Δευτέρα , 20 Οκτωβρίου 2008
While My Guitar Gently Weeps
Καλησπέρα σας....
Σβήσαμε φώτα, ανοίξαμε μπύρες (αν και σαμπάνιες θα έπρεπε), καθήσαμε όλοι μαζί στον υπολογιστή και αποφασίσαμε να συγγράψουμε για μια ακόμη φορά, έχουν γίνει κάμποσες τελευταία, και να δούμε τι θα βγει. Με τα "ανοίξαμε","καθήσαμε" κλπ μην πάει ο νους σας στην πολυκοσμία (άλλωστε πόσοι να χωρέσουν σε μια καρέκλα υπολογιστή;) απλά μιλάω για τον εαυτό μου στο πρώτο πληθυντικό. ’λλοι το κάνουν στο τρίτο ενικό που είναι πιο απρόσωπο και δήθεν. Ο καθένας όπως τη βρίσκει -δε θα συνεχιστεί αυτό πάντως, ήταν τερτίπι της εισαγωγής. Θα ανάβαμε και κάνα ναργιλέ, αλλά θα ντουμανιάσουμε εδώ μέσα και άντε μετά να επανέλθει το οξυγόνο για σωστό ύπνο. Δε βρήκα και το ρομαντικό μου τριαντάφυλλο και έχω πληγωθεί...
Ένας από τους λόγους της συγγραφής είναι και η προσπάθεια αναγέννησης του καναλιού. Κόσμος μπαίνει, κόσμος βγαίνει, κόσμος παραμένει ως επισκέπτης (και είναι μπόλικος, αν και ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί), ίσως και να καταφέρουμε να γίνουμε πάλι μια ενεργή κοινότητα. Αφού υπάρχει και διάθεση από την ηγεσία, λίγη διαφημισούλα και μερικά νέα θέματα νομίζω θα έχουν αποτελέσματα. Αυτό που πραγματικά δεν ξέρω είναι αν υπάρχει η διάθεση για συζητήσεις με κάποιο περιεχόμενο λίγο πιο σημαντικό από τα reality και το cosmopolitan (όχι πως έχω κάτι μαζί του). Τέλος πάντων δεν έχω σκοπό να το βαρύνω σήμερα, αν και οι καιροί προσφέρονται για πλείστες όσες αναλύσεις και συζητήσεις...
Παραδείγματος χάρη (δε θα το αναλύσω είπα, όχι δε θα το αναφέρω!), πως γίνεται τα κράτη να δίνουν απλόχερα δις (και δις...) σε τράπεζες, ενώ η "πραγματική οικονομία" δεν αντέχει να συντηρήσει ανθρώπους που με πολύ λιγότερα θα έλυναν μεγάλα προβλήματα. Οι πολίτες επιλέγουν (?) να συντηρήσουν με τα δικά τους λεφτά ένα σύστημα (χρηματοπιστωτικό), το οποίο δεν ξέρω αν όντως αξίζει τον κόπο να σωθεί (η προσωπική μου άποψη ότι δεν αξίζει είναι μάλλον γνωστή). Επίσης, με την εισαγωγή του όρου "πραγματική οικονομία" κάπου αρχίζει εκ των έσω να καταρρίπτεται ο μύθος (για μένα πάντα) των σύνθετων τεχνικών όρων και να γίνεται πιο ξεκάθαρο ότι αυτό που μετράει είναι τα πιο απλά δεδομένα (και αποτελέσματα) του προβλήματος. Εκφραζόμενο μαθηματικά:
οικονομία + j*οικονομία = οικονομία
(το j για όσους ξέχασαν τα μαθηματικά του λυκείου ή δεν τα έκαναν ποτέ είναι ο φανταστικός αριθμός).
