Παρασκευή , 08 Ιουνίου 2007
Who can it be now?
Δεν ξέρω γιατί κάθομαι και γράφω, αλλά ούτως ή άλλως ούτε τις προηγούμενες φορές ήξερα, οπότε δεν παίζει πρόβλημα. Κάπως θα τη βολέψουμε.
Κατέληξα όμως ποιο είναι το αγαπημένο μου ποτό. Martini, με πολλά παγάκια (έχει πάει στα ύψη), λίγη βυσσινάδα και μια σταγόνα (όχι μέλι) βότκα -αυτή κι αν έχει πάει στα ύψη,εε βαράει πολύ εννοώ...
’ρα έχω λύσει ένα πρόβλημα που (δεν) έχω. Μπορώ όμως να σας δώσω έναν πολύ περιεκτικό ορισμό για το "τι είναι γάμος": Γάμος είναι δύο άνθρωποι που προσπαθούν να λύσουν μαζί τα προβλήματα, που δε θα είχαν αν δεν παντρεύονταν.
Κάπως έτσι θα πάει το πράγμα όπως το βλέπω. Σε θέση να βγάλω μεγάλη πρόταση - σκέψη δε βρίσκομαι, οπότε θα ακολουθήσουμε ένα πιο ευέλικτο σχήμα με μικρές προτάσεις - παραγράφους. Ίσως να είναι και πιο βολικό στην μεταξύ-χρηστών΄(και ουχί Χριστών, βεβαίως βεβαίως) διαφήμιση: "Μη διαβάσεις τις δύο πρώτες παραγράφους, διάβασε την τρίτη και μετά την προτελευταία, στην τελευταία ευχές θα έχει πάλι".
Δεν έχω καμία απαίτηση για αναγνωσιμότητα, άλλωστε μετά λύπης μου παρατηρώ μεγάλη πτώση κίνησης στο RR. Κάτι η φυσική του πτώση, κάτι το νέο site, κάτι οι ζέστες (και άλλα πράγματα) που έσφιξαν, βγαίνει η σούμα...
Η σχολή καλά πηγαίνει, αν και παρατηρώ κάτι που δεν είχα ξαναπαρατηρήσει στον εαυτό μου. Ενώ κάτι (πχ ένα μάθημα) μπορεί να μ'ενδιαφέρει αρκετά, δεν αντέχω πια να παρακολουθώ πολύ ώρα. Δε λέω βαριέμαι. Λέω "καταρρέω".
Περίεργο, ε;
Ο καιρός (κλασσική αγάπη της στήλης για μετεορολογίας) συνεχίζει τα τρελά του, σήμερα καλοκαίρι, χτες φθινόπωρο. Δεν πειράζει, το συνηθίσαμε πια. Τώρα αν πλημμυρίζουμε και βρεχόμαστε, άλλη ιστορία...
Αν ήταν θέμα στο forum, θα έβαζα και poll. Μαύρη μπαντάνα ή κόκκινη;
Ο υπολογιστής πραγματικά μου' χει σπάσει τα νεύρα. Καμιά μέρα (κι αυτό το'χω ξαναπει κάπου αλλά δε θυμάμαι που) θα φύγει από το παράθυρο. Κολλάει ανα πάσα στιγμή...Που έχω το σφυρί;
Θα ήθελα να αναφερθώ και σε τρία αθλητικά θέματα. Το πρώτο αμιγώς: Πως κατάφερε ο ’ρης να ΜΗΝ προκριθεί στους τελικούς του μπάσκετ μετά από 16 χρόνια...Να αναφερθώ είπα, όχι να αναλύσω. Κάτι ξέρω που το αποφεύγω.
Το δεύτερο, επίσης: Σαν σήμερα (7 Ιουνίου) έφυγε ο Ντάζεν Πέτροβιτς, πριν από 14 χρόνια, θύμα τροχαίου δυστυχήματος. Τραγική ειρωνεία: Φοβόταν τα αεροπλάνα, και τα απέφυγε κι εκείνη τη μοιραία ημέρα.
