Παρασκευή , 17 Αυγούστου 2007
’λλη μια νύχτα πάλι μόνο μου με βρίσκει, κι έχω γεμίσει όλες τις φλέβες μου ουϊσκι...
Όχι παιδιά...Δεν καψουρεύτηκα ξαφνικά...Ούτε αποφάσισα ν' απαρνηθώ τις αρχές μου και να βγάλω στη φόρα τα προσωπικά μου (που να σκάσεις!)
Μόνος είμαι, αλλά δε με πειράζει αυτό...Και το ουίσκι όντως το πίνω, αλλά ούτε τις φλέβες μου γέμισα ακόμα, ούτε για τη μοναξιά μου το πίνω...
Σκάσατε από περιέργεια ε; Το κρατάω όσο μπορώ για να διαβάσετε περισσότερο blog...
Καλά το καταλάβατε...Και σήμερα με το κιλό πάει.
Υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να το κρατήσω σήμερα όσο περισσότερο μπορώ, να θυμηθώ τις παλιές μεθόδους...
Τουτέστιν να γεμίσω μια σελίδα (και βάλεε) με όσο το δυνατόν περισσότερες ασυναρτησίες, εύκολη ροή, καπάκι που ανοιγοκλείνει (ουπς αυτό ήταν άσχετο) και καμία ουσία! Για οινόπνευμα ούτε λόγος, ας είναι καλά ο πάντα αληθινός, πάντα εσύ -όχι να κάνουμε και διαφήμηση, αλλά μια αναφορά στη συντροφιά αξίζει, έτσι δεν είναι;
Ομολογουμένως είμαι σε φόρμα τον τελευταίο καιρό, μέσα σε λίγες μόνο μέρες γράφω και δεύτερο blog! Συσσωρευμένη ενέργεια (κάθε φορά που παίρνει extasy o λαγός η ίδια ιστορία, που λέει και το γνωστό ανέκδοτο) εν μέρει εκφράστηκε σε αυτό που διαπραγματεύεται το προηγούμενο blog, εν μέρει σε αυτό...Σκεφτείτε μόνο πως ενώ παρέδωσα την (παναγία μου βάλε το χέρι σου) εργασία, μου πέρασε από το μυαλό να τη βελτιώσω τώρα!
Φυσικά, παρά τις καλές ιδέες (βοηθάει η κατάσταση φαίνεται) η όποια προσπάθεια απέτυχε παταγωδώς -ανάθεμα κι αν κατάλαβα τι νόημα θα είχε βέβαια, και αποφάσισα να σας πρήξω το κεφάλι (-την οθόνη βλάκα) για να δω αν αντέχετε...
Πες το, δεν είναι κακό. Σ' έχει φάει η αγωνία, γιατί "πίνω ουίσκι και γράφω blog" (κατά το γνωστό σύγχρονο άσμα με το pro). Θα το έγραφα με ιτάλικς αντί για εισαγωγικά, αλλά δεν ξέρω πως μπαίνουν...Πλάκα δεν έχει το ιτάλικς (italics) με ελληνικούς χαρακτήρες;
(χα, ξεγλύστρησα πάλι :P)
Πόσο να το συνεχίσω ακόμα; Προσπαθώ να ξεφύγω από το στρίμωγμα του εαυτού μου και να συνεχίσω να γράφω, αλλά δεν ξέρω πόσο αντέχει το σύστημα ακόμα! Πιο σύστημα; Έλα ντε...Μπερδευτήκαμε, κι εγώ και ο εαυτός μου (μαμά μη διαβάσεις αυτό το blog, σε παρακαλώ...)
Παρεμπιπτόντως (-που τη βρήκες την παραπτώση ήθελα νά'ξερα) το τραγούδι του τίτλου δεν ξέρω ποιος το λέει...Όποιος θέλει ας με διαφωτίσει, στα πλαίσια του αναγκαίου σχολιασμού που κάθε συγγραφέας (καλά δε μιλάμε για μένα τώρα) αρέσκεται να δέχεται...Κι αν είναι από κάτω δέκα διαφορετικά ονόματα δεν πειράζει!!
