Παρασκευή , 15 Φεβρουαρίου 2008
I Had A (Really) Good Time
Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ, μετά από τρεις μήνες αν δε με απατά η μνήμη μου και κυρίως οι ημερομηνίες του RR για να κάνουμε ένα θρυλικό reunion, επαναδραστηριοποιώντας την ταπεινή τούτη σελίδα με ένα καινούριο πόνημα. Reunion και μαζευτήκαμε δεν αναφέρονται στους Boston όπου και ανήκει το τραγούδι του τίτλου, αλλά σε μένα, τον εαυτό μου, τον υπολογιστή μου, το RR και την έμπνευση μου. Το τελευταίο και το τρίτο από το τέλος προαιρετικά.
Τη στιγμή τούτη δεν έχω αποφασίσει ακόμα ποιο τραγούδι θα βάλω στον τίτλο, έχουμε όμως καιρό. Η βότκα και το -να μου λείπει το- βύσσινο δε θα μπορούσαν να λείπουν, αν και γράφω αύριο. Μεσημέρι γράφω άλλωστε, οπότε δεν έχει να κάνει...Εξετάσεις γράφω, όχι...blog! Αυτό είναι σημερινή...παρασπονδία!
Νομίζω όμως πως δε μπορούσα να το καθυστερήσω άλλο. Πλήθη αδυμονούν, θαυμαστές διαμαρτύρονται, θαυμάστριες πετάνε σουτιέν, ευυπόληπτοι πολίτες ντομάτες, δυσυπόληπτοι πολίτες αυγά -είναι πιο σκληροπυρηνικοί αυτοί, ξυπόλυτοι πολίτες τις κάλτσες τους (οξύμωρο), και το μωρό την πιπίλα του.
Οι Boston αποτελούν ένα group που λατρεύω, και αυτή τη στιγμή είμαι στα σκαριά να αποκτήσω την πλήρη δισκογραφία, με τη βοήθεια ενός φίλου που με προέτρεψε να μη χάσω τη σημερινή έμπνευση. Όνομα και διεύθυνση δεν αφήνω για την προσωπική του ασφάλεια. Σχόλια όπως "ε το μαλάκα, δε σ'αφήνε να σαπίσεις καλύτερα" ή "δες που πληρώνουμε εμείς τα σπασμένα" δε γίνονται δεκτά, ως κακεντρεχή. Οι Boston επίσης με κάνουν να πιστεύω πως έχω σχέσεις με τον επίτημο (δεν αναφέρω το όνομα του επί ματαίω), καθώς ο καιρός του επαναψαξίματος συνέπεσε με την αυτοκτονία του τραγουδιστή τους.
Αν συνέβαινε ορθά "πέθανε ο τραγουδιστής τους, έγινε ντόρος, τους ξαναθυμήθηκα" δε θα υπήρχε πρόβλημα. Συνέβη ανάστροφα όμως "τους ξαναθυμήθηκα, πέθανε ο τραγουδιστής τους" οπότε προβληματίζομαι. Σίγουρα είναι όμως ένα μάθημα της ζωής, ένας άνθρωπος με σπάνια φωνή, στα 55 του, με λαμπρή καριέρα, προοπτικές επανένωσης, συναυλιών και γάμου (!) να αποφασίζει να εκθέσει τον εαυτό του σε μονοξείδιο του άνθρακα στο μπάνιο του. Έχοντας μάλιστα και εναλλακτικά πλάνα σε περίπτωση που αυτό αποτύγχανε, όπως φρόντισε να μας πληροφορήσει στα πλείστα όσα σημμειωματάκια άφησε...Σίγουρα μιλάω για τον τραγουδιστή και όχι τον εαυτό μου, μην έχουμε παρεξηγήσεις. ’λλωστε η κρίσιμη διαφορά είναι πως εγώ δεν έχω αεροστεγές μπάνιο.
