Κυριακή , 25 Ιανουαρίου 2009
Burn in hell
Αυτό είναι το πιο χρήσιμο πράγμα που έχω κάνει τις τελευταίες τρεις μέρες.
Μετά από δύο - τρεις (ίσως και παραπάνω) εβδομάδες υπερδιέγερσης, κάπου το σύστημα κλάταρε. Ο αγαπημένος σας φίλος (ούτε ένας δε θα διαβάζει το blog?) βρίσκεται σε έντονη εμπύρετη κατάσταση από την Πέμπτη και έως σήμερα δεν την πάλευε κάστανο - ούτε καρύδι. Σήμερα επιτέλους είμαι κάπως καλύτερα, γι' αυτό ανέβασα ένα επίπεδο το νόημα της ημέρας μου: γράφω blog.
Φυσικά δεν είμαι σε θέση να γράψω τίποτα χρήσιμο. Αν και βλέπω τη μισή μέρα τηλεόραση και είμαι στο νετ (τι άλλο να κάνει ένας δυστυχής ασθενής; να πάει για rafting?) δε νιώθω σε θέση να σχολιάσω το οτιδήποτε. Η τηλεόραση βέβαια ούτως ή άλλως δεν προσφέρει τίποτα αξιόλογο από πλευράς ενημέρωσης (ευτυχώς το σαβ/κο είχε αγωνιστική δράση και είχα κάτι να χαζεύω) αλλά λέμε τώρα...
Μια και είπαμε πάντως για αγωνιστική δράση, πρέπει κάποιος να πάρει την πρωτοβουλία να στείλει τον ’ρη (όχι εμένα, την ομάδα) όχι στη Β' Εθνική, αλλά στο Β' ερασιτεχνικό. Έχω βαρεθεί να βλέπω 0-0 (ποιος σου φταίει θα μου πεις; Έλα ντε...το 39.5...) και μια ομάδα που για να βάλει γκολ πρέπει να γκρεμίσουν όλοι οι φούρνοι της Μακεδονίας (αν γκρεμίσουν μόνο της Θεσσαλονίκης θα έχει δοκάρι). Βάλε και το γεγονός ότι οι κάφροι γουστάρουν πόλεμο και όχι γκολ, συμπληρώθηκε η εξίσωση. Κατά μία έννοια, όλοι ευχαριστημένοι είναι...(δεν είμαι ηλίθιος, φυσικά και είδα μικρό μέρος, έχουν γνώση οι φύλακες). Πάντως το διήμερο είχε ωραίο μπάσκετ (χωρίς ’ρη, γιατί κι εκεί καταστροφή του αθλήματος είναι μου φαίνεται). Κάτι ήταν κι αυτό...
Κατά τα άλλα (ποια ήταν τα "αυτά"?) δε βλέπω την ώρα να γίνω καλά να βγω λίγο έξω να με φυσήξει ο αέρας (βρε αδερφέ). Και είχε και πολύ ωραίο καιρό αυτές τις μέρες -όσο μπορούσα να δω από το μικρό μου παραθύρι (μπορεί να μην ισχύει αλλά ακούγεται ποιητικό). Δεν υπάρχει και πολύ φως στον ορίζοντα βέβαια, γιατί οι Αλκυονίδες φεύγουν και η εξεταστική έρχεται (μπορεί και ο Johny Walker, καλά το σκέφτεσαι), να δούμε τι ψάρια θα πιάσουμε...
Τα παλιά χρόνια (κάποια στιγμή που δε θυμάμαι) σε παρόμοια κατάσταση (με πονόλαιμο όμως) είχα αδειάσει μισό μπουκάλι ουϊσκι καθώς έγραφα -το τι έγραφα άλλη ιστορία. Αυτές τις μέρες μόνο χυμούς και κυρίως πορτοκαλάδες...Οποία παρακμή...
Αυτά τα ολίγα, μιας και δεν έχω κάτι χρήσιμο να πω το σταματάω εδώ. Απλά άφησα το σημάδι της ζωής να μη νομίζετε ότι αποδήμησα κιόλας. Η συμβουλή της ημέρας, να παίρνετε πολλές βιταμίνες, να κοιμάστε καλά και να μην πατάτε στα σφουγγαρισμένα -τα δύο πρώτα είναι θέμα σωματικής υγείας, το τρίτο ψυχολογικής (για την καθαρίστρια).
Ο τίτλος είναι λίγο υπερβολικός, ποιος δεν ήταν όμως.
Εις το επανιδείν!
Τετάρτη , 31 Δεκεμβρίου 2008
Έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση το 2007?
Κάπως αργά, σκέφτηκα πως μια τέτοια περίπτωση καλό είναι να ξεκαθαρίζεται. Προ εβδομάδων είχε κυκλοφορήσει η είδηση για το θάνατο αστυνομικού εξ' αιτίας του ξυλοδαρμού που είχε υποστεί (γεγονός) το 2007. Μάλιστα με χρήση του συγκινητικού και δακρύβρεχτου "έσβησε".
Ήταν ένα ακραίο κρούσμα παραπληροφόρησης. Ο πρώτος που έσπευσε να το διαψεύσει ήταν ο πατέρας του αστυνομικου, που ξαφνικά έβλεπε παντού. Σχετικό άρθρο μπορείτε να βρείτε εδώ , φαντάζομαι όποιος έχει διάθεση να ψάξει θα βρει κι άλλα.