Το τρίτο, που είμαι σίγουρος ότι κάνω λάθος που το αναφέρω (μην κοροϊδεύτε, κι εσείς πολλές φορές ξέρετε ότι κάνετε λάθος αλλά το κάνετε) μπορεί να μην έχει και νόημα έτσι όπως θα το θέσω. Είναι το δεύτερο κρούσμα που κάποιος θίγεται αν κλειδώσω ένα θέμα του στα αθλητικά. Αν μπω στον κόπο να συγκρίνω τις περιπτώσεις, θα είναι ακόμα χειρότερα. Η συμβουλή η δική μου είναι η εξής: Πρώτον, το να κλειδωθεί ένα θέμα δεν είναι το τέλος του κόσμου, δεν είναι το κλείδωμα των θυρών του παραδείσου (καμία σχέση μάλλον), δεν είναι καν σημαντικό.
Και φυσικά δε διεκδικώ για τον εαυτό μου το αλάθητο (άλλος το'χει και βλέπουμε τι γίνεται) Αλλά αν σώνει και καλά αδίκησα κάποιον, μπορεί να το εκφράσει και πιο ήπια. Σε πρώτη φάση. Σε δεύτερη, και ως δικαιολογία (ας πω καλύτερα αιτιολόγηση), θεωρείται ότι προσπαθώ να κρατήσω ένα σχετικό επίπεδο στα αθλητικά (που δεν υφίστανται καν, αλλά τέλος πάντων, δεν φταίω εγώ γι'αυτό). Το ένα έχει να κάνει με τα θέματα που πρέπει να είναι μοναδικά για να μην τρέχει η συζήτηση σε δύο διαφορετικά. Το δεύτερο έχει να κάνει με τη στοιχειώδη σαφήνεια ενός θέματος: Δε γίνεται κάποιος να χρειάζεται να μυρίσει τα νύχια του, να ψάξει ημερομηνίες και παράλληλα ειδήσεις για να καταλάβει τι συμβαίνει. Βασικός όρος είναι ένας τίτλος να αναφέρεται στο θέμα και να μην είναι "βοήθεια με βιάζουν" ή "ναι είμαι γαμάτος". Πόσο μάλλον αν και το θέμα κάνει το ίδιο. Μια μαγική λεξούλα "παο" θα έλυνε το πρόβλημα. Μια επαναφορά του θέματος, επίσης. Δεν είμαι λάτρης της ξύλινης δημοσιογραφικής γλώσσας, αλλά από το ένα άκρο μέχρι το άλλο, χωράει έστω και μια μακρινή αναφορά. Αυτά τα ωραί(γι)α...
Εγώ πάλι δεν κρατάω κακία (και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο λάθος που κάνω στη ζωή μου, to whom it may concern, και δεν αναφέρομαι στα/σε μέλη του RR, γενικά μιλάω), άλλοι πάλι μιλάνε για άτομα που έδειχναν φυσιολογικά και τελικά δεν ήταν. Εν τέλει, έχουν το δίκιο τους, αλλά και το άδικο τους: Δεν έλπιζα και δεν ήθελα να μοιάζω φυσιολογικός. Και ούτε είμαι, αν το πάμε έτσι (και αλλιώς να το πάμε, εκεί καταλήγω εγώ). Η αντίδραση είναι λίγο ή μάλλον πολύ "ραν-τα-πλάν" (σ.σ. σκύλος του Λούκι Λουκ, του πατάς την ουρά στο πέμπτο σκίτσο και φωνάζει στο δέκατο) αλλά δεν πειράζει.