Πηγμένος λοιπόν από τα φέροντα, τα συνημίτονα, τις φασματικές συνιστώσες και τις συναρτήσεις bessel, αποφάσισα να κάνω ένα διάλλειμα ή οτιδήποτε αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί, για να γράψω για τις υπέροχες στιγμές που μου χάρισε η ταπεινή τούτη ιστοσελίδα. Ο υπερσυντέλικος (διόρθωση: αόριστος είναι) ίσως έχει να κάνει με το πέρασμα του στο παρελθόν...Θα μπορούσε επίσης να αναφέρεται στη μπάντα, που πλέον δε (μπορεί να) υπάρχει, ή για διαφημιστικούς λόγους σε μια κοπέλα που μου έλειψε, που θα μου λείψει ή που μου λείπει. Ασφαλώς όμως εμείς τέτοια πράγματα δεν κάνουμε...Έχουμε ένα επίπεδο (ντίαρ)
Η λύση που απορρίψαμε ήταν η ύψιστη δύναμη (higher power) που θα χρειαστεί αύριο για να περάσω το μάθημα. Όχι τόσο γιατί τώρα λουφάρω αντί να γράφω (γιατί ποιος με βλέπει άλλωστε; α γράφω blog οπότε εύκολα μπορεί να με πάρει πρέφα κανείς...σωστά...) αλλά γιατί τα πράγματα είναι ζόρικα. Όσο και να διαβάσεις, ποτέ δεν είναι αρκετό (νόμος του Μέρφυ, αλλά και του Γατούλη).
Δε θα το τραβήξω πολύ, γιατί έχω (και) διάβασμα (μα γιατί δε με πιστεύει κανείς?) αλλά και γιατί δε νομίζω να καταλήξω κάπου. Όλο το κείμενο μοιάζει μια διαρκής εισαγωγή, προετοιμασία ή αναγγελία κάποιου σημαντικού γεγονότος που θα θιχτεί αργότερα, κάποιου θέματος που θα αναλυθεί. Τίποτα από όλα αυτά δε θα συμβεί, σας το εγγυώμαι. ’λλωστε εγώ το γράφω, εγώ ξέρω. Αντιρρήσεις;
Το όλο ζητούμενο είναι να επανέλθω στην ενεργό δράση με κάποιο τρόπο, και να τραβήξω από τα μαλλιά μια ιδέα για να πετύχω το πρώτο ζητούμενο. Βέβαια πριν είπα πως το ζητούμενο είναι ένα, εν πάσει περιπτώσει καταλαβαίνετε τι εννοώ (όπως οι ασκήσεις με δύο σκέλη, που καταλήγουν σε ένα -τι λέω Θεέ μου!) Στο κάτω κάτω αν δεν καταλαβαίνετε ρωτήστε, δεν κοστίζει! Όλες οι ερωτήσεις -και τα σχόλια, και τα ουγκ- γίνονται δεκτά με ευχαρίστηση και μειδίαμα, ειδικότερα αν πίσω από αυτό κρύβεται η σκέψη "τώρα αυτός δουλειά δεν είχε και καθόταν και διάβαζε τις μαλακίες μου?"
Όπως και να'χει το πράγμα, έχω αφοπλιστικό αντίλογο: Πότε έγραψα κάτι χρήσιμο για να γράψω και τώρα; Το σημερινό κείμενο θα κλείσει με κάποιες σκέψεις, αποστάγματα της σοφίας αιώνων (σιγά!) που όμως φαίνονται χρήσιμα ειδικότερα σε περιπτώσεις αποτυχίας. ’λλωστε, όπως είναι γνωστό, σε περιπτώσεις επιτυχίας ούτε αποστάγματα χρειάζεσαι (εκτός από τσίπουρου, για να τη γιορτάσεις) ούτε σοφίας, ούτε μαρίας, ούτε καν συμβουλές.
Σύμφωνα λοιπόν με προσωπικές μελέτες, ένα πρόβλημα ή μάλλον η διαχείριση μιας αποτυχίας (ενός δυσμενούς αποτελέσματος αν σας κάθεται καλύτερα η σύνταξη) γίνεται πιο βατή (πιο μανιζέβελη στην αργκό) όταν αλλάξεις σύστημα αναφοράς:
Ανάγεις το πρόβλημα σε εμφανώς ανώτερη βάση, παραδείγματος χάρη έχασες ένα μήλο και σκέφτεσαι τι έχασες (εκτός από το κολλατσιό σου) σε σχέση με ένα περιβόλι μηλιές, ένα χωριό μηλοπαραγωγών ή έστω μια μηλόπιτα. Σε δεύτερη φάση ανάγωντας το πρόβλημα σε άλλη, εμφανέστερα ανώτερη βάση (τι είναι η ζωή, τι είναι ο άνθρωπος), σε τρίτη φάση σε κάτι ακόμα ανώτερο ή και υπερφυσικό (υπάρχει Θεός; κι αν ναι, τι λέει που έχασα το μήλο?) και σε τέταρτη φάση πίνωντας μια βότκα. Η βότκα έχει την ιδιότητα να μην αποτελεί μόνη της βάση, (άλλωστε τι να συγκρίνεις με μια βότκα?) αλλά να λύνει πολλά προβλήματα. Τουλάχιστον αυτό λέει ένας φίλος μου που τις πουλάει, και κατ' επέκταση εγώ που τις πίνω.