Ανεξαρτήτως του ασύστολου ψεύδους στην προκειμένη περίπτωση, ποτέ δεν κατάλαβα πως εξισώνονται δύο θάνατοι, και ειδικά από τη στιγμή που ο ένας είναι ενός δεκαεξάχρονου παιδιού και ο άλλος ενός ατόμου που με την επιλογή του επαγγέλματος του έχει συμβιβαστεί με την ιδέα ότι ο θάνατος έρχεται πιο κοντά. Όπως αντίστοιχα συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις (στρατιωτικοί, πυροσβέστες κ.α.), λαμβάνει τον κατάλληλο εξοπλισμό και εκπαίδευση, γνωρίζοντας βέβαια πως ποτέ δε θα είναι αρκετά. Για να εξηγούμαστε, αυτό δε δικαιολογεί τη βιαιοπραγία, απλά εκθέτει τις διαφορές...
Σύμφωνα με μια άλλη άποψη άλλωστε (σ.σ. "ο καιρός" , βλ. υστερόγραφο), η αστυνομία ψάχνει να έχει αυτές τις μέρες ένα νεκρό, ώστε να αναστρέψει το κλίμα. Εκεί φτάσαμε λοιπόν;
Κατά τα άλλα, μείζον θέμα των ημερών αν θα ανοίξουν τα μαγαζιά την Κυριακή. Τοποθετώντας το πρόβλημα σε μία μέρα (Κυριακή), ένα μέρος (κέντρο της αθήνας), για μία αιτία (επεισόδια). Η άλλη αιτία (οικονομική κρίση) που μας προβάλλουν δεν έχει να κάνει με το θέμα, αφού μιλάμε για το κέντρο της αθήνας (η κρίση μας λένε διαρκώς ότι είναι παγκόσμια).
Ας αφήσω προς το παρόν τις δικές μου αιρετικές απόψεις για τους πάσης φύσεως εμπόρους και μεσάζοντες. Αυτό που όλοι θα καταλάβουν αν το σκεφτούν, είναι ότι η βάση της οικονομίας (για οποιοδήποτε σύστημα και με οποιαδήποτε θεωρία) είναι η παραγωγή. Σε μια χώρα που παράγει αέρα και μεταπωλεί ρούχα (και αέρα), η λύση είναι μια επιπλεόν μέρα να μεταπωληθούν. Σε ποιον και τι λεφτά έχει αυτός (και που τα βρίσκει) δε μας απασχολεί. Απλά μας νοιάζει να "κινηθεί η αγορά". Για την παραγωγή ούτε λόγος. Παραγωγή; Τι είναι αυτό; Σχετικό άρθρο, γιατί τόσο άγχος;
Είναι φοβερό το πως χάνουμε το δάσος για να δούμε το δέντρο.
Όπως και στην κυριολεκτική περίπτωση. Κάηκε το Σεπτέμβρη του 2006 η μισή Ελλάδα, είχαμε νεκρούς. Το θέμα όμως είναι "να μην καεί το δέντρο", που συμβολίζει την απόλυτη υποκρισία. Εγώ δε νιώθω χαρούμενος κοιτάζοντας ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, όταν λίγα χιλιόμετρα νότια γίνεται πόλεμος, ούτως ή άλλως. Ούτε φυσικά έχω κανένα φετίχ να το κάψω. Ομολογώ βέβαια ότι εφόσον το δέντρο των ημερών είναι συμβολικό, θα συμβολίζει πολλά και σημαντικότερα αν καίγεται. Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.
Τέλος, πολλά μικρά και διάφορα υπάρχουν στα μικρά μεγάλα εγκλήματα του μικρου Φωκίωνα .
Καλές γιορτές σε όλους, εύχομαι να ανταλλάξουμε πολλές ευχές και δώρα. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι ο κόσμος δεν αλλάζει με ευχές.
Δευτέρα , 08 Δεκεμβρίου 2008
Open your life!
Καλησπέρα σας φίλοι μου,
αυτές οι μέρες δεν είναι όμορφες. Αυτό που έγινε το βράδυ του Σαββάτου είναι αδιανόητο. Και ειδικά τώρα που έχει αρχίσει να ξεκαθαρίζει το πράγμα και όλα τα ηλίθια ψέματα ως δικαιολογίες έχουν αρχίσει και καταρρέουν. Με παράλληλη προσπάθεια να μεταφερθεί η συζήτηση αλλού και όχι σε αυτό που έγινε...
Δεν πρέπει να μας τουμπάρουν αυτή τη φορά. Δεν πρέπει να μας πείσουν ότι όλο το κακό είναι οι καταστροφές στα μαγαζιά εν μέσω οικονομικής κρίσης. Γιατί και η κρίση η ίδια πρέπει να μας βγάζει (λιγότερο, δε λέω) από τα ρούχα μας.
Τι κάνουμε για όλα αυτά;! Τι κάνουμε; Βλέπουμε τηλεόραση; Και σε τι ελπίζουμε;
...σε ένα θαύμα...Ο καθένας στον εαυτό του; Τι μπορεί να καταφέρει καθένας μόνος του; Όπως έλεγε και κάποιος σοφός (κατ' εμέ) καθηγητής, μόνος σου το μόνο που μπορεί να καταφέρεις είναι να προσαρμόζεσαι καλύτερα στις συνθήκες. Τον κόσμο αποκλείεται να αλλάξεις. Στους άλλους; ’σε τους άλλους να προσπαθήσουν κι εσύ βλέπε τους από την τηλεόραση;
Ειρήσθω εν παρόδω, παρελαύνουν στην οθόνη από ασύστολα ψεύδη ως προσπάθεια αποπροσανατολισμού -περιουσίες, κυκλοφοριακό (!) ή βλακείες που πετάει ο καθένας για να δείξει τον αποτροπιασμό του αλλά και το ότι δεν είναι τέτοια τα πράγματα ώστε να πρέπει να αντιδράσεις, πέραν του να αλλάξεις κανάλι.