Εκτός από το κείμενο, τη φωνή της συνείδησης που εμφανίζεται στις παρενθέσεις, τώρα μας προέκυψε και τρίτη φωνή (αυτή με την παύλα ντε! -σε βοήθησα έτσι;;) που πετάγεται κι αυτή σαν...ταύρος εν υαλοπωλείο (αμάν το μάτι μου) και μπερδεύει τα πράγματα...Όποιος βρει την πηγή θα ανταμειφθεί με το χρυσό πικ άπ του Θωμά Έντισον (-φωνογράφο το έλεγε, αστοιχείωτε, ο γιός του Έντι) και ένα βινύλιο με τα κλάματα της κόρης του ή εν πάσει περιπτώσει ό,τι ηχογράφησε πρώτο.
-Τι, δεν έχουμε το χρυσό; ’ντε θα δώσουμε τον πέτρινο των Φλίνστόουνς σήμερα...
(άσχημα τα πράγματα, τώρα τους απευθύνω κι εγώ το λόγο...)
Πραγματικά απορώ...Συνεχίζετε και διαβάζετε ακόμα;Αν ναι, παρακαλώ ως σχόλιο (σε υγ) να γράψετε τον τρίτο χαρακτήρα της προπροηγούμενης πρότασης. ’ντε να σας δω...Θα βαθμολογήσω και την προσπάθεια πάντων, μην αποκαρδιωθείτε αν δώσετε λάθος απάντηση...Βοήθεια: Είναι το πρώτο γράμμα της αγγλικής (για να το κάνω λίγο πιο δύσκολο) αλφαβήτας. Γνωστής και ως abc. ’ντε πανεύκολο σας το έκανα πονηρούληδες...Μην τυχόν και δεν το βρείτε!
Και ξέρετε γιατί το κάνω αυτό; Για να δω ποιος θα διαβάσει την παρακάτω, πλέον πολύτιμη πληροφορία σ'αυτό το blog (-καλά μη φανταστείτε μαθήματα ελληνικής και ιστολόγια σήμερα!!) Ο λόγος που μου κρατάει σήμερα παρέα ο πάντα αληθινός-πάντα εσύ έχει αρσενικό άρθρο μπροστά...Τι λέτε ρε, δεν το γύρισα! Τώρα στα γεράματα;; Πονόλαιμο τον λένε...
Ναι φίλοι μου, καλά ακούσατε (εσύ που πηδάς παραγράφους ψάχνωντας το φιλέτο την πάτησες, δεν τον ξαναναφέρω σ'αυτήν, πήγαινε και διάβασε παραπάνω) Κάνει καλό...Από φάρμακα καλύτερο, πιστέψτε με...Κι αν δεν κάνει καλύτερο (εεε...καλό...) τουλάχιστον σε κάνει και τον ξεχνάς...Είπαμε δεν το γύρισα, πήγαινε σε παραπάνω παράγραφο να δεις σε τι αναφέρομαι! Στο λύκειο μας λέγανε κάθε παράγραφος να είναι αυτοτελής, εδώ όμως δε βαθμολογούμαι, έτσι δεν είναι;; ’λλωστε στο λύκειο μας δασκάλευαν έτσι, ώστε να διευκολύνουν τη διόρθωση, που γίνεται με τη μέθοδο της δειγματοληψίας -χρήσιμη και σε άλλες επιστήμες, όπως τα cd. Τελικά μπορεί από τον επίλογο ή την εισαγωγή να σου βαθμολογήσουν την τρίτη παράγραφο, να μην καταλαβαίνουν τουλάχιστον σε τι αναφέρεσαι;
Πνίγηκα ρε γαμώτο...Και καίει...Ποιος με καταριέται βραδιάτικα....Το λαιμό είπαμε να κάψω, όχι το κεφάλι (-καλά τώρα περίμενες να το κάψεις;)
Μπορεί και να έχω κακό σκοπό απόψε. Γι' αυτό, αγαπημένε μου αναγνώστη, να διαβάσεις την μεθεπόμενη παράγραφο, την προτελευταία και πάντοτε την τελευταία -με τις ευχές. Που το ξέρω ότι δε θα συμπέσουν; (άντε πάλι με τις επικλήσεις...) Δεν το ξέρω!!