Η παραπάνω θεωρία χρησιμοποιεί το μήλο ως παράδειγμα. Στη θέση του μπορείτε να βάλετε μια γκόμενα, ένα γκόμενο, ένα λεωφορείο, ένα ραντεβού, ένα μάθημα (κυρίως αυτό!) ή ένα χωράφι με πατάτες απ'όπου θα βγει η βότκα. Το τελευταίο δε βγάζει νόημα αλλά ήθελα κάπως να κλείσω.
Δεν προετοιμάζομαι για αποτυχία. ’λλωστε η θεωρία λέει "να ελπίζεις για το καλύτερο, να έχεις στο μυαλό σου το χειρότερο, να τ'αγαπάς ό,τι και να'ναι" που βέβαια αναφέρεται κυρίως στα παιδιά, αλλά μια περιοδική επέκταση μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε συνάρτηση. Όπως και να'χει το πράγμα, πρέπει να σταματήσω (το blog, όχι τις θεωρίες) για να ελαχιστοποιήσω τις -μεγάλες, μικρές?- αυριανές πιθανότητες φιάσκου, νίλας, βατερλό (δεν κλείνεται αυτό μεγάλε) ή όπως αλλιώς μπορείς να πεις για την εξέταση.
Συνεπώς σας αφήνω μ'ένα πόνο, μια φωνή (ναιιιι με μιααααα φωνήηηηηη -που λέει και το άσμα) στη μιζέρια σας, την ευτυχία σας, τους προβληματισμούς σας και τα κεφτεδάκια σας -το τελευταίο πήγαινε για τη μπεμπίτσα.
Καλή συνέχεια λοιπόν σ'ότι κι αν κάνετε, μίζερο, ευτυχισμένο, προβληματικό, (τον κεφτέ δεν τον βάζω) ή αμφίβολο. Η ζωή είναι μεγάλη (αν είσαι τροπικός παπαγάλος), η υγεία είναι πολύτιμη -ξόδεψε την όλη μέχρι να πεθάνεις.
Εις το επανιδείν!
| Aris 
Ιανουάριος 2009
Burn in hell
Δεκέμβριος 2008
Έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση το 2007?
Stand up and Shout!
Clubbed to Death
Anarchy in Greece?
Open your life!
Νοέμβριος 2008
Το λαγοπόδαρο
Οκτώβριος 2008
The Monkey Puzzle
While My Guitar Gently Weeps
Σεπτέμβριος 2008
Joan Crawford has risen from the grave
Στους ουρανούς ο Richard Wright των Pink Floyd
She breaks my will, she's my bitter pill
Ιούλιος 2008
Νοσταλγός του Rock 'n Roll
Ιούνιος 2008
Σαράντα Γλυψίματα
Only Lonely
Μάιος 2008
They're building an Empire (ή αλλιώς ένα αφιέρωμα στα junk mails)
Τα φρούτα δεν είναι τόσο υγιεινά
Απρίλιος 2008
Script for a Jester's Tear
Φεβρουάριος 2008
Παντού υπάρχει ένας Μάκης
I Had A (Really) Good Time
Δεκέμβριος 2007
This hotel bar lost all it's people, the piano man has got the last bus home, the old bartender just collapsed in the corner, why am I still here I just don't know
Νοέμβριος 2007
Ξεσπάσματα
Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον 'Αρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...
Οκτώβριος 2007
Το μανιτάρι με τα ξανθά μαλλιά
The Empire Strikes Back
Αύγουστος 2007
Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε.
’λλη μια νύχτα πάλι μόνο μου με βρίσκει, κι έχω γεμίσει όλες τις φλέβες μου ουϊσκι...
Συνάρτηση Q και ό,τι προκύψει...
Ιούλιος 2007
Μηχανικοί εδάφους...
Never Mind - see the rainbow in the sky
Ιούνιος 2007
The roof, the roof, the roof is on Fire!
ThunderStruck!
Who can it be now?
Summer Song!
Μάιος 2007
Come Back!
Δε μπόρεσα αυτή τη φορά να σκεφτώ τίτλο.