Το ξαναλέω...Τι κάνουμε; Τι περιμένουμε; Σε τι ελπίζουμε;
Ζούμε σε μια εποχή που τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Κι όμως, θα έχουμε το σπάνιο προνόμιο η γενιά μας να ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, ενώ η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας θα μας επέτρεπε να είμαστε όλοι χαρούμενοι. Αντ' αυτού; Αντί όλοι οι άνθρωποι να καρπώνονται τις επιτυχίες της τεχνολογίας, που κάνει τη δουλειά αντί για εμάς, δυστυχούμε γιατί μετά δε μπορούμε να βρούμε δουλειά. Αντί η τεχνολογία να μας υπηρετεί όλους, υπηρετεί λίγους και αφήνει τους υπόλοιπους να νιώθουν άχρηστοι - για μένα το "δε μπορώ να βρω δουλειά" ισοδυναμεί με το "η κοινωνία δε με χρειάζεται", ή "όποιος μου δώσει δουλειά του κάνω χάρη, δεν προσφέρω στην κοινωνία".
Ενώ συμβαίνει αυτό, ενώ η παραγωγή αυξάνεται, οι άνθρωποι νιώθουν ότι όλα πάνε άσχημα επειδή έχουμε...οικονομική κρίση! Δε θα καθήσω να ξαναγράψω γι' αυτήν, άλλωστε το'χω κάνει σε διάφορα προηγούμενα blogs. Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι ήρθε επιτέλους ο καιρός να αντιδράσουμε. Μαζεύτηκαν πάρα πολλά. Δε μπορούμε απλά να καθόμαστε στον καναπέ και να παριστάνουμε ότι δε συμβαίνει τίποτα.
Και έρχομαι στο γεγονός των ημερών. Αν ένας νεαρός, ένα μικρό παιδί, εκτελείται επειδή στέκεται στραβά ή λέει δύο κουβέντες παραπάνω, τι θα γίνει σε μια γενικευμένη προσπάθεια αντίδρασης; Για να το διευκρινίσω, όταν μιλάω για αντίδραση δε μιλάω για το σπάσιμο. Και ειδικότερα για το αδιάκριτο σπάσιμο (αν και εφόσον γίνεται, επειδή το είπε η τηλεόραση δε σημαίνει κάτι πια για μένα). Θα βγουν τα τανκς στους δρόμους; Ή ίσως δε γίνει και τίποτα, όταν αυτοί που βγουν επιτέλους στους δρόμους λογίζονται ως ψηφοφόροι;
Δυστυχώς δεν πιστεύω στα "μεμονωμένα περιστατικά". Η βασική ιδέα της τρομοκρατίας είναι σε εφαρμογή εδώ και πολύ καιρό, με διάφορες μεθόδους -ξυλοδαρμούς, προβοκάτσιες, περίεργες συλλήψεις, ταύτιση διαμαρτυρίας με επεισόδια και κίνδυνο.
Δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει, ούτε πως πρέπει να γίνει. Αλλά νομίζω ότι ξέρω πως πρέπει να σκεφτόμαστε: Οι ζωές μας πρέπει να έρθουν στα χέρια μας. Να απαιτήσουμε πράγματα αυτονόητα και σημαντικά. Και όχι δύο χαζές παραιτήσεις.
Δεν έχω ιδέα τι μπορεί να γίνει τις επόμενες μέρες. Από γενικευμένες αντιδράσεις έως γενικευμένες παρακολουθήσεις δελτίων ειδήσεων με σκέψεις να εναλλάσονται μεταξύ του "τι απαράδεκτος αστυνομικός" και του "μα που είναι επιτέλους η αστυνομία;"
Αυτό που καλώ οποιονδήποτε διαβάζει αυτό το blog και αντιλαμβάνεται τη σημασία της ημέρας, είναι να κάνει την προσωπική του επανάσταση. Να σκεφτεί και να αποφασίσει τι θέλει να κάνει στη ζωή του, τι θέλει να θυμάται ότι κατάφερε, αν του αρέσει αυτός ο κόσμος και αν όχι τι κάνει γι' αυτό.
Το ξαναγράφω, και για τον εαυτό μου. Τι πραγματικά κάνουμε γι' αυτά που δε μας αρέσουν;
Hey now, hey now
Open your life
Rise now, rise now
Open your life
Τετάρτη , 14 Μαϊου 2008
They're building an Empire (ή αλλιώς ένα αφιέρωμα στα junk mails)
Καλησπέρα σας φίλοι μου.
Σεξιστική η εισαγωγή.
Καλησπέρα σας φίλες και φίλοι.
Πολύ δελτίο ειδήσεων.
Καλησπέρα σας.
...πολύ κοφτή.
Καλησπέρα σας! Τι κάνετε;
Ανούσια ερώτηση. Αφού κανείς δε θα απαντήσει.
Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ, όπως κάνουμε τόσο συχνά πλέον, ώστε να...
...ωχ άρχισε πάλι.
Μόλις διαπίστωσα πως αν συνεχίσω έτσι, θα γεμίσω τρεις σελίδες με απόπειρες εισαγωγής. Μια αντίστοιχη δουλειά και για επίλογο, το βγάλαμε και σήμερα το μεροκάματο. Όχι, δεν είμαστε χαραμοφάηδες εμείς.
Μια αφορμή για το σημερινό, ήταν το άνοιγμα του διαρκώς χρησιμοποιούμενου και τσεκαριζόμενου (δε στέκει καλά ε?) mail μου, για να δω πως για τρίτη φορά αυτές τις μέρες, είχα 58 καινούρια μυνήματα αλληλογραφίας. Δεδομένου ότι το ανοίγω καθημερινά, και ότι δεν έχω τόσους γνωστούς -δε μ' αγαπάει ο κόσμος πια- αλλά και χρησιμοποιώ ένα υποτυπώδες φιλτράκι για να γλιτώνω τις τσόντες, διαπιστώνω πως κάποιος αθεόφοβος (ή και θεοσεβούμενος, δεν ξέρεις πως είναι αυτά τα πράγματα καμιά φορά) μου έστειλε 58 returned mails, post not delivered και τα ρέστα.