Για να καταλάβετε την κατάσταση μου, μόλις αποθήκευσα όλο το παραπάνω κείμενο! Λες και θα γίνει τίποτα αν το χάσω!!Πω πω! Πήγε δύο! Η αγαπημένη μου ώρα! Για ποιο λόγο;
Το'χω ξαναναλύσει. Αλλά επειδή αυτή τη στιγμή το μόνο δύσκολο είναι να το εντοπίσω -και το μόνο εύκολο να το ξαναγράψω, θα κάνω μία μίνι ανασκόπιση.Μισό να βάλω ένα ακόμα...
Οκ, έβαλα. Το λοιπόν...Σύμφωνα με εκτεταμένες μελέτες (είπαμε, μην περιμένετε τίποτα σοβαρό σ'αυτό το blog και μην παραπλανάσθαι από τις εισαγωγές -Θα μ'αφήσεις να γράψω μια πρόταση με την ησυχία μου;; -Για δες τσακώνονται κιόλας...Ποιος μιλάει τώρα; Α ναι) την έχασα την έμπνευσή τώρα...
Οκ, επανήλθα. Λοιπόν...Έχει παρατηρηθεί σύμφωνα με παρατηρήσεις (το ξαναρισκάρω να πω "μελέτες"; Αμ δε!!) ότι όλες οι μεγάλες -και μικρές, δεν έχει να κάνει- παρέες, κάπου γύρω σ'αυτή την ώρα αρχίζουν και το κουράζουν. Για άλλους είναι νωρίς, για άλλους αργά, αυτό δεν έχει καμία σημασία. Είναι δύο το βράδυ. 2 am (ποτέ δεν τα έμαθα αυτά). Ό,τι συζήτηση και να γίνεται, σταδιακά χάνει το νόημα της (fades out, μια και πιάσαμε τα αγγλικά) και ό,τι λέγεται περιστρέφεται γύρω από ανούσια θέματα και ακούγονται ανούσιες απόψεις (κοινώς μαλακίες, απλά προσπαθούσα να κρατήσω το επίπεδο). Είναι η ώρα που μια σοβαρή παρέα που μιλούσε για την πολιτική θα μιλήσει για τις βάρκες που τις κουνάει το κύμα, ο εραστής θα πει στην ερωμένη "αγάπη μου κοίτα πόσα αστέρια έχει ο ουρανός, μάνα μου, της πουτάνας γίνεται" και η γάτα θα πει στον γάτο "μιάου". Το τελευταίο δεν πιάνεται ως εξυπνάδα ή εξέχουσα θεωρία, αλλά να θυμήσω...Τι ώρα είπαμε ότι είναι;;
Που θέλετε άλλωστε να ξέρω τι λένε τον καλό καιρό μεταξύ τους οι γάτες...;
Μη ρωτήσετε τι ακούω...Έχω βάλει κάθε καρυδιάς καρύδι στο παραθενισχ και να φανταστείς ότι δε μ'αρέσουν και όλα...Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια...
(σ.σ. -δε θα τους πεις ρε βλάκα; νομίζεις πως όλοι καταλαβαίνουν τις παπ**ριές σου; τα αστεράκια είναι για το επίπεδο. Ο παραθενισχ είναι....όχι! Θα σας πω στο τέλος! Τέτοιο κείμενο, άμα δεν κάνεις τερτίπια δε θα το συνεχίζει κανείς.... -Παρατράβηξε η παρένθεση φίλε,ε; Οκ οκ τελειώνω...Προς το παρόν αρκεστείτε. Όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα, είναι κάτι που παίζει μουσική...Όποιος το βρει πριν το πάρει το ποτάμι μετά, κερδίζει το ξύλινο πικ απ των Φλίνστοουν, το πέτρινο το δώσαμε πριν, μη ρωτήσεις, ανέβα και διάβασε!! -Παρατράβηξε η παρένθεση λέμε....)