Αν θέλω να το ισοπεδώσω και πλήρως (θέλω, απλά είναι politically incorrect), θα προσθέσω κάτω την ατάκα που σε ελεύθερη απόδοση λέει ότι "η επιστήμη των οικονομικών είναι εξαιρετικά χρήσιμος κλάδος ώστε να απασχολούνται οι οικονομολόγοι". Ναι, απ' ότι καταλάβατε δεν είναι τόσο το θέμα του politically incorect, είναι ότι δε βρίσκω πως ήταν η original ατάκα.
Το αν πρέπει να είμαστε politically correct ή incorrect το αφήνω να το αναλύσω (είπαμε, σήμερα όχι αναλύσεις, οκ, αν σε πείραξε τόσο ας ξεπηδούσες την προηγούμενη παράγραφο! Τέτοιο ζόρι πια?!) άλλη φορά, μαζί ίσως με την ανόητη επιδίωξη για την αντικειμενικότητα, όταν τα πάντα είναι υποκειμενικά. Γνώμη μου είναι πως αυτό που μας λείπει είναι το ενδιαφέρον (καμιά φορά και η δυνατότητα) να κατανοήσουμε τη διαφορετική γνώμη του άλλου (όχι απαραίτητα να τη δεχτούμε), και όχι αυτή καθ' αυτή η ανάγκη της αντικειμενικότητας. Έ όχι και ανάλυση αυτό! Δύο γραμμές ήταν...Μια απλή σκέψη! Μισή παράγραφος, ούτε καν ολόκληρη! Σκεφτείτε το! Οκ, τώρα ολοκληρώθηκε.
Ανεξάρτητα απ' όλα αυτά, φαινομενικά τουλάχιστον, ένα γεγονός με έχει εντυπωσιάσει τον τελευταίο καιρό ως προς τις μετακινήσεις μου με το λεωφορείο. Όχι, δεν άρχισα να το πετυχαίνω (είπαμε!) αντί να το χάνω τις περισσότερες φορές και να το βλέπω να φεύγει κινούμενος προς τη στάση. Που τέτοια τύχη, υπάρχουν και κάποιες σταθερές, δε μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα! ’λλωστε το'χω πάρει απόφαση και έχω φτιάξει γάμπες (κλπ) στο περπάτημα. ’λλο με εντυπωσίασε, ότι 3 φορές μέσα σε μία βδομάδα επιβάτης που είχε κατέβει μου έδωσε εισιτήριο. Και οι 3 γυναίκες, μέσης ηλικίας (για να μην πάει ο νους σας αλλού). Σύμπτωση; Τα τέσσερα χρόνια που είμαι εδώ απλά και μόνο το είχα δει μια φορά να συμβαίνει. Προσπάθεια κοινωνικής αλληλεγγύης; Τύχη; Ομόρφυνα; Θυμίζω κάνα ξεχασμένο γιο; Θα δείξει...
Αφήνω κατά μέρος το πόσο με βόλεψε που ήταν ολόκληρα, γιατί το πάσο μου έχει λήξει (όπως όλα τα περσινά άλλωστε) αλλά δε μπορώ να βγάλω καινούριο πριν τελειώσει η γραμματεία της σχολής με τις δηλώσεις μαθημάτων. Από την άλλη μου φαίνεται αδιανόητο να χτυπάω ολόκληρα εισιτήρια (θα με πιάσει και κρίση ηλικίας!) Όσο για τα της σχολής, μην ανησυχείτε, δεν τα πιάνω γιατί δε θα τελειώσουμε ποτέ.
Ως επιβράβευση όσων έφτασαν ως εδώ, έχω μερικά μαργαριτάρια αλιευμένα από σχολικά γραπτά. Κυκλοφορούν ελεύθερα και χωρίς πνευματικά δικαιώματα:
Όταν οι μαθητές μπερδεύονται λίγο...
●Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά (Λύκειο Καστοριάς, 1997)
●"Η Σκανδιναβία είναι μια πράξη που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει" (από γυμνάσιο της Λάρνακας Κύπρου).
● "Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα" (από γυμνάσιο της Αθήνας, 1992).
● "Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του" (από γυμνάσιο της Θεσπρωτίας, 1994).