Φυσικά εγώ είχα στείλει ελάχιστα mail (τα οποία και πήγαν), οπότε από 5-10 που έστειλα (και πήγαν) να μου ήρθαν πίσω 58, κάτι δεν πάει καλά. Εκτός αν τα έστελνα στη Λερναία Ύδρα. Αλλά, σας διαβεβαιώ, δεν έχω παρτίδες μαζί της. Μόνο με τις Στυμφαλίδες Όρνιθες είχα κάποια στιγμή πάρε δώσε στο παρελθόν, κι αυτό όμως το'κοψα απότομα τότε με τη νόσο των πουλερικών. Για θυμήσου, τι εποχές κι εκείνες.
Φυσικά δεν τρελάθηκε ο λογαριασμός μου. Απλά αυτό που λέω και μαλλιάζει η γλώσσα μου (ή καλύτερα γράφω και βγάζουν τρίχες τα δάχτυλα μου) είναι να προσέχετε λίγο στα chain mails που στέλνετε και να μη γίνεστε υποχείριο κάποιων εξυπνάκηδων. Και της ανθρώπινης βλακείας...
Οπότε είπα να το αναλύσω λίγο, μπας και κάνω και κάτι χρήσιμο σ'αυτό τον κόσμο.
Κατ' αρχάς τι είναι το chain mail: Ξεκινάει από κάποιον που στέλνει μαζικά -mass mail- κάτι (ένα μήνυμα αλληλογραφίας ντε), χρήσιμο ή άχρηστο, σε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα. Μέσα στο mail, ανεξαρτήτως λοιπού περιεχομένου, στο τέλος πάντα λέει "προωθήστε το σε όσους περισσότερους μπορείτε, και δε θα χάσετε, όλα καλά θα σας πάνε, θα κερδίσετε το Τζόκερ και δε θα προλαβαίνετε τις γκόμενες. Αντίθετα αν δεν το προωθήσετε, θα έχετε πρόβλημα στυτικής λειτουργίας (κάπου το ξανανέφερα αυτό) και δε θα σας αγαπάει κανείς".
Γιατί να προωθήσεις όντως ένα τέτοιο mail; Γιατί είσαι προληπτικός.
Γιατί θέλεις να σε κυνηγάνε οι γκόμενες -αλήθεια εκτός από τον Mark από την Αυστραλία που έστειλε αυτό το μήνυμα σε δέκα γνωστούς του και του τηλεφώνησε ο πρώτος του έρωτας από το δημοτικό, ξέρετε κανένα δικό σας γνωστό που να είδε χαϊρι από αυτές τις μαλακίες; Να το ξέρω να αλλάξω γνώμη...
Γιατί μπορεί να φοβάσαι μην τυχόν όντως δε σου ξανασηκωθεί -σχεδόν ισοδύναμο με την προηγούμενη περίπτωση, αφού λόγω γκαντεμιάς δε θα σου την πέφτουν ποτέ γκόμενες και δε θα σε αγαπάει καμία, οπότε τι είχες Γιάννη, τι 'χα πάντα.
Γιατί μπορεί να είναι αστείο το mail και θέλω να κάνω κι άλλους να γελάσουν. Ή μου φάνηκε σοφό, ή εν πάσει περιπτώσει έτσι γουστάρω, λογαριασμό θα σου δώσω;
Όχι, δε θα μου δώσεις, δικαίωμα σου, γούστο σου καπέλο σου και καουμποϊλίκι σου -λίγο μεγάλη φράση αλλά μ' αρέσει πολύ, αν και δεν έχω καμία ιδιαίτερη σχέση με τους συμπαθείς γελαδάρηδες, ούτε καν το καπέλο. Ένα σομπρέρο θέλω μόνο να πάρω κάποια στιγμή, ξεφεύγουμε όμως, ξεφεύγουμε!
Όπως όμως είναι και δικαίωμα μου να φοράω το Σομπρέρο μου (πρόλαβα και το πήρα από την προηγούμενη παράγραφο) και να διαβάζω τα mail μου, χωρίς τα junk που οφείλονται στα chain mails. Συνεπώς σου έχω δώσει τη διεύθυνση μου, δε μπορείς να την φυλάξεις λίγο; Πρέπει να τη δίνεις όπου να 'ναι; Διευκρινίζω, δε θεωρώ τα chain mails εξ' ορισμού Junk. Κάποια είναι χρήσιμα. Αλλού είναι το θέμα...
Που είναι το θέμα κύριοι; (Έτσι θέλω και εκφράζομαι στο αρσενικό, ο Λαζόπουλος που λέει συνέχεια "κυρία μου", του ζητάτε τα ρέστα?)
Το θέμα είναι σ'αυτό το περιβόητο "έχει κάνει το γύρο του κόσμου 3 φορές, μη σπάσεις εσύ την αλυσίδα -εξού και το chain. Ποια αλυσίδα; Μια τεράστια αλυσίδα, όπως ο ένας το προωθεί (forward) στον άλλο, αφήνοντας μέσα όοοολες τις διευθύνσεις που κληρονόμησε από αυτόν που έλαβε το mail. Και εμπλουτίζοντας το με όλες τις διευθύνσεις στις οποίες αυτός το στέλνει. Ο αρχικός αποστολέας, που φυσικά είχε άλλο σκοπό από το να σας βρει γκόμενα/ο (άντε να μη φωνάζετε κορίτσια), ευελπιστεί πως στο τέλος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το mail θα φτάσει και σε αυτόν, περιέχοντας δεκάδες ή και εκατοντάδες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ διευθύνσεις, που μάλιστα είναι και σε χρήση (προφανώς ρε μεγάλε, αλλιώς πως το στέλνεις το mail, με τηλεπάθεια?). Κατόπιν τις πουλάει σε εταιρίες που στέλνουν διαφημιστικά. Αυτός κερδίζει λεφτά, οι εταιρίες κοινό και πελάτες, κι εσείς ακόμα περιμένετε το τηλεφώνημα.