Το τραγουδάκι είναι πολύ νόστιμο. Για όποιον δεν το ξέρει και ενδιαφέρεται, είναι από men at work -σαν κι εμένα ένα πράγμα...Ελπίζω αν γελάτε να είναι με το "work". Ποιος μπορεί να είναι, τώρα;
Συγνώμη αν δε σας κάνω πάντα να γελάτε διαβάζοντας τις βλακείες που γράφω. ’λλωστε δεν είναι αυτός ο στόχος μου, αν ήταν θα έγραφα ανέκδοτα ανέκδοτα (δεν το έγραψα κατά λάθος, εννοώ δικά μου που δεν έχουν εκδοθεί). Ώρες ώρες γράφουμε και κάποια πράγματα που μοιάζουν σημαντικά, ενδεχομένως κρυμμένα σε μια παρένθεση ή πεταμένα σε μια άσχετη πρόταση να είναι κιόλας γι'αυτόν που τα γράφει, σίγουρα όμως αυτός που τα διαβάζει δεν έχει την υποχρέωση να το αντιλαμβάνεται.
Όταν γράφω ένα λιγότερο αστείο blog, υπάρχουν δύο τινά -ναι, όλως τυχαίως αρνητικά: Το διαβάζουν λιγότεροι. Γελάνε περισσότεροι. Προσπαθώ να διακρίνω τι είναι χειρότερο. Υπάρχει και η εναλλακτική: Πιο αστείο blog, γελάνε λιγότεροι, δεν το διαβάζει κανείς.
Σ.Σ. Η έννοια του αστείου, είναι σχετική. Πάντα έχω την κρυφή ελπίδα ότι εκεί κάτω από το γραφείο σας βρίσκεται ένα καλικατζαράκι με φτερό χήνας (βγαίνει και σε άλλους συνδυασμούς το σχήμα) να σας γαργαλάει τις πατούσες.
Δύο αναφορές θα κάνω ακόμα και θα κλείσω. Η πρώτη θα μπορούσε από μόνη της να γίνει blog (με τίτλο ίσως το You gotta fight for your right to Party), εκτός από θέμα στο forum. Και δεν το αποκλείω κιόλας...
Έχει να κάνει με την άδικη προφυλάκιση ενός απλού φοιτητή, του γνωστού Παναγιωτάκη με το πράσινο σταράκι. Θα μπορούσε ο καθένας να είναι στη θέση του και η όλη διαδικασία γίνεται λάθος...Πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας (και το'χει αποδείξει κιόλας και πάλι δε γίνεται τίποτα). Στην κυριολεξία όμως, αν δει κανείς τη διαφορά σωματοδομής στα δύο video/εικόνες/ντοκουμέντα. Δεύτερη παράμετρος, που δε συνδέεται απαραίτητα με το θέμα θεωρητικά, δε θα έπρεπε τουλάχιστον, να όμως που το κάνει: Αν κάποιος προφυλακίζεται επειδή έκαψε (πόσο μάλλον αν δεν) ένα αυτοκίνητο, ένας που συλλαμβάνεται για απόπειρα δολοφονίας πρέπει να κρεμαστεί; Ένας που παραβίασε το κόκκινο; Ένας που συνελήφθει να οδηγεί μεθυσμένος; Απλά να πληρώσει, γιατί θα έμπαινε μέσα η μισή (φιλήσυχη, τρομάρα της) πόλη.
Δύο τινά συμβαίνουν. Ή πάμε από το κακό στο χειρότερο, ή γερνάω και καταλαβαίνω περισσότερα- ενδεχομένως γίνομαι κι ακόμα πιο περίεργος. Μακάρι να ισχύει το δεύτερο.
