Σαββάτο , 15 Νοεμβρίου 2008
Το λαγοπόδαρο
Σήμερα αποφάσισα να γράψω ξανά στο παλιό στιλ. Δηλαδή θα προσπαθήσω να απέχω από σύνθετους προβληματισμούς, και θα συνεχίσω με ένα απλό ηλεκτροδημοσιευόμενο ημερολόγιο (όσο να το πεις είναι αδόκιμος ο όρος). ’λλωστε αν θέλω να γράφω βαρύγδουπους προβληματισμούς, μάλλον θα πρέπει να το κάνω σε άλλο site.
Φεύγω, κύριοι (και κυρίες, δεν είμεθα φαλλοκράτες εμείς). Μετά κόπων και βασάνων, έπεισα δύο κολλητούς να βρούμε έναν τρίτο σε έναν άλλο τόπο, σ' άλλη γη, σ' άλλα μέρη. Ναι, εγώ είμαι ο τέταρτος. Κάνοντας υπολογισμούς επί υπολογισμών, σκεπτόμενοι να παίξουμε με κιθάρες σε καμιά πλατεία, εισιτήρια στο όριο, διαβουλεύσεις, μπέρδεμα. Και επειδή όλα του γάμου δύσκολα, έπρεπε την κρίσιμη ώρα της μετάβασης για τα εισιτήρια να πέσουμε και πάνω στην πορεία της ημέρας* (δεν αντέχω, γι' αυτό κάποια στιγμή θα κάνω μία νύξη). Τέλος καλό, όλα καλά. Ως αύριο τουλάχιστον.
Της επιστροφής δεν κλείσαμε ακόμα. Η υπάλληλος ήταν αυτό που θα χαρακτήριζε κανείς "χαλαρή": -Επιστροφή όποτε θέλετε, είναι ανοιχτό.
-Μα σας είπα Δευτέρα!
-Ε καλά, πάτε πρώτα Βόλο και βλέπετε. Έχει συχνά!
- ? (εντυπωμένο στο βλέμμα, διότι τα χείλη είπαν απλά "ευχαριστώ")
Κι εδώ που τα λέμε (here that we say them), το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι μετά από όλα αυτά που τραβήξαμε για να φτάσουμε, έπρεπε να είχε κλείσει (σύμφωνα με αυτό που ήξερα/μου είχαν πει, έστω). Οπότε μόνο κακία δεν της κρατάμε!
Κατά τα άλλα, είναι η πρώτη 17/11 που θα περάσω μακριά από τη Θεσσαλονίκη (για την ακρίβεια τότε θα επιστρέφω) μετά το πρώτο έτος. Το ότι έχω φτάσει σε σημείο να θυμάμαι το πρώτο έτος ως κάτι μακρινό μου κάνει λίγο κάπως, αλλά έχω μέλλον ακόμα μπροστά μου. ’λλωστε το'χουμε δηλώσει, όχι νοσταλγία, όχι παρελθοντολαγνεία. Πράγματα που τώρα σου φαίνονται ότι τότε ήταν ωραία, σου δημιουργούσαν προβλήματα, πολλές άσχημες στιγμές ξεχνιούνται, δύσκολες καταστάσεις λησμονούνται και μένουν μόνο τα όμορφα και τα ανέμελα. Ίσως είναι πρακτική του εγκεφάλου για να μην τρελαίνεσαι, αλλά ας μην την καταπίνουμε και αμάσητη. Δε λέω πάντως, ωραία χρόνια τότε. Διαφορετικά! Και έγραφα και κάπως διαφορετικά τότε (2005)... (σ.σ. σε περίπτωση που πετύχει, είναι η πρώτη φορά που γράφω τον κώδικα του link αντί να τον κάνω copy paste. Να που έμαθα και κάτι μετά από τόσα χρόνια. Εφόσον δεν πετύχει, μάλλον δεν έμαθα τίποτα. Απλά μιλάω πιο πολύ. EDIT, τελικά κάτι είχα ξεχάσει)
Επειδή όμως δεν είμαι τόσο παππούς όσο δείχνει η προηγούμενη παράγραφος, τις επόμενες δύο μέρες περιμένω να αποδείξω (τουλάχιστον στον εαυτό μου) ότι τελικά δεν είμαι και τόσο ώριμος, ούτε μεγάλος. Μένει να φανεί αυτό. Ειδικά η υπαίθρια κιθάρα θα βοηθούσε, αλλά σ' αυτό έχει σοβαρό λόγο και ο καιρός. Καλά που το θυμήθηκα, πρέπει να τον κοιτάξω...