Παρεμπιπτόντως, αν όλοι οι άνθρωποι έδιναν στις διαδικτυακές (και όχι μόνο αλλά δεν το συζητάμε τώρα) διαφημίσεις τόση σημασία όση εγώ, τότε το σύστημα θα'χε καταρρεύσει. Αλλά επειδή περισσότερο συμβαίνει μάλλον οι περισσότεροι να δίνουν περισσότερη σημασία (τι σου κάνει η ελληνική γλώσσα με τις καταλήξεις της), το σύστημα δουλεύει.
Καλά μας τα λες ρε φίλε (αν και εγώ δεν τα κατάλαβα όλα -Τότε ξαναδιάβασε τα ή ζήτα διευκρίνηση), αλλά μερικά θέλω να τα στέλνω.
Τι να κάνω;
Ανέκαθεν τα mails είχαν την επιλογή της κρυφής κοινοποίησης. Στα αγγλικά bcc -blind carbon copy, από τότε που έμαθα τι σημαίνουν τα αρχικά δεν το ξαναξέχασα. Ενεργοποίησε το, εύκολο είναι, και βάλε όσες διευθύνσεις θες εκεί μέσα. Βάλε και της γιαγιάς σου -αν και δε θα πάει όσο δεν έχει mail η γιαγιά σου. Ο κάθε παραλήπτης θα λάβει το mail χωρίς να έχει ιδέα σε ποιον άλλο το στέλνεις.
Πολύ χρήσιμο και σε περιπτώσεις που έχεις πολλές κοπέλες και θέλεις να στείλεις το ίδιο πράγμα -αλλά βαριέσαι να το στέλνεις ξεχωριστά. Αποκαλύπτεις τη διεύθυνση της μίας στην άλλη; Χαζός είσαι; Καλά δε λέω πως είναι και η πιο συνηθισμένη περίπτωση, εν πάσει περιπτώσει έφερα ένα πρόσθετο παράδειγμα.
Υπόψιν ε;! Από το αρχικό μήνυμα σβήνεις τις διευθύνσεις! Εύκολο είναι! Κερδίζεις και τα εύσημα του μετέπειτα παραλήπτη, που γλιτώνει μία-δύο οθόνες διευθύνσεων και περνάει κατ' ευθείαν στο προκείμενο.
Συνεπώς, το cut a long story short -να το μεταφράσω σε "να κόψω μια μακριά ιστορία κοντή;
Τα chain mail είναι κατά κανόνα χαζά. Δε μ' έχεις ανάγκη να το καταλάβεις αυτό -γενικώς δε μ' έχεις ανάγκη αλλά κι αυτό είναι άλλη συζήτηση.
Συν τοις άλλοις, στέλνονται ώστε να γίνουν γνωστές όσο το δυνατόν περισσότερες ενεργές διευθύνσεις για να στέλνονται εκεί διαφημιστικά. Κι αν εσένα δε σ'ενοχλεί αυτό ("πλάκα με κάνεις" που λέει και η γνωστή κυρία στη ληστεία) άλλους μπορεί να τους ενοχλεί έως και να τους καταστρέφει.
Αν παρόλα αυτά θέλεις (επιμονή όμως βρε αδερφάκι μου!) να το προωθήσεις, σβήσε τις διευθύνσεις που περιέχει και στείλε το με κρυφή κοινοποίηση (βάζεις τις διευθύνσεις εκεί αντί για το "προς" -αγγλιστί "to") και κερδίζεις την ικανοποίηση ότι το μυαλό σου παίρνει μία στροφή παραπάνω από το ανεπαρκές. Γιου γκάτ ιτ?
Προώθησε αυτό το blog σε όσους περισσότερους γνωστούς έχεις. Μαζί με καμιά καλή κουβέντα ("τι ωραίος είναι αυτός που το γράφει, έχει χιούμορ, σπίτι κοντά στη θάλασσα και είναι σε ηλικία γάμου") κι ας μην ισχύει, μπας και μας διαβάσει κανείς. Διευθύνσεις και λεφτά δε θέλω. Δε θέλω ξεσκονίσματα. Δουλειά θέλω. Και ουγκ.
Ο τίτλος είναι από ένα τραγούδι των Queensryche, ξέρω πως υπερβάλλω λίγο, αλλά αν κρίνω από τα χάλια ενός άλλου αυτοκράτορα, και το γεγονός πως στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις -λες και παγκόσμια δε θα ισχύει, αυτό διάλλεξα, αυτό έβαλα. Ωραίο τραγούδι παρεμπιπτόντως, δεν το άκουγα τώρα αλλά το ακούω τρεις μέρες μαζί με το υπόλοιπο cd.
Σας χαιρετώ λοιπόν. Ελπίζω κάτι να σας άγγιξε από τα παραπάνω. Και να μη σας δημιούργησε φαγούρα.
Χαρείτε την άνοιξη, θα τελειώσει σε λίγο. Και ποιος περιμένει ως του χρόνου.
Εις το επανιδείν
Τετάρτη , 07 Νοεμβρίου 2007
Ξεσπάσματα
Έχω πολλούς λόγους να έχω τα νεύρα μου σήμερα. Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, και η δική μου μόνο καλή δεν ήταν. Δε λέω τους λόγους γιατί είναι άκρως προσωπικοί, όμως αυτό σε σχέση και με το απάλευτο χτεσινό blog συντελεί στο δυσμενές κλίμα.