Η τελευταία αναφορά για σήμερα, είναι για (τι άλλο) μια ραδιοφωνική εκπομπή. Όχι μία τυχαία δηλαδή, τη δική μου. Τυχαία αν την πάρεις στο σύνολο των ραδιοφωνικών εκπομπών, μη τυχαία αν την πάρεις στο σύνολο όολου του παραπάνω κειμένου. Κυριακή, στις 9, στους 1431 στα AM ή στο www.1431am.gr. Ακούστε και δε θα χάσετε -δε χρεώνουμε κανέναν. Μόνο κατόπιν κλήρωσης με τη φίλτατη συμπαραγωγό, κληρώνουμε έναν ακροατή που πληρώνει τα σπασμένα για όλους. Αστειεύομαι -γιατί δε γελάει κανείς;
Συμφωνώ κι εγώ. Πρέπει να γράφω το blog σε σελίδες ("σήμερα διάβασα την πρώτη, αύριο τη δεύτερη") ή να βάζω σελιδοδείκτες ("που είχα μείνει προχτες; Α ναι") ή εν τέλει να γράφω σε δόσεις. Κόβεται όμως η έμπνευση;; Τώρα τουλάχιστον σας κατάφερα να γελάσετε.
Το μόνο που μπορώ να κάνω τώρα είναι να κλείσω. Το φως, τα μάτια μου, την 7 παράγραφο του κεφάλαιου Ιούνιος 2007, και την επικοινωνία αυτή με το διαδύκτιο και όποιον ηρωϊκό έχει φτάσει μέχρι το τέλος αυτού του (ιστός και ημερολόγιο) ιστολογίου.
Εις το επανιδείν....
| Aris 
Ιανουάριος 2009
Burn in hell
Δεκέμβριος 2008
Έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση το 2007?
Stand up and Shout!
Clubbed to Death
Anarchy in Greece?
Open your life!
Νοέμβριος 2008
Το λαγοπόδαρο
Οκτώβριος 2008
The Monkey Puzzle
While My Guitar Gently Weeps
Σεπτέμβριος 2008
Joan Crawford has risen from the grave
Στους ουρανούς ο Richard Wright των Pink Floyd
She breaks my will, she's my bitter pill
Ιούλιος 2008
Νοσταλγός του Rock 'n Roll
Ιούνιος 2008
Σαράντα Γλυψίματα
Only Lonely
Μάιος 2008
They're building an Empire (ή αλλιώς ένα αφιέρωμα στα junk mails)
Τα φρούτα δεν είναι τόσο υγιεινά
Απρίλιος 2008
Script for a Jester's Tear
Φεβρουάριος 2008
Παντού υπάρχει ένας Μάκης
I Had A (Really) Good Time
Δεκέμβριος 2007
This hotel bar lost all it's people, the piano man has got the last bus home, the old bartender just collapsed in the corner, why am I still here I just don't know
Νοέμβριος 2007
Ξεσπάσματα
Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον 'Αρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...
Οκτώβριος 2007
Το μανιτάρι με τα ξανθά μαλλιά
The Empire Strikes Back
Αύγουστος 2007
Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε.
’λλη μια νύχτα πάλι μόνο μου με βρίσκει, κι έχω γεμίσει όλες τις φλέβες μου ουϊσκι...
Συνάρτηση Q και ό,τι προκύψει...
Ιούλιος 2007
Μηχανικοί εδάφους...
Never Mind - see the rainbow in the sky
Ιούνιος 2007
The roof, the roof, the roof is on Fire!
ThunderStruck!
Who can it be now?
Summer Song!
Μάιος 2007
Come Back!
Δε μπόρεσα αυτή τη φορά να σκεφτώ τίτλο.
Απρίλιος 2007
Φραπές, μετρήσεις και στραβοδεμένη μπαντάνα
Smells Like Teen Spirit
Μάρτιος 2007
Message in a Bottle
Φεβρουάριος 2007
It's been a long time...
Ιανουάριος 2007
Πληροφορική εναντίον Αυτοκινητοβιομηχανίας
Hey Stoopid!
Δεκέμβριος 2006
Doctor Doctor please...!
Rise and Fall
Νοέμβριος 2006
Bullet With Butterfly Wings
Οκτώβριος 2006
Die Die Die my Darling!