Ακολουθεί παύση. Και δύο γουλιές θολής μπύρας. Τις τελευταίες θα της πιει το γραφείο -αυτά παθαίνεις όταν έχεις μοναδικό φωτισμό το Μανώλη.
Ας τα, βρασ' τα, και φασκελοκουκούλωστα (λίγο μεγάλη φράση αλλά τη δουλειά της την κάνει). Σάββατο βροχή, Κυριακή βροχή, Δευτέρα καταιγίδα. ’μα σε θέλει...
Το soundtrack του blog είναι το Πυρ ’γνωστης Προέλευσης, από τη Λατρεία του Γαλάγιου Κοχυλιού (ή στρειδιού, καλά μην τρελαίνεστε, Fire of Unknown Origin, Blue Oyster Cult). Από αυτό το album ήταν και το πόνημα της Joan Crawford. Απίστευτο κομμάτι, συν τω δρόμω (by the way). Το ποτό το αναφέραμε, καπνά και λοιπά δεν έχουμε τον τελευταίο καιρό γιατί δυσκολεύομαι να βρω το αγαπημένο μου τριανταφυλλάκι. Κάτι που δείχνει ότι δεν είμαι εξαρτημένος γενικά (από καπνούς κλπ), αλλά ίσως αποδειχτεί ότι είμαι ειδικά - τι ρομαντικό που είναι το τριαντάφυλλο.
Νομίζω πως θα δουλέψει το γούρι του εκ των προτέρων γραμμένου blog, την προηγούμενη φορά είχε λειτουργήσει και με το παραπάνω. Ήταν ένα από τα πιο όμορφα σύντομα ταξίδια που έχω κάνει, γνώρισα πολύ κόσμο, έκανα όσα έκανα, σίγουρα δεν το ξεχνάω. Όσο κι αν την αποφεύγω για διάφορους λόγους την Αθήνα, όποτε πάω περνάω καλά. Εκτός ελαχιστοτάτων (και παλαιοτάτων) εξαιρέσεων.
Βέβαια είπαμε, τότε έγραφα μία παράγραφο, τώρα ένα μυθιστόρημα. Εξελίσσεται ο άνθρωπος. Προς τα που βέβαια είναι ένα θέμα...Το πως και το γιατί το αφήνω για άλλη φορά. Όπως και την εξήγηση της εμπνεύσεως του τίτλου. Αυτά λοιπόν!
Εις το επανιδείν!
ΥΓ.