Η κατάσταση συνεχίζετε μέχρι εκεί που αντέχουν τα νεύρα μου. Ξεκινάω χαρωπός και ωραίος (αστειεύομαι βέβαια) για μάθημα, το οποίο όμως δεν έχω τη δυνατότητα να παρακολουθήσω γιατί έφτασα ένα λεπτό μετά τον καθηγητή. Και το ένα λεπτό δεν είναι τρόπος του λέγειν, φεύγοντας που έτυχε να κοιτάξω το ρολόι μου, έδειχνε "και 17"...Περιττόν να πω πως έστω και μία κατάρα να πιάσει από αυτές που έριξα, αυτό τον καθηγητή δε θα τον ξαναδω στη ζωή μου.
Και επειδή απ' ότι φαίνεται έχω πολλές αντοχές, δοκιμάζονται για άλλη μια φορά από τον υπολογιστή μου. Το θέμα στο forum πλάνη, χωρίς συνέπειες είναι αντιγραφή άρθρου όπως είναι φανερό, το οποίο έκατσα και πληκτρολόγησα. Κολλώντας το νετ μου το καταστρέφει, είχα προνοήσει όμως να το αντιγράψω. Η επικόλληση στο σημειωματάριο (και όλες οι μάταιες κατοπινές πράξεις) έδειξαν πως κείμενο μεν είχε αποθηκευτεί, με τη μορφή κενών χαρακτήρων. Ούτε καν σχηματάκια, windings και τα ρέστα...
Το τελειωτικό χτύπημα που εξάντλησε την υπομονή μου και μ' έκανε να γράψω αυτό το blog, δεν είναι προσωπικό. Γι' αυτό και το αναλύω, γιατί ίσως έχει νόημα -ειδικά με τα νεύρα που κουβαλάω.
Ως γνωστών, έχει προκύψει εδώ και μέρες ένα ζήτημα με τις κάμερες παρακολούθησης. Εντάσεις από δω, βολές από κει, γνώμες από παραπέρα, εισηγήσεις από πιο παραπέρα. Εγκαταστάθηκαν κάμερες της τροχαίας, για τους Ολυμπιακούς, με αφορμή (και αιτία, το δέχομαι) το κυκλοφοριακό χάος. Δε θα μπω τώρα σε αναλύσεις περί οδηγηκής παιδείας που πρέπει να υπάρχει αντί για μπαμπούλα, το αφήνω αυτό. Μετά λοιπόν τη λήξη των θεάρεστων αγώνων, οι κάμερες που υποτείθεται ότι θα αποσύρονταν (αν θυμάμαι καλά, ούτε κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία), παραμένουν αποκλειστικά και μόνο για τη χρήση της τροχαίας. Δεκτόν, καθώς είναι πολύ εκνευριστικό κάθε πικραμένος να μπαίνει και να παρκάρει ακόμα σε λεωφορειολωρίδες. Και επειδή είναι γνωστό το μίσος μου για το ο,τι-να-ναι οδηγικό στιλ των ελλήνων, χαλάλι από μέρους μου.
Το θέμα προχωράει όμως...Αποφάσισαν τα μεγάλα κεφάλια να μαγνητοσκοπούνται οι διαδηλώσεις. Για το γνωστό λόγο με τα επεισόδια. Το ό,τι πάντοτε διαδηλώσεις και επεισόδια συμβαίνουν ετεροχρονισμένα το αγνοούμε. Το γεγονός πως πάντα άλλος φταίει (επεισόδια) και άλλος την πληρώνει (διαδηλωτές) επίσης το αγνοούμε. Με τη συμμαχία των ΜΜΕ οι διαδηλώσεις πλέον έχουν ταυτιστεί με τα επεισόδια και μετρούνται με συλλήψεις αντί για αιτήματα.
Τώρα τα έμαθες όλα αυτά φίλε; Ανακάλυψες την πυρίτιδα; Όχι, άλλη είναι η αφορμή. Μια (αναξιόπιστη* κατά δήλωση της) δημοσκόπηση, που ρωτάει τη στάση απέναντι στις κάμερες.
Ερώτηση: Συμφωνείτε να επιτρέπεται η χρήση καμερών από αστυνομικούς σε διαδηλώσεις;
Απαντήσεις: Ναι 43%
Κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις 18%
Όχι 39%
*Η ψηφοφορία αυτή δεν είναι επιστημονική. Αποτυπώνει τις γνώμες εκείνων μόνο των χρηστών που επιλέγουν να ψηφίσουν, και όχι των χρηστών εν γένει ή του κοινού ως συνόλου.
Κατ' αρχάς να πω πως η αναξιοπιστία της δημοσκόπησης είναι εναντίον της θετικής ψήφου κατά τη γνώμη μου, γιατί οι χρήστες του ίντερνετ κατά κανόνα είναι πιο νέοι και ανοιχτόμυαλοί. Επισφαλέστατη γνώμη, το ξέρω, απλά να πω γιατί δίνω σημασία.
Δέχομαι πως κάποιος θέλει να σε παρακολουθεί για τους δικούς του λόγους. Εσύ θέλεις να παρακολουθείσαι; Τη βρίσκεις να γνωρίζει ο άλλος πότε και υπέρ ποιων αιτημάτων διαδηλώνεις; Απλοϊκό το παράδειγμα να μη θέλει κάποιος να σε προσλάβει επειδή είσαι λίγο απείθαρχος και το δηλώνεις...
Ποιος απαντάει θετικά σε τέτοια ερωτήματα; Αυτός που για την ασφάλεια του θυσιάζει την ελευθερία του**; Αυτός που γενικά πάντα κάθεται στ' αυγά του, οπότε δεν τον ενδιαφέρει όποιος κι αν μαγνητοσκοπείται; Αυτός ο ηλίθιος που δεν έχει καταλάβει ακόμα πως αν το πρόβλημα είναι οι κουκουλοφόροι που κάνουν τα επεισόδια, και να τους μαγνητοσκοπήσεις πάλι κουκουλοφόροι θα είναι;
**και συνεπώς σύμφωνα με τη γνωστή ρήση δεν αξίζει τίποτα από τα δύο
Το σταματάω εδώ, όποιος επιθυμεί να το συζητήσουμε θα του συνιστούσα το forum -ειδικά αν έχει διαφορετική γνώμη και μπορεί (και πρέπει) να γίνει διάλογος.