Όχι δε μασάω, καλά το καταλάβατε, και ο κακός σκοπός συνεχίζεται. ’λλωστε το ουίσκι δεν έχει αγκάθια, και όποιος συνεχίζει να διαβάζει ακόμα είτε είναι πιο καμμένος κι από μένα, είτε είναι πολύ μικρός -και δεν ξέρει ανάγνωση. Καλού κακού, και δεύτερος διαγωνισμός. Το προ-προ-προ-προ-προηγούμενο γράμμα της προ(δεν έχει πολλά εδώ)ηγούμενης πρότασης. Βάλτε και ένα γιώτα με διαλυτικά ενδιάμεσα (με τον προηγούμενο διαγωνισμό) και ένα "-αμήσου" μετά, και έχετε πλήρες το υστερόγραφο...
Χρωστάω τον παραθυρενίσχ. Δεν τον ξεχνάω. Ακόμα τουλάχιστον, μέχρι να φτάσω στο τέλος ποιος ξέρει...'Εχω την πλάκα μου όμως, μην πείτε...Γιατί δεν απαντάει κανείς; Συνείδηση;; Τρίτη -άγνωστη- φωνή;;Πάει, μ'εγκατέλειψαν όλοι...Και έμειναν μόνοι τους...
Πραγματικά όποιος το διαβάσει ολόκληρο αυτό θα τον παραδεχτώ. Εδώ που ταλέμε (έχει γίνει μία λέξη στη νέα ελληνική) κι εγώ αν το διαβάσω ξανά θα με παραδεχτώ. Όπα, σα να γίναμε πολλοί! ’ντε και δεν αντέχεται η μοναξιά...Η μοναξιά και ο πονόδοντος (-πονόλαιμο έχεις βλάκα! Έπιασε τόπο το ουίσκι ε;)
Δεν του απαντάω. Μου αρκεί που ξαναβρήκα παρέα.
’ντε για να μη σας κρατάω άλλο με την απορία (-ποια απορία;; -Σκάσε εσύ λέμε)
Παραθενίσχ σκέφτηκα πως μπορεί να είναι μια καλή ελληνική μετάφραση-προσέγγιση του γνωστού προγράμματος που παίζει τραγούδια. Από τις συντομογραφίες τον "παράθυρο"(=window) και "ενισχυτής"=amplifier. Μα και βέβαια δεν ήταν αστείο (τώρα απαντάω και σε σας). Αλλιώς θα κώλωνα να το πω με τη μία;;
Συνεχίζω απόητος....Τρίτος διαγωνισμός. Όποιος διαβάζει ακόμα, ας προσθέσει στο γνωστό ως τώρα υστερόγραφο τη φράση "ηλίθιε". Όπως και να το κάνεις είναι πιο εύκολος από τους προηγούμενους, αλλά ούτε ως εκεί δε φτάσατε, σιγά μην τα καταφέρετε και ως εδώ...Πολύς επιρρηματικός προσδιορισμός της θέσης μας έπεσε...
Δυστυχώς πέρασε η επήρεια (-μπα λάθος μάντεψες) της ώρας, καθώς πλησιάζει τρεις, και φοβάμαι μη σοβαρευτώ. Παίζει και Jethro Tull ο παραθυρενισχιτ (μεγαλύτερος τύπος) και φοβάμαι μην ξεκινήσω να μιλάω για τις πρόωρες εκλογές και τις πυρκαγιές....Μπα, δεν το βλέπω....Το μόνο που θα πω είναι πως και για τα δύο φταίμε όλοι....Και για τις πυρκαγιές, και για τις εκλογές...Πλιζ μη ζητάς ανάλυση τέτοια ώρα...Αν το'χεις καημό θα το γράψω άλλη φορά (που σιγά μην έχεις καημό τη δική μου ανάλυση, ούτε ο ουρολόγος μου δεν την έχει)
Οκ, γλιτώσαμε το μετα-ωρολογιακό σοκ (-Θεέ μου τι γράφει;;). Πρέπει όμως αντί για blog να έχει προκύψει μυθιστόρημα, ε; Ούτε που τολμάω να μετρήσω γραμμές, σελίδες, πληγές, αρρώστους και καμμένα δέντρα. Όλοι θύματα της αρρωστημένης ανθρώπινης νοοτροπίας, της τηλεόρασης και ήττας του Ολυμπιακού στο φιλικό με την Εσπανιόλ. -Τι, ήταν άσχετο το τελευταίο; Ενώ όλα τα άλλα είναι σχετικά ε;
Δεν το τραβάω άλλο, μέχρι κι εγώ που τα γράφω -πόσω μάλλον εσύ που τα διαβάζεις, δύστυχε πατέρα (αν έσπασε), αδερφέ (τον πατέρα σου ρώτα), μάνα (μη ρωτάς εμένα), αδερφή (το γιατρό σου ρώτα), γιε ή κόρη (μη ρωτήσεις κανέναν, αποκλείεται να φύτρωσες). Ακολουθεί η παράγραφος με τις ευχές. Τελευταία και καταϊδρωμένη -δε φταίω εγώ, η ζέστη.