*Χρωστάω ένα αστεράκι. Παρότι η σημερινή πορεία θα μπορούσε να μου κάνει τα σχέδια μαντάρα (που λένε και στο χωριό μου), ουδεμία στιγμή δεν είχα μια από τις γνωστές αντιδράσεις ανθρώπων που ταλαιπωρούνται από τέτοιες καταστάσεις (δε λέω ότι είμαι περήφανος, απλά ότι είμαι τουλάχιστον αξιοπρεπής). Η πορεία ήταν για λόγους συμπαράστασης και αλληλεγγύης σε κάποιους που δεν αντέχουν άλλο την καταπίεση και την αθλιότητα της ζωής τους, αντιδρώντας με κίνδυνο της ζωής τους -απεργία πείνας. Αναφέρομαι φυσικά στους φυλακισμένους, που κάνουν υπέρ πάντων αγώνα. Δεν ξέρω τις δικές σας αντιλήψεις, ούτε φυσικά θεωρώ ότι συμπίπτουν με τις δικές μου, αλλά μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για ανθρώπους. Στα όρια της απόγνωσης. Κι επειδή η δική μου άποψη δε μετράει (ούτε των αντιεξουσιαστών υποθέτω), σύμφωνη γνώμη εκφράζουν δικηγορικοί σύλλογοι και "άνθρωποι του πολιτισμού" (δεν τους ειρωνεύομαι, απλά δε μου αρέσει ο όρος). Επιτέλους λίγος σεβασμός αφενός, και επιείκεια -ή καλύτερα πραγματική δικαιοσύνη- αφετέρου. Σε μια κοινωνία δημοκρατίας, όλοι έχουμε ευθύνες. Το να τις αμελούμε είναι απλά εγωισμός και αδιαφορία, που κάπου στη γωνία περιμένουν να μας εκδικηθούν με τον τρόπο τους, όταν θα νιώσουμε κι εμείς ότι κάπου αδικούμαστε.
| Aris 
Ιανουάριος 2009
Burn in hell
Δεκέμβριος 2008
Έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση το 2007?
Stand up and Shout!
Clubbed to Death
Anarchy in Greece?
Open your life!
Νοέμβριος 2008
Το λαγοπόδαρο
Οκτώβριος 2008
The Monkey Puzzle
While My Guitar Gently Weeps
Σεπτέμβριος 2008
Joan Crawford has risen from the grave
Στους ουρανούς ο Richard Wright των Pink Floyd
She breaks my will, she's my bitter pill
Ιούλιος 2008
Νοσταλγός του Rock 'n Roll
Ιούνιος 2008
Σαράντα Γλυψίματα
Only Lonely
Μάιος 2008
They're building an Empire (ή αλλιώς ένα αφιέρωμα στα junk mails)
Τα φρούτα δεν είναι τόσο υγιεινά
Απρίλιος 2008
Script for a Jester's Tear
Φεβρουάριος 2008
Παντού υπάρχει ένας Μάκης
I Had A (Really) Good Time
Δεκέμβριος 2007
This hotel bar lost all it's people, the piano man has got the last bus home, the old bartender just collapsed in the corner, why am I still here I just don't know
Νοέμβριος 2007
Ξεσπάσματα
Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον 'Αρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...
Οκτώβριος 2007
Το μανιτάρι με τα ξανθά μαλλιά
The Empire Strikes Back
Αύγουστος 2007
Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε.
’λλη μια νύχτα πάλι μόνο μου με βρίσκει, κι έχω γεμίσει όλες τις φλέβες μου ουϊσκι...
Συνάρτηση Q και ό,τι προκύψει...
Ιούλιος 2007
Μηχανικοί εδάφους...
Never Mind - see the rainbow in the sky
Ιούνιος 2007
The roof, the roof, the roof is on Fire!
ThunderStruck!
Who can it be now?
Summer Song!
Μάιος 2007
Come Back!
Δε μπόρεσα αυτή τη φορά να σκεφτώ τίτλο.
Απρίλιος 2007
Φραπές, μετρήσεις και στραβοδεμένη μπαντάνα
Smells Like Teen Spirit
Μάρτιος 2007
Message in a Bottle
Φεβρουάριος 2007
It's been a long time...
Ιανουάριος 2007
Πληροφορική εναντίον Αυτοκινητοβιομηχανίας
Hey Stoopid!
Δεκέμβριος 2006
Doctor Doctor please...!
Rise and Fall
Νοέμβριος 2006
Bullet With Butterfly Wings
Οκτώβριος 2006
Die Die Die my Darling!