Μια υποσημείωση μόνο για το θέμα στο forum πλάνη, χωρίς συνέπειες που ανέφερα και παραπάνω...Πόσο μαλάκες μας θεωρούν; Να καταπίνουμε αμάσητο ότι ψέμα λένε, να μην πληρώνει κανείς την παραπληροφόρηση; Μήπως εν τέλει μας κάνουν ό,τι αξίζουμε, γιατί όντως είμαστε μαλάκες;
Εις το επανιδείν.
Κυριακή , 26 Μαρτίου 2006
Υπενθύμιση
Υπενθυμίζω ότι 8 με 10 το RR Radio σε συνεργασία με τον σταθμό του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου θα σας κρατήσει συντροφιά με εκπομπή που επιμελείται, παρουσιάζει, σηκώνει τα τηλέφωνα και λοιπά και λοιπά ο γράφων. Συντονιστείτε στο www.1431am.gr, στο RR Radio ή στα 1431 στα μεσαία (AM)
Για περισσότερες πληροφορίες
http://www.rockarolla.gr/Aris/blog/id/se_doyleia_na_briskomaste/3795.htm
γιατί τώρα δεν προλαβαίνω :P
Σχόλιο, σήμερα θα κάνω μόνος μου εκπομπή, οπότε ελπίζω να υπάρχει μια στοιχειώδης ανταπόκριση από το ακροατήριο.
ΥΓ. Μιλάω για σήμερα, Κυριακή 26 Μαρτίου, που άλλαξε η ώρα -σε όσους δεν το έχουν υπ΄ όψιν τα ρολόγια μας πηγαίνουν μία ώρα μπροστά ή 23 ώρες πίσω και μία μέρα μπροστά σε όσους το προτιμούν έτσι. Όχι, δε μπορώ να μη γράψω ούτε μια εξυπνάδα.
Παρασκευή , 17 Ιουνίου 2005
Summer's Rain (Savatage,Gutter Ballet)
Standing alone in a dream
Where nothing is real
But oh how real it feels
There were times I lost my way
I was alone, lost in a haze
Where are you now
I'll find you somehow
Refrain:
And do I stand alone
Like a fool out in the rain
Hanging on somehow
To an ancient vow
Where there's nothing left to gain
And do you know
How it feels inside
To be all alone
A fool and his pride
Scars are the wounds that we show
Time only heals
When you're letting go
Many night I'd lay awake
Tossing and turning till daybreak
Where are you now
I'll find you somehow
Refrain
In a summer's rain (4)
Sometimes you got to believe
Beyond yesterday
I'm gonna find my way
In the summer's rain
In a summer's rain (3)
I'm gonna find a way
Run away
Far away
Σαββάτο , 28 Μαϊου 2005
Μετεωρολογία...
Ωραίο καιρό έχει σήμερα...Όπως και κάθε μέρα την τελευταία εβδομάδα...Αυτή η εναλλαγή καυτού ήλιου και καταιγίδας είναι ότι πρέπει,ειδικά αν έχεις βάλει πλυντήριο...
Παρασκευή , 27 Μαϊου 2005
Δημοσκόπηση
Κάντε λίγη υπομονή ρε παιδιά,για το καλό της κοινότητας είναι...Μπείτε στον κόπο να την κάνετε...Μπορεί το ταβλάκι να γίνει δικό σας (αν και μέσα μου βαθιά ελπίζω να γίνει δικό μου...)
Υ.Γ. Φήμες που αναφέρουν ότι έχω οφέλη από την όλη ιστορία (νύχτα με Dazouli και τα ρέστα) ελέγχονται ως ανακριβείς και κακοηθείς.
Σαββάτο , 16 Απριλίου 2005
Εκπομπή (τι θα γίνει,θα γράψεις και για τίποτα άλλο;)
Η πρώτη εκπομπή έλαβε χώρα τις πρώτες ώρες (0,1,2,3) αυτής της ημέρας...Η επιτυχία της είναι σχετικά αμφίβολη,λόγω αρκετών τεχνικών προβλημάτων και κατα πάσα πιθανότητα μικρής συμμετοχής κοινού...Δεν πειράζει,εμείς να είμαστε καλά,άλλωστε έπρεπε σήμερα\χτες να την κάνω,τη χρειαζόμουν...Μάλλον θα ακολουθήσει συνέχεια,άγνωστο πότε...
Τρίτη , 12 Απριλίου 2005
Εκπομπή
Ο Doctor Doctor Aris σε συνεργασία με τον Ορτύκια FM
σκοπεύει να εκπομπιαστεί εντός των προσεχών ημερών,πιθανόν και σήμερα,με μουσική που θα κινείται στο φάσμα του ροκ (και αν το επιτρέπει η ώρα,λίγο του μεταλ).Ώρα και διεύθυνση θα ανακοινωθούν όταν αποφασιστούν.
| Aris 
Ιανουάριος 2009
Burn in hell
Δεκέμβριος 2008
Έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση το 2007?
Stand up and Shout!
Clubbed to Death
Anarchy in Greece?
Open your life!