Για όποιος πραγματικά κατάφερε να φτάσει ως εδώ, δεν έχω παρά να βγάλω το καπέλο. Δεν το φοράω όμως. Α οκ κάτι βρήκα, θα βγάλω το λαστιχάκι που μου κρατάει τα μαλλιά (για να μη βραχούν πριν που έκανα μπάνιο μπας και συνεφέρω -δεν έχω μόνο πονόλαιμο όπως καταλαβαίνεις -ου γαρ έρχεται μόνον -δεν παρατράβηξε μόνο η παρένθεση, αλλά και οι παύλες). Αυτό που μπορώ μόνο, εκτός από ευχές για υγεία και μακροζωϊα, είναι ότι είτε θα επιτύχεις λαμπρά στη ζωή σου για την υπομονή που σε διακατέχει, είτε θα αποτύχεις παταγωδώς λόγω της νοοτροπίας σου να κάθεσαι και να διαβάζεις όλες αυτές τις μαλακίες, ενώ μάλιστα έχεις προειδοποιηθεί από την εισαγωγή. Δεν προκαταβάλω τίποτα. Είπαμε ένα από τα δύο. Ποιο; Η ζωή θα δείξει. Εσύ ξέρεις (ε, μην το γυρίσουμε και στο φιλοσοφικό τώρα στα τελειώματα). Ελπίζω μόνο να μην το μετάνιωσες. Γιατί αυτό είναι το βασικό στη ζωή μας...Όχι να μη μετανιώνουμε. Ίσα ίσα. Αλλά να μην κάνουμε κάτι για το οποίο μετανιώνουμε. Αν και καθήμενoς, ορθώς εμίλησα -για πρώτη φορά σήμερα. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο. Ή μάλλον, μη με αφήσετε να προσθέσω...Για διορθώσεις ορθογραφικών και τα λοιπά δε φαντάζομαι να υποθέτει κανείς πως θα γίνουν τώρα, έτσι; Το μόνο αναμενόμενο, είναι το κλείσιμο....Λοιπόν...
Εις το επανιδείν!!
ΥΓ. Να ξέρετε, οι νεράιδες φοράνε μπότες...Fairies wear boots....Do you hear, commissar?| Comments | |  από tripani
A...blepw yparxei kapoios stoixeiwdhs antagwnismos k ayto me vazei ston peirasmo na paw pisw k na arxisw na psaxnw tis lyseis...mpa. asto. afoy kerdisa etsi k alliws vraveio kammenhs, lew na mhn mpw ston kopo. :P | | από Aris
Ας τα πιάσω ανάποδα: Δεν είναι ποτέ νωρίς για ουίσκι, όταν έχεις πονόλαιμο.
Οι διαγωνισμοί ασφαλώς είναι όλοι μέσα σε ΑΥΤΟ το blog, εδώ ελάχιστοι άντεξαν να διαβάσουν πάνω από το μισό (και πολύ λέω...) σιγά μην είχα και την απαίτηση να κάνουν και επανάληψη προηγουμένων...
