και το Βερολίνο εκεί που είναι. Το Βερολίνο που λέ... ΣΚΑΣΕ ΠΙΑ!
Μέρα εθνικής εορτής η σημερινή, μέρα ανύψωση του φρονήματος του εθνικού, τριαλαλούμ παρέλαση, ψαράκι, ταινίες για το 1821 (Δανδουλάκη, Πολίτης, Παπαμιχαήλ, Καρέζη).
Αν τα πιάσουμε ένα, ένα όλα αυτά, τίποτα δεν μου θυμίζει την 25η Μαρτίου όπως τη ζούσα μικρός. Όπως τίποτα δεν μου θύμισε την Καθαρά Δευτέρα όπως τη ζούσα μικρός.
Δεν λέω ότι αυτό είναι κακό, αλλά μου κάνει μεγάλη εντύπωση. Οι γιορτές, όπως και να το κάνουμε, αν και δεν σημαίνουν απαραίτητα κάτι ιδιαίτερο, βοηθούν λίγο να σπάσει η μονοτονία. Αλλά αν φτάσεις στο σημείο να περιμένεις τις γιορτές να σπάσεις τη μονοτονία, δεν είναι καλό. Τι λέτε και εσείς;
Σήμερα είπαμε να πιάσουμε την 25η Μαρτίου από τα μαλλιά διότι θέλουμε να νιώσουμε το feeling της γιορτής. Θα πάμε λοιπόν Κρήνη και θα δημιουργηθεί μεγάλος χαμός.
Σας ενημερώνω, επίσης ότι το άλλο Σαβ/κο ορδές βαρβάρων (θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος), κατεβαίνουν στις Αθήνες και ετοιμάζεται ζούπερ ντούπερ μήτινγκ. Μέσα στιςπροϋποθέσεις για να συμμετάσχετε σε αυτό, είναι ότι δεν θα πιείτε σταγόνα αλκοόλ για να συμπαρασταθείτε στο γράφοντα.
Δευτέρα, στις 20.00 κάνει πρεμιέρα η εκπομπή μου στο ραδιόφωνο του RockaRolla. Τίτλος εκπομπής "Μετά τη Βέρα και πριν το Παρά 5". Νέα από τις αγαπημένες σειρές, καυτά μουσικά νέα και όχι μόνο, περισσότερες ανακοινώσεις για το μήτινγκ, και μουσική που κινείται σε ροκ ποπ αλτέρνατιβ πανκ τσιλ άουτ ελέκτρο μονοπάτια.
Οι Blogger μας έφτασαν αισίως τους 224. Ρίξτε μια ματιά στη σελίδα των Blogs
Αυτά, πάνω κάτω!
Α, πέσανε και οι τρανσαμινάσες (και ακολούθησε πανηγυρισμός) !
Και επειδή αν μιλήσω γι αυτή την ταινία, καθώς και για τις τελευταίες προτάσεις του Λευτέρη, θα πω κακιές κουβέντες, αποφάσισα τελικά να μην την σχολιάσω.
Άντε Καλημέρες.. και σας συστήνω ανεπιφύλακτα το "Εις Υγείαν των Δράκων".. αν θέλετε να τελειώσετε ένα βιβλίο 200 σελίδων σε 7,5 χρόνια!
Salut
Y.Γ. Μόλις βρήκα γιατί σε ηχογραφήσεις 2 χρόνων στα σημεία που φούντωνε η μουσική μου, ακουγόταν θόρυβος!! Που να πάρει το καλό, να πάρει.. τούτα που ετοιμάζω τώρα, φτου και από την αρχή ηχογράφηση!!! Άντε καλό κουράγιοοο Μυρτώ