● "Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος" (από γυμνάσιο της Δράμας, 1991).
Από μαθητή που είχε χιούμορ και ήξερε να ερμηνεύει τις καταστάσεις διαφορετικά:
● "Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ" (από διαγώνισμα στην Ιστορία, γυμνάσιο της Κορινθίας, 1989).
Από κάποιον που δεν τα πήγαινε καλά με τα ονόματα (κι άλλοι κάνουμε λάθη στα ονόματα αλλά όχι και τέτοια!)
● "Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό".
Από τη Ρωσία με αγάπη:
● "Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νορέγιεφ".
● "Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας" (από γυμνάσιο της Καρδίτσας, 1991).
Για όσους θυμούνται τις παραδοσιακές αξίες:
● "Το νερό ανακατεύεται με όλα τα υγρά, εκτός από το αίμα... Υπάρχει και παροιμία".
Και το καλύτερο για το τέλος.
● "Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε" (από γυμνάσιο της Καλαμάτας, 1991).
Ένα πολύ δυνατό μαργαριτάρι δε βρέθηκε σε μαθητικά διαγωνίσματα, βρέθηκε σε ιταλικές εφημερίδες, ότι ο Kobe Bryant σκέφτεται να αφήσει το NBA για να έρθει στην Ελλάδα. Μια φράση λέει (όχι μαργαριτάρι αυτή) πως ότι δε μπορείς να καταφέρεις με τα λεφτά, μπορείς να το καταφέρεις με τα πολλά λεφτά. Αλλά η συγκεκριμένη είδηση είναι από αυτές που μου θυμίζουν την ατάκα "λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα/κάνουμε εντύπωση". Το βάζουμε τσόντα στη λίστα, για να μην ανοίξουμε θέμα για τα μπασκετικά και δε λέει...
Μετά από όλα αυτά, νομίζω πως ήρθε η ώρα για το τέλος. Η μπύρα ήταν μια προσφορά γνωστής ελληνικής (?) εταιρίας, που μας κάνει τη χάρη να παράγει και κόκκινη. Δε λέω το όνομα μη λέτε πως κάνω και διαφήμιση (αν και στη συγκεκριμένη έχω κάνει κάμποση εκ του σύνεγγυς), λατρεύω τις κόκκινες μπύρες κι αυτή είναι η μοναδική που δε θέλει μια περιουσία. Εγχώριο προϊόν. Είχα την υποψία πως ανακλύκλωνε και τα μπουκάλια (να κάνουμε και μια απόσβεση) και τα μάζευα. Αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να έχω μαζεμένα καμιά τριανταριά (θα ανεβάσω φωτογραφία κάποια στιγμή). Όπως συμπεράνατε, δεν τα ανακυκλώνει η εταιρία, οπότε σε κάδο (ανακύκλωσης γυαλιού) θα καταλήξουν, χωρίς χρηματικό όφελος. Το μόνο που ελπίζω είναι να μη γίνει τριψήφιος ο αριθμός ώσπου να βγάλω τη φωτογραφία.
Ο τίτλος και η μουσική (Jeff Healey) ήταν μια προσφορά του φίλου μου του Θανάση, και τον ευχαριστώ πολύ γι΄αυτό - τα χαιρετίσματα μου στον Ευρωπαϊκό Βορρά, εγγύτερο και άπω. Ελπίζω από την υπερβολική χρήση των ημερών να μη δακρυρροεί και η δική μου, εκτός από του Jeff. Και αυτό που ελπίζω πάνω απ' όλα είναι να βγει κάτι καλό επιτέλους από όλη αυτή την ιστορία.
Και μια είδηση της τελευταίας στιγμής, μια ημερίδα (μικρό λιθαράκι και από τον γράφοντα) θα λάβει μέρος στο Πολυτεχνείο αύριο (Τρίτη) στις 10.30. Συστήματα τηλεπικοινωνιών (καθημερινής χρήσης από όλους) με κατανοητό τρόπο και απομυθοποιημένα. Νομίζω θα είναι ενδιαφέρον για όλους. Το είχα αναφέρει και σε κάποιο blog παλαιότερα, αν βρω το link (ως τότε θα'χει γίνει η ημερίδα!) το προσθέτω. Όποιος θέλει πληροφορίες, με ρωτάει.