Κερδίζεις, τρυπάνι, όπως όλοι (δεν κάνουμε κληρώσεις εμείς :P) ήδη κέρδισες. Την εσωτερική πλήρωση και την κτήση της γνώσης -όχι τώρα δεν έχω πιει, αλλά μάλλον δε φαίνεται ε; Είμαι μια μεγάλη απάτη, αλλά όπως φαίνεται, εκτός από το γεγονός πως δεν έγραψες τη φράση κλειδί, δε λέει πουθενά πως και να τη βρεις κερδίζεις τίποτα...
Βλέπω κάτι ζαρζαβατικά και έρχονται κατα δω, για μένα είναι; | | από amanita
An den yphrxes esy na grafeis blogs, emeis ti 8a diavazame? Don't worry...You're not the only one alone se ayto ton kosmo pou zoume...oxi gia poly kairo akoma (perysi mas dinane to poly 25 xronia zwhs se ayto to gam...no planhth - eipame na krathsoume ena epipedo - mexri pou fetos kapoioi apofasisane gia to mellon mas - emena pantws de me rwthse kaneis - kai kataferane na kapsoun olh thn Ellada). Oloi telika monoi mas eimaste...paw na piw mia mpyra giati gia ouisky einai ligo nwris... | | από CoRnFLaKe_GiRL
ha k go to diavasa olo.. paralirima.. oso gia tous diagwnismous tha symfwniso me to tripani apou katou. eixa kairo na mpw RR, les na katsw na diavasw k ta paliotera blogs s? :P | | από tripani
Ki omws ta katafera! Alla variemai na gyrisw pisw k na vrw tis lyseis gia olous tous diagwnismous. (ayto 8a apaitouse na se ksana-diavasw, pragma extra mazoxistiko epi tou parontos) An den diagwnistei kanas allos 8a pei oti kerdizw?? :P Gioupiii!! | |
| Aris 
Ιανουάριος 2009
Burn in hell
Δεκέμβριος 2008
Έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση το 2007?
Stand up and Shout!
Clubbed to Death
Anarchy in Greece?
Open your life!
Νοέμβριος 2008
Το λαγοπόδαρο
Οκτώβριος 2008
The Monkey Puzzle
While My Guitar Gently Weeps
Σεπτέμβριος 2008
Joan Crawford has risen from the grave
Στους ουρανούς ο Richard Wright των Pink Floyd
She breaks my will, she's my bitter pill
Ιούλιος 2008
Νοσταλγός του Rock 'n Roll
Ιούνιος 2008
Σαράντα Γλυψίματα
Only Lonely
Μάιος 2008
They're building an Empire (ή αλλιώς ένα αφιέρωμα στα junk mails)
Τα φρούτα δεν είναι τόσο υγιεινά
Απρίλιος 2008
Script for a Jester's Tear
Φεβρουάριος 2008
Παντού υπάρχει ένας Μάκης
I Had A (Really) Good Time
Δεκέμβριος 2007
This hotel bar lost all it's people, the piano man has got the last bus home, the old bartender just collapsed in the corner, why am I still here I just don't know
Νοέμβριος 2007
Ξεσπάσματα
Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον 'Αρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...
Οκτώβριος 2007
Το μανιτάρι με τα ξανθά μαλλιά
The Empire Strikes Back
Αύγουστος 2007
Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε.
’λλη μια νύχτα πάλι μόνο μου με βρίσκει, κι έχω γεμίσει όλες τις φλέβες μου ουϊσκι...
Συνάρτηση Q και ό,τι προκύψει...
Ιούλιος 2007
Μηχανικοί εδάφους...
Never Mind - see the rainbow in the sky
Ιούνιος 2007
The roof, the roof, the roof is on Fire!
ThunderStruck!
Who can it be now?
Summer Song!
Μάιος 2007
Come Back!
Δε μπόρεσα αυτή τη φορά να σκεφτώ τίτλο.
Απρίλιος 2007
Φραπές, μετρήσεις και στραβοδεμένη μπαντάνα
Smells Like Teen Spirit
Μάρτιος 2007
Message in a Bottle
Φεβρουάριος 2007
It's been a long time...
Ιανουάριος 2007
Πληροφορική εναντίον Αυτοκινητοβιομηχανίας
Hey Stoopid!