The Loneliness of the Long Distance Runner
Παραλογισμός ΙΙ
Σεπτέμβριος 2006
Όλα καλά ΙΙΙ
For those about to rock, We salute you!
Βλέπω το στραμπούληγμα μου ΙΙ
Αύγουστος 2006
Μην το διαβάσετε Ι
Martini Baby?
Two minutes to Midday
Poets and Madmen
Ιούλιος 2006
Τρίχες
Syd Barrett, η αυτοκαταστροφική μουσική ιδιοφυϊα
Rage against the Machine
Run to the hills
Ich habe meinen Brot gegessen
Ιούνιος 2006
I'm a million miles away...
Πως να γίνετε αόρατοι...
Μάιος 2006
School's out
Ο Ρομπέν των Ντελικατέσεν
Να δεις τι σου'χω για μετά...
Κωνσταντινούπολη 2006
Απρίλιος 2006
G.Friday I'm in love
Gimme! Gimme! Gimme!
Κι όμως... *Τα νεύρα μου!
B for Batoneta: Η Θεωρία του Πάρτυ
Μάρτιος 2006
Υπενθύμιση
"Σερ" Τσάρλς Μπάρκλει (Part 1)
Σε δουλειά να βρισκόμαστε
Rumor has it...
Albert Einstein ο φιλόσοφος
Φεβρουάριος 2006
Για το καλό μου...
Να προσέχετε τις συσκευασίες των προϊόντων που καθημερινά καταναλώνετε. Έχουν πολύ γέλιο...
Μεγάλα Λόγια
Helloween 2006, Υδρόγειος, Θεσσαλονίκη
Life is too f**kin' short
Ιανουάριος 2006
Wake me up when February ends
Δεκέμβριος 2005
Boulevard of Broken Dreams
Βότκα αντί ορού, λίπασμα αντί για αλάτι...
Χριστούγεννα λοιπόν...
Νοέμβριος 2005
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ:
(επεξεργασμένο)
Athens 200 and 5
Just another brick in the wall...
Σεπτέμβριος 2005
Επέστρεψα δημήτριος...
Σε περίπτωση που σας έλειψα...
Only The Good Die Young
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται
Το σχήμα του κορμιού σου στο κρεβάτι μου έχει μείνει...
Πάγος νερού κρύβεται μέσα στους αμμόλοφους του Αρη
Αύγουστος 2005
’λλαξα το blog, γιατί...
Πέθανε στην Ολλανδία η κάτοχος του ρεκόρ μακροβιότητας
Προφίλ...
Back in black
Τέρμα το νησί...
Επιβεβαιώνουμε το "εγώ" μας με το αυτοκίνητο που διαλέγουμε
Μια σκέψη...
Κλινικά νεκρή γέννηση
Ιούλιος 2005
Και να μην το διαβάσεις δε χάνεις τίποτα...
Ιούνιος 2005
Καλοκαιρινή επιστροφή στα πάτρια εδάφη
Ανακοίνωση
Ο παράδεισος στη γη: Χούνζα
Summer's Rain (Savatage,Gutter Ballet)
Mπορώ...;
Μπαμπά είναι μακριά η Αμερική;
Μάιος 2005
Μετεωρολογία...
Δημοσκόπηση
Χωρίς Τίτλο 3
Χωρίς Τίτλο2
Προφίλ
Xwris titlo
Προσπάθειες επίτευξης αξιοπρεπούς προφίλ...
Logo
Θεσσαλονίκη
Επικείμενη επιστροφή στη Θεσσαλονίκη...
Απρίλιος 2005
Χίος, at last...
Επιστροφή στα πάτρια εδάφη...
Εκπομπή (τι θα γίνει,θα γράψεις και για τίποτα άλλο;)
Εκπομπή
Κατηγορίες
’ρθρα
Χωρίς Τίτλο
Προφίλ
Ταξίδια
Διάφορα
Σουρεαλιστικά
|