Νοέμβριος 2008
Το λαγοπόδαρο
Οκτώβριος 2008
The Monkey Puzzle
While My Guitar Gently Weeps
Σεπτέμβριος 2008
Joan Crawford has risen from the grave
Στους ουρανούς ο Richard Wright των Pink Floyd
She breaks my will, she's my bitter pill
Ιούλιος 2008
Νοσταλγός του Rock 'n Roll
Ιούνιος 2008
Σαράντα Γλυψίματα
Only Lonely
Μάιος 2008
They're building an Empire (ή αλλιώς ένα αφιέρωμα στα junk mails)
Τα φρούτα δεν είναι τόσο υγιεινά
Απρίλιος 2008
Script for a Jester's Tear
Φεβρουάριος 2008
Παντού υπάρχει ένας Μάκης
I Had A (Really) Good Time
Δεκέμβριος 2007
This hotel bar lost all it's people, the piano man has got the last bus home, the old bartender just collapsed in the corner, why am I still here I just don't know
Νοέμβριος 2007
Ξεσπάσματα
Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον 'Αρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...
Οκτώβριος 2007
Το μανιτάρι με τα ξανθά μαλλιά
The Empire Strikes Back
Αύγουστος 2007
Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε.
’λλη μια νύχτα πάλι μόνο μου με βρίσκει, κι έχω γεμίσει όλες τις φλέβες μου ουϊσκι...
Συνάρτηση Q και ό,τι προκύψει...
Ιούλιος 2007
Μηχανικοί εδάφους...
Never Mind - see the rainbow in the sky
Ιούνιος 2007
The roof, the roof, the roof is on Fire!
ThunderStruck!
Who can it be now?
Summer Song!
Μάιος 2007
Come Back!
Δε μπόρεσα αυτή τη φορά να σκεφτώ τίτλο.
Απρίλιος 2007
Φραπές, μετρήσεις και στραβοδεμένη μπαντάνα
Smells Like Teen Spirit
Μάρτιος 2007
Message in a Bottle
Φεβρουάριος 2007
It's been a long time...
Ιανουάριος 2007
Πληροφορική εναντίον Αυτοκινητοβιομηχανίας
Hey Stoopid!
Δεκέμβριος 2006
Doctor Doctor please...!
Rise and Fall
Νοέμβριος 2006
Bullet With Butterfly Wings
Οκτώβριος 2006
Die Die Die my Darling!
The Loneliness of the Long Distance Runner
Παραλογισμός ΙΙ
Σεπτέμβριος 2006
Όλα καλά ΙΙΙ
For those about to rock, We salute you!
Βλέπω το στραμπούληγμα μου ΙΙ
Αύγουστος 2006
Μην το διαβάσετε Ι
Martini Baby?
Two minutes to Midday
Poets and Madmen
Ιούλιος 2006
Τρίχες
Syd Barrett, η αυτοκαταστροφική μουσική ιδιοφυϊα
Rage against the Machine
Run to the hills
Ich habe meinen Brot gegessen
Ιούνιος 2006
I'm a million miles away...
Πως να γίνετε αόρατοι...
Μάιος 2006
School's out
Ο Ρομπέν των Ντελικατέσεν
Να δεις τι σου'χω για μετά...
Κωνσταντινούπολη 2006
Απρίλιος 2006
G.Friday I'm in love
Gimme! Gimme! Gimme!
Κι όμως... *Τα νεύρα μου!
B for Batoneta: Η Θεωρία του Πάρτυ
Μάρτιος 2006
Υπενθύμιση
"Σερ" Τσάρλς Μπάρκλει (Part 1)
Σε δουλειά να βρισκόμαστε
Rumor has it...
Albert Einstein ο φιλόσοφος
Φεβρουάριος 2006
Για το καλό μου...
Να προσέχετε τις συσκευασίες των προϊόντων που καθημερινά καταναλώνετε. Έχουν πολύ γέλιο...
Μεγάλα Λόγια
Helloween 2006, Υδρόγειος, Θεσσαλονίκη
Life is too f**kin' short
Ιανουάριος 2006
Wake me up when February ends
Δεκέμβριος 2005
Boulevard of Broken Dreams
Βότκα αντί ορού, λίπασμα αντί για αλάτι...
Χριστούγεννα λοιπόν...
Νοέμβριος 2005
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ:
(επεξεργασμένο)
Athens 200 and 5
Just another brick in the wall...
Σεπτέμβριος 2005
Επέστρεψα δημήτριος...
Σε περίπτωση που σας έλειψα...
Only The Good Die Young
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται
Το σχήμα του κορμιού σου στο κρεβάτι μου έχει μείνει...
Πάγος νερού κρύβεται μέσα στους αμμόλοφους του Αρη
Αύγουστος 2005
’λλαξα το blog, γιατί...
Πέθανε στην Ολλανδία η κάτοχος του ρεκόρ μακροβιότητας
Προφίλ...
Back in black
Τέρμα το νησί...
Επιβεβαιώνουμε το "εγώ" μας με το αυτοκίνητο που διαλέγουμε
Μια σκέψη...
Κλινικά νεκρή γέννηση
Ιούλιος 2005
Και να μην το διαβάσεις δε χάνεις τίποτα...
Ιούνιος 2005
Καλοκαιρινή επιστροφή στα πάτρια εδάφη
Ανακοίνωση
Ο παράδεισος στη γη: Χούνζα
Summer's Rain (Savatage,Gutter Ballet)
Mπορώ...;
Μπαμπά είναι μακριά η Αμερική;
Μάιος 2005
Μετεωρολογία...
Δημοσκόπηση
Χωρίς Τίτλο 3
Χωρίς Τίτλο2
Προφίλ
Xwris titlo
Προσπάθειες επίτευξης αξιοπρεπούς προφίλ...
Logo
Θεσσαλονίκη
Επικείμενη επιστροφή στη Θεσσαλονίκη...
Απρίλιος 2005
Χίος, at last...
Επιστροφή στα πάτρια εδάφη...
Εκπομπή (τι θα γίνει,θα γράψεις και για τίποτα άλλο;)
Εκπομπή
Κατηγορίες
’ρθρα
Χωρίς Τίτλο
Προφίλ
Ταξίδια
Διάφορα
Σουρεαλιστικά
|