The Loneliness of the Long Distance Runner
Παραλογισμός ΙΙ
Σεπτέμβριος 2006
Όλα καλά ΙΙΙ
For those about to rock, We salute you!
Βλέπω το στραμπούληγμα μου ΙΙ
Αύγουστος 2006
Μην το διαβάσετε Ι
Martini Baby?
Two minutes to Midday
Poets and Madmen
Ιούλιος 2006
Τρίχες
Syd Barrett, η αυτοκαταστροφική μουσική ιδιοφυϊα
Rage against the Machine
Run to the hills
Ich habe meinen Brot gegessen
Ιούνιος 2006
I'm a million miles away...
Πως να γίνετε αόρατοι...
Μάιος 2006
School's out
Ο Ρομπέν των Ντελικατέσεν
Να δεις τι σου'χω για μετά...
Κωνσταντινούπολη 2006
Απρίλιος 2006
G.Friday I'm in love
Gimme! Gimme! Gimme!
Κι όμως... *Τα νεύρα μου!
B for Batoneta: Η Θεωρία του Πάρτυ
Μάρτιος 2006
Υπενθύμιση
"Σερ" Τσάρλς Μπάρκλει (Part 1)
Σε δουλειά να βρισκόμαστε
Rumor has it...
Albert Einstein ο φιλόσοφος
Φεβρουάριος 2006
Για το καλό μου...
Να προσέχετε τις συσκευασίες των προϊόντων που καθημερινά καταναλώνετε. Έχουν πολύ γέλιο...
Μεγάλα Λόγια
Helloween 2006, Υδρόγειος, Θεσσαλονίκη
Life is too f**kin' short
Ιανουάριος 2006
Wake me up when February ends
Δεκέμβριος 2005
Boulevard of Broken Dreams
Βότκα αντί ορού, λίπασμα αντί για αλάτι...
Χριστούγεννα λοιπόν...
Νοέμβριος 2005
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ:
(επεξεργασμένο)
Athens 200 and 5
Just another brick in the wall...
Σεπτέμβριος 2005
Επέστρεψα δημήτριος...
Σε περίπτωση που σας έλειψα...
Only The Good Die Young
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται
Το σχήμα του κορμιού σου στο κρεβάτι μου έχει μείνει...
Πάγος νερού κρύβεται μέσα στους αμμόλοφους του Αρη
Αύγουστος 2005
’λλαξα το blog, γιατί...
Πέθανε στην Ολλανδία η κάτοχος του ρεκόρ μακροβιότητας
Προφίλ...
Back in black
Τέρμα το νησί...
Επιβεβαιώνουμε το "εγώ" μας με το αυτοκίνητο που διαλέγουμε
Μια σκέψη...
Κλινικά νεκρή γέννηση
Ιούλιος 2005
Και να μην το διαβάσεις δε χάνεις τίποτα...
Ιούνιος 2005
Καλοκαιρινή επιστροφή στα πάτρια εδάφη
Ανακοίνωση
Ο παράδεισος στη γη: Χούνζα
Summer's Rain (Savatage,Gutter Ballet)
Mπορώ...;
Μπαμπά είναι μακριά η Αμερική;
Μάιος 2005
Μετεωρολογία...
Δημοσκόπηση
Χωρίς Τίτλο 3
Χωρίς Τίτλο2
Προφίλ
Xwris titlo
Προσπάθειες επίτευξης αξιοπρεπούς προφίλ...
Logo
Θεσσαλονίκη
Επικείμενη επιστροφή στη Θεσσαλονίκη...
Απρίλιος 2005
Χίος, at last...
Επιστροφή στα πάτρια εδάφη...
Εκπομπή (τι θα γίνει,θα γράψεις και για τίποτα άλλο;)
Εκπομπή
Κατηγορίες
’ρθρα
Χωρίς Τίτλο
Προφίλ
Ταξίδια
Διάφορα
Σουρεαλιστικά
|