Εις το επανιδείν!| Comments | |  από Aris
Θυμήθηκα (για όσους ενδιαφέρονται για ατάκες) ότι έχω και ένα πόνημα του παρελθόντος σε αυτό το στιλ.
Come Back! | | από Aris
Και όχι μόνο φαντασμάτων. I think this site is creeping back to life. | | από Nasos
Το φαντάστηκα ότι θα το ήξερες, για τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις των υπολοίπων φαντασμάτων το έγραψα κυρίως. | | από Aris
Δεν αντιλέγω διόλου. Κακώς δεν το ανέφερα. | | από Nasos
Όλα καλά κι ωραία, με τη μόνη διαφορά ότι το "While my guitar gently weeps" το έγραψε ο μεγάλος κι αείμνηστος George Harrison των Beatles (από το ομώνυμο των "Σκαθαριών", γνωστό και ως The White Album). Aλλά η version του επίσης μεγάλου κι αείμνηστου Ηealey είναι σ' άλλο επίπεδο. Θα τζαμάρουν μαζί με τους άλλους in the Great Gig in The Sky... | |
| Aris 
Ιανουάριος 2009
Burn in hell
Δεκέμβριος 2008
Έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση το 2007?
Stand up and Shout!
Clubbed to Death
Anarchy in Greece?
Open your life!
Νοέμβριος 2008
Το λαγοπόδαρο
Οκτώβριος 2008
The Monkey Puzzle
While My Guitar Gently Weeps
Σεπτέμβριος 2008
Joan Crawford has risen from the grave
Στους ουρανούς ο Richard Wright των Pink Floyd
She breaks my will, she's my bitter pill
Ιούλιος 2008
Νοσταλγός του Rock 'n Roll
Ιούνιος 2008
Σαράντα Γλυψίματα
Only Lonely
Μάιος 2008
They're building an Empire (ή αλλιώς ένα αφιέρωμα στα junk mails)
Τα φρούτα δεν είναι τόσο υγιεινά
Απρίλιος 2008
Script for a Jester's Tear
Φεβρουάριος 2008
Παντού υπάρχει ένας Μάκης
I Had A (Really) Good Time
Δεκέμβριος 2007
This hotel bar lost all it's people, the piano man has got the last bus home, the old bartender just collapsed in the corner, why am I still here I just don't know
Νοέμβριος 2007
Ξεσπάσματα
Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον 'Αρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...
Οκτώβριος 2007
Το μανιτάρι με τα ξανθά μαλλιά
The Empire Strikes Back
Αύγουστος 2007
Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε.
’λλη μια νύχτα πάλι μόνο μου με βρίσκει, κι έχω γεμίσει όλες τις φλέβες μου ουϊσκι...
Συνάρτηση Q και ό,τι προκύψει...
Ιούλιος 2007
Μηχανικοί εδάφους...
Never Mind - see the rainbow in the sky
Ιούνιος 2007
The roof, the roof, the roof is on Fire!
ThunderStruck!
Who can it be now?
Summer Song!
Μάιος 2007
Come Back!
Δε μπόρεσα αυτή τη φορά να σκεφτώ τίτλο.
Απρίλιος 2007
Φραπές, μετρήσεις και στραβοδεμένη μπαντάνα
Smells Like Teen Spirit
Μάρτιος 2007
Message in a Bottle
Φεβρουάριος 2007
It's been a long time...
Ιανουάριος 2007
Πληροφορική εναντίον Αυτοκινητοβιομηχανίας
Hey Stoopid!
Δεκέμβριος 2006
Doctor Doctor please...!
Rise and Fall
Νοέμβριος 2006
Bullet With Butterfly Wings
Οκτώβριος 2006
Die Die Die my Darling!