Δεκέμβριος 2006
Doctor Doctor please...!
Rise and Fall
Νοέμβριος 2006
Bullet With Butterfly Wings
Οκτώβριος 2006
Die Die Die my Darling!
The Loneliness of the Long Distance Runner
Παραλογισμός ΙΙ
Σεπτέμβριος 2006
Όλα καλά ΙΙΙ
For those about to rock, We salute you!
Βλέπω το στραμπούληγμα μου ΙΙ
Αύγουστος 2006
Μην το διαβάσετε Ι
Martini Baby?
Two minutes to Midday
Poets and Madmen
Ιούλιος 2006
Τρίχες
Syd Barrett, η αυτοκαταστροφική μουσική ιδιοφυϊα
Rage against the Machine
Run to the hills
Ich habe meinen Brot gegessen
Ιούνιος 2006
I'm a million miles away...
Πως να γίνετε αόρατοι...
Μάιος 2006
School's out
Ο Ρομπέν των Ντελικατέσεν
Να δεις τι σου'χω για μετά...
Κωνσταντινούπολη 2006
Απρίλιος 2006
G.Friday I'm in love
Gimme! Gimme! Gimme!
Κι όμως... *Τα νεύρα μου!
B for Batoneta: Η Θεωρία του Πάρτυ
Μάρτιος 2006
Υπενθύμιση
"Σερ" Τσάρλς Μπάρκλει (Part 1)
Σε δουλειά να βρισκόμαστε
Rumor has it...
Albert Einstein ο φιλόσοφος
Φεβρουάριος 2006
Για το καλό μου...
Να προσέχετε τις συσκευασίες των προϊόντων που καθημερινά καταναλώνετε. Έχουν πολύ γέλιο...
Μεγάλα Λόγια
Helloween 2006, Υδρόγειος, Θεσσαλονίκη
Life is too f**kin' short
Ιανουάριος 2006
Wake me up when February ends
Δεκέμβριος 2005
Boulevard of Broken Dreams
Βότκα αντί ορού, λίπασμα αντί για αλάτι...
Χριστούγεννα λοιπόν...
Νοέμβριος 2005
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ:
(επεξεργασμένο)
Athens 200 and 5
Just another brick in the wall...
Σεπτέμβριος 2005
Επέστρεψα δημήτριος...
Σε περίπτωση που σας έλειψα...
Only The Good Die Young
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται
Το σχήμα του κορμιού σου στο κρεβάτι μου έχει μείνει...
Πάγος νερού κρύβεται μέσα στους αμμόλοφους του Αρη
Αύγουστος 2005
’λλαξα το blog, γιατί...
Πέθανε στην Ολλανδία η κάτοχος του ρεκόρ μακροβιότητας
Προφίλ...
Back in black
Τέρμα το νησί...
Επιβεβαιώνουμε το "εγώ" μας με το αυτοκίνητο που διαλέγουμε
Μια σκέψη...
Κλινικά νεκρή γέννηση
Ιούλιος 2005
Και να μην το διαβάσεις δε χάνεις τίποτα...
Ιούνιος 2005
Καλοκαιρινή επιστροφή στα πάτρια εδάφη
Ανακοίνωση
Ο παράδεισος στη γη: Χούνζα
Summer's Rain (Savatage,Gutter Ballet)
Mπορώ...;
Μπαμπά είναι μακριά η Αμερική;
Μάιος 2005
Μετεωρολογία...
Δημοσκόπηση
Χωρίς Τίτλο 3
Χωρίς Τίτλο2
Προφίλ
Xwris titlo
Προσπάθειες επίτευξης αξιοπρεπούς προφίλ...
Logo
Θεσσαλονίκη
Επικείμενη επιστροφή στη Θεσσαλονίκη...
Απρίλιος 2005
Χίος, at last...
Επιστροφή στα πάτρια εδάφη...
Εκπομπή (τι θα γίνει,θα γράψεις και για τίποτα άλλο;)
Εκπομπή
Κατηγορίες
’ρθρα
Χωρίς Τίτλο
Προφίλ
Ταξίδια
Διάφορα
Σουρεαλιστικά
|