Απρίλιος 2007
Φραπές, μετρήσεις και στραβοδεμένη μπαντάνα
Smells Like Teen Spirit
Μάρτιος 2007
Message in a Bottle
Φεβρουάριος 2007
It's been a long time...
Ιανουάριος 2007
Πληροφορική εναντίον Αυτοκινητοβιομηχανίας
Hey Stoopid!
Δεκέμβριος 2006
Doctor Doctor please...!
Rise and Fall
Νοέμβριος 2006
Bullet With Butterfly Wings
Οκτώβριος 2006
Die Die Die my Darling!
The Loneliness of the Long Distance Runner
Παραλογισμός ΙΙ
Σεπτέμβριος 2006
Όλα καλά ΙΙΙ
For those about to rock, We salute you!
Βλέπω το στραμπούληγμα μου ΙΙ
Αύγουστος 2006
Μην το διαβάσετε Ι
Martini Baby?
Two minutes to Midday
Poets and Madmen
Ιούλιος 2006
Τρίχες
Syd Barrett, η αυτοκαταστροφική μουσική ιδιοφυϊα
Rage against the Machine
Run to the hills
Ich habe meinen Brot gegessen
Ιούνιος 2006
I'm a million miles away...
Πως να γίνετε αόρατοι...
Μάιος 2006
School's out
Ο Ρομπέν των Ντελικατέσεν
Να δεις τι σου'χω για μετά...
Κωνσταντινούπολη 2006
Απρίλιος 2006
G.Friday I'm in love
Gimme! Gimme! Gimme!
Κι όμως... *Τα νεύρα μου!
B for Batoneta: Η Θεωρία του Πάρτυ
Μάρτιος 2006
Υπενθύμιση
"Σερ" Τσάρλς Μπάρκλει (Part 1)
Σε δουλειά να βρισκόμαστε
Rumor has it...
Albert Einstein ο φιλόσοφος
Φεβρουάριος 2006
Για το καλό μου...
Να προσέχετε τις συσκευασίες των προϊόντων που καθημερινά καταναλώνετε. Έχουν πολύ γέλιο...
Μεγάλα Λόγια
Helloween 2006, Υδρόγειος, Θεσσαλονίκη
Life is too f**kin' short
Ιανουάριος 2006
Wake me up when February ends
Δεκέμβριος 2005
Boulevard of Broken Dreams
Βότκα αντί ορού, λίπασμα αντί για αλάτι...
Χριστούγεννα λοιπόν...
Νοέμβριος 2005
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ:
(επεξεργασμένο)
Athens 200 and 5
Just another brick in the wall...
Σεπτέμβριος 2005
Επέστρεψα δημήτριος...
Σε περίπτωση που σας έλειψα...
Only The Good Die Young
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται
Το σχήμα του κορμιού σου στο κρεβάτι μου έχει μείνει...
Πάγος νερού κρύβεται μέσα στους αμμόλοφους του Αρη
Αύγουστος 2005
’λλαξα το blog, γιατί...
Πέθανε στην Ολλανδία η κάτοχος του ρεκόρ μακροβιότητας
Προφίλ...
Back in black
Τέρμα το νησί...
Επιβεβαιώνουμε το "εγώ" μας με το αυτοκίνητο που διαλέγουμε
Μια σκέψη...
Κλινικά νεκρή γέννηση
Ιούλιος 2005
Και να μην το διαβάσεις δε χάνεις τίποτα...
Ιούνιος 2005
Καλοκαιρινή επιστροφή στα πάτρια εδάφη
Ανακοίνωση
Ο παράδεισος στη γη: Χούνζα
Summer's Rain (Savatage,Gutter Ballet)
Mπορώ...;
Μπαμπά είναι μακριά η Αμερική;
Μάιος 2005
Μετεωρολογία...
Δημοσκόπηση
Χωρίς Τίτλο 3
Χωρίς Τίτλο2
Προφίλ
Xwris titlo
Προσπάθειες επίτευξης αξιοπρεπούς προφίλ...
Logo
Θεσσαλονίκη
Επικείμενη επιστροφή στη Θεσσαλονίκη...
Απρίλιος 2005
Χίος, at last...
Επιστροφή στα πάτρια εδάφη...
Εκπομπή (τι θα γίνει,θα γράψεις και για τίποτα άλλο;)
Εκπομπή
Κατηγορίες
’ρθρα
Χωρίς Τίτλο
Προφίλ
Ταξίδια
Διάφορα
Σουρεαλιστικά
|