The Loneliness of the Long Distance Runner
Παραλογισμός ΙΙ
Σεπτέμβριος 2006
Όλα καλά ΙΙΙ
For those about to rock, We salute you!
Βλέπω το στραμπούληγμα μου ΙΙ
Αύγουστος 2006
Μην το διαβάσετε Ι
Martini Baby?
Two minutes to Midday
Poets and Madmen
Ιούλιος 2006
Τρίχες
Syd Barrett, η αυτοκαταστροφική μουσική ιδιοφυϊα
Rage against the Machine
Run to the hills
Ich habe meinen Brot gegessen
Ιούνιος 2006
I'm a million miles away...
Πως να γίνετε αόρατοι...
Μάιος 2006
School's out
Ο Ρομπέν των Ντελικατέσεν
Να δεις τι σου'χω για μετά...
Κωνσταντινούπολη 2006
Απρίλιος 2006
G.Friday I'm in love
Gimme! Gimme! Gimme!
Κι όμως... *Τα νεύρα μου!
B for Batoneta: Η Θεωρία του Πάρτυ
Μάρτιος 2006
Υπενθύμιση
"Σερ" Τσάρλς Μπάρκλει (Part 1)
Σε δουλειά να βρισκόμαστε
Rumor has it...
Albert Einstein ο φιλόσοφος
Φεβρουάριος 2006
Για το καλό μου...
Να προσέχετε τις συσκευασίες των προϊόντων που καθημερινά καταναλώνετε. Έχουν πολύ γέλιο...
Μεγάλα Λόγια
Helloween 2006, Υδρόγειος, Θεσσαλονίκη
Life is too f**kin' short
Ιανουάριος 2006
Wake me up when February ends
Δεκέμβριος 2005
Boulevard of Broken Dreams
Βότκα αντί ορού, λίπασμα αντί για αλάτι...
Χριστούγεννα λοιπόν...
Νοέμβριος 2005
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ:
(επεξεργασμένο)
Athens 200 and 5
Just another brick in the wall...
Σεπτέμβριος 2005
Επέστρεψα δημήτριος...
Σε περίπτωση που σας έλειψα...
Only The Good Die Young
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται
Το σχήμα του κορμιού σου στο κρεβάτι μου έχει μείνει...
Πάγος νερού κρύβεται μέσα στους αμμόλοφους του Αρη
Αύγουστος 2005
’λλαξα το blog, γιατί...
Πέθανε στην Ολλανδία η κάτοχος του ρεκόρ μακροβιότητας
Προφίλ...
Back in black
Τέρμα το νησί...
Επιβεβαιώνουμε το "εγώ" μας με το αυτοκίνητο που διαλέγουμε
Μια σκέψη...
Κλινικά νεκρή γέννηση
Ιούλιος 2005
Και να μην το διαβάσεις δε χάνεις τίποτα...
Ιούνιος 2005
Καλοκαιρινή επιστροφή στα πάτρια εδάφη
Ανακοίνωση
Ο παράδεισος στη γη: Χούνζα
Summer's Rain (Savatage,Gutter Ballet)
Mπορώ...;
Μπαμπά είναι μακριά η Αμερική;
Μάιος 2005
Μετεωρολογία...
Δημοσκόπηση
Χωρίς Τίτλο 3
Χωρίς Τίτλο2
Προφίλ
Xwris titlo
Προσπάθειες επίτευξης αξιοπρεπούς προφίλ...
Logo
Θεσσαλονίκη
Επικείμενη επιστροφή στη Θεσσαλονίκη...
Απρίλιος 2005
Χίος, at last...
Επιστροφή στα πάτρια εδάφη...
Εκπομπή (τι θα γίνει,θα γράψεις και για τίποτα άλλο;)
Εκπομπή
Κατηγορίες
’ρθρα
Χωρίς Τίτλο
Προφίλ
Ταξίδια
Διάφορα
Σουρεαλιστικά
|
